मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Śrīskānde Māhātmyam, adhyāya 3

3
Śrīskānde Māhātmyam · 3

ayoddhavastu tān dṛṣṭvā kṛṣṇakīrtanatatparān

uddhavamukhena śrīmad bhāgavatamāhātmyavarṇanaṃ bhāgavatopadeśasya sampradāyakarmakathanaṃ parīkṣitaḥ kalinigrahāyodyogaḥ, bhāgavataśravaṇena vajādīnāṃ bhagavaddarśanaṃ ca - sūta uvāca .

ayoddhavastu tān dṛṣṭvā kṛṣṇakīrtanatatparān .

satkṛtyātha pariṣvajya parīkṣitamuvāca ha

||1||

उद्धवमुखेन श्रीमद् भागवतमाहात्म्यवर्णनं भागवतोपदेशस्य सम्प्रदायकर्मकथनं परीक्षितः कलिनिग्रहायोद्योगः, भागवतश्रवणेन वजादीनां भगवद्दर्शनं च - सूत उवाच ।

अयोद्धवस्तु तान् दृष्ट्वा कृष्णकीर्तनतत्परान् ।

सत्कृत्याथ परिष्वज्य परीक्षितमुवाच ह

dhanyo'si rājan kṛṣṇaika bhaktyā pūrṇo'si nityadā .

yastvaṃ nimagnacitto'si kṛṣṇasaṃṅkīrtanotsave

||2||

धन्योऽसि राजन् कृष्णैक भक्त्या पूर्णोऽसि नित्यदा ।

यस्त्वं निमग्नचित्तोऽसि कृष्णसंङ्कीर्तनोत्सवे

kṛṣṇapatnīṣu vajre ca diṣṭyā prītiḥ pravartitā .

tavocitamidaṃ tāta kṛṣṇadattāṅgavaibhava

||3||

कृष्णपत्नीषु वज्रे च दिष्ट्या प्रीतिः प्रवर्तिता ।

तवोचितमिदं तात कृष्णदत्ताङ्गवैभव

dvārakāstheṣu sarveṣu dhanyā ete na saṃśayaḥ .

yeṣāṃ vrajanivāsāya pārthamādiṣṭavān prabhuḥ

||4||

द्वारकास्थेषु सर्वेषु धन्या एते न संशयः ।

येषां व्रजनिवासाय पार्थमादिष्टवान् प्रभुः

śrīkṛṣṇasya manaścandro rādhāsyaprabhayānvitaḥ .

tad vihāravanaṃ gobhiḥ maṇḍayan rocate sadā

||5||

श्रीकृष्णस्य मनश्चन्द्रो राधास्यप्रभयान्वितः ।

तद् विहारवनं गोभिः मण्डयन् रोचते सदा

kṛṣṇacandraḥ sadā pūrṇaḥ tasya ṣoḍaśa yā kalāḥ .

citsahasraprabhabhinnā atrāste tatsvarūpatā

||6||

कृष्णचन्द्रः सदा पूर्णः तस्य षोडश या कलाः ।

चित्सहस्रप्रभभिन्ना अत्रास्ते तत्स्वरूपता

evaṃ vajrastu rājendra prapannabhayabhañjakaḥ .

śrīkṛṣṇadakṣiṇe pāde sthānametasya vartate

||7||

एवं वज्रस्तु राजेन्द्र प्रपन्नभयभञ्जकः ।

श्रीकृष्णदक्षिणे पादे स्थानमेतस्य वर्तते

avatāre'tra kṛṣṇena yogamāyātibhāvitāḥ .

tadbalenātmavismṛtyā sīdantyete na saṃśayaḥ

||8||

अवतारेऽत्र कृष्णेन योगमायातिभाविताः ।

तद्बलेनात्मविस्मृत्या सीदन्त्येते न संशयः

ṛte kṛṣṇaprakāśaṃ tu svātmubodho na kasyacit .

tatprakāśastu jīvānāṃ māyayā pihitaḥ sadā

||9||

ऋते कृष्णप्रकाशं तु स्वात्मुबोधो न कस्यचित् ।

तत्प्रकाशस्तु जीवानां मायया पिहितः सदा

aṣṭāviṃśe dvāparānte svayameva yadā hariḥ .

utsārayennijāṃ māyāṃ tatprakāśo bhavettadā

||10||

अष्टाविंशे द्वापरान्ते स्वयमेव यदा हरिः ।

उत्सारयेन्निजां मायां तत्प्रकाशो भवेत्तदा

sa tu kālo vyatikrāntaḥ tenedamaparaṃ śrṛṇu .

anyadā tatprakāśastu śrīmad bhāgavatād bhavet

||11||

स तु कालो व्यतिक्रान्तः तेनेदमपरं श्रृणु ।

अन्यदा तत्प्रकाशस्तु श्रीमद् भागवताद् भवेत्

śrīmad bhāgavataṃ śāstraṃ yatra bhāgavatairyadā .

kīrtyate śrūyate cāpi śrīkṛṣṇastatra niścitam

||12||

श्रीमद् भागवतं शास्त्रं यत्र भागवतैर्यदा ।

कीर्त्यते श्रूयते चापि श्रीकृष्णस्तत्र निश्चितम्

śrīmad bhāgavataṃ yatra ślokaṃ ślokārddhameva ca .

tatrāpi bhagavān kṛṣṇo vallavībhirvarājate

||13||

श्रीमद् भागवतं यत्र श्लोकं श्लोकार्द्धमेव च ।

तत्रापि भगवान् कृष्णो वल्लवीभिर्वराजते

bhārate pānavaṃ janma prāpya bhāgavataṃ na yaiḥ .

śrutaṃ pāpaparādhīnaiḥ ātmaghātastu taiḥ kṛtaḥ

||14||

भारते पानवं जन्म प्राप्य भागवतं न यैः ।

श्रुतं पापपराधीनैः आत्मघातस्तु तैः कृतः

śrīmad bhāgavataṃ śāstṟaṃ nityaṃ yaiḥ parisevitam .

pirmātuśca bhāryāyāḥ kulapaṅktiḥ sutāritā

||15||

श्रीमद् भागवतं शास्त्र्॒अं नित्यं यैः परिसेवितम् ।

पिर्मातुश्च भार्यायाः कुलपङ्क्तिः सुतारिता

vidyāprakāśo viprāṇāṃ rājñāṃ śatrujayo viśām .

dhanaṃ svāsthyaṃ ca śūdrāṇāṃ śrīmad bhāgavatād bhavet

||16||

विद्याप्रकाशो विप्राणां राज्ञां शत्रुजयो विशाम् ।

धनं स्वास्थ्यं च शूद्राणां श्रीमद् भागवताद् भवेत्

yoṣitāṃ apareṣāṃ ca sarvavāñchitapūraṇam .

ato bhāgavataṃ nityaṃ ko na seveta bhāgyavān

||17||

योषितां अपरेषां च सर्ववाञ्छितपूरणम् ।

अतो भागवतं नित्यं को न सेवेत भाग्यवान्

anekajanmasaṃsiddhaḥ śrīma bhāgavataṃ labhet .

prakāśo bhagavadbhakteḥ udbhavastatra jāyate

||18||

अनेकजन्मसंसिद्धः श्रीम भागवतं लभेत् ।

प्रकाशो भगवद्भक्तेः उद्भवस्तत्र जायते

sāṃkhyāyanaprasādāptaṃ śrīmadbhāgavataṃ purā .

bṛhaspatirdattavān me tenāhaṃ kṛṣṇavallabhaḥ

||19||

सांख्यायनप्रसादाप्तं श्रीमद्भागवतं पुरा ।

बृहस्पतिर्दत्तवान् मे तेनाहं कृष्णवल्लभः

akhāyikāṃ ca tenoktāṃ viṣṇurāta nibodha tām .

jñāyate sampradāyo'pi yatra bhāgavataśruteḥ

||20||

अखायिकां च तेनोक्तां विष्णुरात निबोध ताम् ।

ज्ञायते सम्प्रदायोऽपि यत्र भागवतश्रुतेः

bṛhaspatiruvāca

īkṣāñcakre yadā kṛṣṇo māyāpuruṣarūpadhṛk .

brahmā viṣṇuḥ śivaścāpi rajaḥ sattvatamoguṇaiḥ

||21||

ईक्षाञ्चक्रे यदा कृष्णो मायापुरुषरूपधृक् ।

ब्रह्मा विष्णुः शिवश्चापि रजः सत्त्वतमोगुणैः

puruṣāstraya uttasthuḥ adhikārān tadādiśat .

utpattau pālane caiva saṃhāre prakrameṇa tān

||22||

पुरुषास्त्रय उत्तस्थुः अधिकारान् तदादिशत् ।

उत्पत्तौ पालने चैव संहारे प्रक्रमेण तान्

brahmā tu nābhikamalāt utpannastaṃ vyajijñapat .

brahmovāca .

nārāyaṇādipuruṣa paramātman namo'stu te

||23||

ब्रह्मा तु नाभिकमलात् उत्पन्नस्तं व्यजिज्ञपत् ।

ब्रह्मोवाच ।

नारायणादिपुरुष परमात्मन् नमोऽस्तु ते

tvayā sarge niyukto'smi papīyān māṃ rajoguṇaḥ .

tvatsmṛtau naiva bādheta tathaiva kṛpayā prabho

||24||

त्वया सर्गे नियुक्तोऽस्मि पपीयान् मां रजोगुणः ।

त्वत्स्मृतौ नैव बाधेत तथैव कृपया प्रभो

bṛhaspatiruvāca

yadā tu bhagavān tasmai śrīmadbhāgavataṃ purā .

upadiśyābravīd brahman sevasvainat svasiddhaye

||25||

यदा तु भगवान् तस्मै श्रीमद्भागवतं पुरा ।

उपदिश्याब्रवीद् ब्रह्मन् सेवस्वैनत् स्वसिद्धये

brahmā tu paramaprītaḥ tena kṛṣṇāptaye'niśam .

saptāvaraṇabhaṅgāya saptāhaṃ samavartayat

||26||

ब्रह्मा तु परमप्रीतः तेन कृष्णाप्तयेऽनिशम् ।

सप्तावरणभङ्गाय सप्ताहं समवर्तयत्

śrībhāgavatasaptāha sevanāptamanorathaḥ .

sṛṣṭiṃ vitanute nityaṃ sasaptāhaḥ punaḥ punaḥ

||27||

श्रीभागवतसप्ताह सेवनाप्तमनोरथः ।

सृष्टिं वितनुते नित्यं ससप्ताहः पुनः पुनः

viṣṇurapyarthayāmāsa pumāṃsaṃ svārthasiddhaye .

prajānāṃ pālane puṃsā yadanenāpi kalpitaḥ

||28||

विष्णुरप्यर्थयामास पुमांसं स्वार्थसिद्धये ।

प्रजानां पालने पुंसा यदनेनापि कल्पितः

viṣṇuruvāca

prajānāṃ pālanaṃ deva kariṣyāmi yathocitam .

pravṛttyā ca nivṛttyā ca karmajñānaprayojanāt

||29||

प्रजानां पालनं देव करिष्यामि यथोचितम् ।

प्रवृत्त्या च निवृत्त्या च कर्मज्ञानप्रयोजनात्

yadā yadaiva kālena dharmaglānirbhaviṣyati .

dharmaṃ saṃsthāpayiṣyāmi hyavatāraistadā tadā

||30||

यदा यदैव कालेन धर्मग्लानिर्भविष्यति ।

धर्मं संस्थापयिष्यामि ह्यवतारैस्तदा तदा

bhogārthibhyastu yajñādi phalaṃ dāsyāmi niścitam .

bhogārthibhyo viraktebhyo muktiṃ pañcavidhāṃ tathā

||31||

भोगार्थिभ्यस्तु यज्ञादि फलं दास्यामि निश्चितम् ।

भोगार्थिभ्यो विरक्तेभ्यो मुक्तिं पञ्चविधां तथा

ye'pi mokṣaṃ na vāñchanti tān kathaṃ pālayāmyaham .

ātmānaṃ ca śriyaṃ cāpi pālayāmi kathaṃ vada

||32||

येऽपि मोक्षं न वाञ्छन्ति तान् कथं पालयाम्यहम् ।

आत्मानं च श्रियं चापि पालयामि कथं वद

tasmā api pumānādyaḥ śrībhāgavatamādiśat .

uvāca ca paṭhasvainat tava sarvārthasiddhaye

||33||

तस्मा अपि पुमानाद्यः श्रीभागवतमादिशत् ।

उवाच च पठस्वैनत् तव सर्वार्थसिद्धये

tato viṣṇuḥ prasannātmā paramārthakapālane .

samartho'bhūcchriyā māsi māsi bhāgavataṃ smaran

||34||

ततो विष्णुः प्रसन्नात्मा परमार्थकपालने ।

समर्थोऽभूच्छ्रिया मासि मासि भागवतं स्मरन्

yadā viṣṇuḥ svayaṃ vaktā lakṣmīśca śravaṇe rataḥ .

tadā bhāgavataśrāvo māsenaiva punaḥ punaḥ

||35||

यदा विष्णुः स्वयं वक्ता लक्ष्मीश्च श्रवणे रतः ।

तदा भागवतश्रावो मासेनैव पुनः पुनः

yadā lakṣmīḥ svayaṃ vaktrī viṣṇuśca śravane rataḥ .

māsadvayaṃ rasāsvādaḥ tadātīva suśobhate

||36||

यदा लक्ष्मीः स्वयं वक्त्री विष्णुश्च श्रवने रतः ।

मासद्वयं रसास्वादः तदातीव सुशोभते

adhikāre sthito viṣṇūh lakṣmīrniścintamānasā .

tena bhāgavatāsvādaḥ tasyā bhūri prakāśate

||37||

अधिकारे स्थितो विष्णूह् लक्ष्मीर्निश्चिन्तमानसा ।

तेन भागवतास्वादः तस्या भूरि प्रकाशते

atha rudro'pi taṃ devaṃ saṃhārādhikṛtaḥ purā .

pumāṃsaṃ prārthayāmāsa svasāmarthyavivṛddhaye

||38||

अथ रुद्रोऽपि तं देवं संहाराधिकृतः पुरा ।

पुमांसं प्रार्थयामास स्वसामर्थ्यविवृद्धये

rudra uvāca

nitye naimittike caiva saṃhāre prākṛte tathā .

śaktayo mama vidyante devadeva mama prabho

||39||

नित्ये नैमित्तिके चैव संहारे प्राकृते तथा ।

शक्तयो मम विद्यन्ते देवदेव मम प्रभो

ātyantike tu saṃhāre mama śaktirna vidyate .

mahadduḥkhaṃ mametattu tena tvāṃ prārthayāmyaham

||40||

आत्यन्तिके तु संहारे मम शक्तिर्न विद्यते ।

महद्दुःखं ममेतत्तु तेन त्वां प्रार्थयाम्यहम्

bṛhaspatiruvāca

śrīmad bhāgavataṃ tasmādapi nārāyaṇo dadau .

sa tu saṃsevanādasya jigye cāpi tamoguṇam

||41||

श्रीमद् भागवतं तस्मादपि नारायणो ददौ ।

स तु संसेवनादस्य जिग्ये चापि तमोगुणम्

kathā bhāgavatī tene sevitā varṣamātrataḥ .

laye tvātyantike tenau āpa śaktiṃ sadāśivaḥ

||42||

कथा भागवती तेने सेविता वर्षमात्रतः ।

लये त्वात्यन्तिके तेनौ आप शक्तिं सदाशिवः

uddhava uvāca

śrībhāgavatamāhātmya imāṃ ākhyāyikāṃ guroḥ .

śrutvā bhāgavataṃ labdhvā mumude'haṃ praṇamya tam

||43||

श्रीभागवतमाहात्म्य इमां आख्यायिकां गुरोः ।

श्रुत्वा भागवतं लब्ध्वा मुमुदेऽहं प्रणम्य तम्

tatastu vaiṣṇavīṃ rītiṃ gṛhītvā māsamātrataḥ .

śrīmad bhāgavatāsvādo mayā samyaṅ6niṣevitaḥ

||44||

ततस्तु वैष्णवीं रीतिं गृहीत्वा मासमात्रतः ।

श्रीमद् भागवतास्वादो मया सम्यङ्६निषेवितः

tāvataiva babhūvāhaṃ kṛṣṇasya dayitaḥ sakhā .

kṛṣṇenātha niyukto'haṃ vraje svapreyasīgaṇe

||45||

तावतैव बभूवाहं कृष्णस्य दयितः सखा ।

कृष्णेनाथ नियुक्तोऽहं व्रजे स्वप्रेयसीगणे

virahārttāsu gopīṣu svayaṃ nityavihāriṇā .

śrīmāgavatasandeśo manmukhena prayojitaḥ

||46||

विरहार्त्तासु गोपीषु स्वयं नित्यविहारिणा ।

श्रीमागवतसन्देशो मन्मुखेन प्रयोजितः

taṃ yathāmati labdhvā tā āsan virahavarjitāḥ .

nājñāsiṣaṃ rahasyaṃ tat camatkārastu lokitaḥ

||47||

तं यथामति लब्ध्वा ता आसन् विरहवर्जिताः ।

नाज्ञासिषं रहस्यं तत् चमत्कारस्तु लोकितः

svarvāsaṃ prārthya kṛṣṇaṃ ca brahmādyeṣu gateṣu me .

śrīmadbhāgavate kṛṣṇaḥ tad rahasyaṃ svayaṃ dadau

||48||

स्वर्वासं प्रार्थ्य कृष्णं च ब्रह्माद्येषु गतेषु मे ।

श्रीमद्भागवते कृष्णः तद् रहस्यं स्वयं ददौ

purato'śvatthamūlasya cakāra mayi tad dṛḍham .

tenātra vrajavallīṣu vasāmi badarīṃ gataḥ

||49||

पुरतोऽश्वत्थमूलस्य चकार मयि तद् दृढम् ।

तेनात्र व्रजवल्लीषु वसामि बदरीं गतः

tasmāt nāradakuṇḍe'tra tiṣṭhāmi svecchayā sadā .

kṛṣṇaprakāśo bhaktānāṃ śrīmadbhāgavatād bhavet

||50||

तस्मात् नारदकुण्डेऽत्र तिष्ठामि स्वेच्छया सदा ।

कृष्णप्रकाशो भक्तानां श्रीमद्भागवताद् भवेत्

tadeṣāmapi kāryārthaṃ śrīmadbhāgavataṃ tvaham .

pravakṣyāmi sahāyo'tra tvayaivānuṣṭhito bhavet

||51||

तदेषामपि कार्यार्थं श्रीमद्भागवतं त्वहम् ।

प्रवक्ष्यामि सहायोऽत्र त्वयैवानुष्ठितो भवेत्

sūta uvāca

viṣṇurātastu śrutvā tad uddhavaṃ praṇato'bravīt .

parīkṣiduvāca .

haridāsa tvayā kārya śrībhāgavatakīrtanam

||52||

विष्णुरातस्तु श्रुत्वा तद् उद्धवं प्रणतोऽब्रवीत् ।

परीक्षिदुवाच ।

हरिदास त्वया कार्य श्रीभागवतकीर्तनम्

ājñāpyo'haṃ yathā kāryaḥ sahāyo'tra mayā tathā .

sūta uvāca .

śrutvaitad uddhavo vākyaṃ uvāca prītamānasaḥ

||53||

आज्ञाप्योऽहं यथा कार्यः सहायोऽत्र मया तथा ।

सूत उवाच ।

श्रुत्वैतद् उद्धवो वाक्यं उवाच प्रीतमानसः

uddhava uvāca

śrīkṛṣṇena parityakte bhūtale balavāna kaliḥ .

kariṣyati paraṃ vighnaṃ satkārye samupasthite

||54||

श्रीकृष्णेन परित्यक्ते भूतले बलवान कलिः ।

करिष्यति परं विघ्नं सत्कार्ये समुपस्थिते

tasmād digvijayaṃ yāhi kalinigrahamācara .

ahaṃ tu māsamātreṇa vaiṣṇavīṃ rītimāsthitaḥ

||55||

तस्माद् दिग्विजयं याहि कलिनिग्रहमाचर ।

अहं तु मासमात्रेण वैष्णवीं रीतिमास्थितः

śrīmadbhāgavatāsvādaṃ pracāryaṃ tvatsahāyataḥ .

etān samprāpayiṣyāmi nityadhāmni madhudviṣaḥ

||56||

श्रीमद्भागवतास्वादं प्रचार्यं त्वत्सहायतः ।

एतान् सम्प्रापयिष्यामि नित्यधाम्नि मधुद्विषः

sūta uvāca

śrutvaivaṃ tadvaco rājā muditaścintayā''turaḥ .

tadā vijñāpayāmāsa svābhiprāyaṃ tamuddhavam

||57||

श्रुत्वैवं तद्वचो राजा मुदितश्चिन्तयाऽऽतुरः ।

तदा विज्ञापयामास स्वाभिप्रायं तमुद्धवम्

parīkṣiduvāca

kaliṃ tu nigrahīṣyāmi tāta te vacasi sthitaḥ .

śrībhāgavatasamprāptiḥ kathaṃ mama bhaviṣyati

||58||

कलिं तु निग्रहीष्यामि तात ते वचसि स्थितः ।

श्रीभागवतसम्प्राप्तिः कथं मम भविष्यति

ahaṃ tu samanugrāhyaḥ tava pādatale śritaḥ .

sūta uvāca .

śrutvaitad vacanaṃ bhūyo'pi uddhavastaṃ uvāca ha

||59||

अहं तु समनुग्राह्यः तव पादतले श्रितः ।

सूत उवाच ।

श्रुत्वैतद् वचनं भूयोऽपि उद्धवस्तं उवाच ह

uddhava uvāca

rājan cintā tu te kāpi naiva kāryā kathañcana .

tavaiva bhagavat śāstre yato mukhyādhikāritā

||60||

राजन् चिन्ता तु ते कापि नैव कार्या कथञ्चन ।

तवैव भगवत् शास्त्रे यतो मुख्याधिकारिता

etāvat kāla paryaṃtaṃ prāyo bhāgavataśruteḥ .

vārtāmapi na jānanti manuṣyāḥ karmatatparāḥ

||61||

एतावत् काल पर्यंतं प्रायो भागवतश्रुतेः ।

वार्तामपि न जानन्ति मनुष्याः कर्मतत्पराः

tvatprasādena bahavo manuṣyā bhāratājire .

śrīmadbhāgavataprāptau sukhaṃ prāpsyanti śāśvatam

||62||

त्वत्प्रसादेन बहवो मनुष्या भारताजिरे ।

श्रीमद्भागवतप्राप्तौ सुखं प्राप्स्यन्ति शाश्वतम्

nandanandanarūpastu śrīśuko bhagavān ṛṣiḥ .

śrīmad bhāgavataṃ tubhyaṃ śrāvayiṣyatyasaṃśayam

||63||

नन्दनन्दनरूपस्तु श्रीशुको भगवान् ऋषिः ।

श्रीमद् भागवतं तुभ्यं श्रावयिष्यत्यसंशयम्

tena prāpsyasi rājan tvaṃ nityaṃ dhāma vrajeśituḥ .

śrībhāgavatasañcāraḥ tato bhuvi bhaviṣyati

||64||

तेन प्राप्स्यसि राजन् त्वं नित्यं धाम व्रजेशितुः ।

श्रीभागवतसञ्चारः ततो भुवि भविष्यति

tasmāttvaṃ gaccha rājendra kalinigrahamācara .

sūta uvāca .

ityuktastaṃ parikramya gato rājā diśāṃ jaye

||65||

तस्मात्त्वं गच्छ राजेन्द्र कलिनिग्रहमाचर ।

सूत उवाच ।

इत्युक्तस्तं परिक्रम्य गतो राजा दिशां जये

vajrastu nijarājyeśaṃ pratibāhuṃ vidhāya ca .

tatraiva mātṛbhiḥ sākaṃ tasthau bhāgavatāśayā

||66||

वज्रस्तु निजराज्येशं प्रतिबाहुं विधाय च ।

तत्रैव मातृभिः साकं तस्थौ भागवताशया

atha vṛndāvane māsaṃ govardhanasamīpataḥ .

śrīmad bhāgavāsvādastu uddhavena pravartitaḥ

||67||

अथ वृन्दावने मासं गोवर्धनसमीपतः ।

श्रीमद् भागवास्वादस्तु उद्धवेन प्रवर्तितः

tasmin āsvādyamāne tu saccidānandarūpiṇī .

pracakāśe harerlīlā sarvataḥ kṛṣṇa eva ca

||68||

तस्मिन् आस्वाद्यमाने तु सच्चिदानन्दरूपिणी ।

प्रचकाशे हरेर्लीला सर्वतः कृष्ण एव च

ātmānaṃ ca tadantaḥsthaṃ sarve'pi dadṛśustadā .

vajrastu dakṣiṇe dṛṣṭvā kṛṣṇapādasaropruhe

||69||

आत्मानं च तदन्तःस्थं सर्वेऽपि ददृशुस्तदा ।

वज्रस्तु दक्षिणे दृष्ट्वा कृष्णपादसरोप्रुहे

svātmānaṃ kṛṣṇavaidhuryān muktastadbhuvyaśobhata .

tāśca tanmātaraṃ kṛṣṇe rāsarātriprakāśini

||70||

स्वात्मानं कृष्णवैधुर्यान् मुक्तस्तद्भुव्यशोभत ।

ताश्च तन्मातरं कृष्णे रासरात्रिप्रकाशिनि

candre kalāprabhārūpaṃ ātmānaṃ vīkṣya vismitāḥ .

svapreṣṭhavirahavyādhivimuktāḥ svapadaṃ yayuḥ

||71||

चन्द्रे कलाप्रभारूपं आत्मानं वीक्ष्य विस्मिताः ।

स्वप्रेष्ठविरहव्याधिविमुक्ताः स्वपदं ययुः

ye'nye ca tatra te sarve nityalīlāntaraṃ gatāḥ .

vyāvahārikalokebhyaḥ sadyo'darśanamāgatāḥ

||72||

येऽन्ये च तत्र ते सर्वे नित्यलीलान्तरं गताः ।

व्यावहारिकलोकेभ्यः सद्योऽदर्शनमागताः

govardhananikuñjeṣu goṣu vṛndāvanādiṣu .

nityaṃ kṛṣṇena modante dṛśyante prematatparaiḥ

||73||

गोवर्धननिकुञ्जेषु गोषु वृन्दावनादिषु ।

नित्यं कृष्णेन मोदन्ते दृश्यन्ते प्रेमतत्परैः

sūta uvāca

ye etāṃ bhagavatprāptiṃ śruṇuyāccāpi kīrtayet .

tasya vai bhagavat prāptiḥ duḥkhahāniśca jāyate

||74||

ये एतां भगवत्प्राप्तिं श्रुणुयाच्चापि कीर्तयेत् ।

तस्य वै भगवत् प्राप्तिः दुःखहानिश्च जायते

iti śrīskānde mahāpurāṇ ekaśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe parīkṣid uddhavasaṃvāde śrīmad bhāgavatamāhātmye tṛtīyo'dhyāyaḥ .. 3 ..

hariḥ oṃ tatsat śrīkṛṣṇārpaṇamastu