मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Dvitīyaskandhaḥ, adhyāya 1

3
Dvitīyaskandhaḥ · 1

varīyān eṣa te praśnaḥ kṛto lokahitaṃ nṛpa

śrīśuka uvāca

varīyān eṣa te praśnaḥ kṛto lokahitaṃ nṛpa .

ātmavit sammataḥ puṃsāṃ śrotavyādiṣu yaḥ paraḥ

||1||

वरीयान् एष ते प्रश्नः कृतो लोकहितं नृप ।

आत्मवित् सम्मतः पुंसां श्रोतव्यादिषु यः परः

śrotavyādīni rājendra nṛṇāṃ santi sahasraśaḥ .

apaśyatāṃ ātmatattvaṃ gṛheṣu gṛhamedhinām

||2||

श्रोतव्यादीनि राजेन्द्र नृणां सन्ति सहस्रशः ।

अपश्यतां आत्मतत्त्वं गृहेषु गृहमेधिनाम्

nidrayā hriyate naktaṃ vyavāyena ca vā vayaḥ .

divā cārthehayā rājan kuṭuṃbabharaṇena vā

||3||

निद्रया ह्रियते नक्तं व्यवायेन च वा वयः ।

दिवा चार्थेहया राजन् कुटुंबभरणेन वा

dehāpatyakalatrādiṣu ātmasainyeṣvasatsvapi .

teṣāṃ pramatto nidhanaṃ paśyannapi na paśyati

||4||

देहापत्यकलत्रादिषु आत्मसैन्येष्वसत्स्वपि ।

तेषां प्रमत्तो निधनं पश्यन्नपि न पश्यति

tasmādbhārata sarvātmā bhagavān īśvaro hariḥ .

śrotavyaḥ kīrtitavyaśca smartavyaścecchatābhayam

||5||

तस्माद्भारत सर्वात्मा भगवान् ईश्वरो हरिः ।

श्रोतव्यः कीर्तितव्यश्च स्मर्तव्यश्चेच्छताभयम्

etāvān sāṃkhyayogābhyāṃ svadharmapariniṣṭhayā .

janmalābhaḥ paraḥ puṃsāṃ aṃte nārāyaṇasmṛtiḥ

||6||

एतावान् सांख्ययोगाभ्यां स्वधर्मपरिनिष्ठया ।

जन्मलाभः परः पुंसां अंते नारायणस्मृतिः

prāyeṇa munayo rājan nivṛttā vidhiṣedhataḥ .

nairguṇyasthā ramaṃte sma guṇānukathane hareḥ

||7||

प्रायेण मुनयो राजन् निवृत्ता विधिषेधतः ।

नैर्गुण्यस्था रमंते स्म गुणानुकथने हरेः

idaṃ bhāgavataṃ nāma purāṇaṃ brahmasammitam .

adhītavān dvāparādau piturdvaipāyanādaham

||8||

इदं भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् ।

अधीतवान् द्वापरादौ पितुर्द्वैपायनादहम्

pariniṣṭhito'pi nairguṇya uttamaślokalīlayā .

gṛhītacetā rājarṣe ākhyānaṃ yat adhītavān

||9||

परिनिष्ठितोऽपि नैर्गुण्य उत्तमश्लोकलीलया ।

गृहीतचेता राजर्षे आख्यानं यत् अधीतवान्

tadahaṃ te'bhidhāsyāmi mahāpauruṣiko bhavān .

yasya śraddadhatāmāśu syān mukuṃde matiḥ satī

||10||

तदहं तेऽभिधास्यामि महापौरुषिको भवान् ।

यस्य श्रद्दधतामाशु स्यान् मुकुंदे मतिः सती

etannirvidyamānānāṃ icchatāṃ akutobhayam .

yogināṃ nṛpa nirṇītaṃ harernāmānukīrtanam

||11||

एतन्निर्विद्यमानानां इच्छतां अकुतोभयम् ।

योगिनां नृप निर्णीतं हरेर्नामानुकीर्तनम्

kiṃ pramattasya bahubhiḥ parokṣairhāyanairiha .

varaṃ muhūrtaṃ viditaṃ ghaṭate śreyase yataḥ

||12||

किं प्रमत्तस्य बहुभिः परोक्षैर्हायनैरिह ।

वरं मुहूर्तं विदितं घटते श्रेयसे यतः

khaṭvāṅgo nāma rājarṣiḥ jñātveyattāmihāyuṣaḥ .

muhūrtāt sarvaṃ utsṛjya gatavān abhayaṃ harim

||13||

खट्वाङ्गो नाम राजर्षिः ज्ञात्वेयत्तामिहायुषः ।

मुहूर्तात् सर्वं उत्सृज्य गतवान् अभयं हरिम्

tavāpyetarhi kauravya saptāhaṃ jīvitāvadhiḥ .

upakalpaya tatsarvaṃ tāvad yad sāṃparāyikam

||14||

तवाप्येतर्हि कौरव्य सप्ताहं जीवितावधिः ।

उपकल्पय तत्सर्वं तावद् यद् सांपरायिकम्

aṃtakāle tu puruṣa āgate gatasādhvasaḥ .

chindyād asaṅgaśastreṇa spṛhāṃ dehe'nu ye ca tam

||15||

अंतकाले तु पुरुष आगते गतसाध्वसः ।

छिन्द्याद् असङ्गशस्त्रेण स्पृहां देहेऽनु ये च तम्

gṛhāt pravrajito dhīraḥ puṇyatīrthajalāplutaḥ .

śucau vivikta āsīno vidhivat kalpitāsane

||16||

गृहात् प्रव्रजितो धीरः पुण्यतीर्थजलाप्लुतः ।

शुचौ विविक्त आसीनो विधिवत् कल्पितासने

abhyasen manasā śuddhaṃ trivṛd brahmākṣaraṃ param .

mano yacchejjitaśvāso brahmabījaṃ avismaran

||17||

अभ्यसेन् मनसा शुद्धं त्रिवृद् ब्रह्माक्षरं परम् ।

मनो यच्छेज्जितश्वासो ब्रह्मबीजं अविस्मरन्

niyacched viṣayebhyo'kṣān manasā buddhisārathiḥ .

manaḥ karmabhirākṣiptaṃ śubhārthe dhārayet dhiyā

||18||

नियच्छेद् विषयेभ्योऽक्षान् मनसा बुद्धिसारथिः ।

मनः कर्मभिराक्षिप्तं शुभार्थे धारयेत् धिया

tatraikāvayavaṃ dhyāyet avyucchinnena cetasā .

mano nirviṣayaṃ yuktvā tataḥ kiñcana na smaret .

padaṃ tatparamaṃ viṣṇoḥ mano yatra prasīdati

||19||

तत्रैकावयवं ध्यायेत् अव्युच्छिन्नेन चेतसा ।

मनो निर्विषयं युक्त्वा ततः किञ्चन न स्मरेत् ।

पदं तत्परमं विष्णोः मनो यत्र प्रसीदति

rajastamobhyāṃ ākṣiptaṃ vimūḍhaṃ mana ātmanaḥ .

yaccheddhāraṇayā dhīro haṃti yā tatkṛtaṃ malam

||20||

रजस्तमोभ्यां आक्षिप्तं विमूढं मन आत्मनः ।

यच्छेद्धारणया धीरो हंति या तत्कृतं मलम्

yasyāṃ sandhāryamāṇāyāṃ yogino bhaktilakṣaṇaḥ .

āśu saṃpadyate yoga āśrayaṃ bhadramīkṣataḥ

||21||

यस्यां सन्धार्यमाणायां योगिनो भक्तिलक्षणः ।

आशु संपद्यते योग आश्रयं भद्रमीक्षतः

rājovāca

yathā sandhāryate brahman dhāraṇā yatra sammatā .

yādṛśī vā haredāśu puruṣasya manomalam

||22||

यथा सन्धार्यते ब्रह्मन् धारणा यत्र सम्मता ।

यादृशी वा हरेदाशु पुरुषस्य मनोमलम्

śrīśuka uvāca

jitāsano jitaśvāso jitasaṅgo jiteṃdriyaḥ .

sthūle bhagavato rūpe manaḥ sandhārayed dhiyā

||23||

जितासनो जितश्वासो जितसङ्गो जितेंद्रियः ।

स्थूले भगवतो रूपे मनः सन्धारयेद् धिया

viśeṣastasya deho'yaṃ sthaviṣṭhaśca sthavīyasām .

yatredaṃ dṛśyate viśvaṃ bhūtaṃ bhavyaṃ bhavacca sat

||24||

विशेषस्तस्य देहोऽयं स्थविष्ठश्च स्थवीयसाम् ।

यत्रेदं दृश्यते विश्वं भूतं भव्यं भवच्च सत्

aṇḍakośe śarīre'smin saptāvaraṇasaṃyute .

vairājaḥ puruṣo yo'sau bhagavān dhāraṇāśrayaḥ

||25||

अण्डकोशे शरीरेऽस्मिन् सप्तावरणसंयुते ।

वैराजः पुरुषो योऽसौ भगवान् धारणाश्रयः

pātālametasya hi pādamūlaṃ paṭhaṃti pārṣṇiprapade rasātalam .

mahātalaṃ viśvasṛjo'tha gulphau talātalaṃ vai puruṣasya jaṅghe

||26||

पातालमेतस्य हि पादमूलं पठंति पार्ष्णिप्रपदे रसातलम् ।

महातलं विश्वसृजोऽथ गुल्फौ तलातलं वै पुरुषस्य जङ्घे

dve jānunī sutalaṃ viśvamūrteḥ ūrudvayaṃ vitalaṃ cātalaṃ ca .

mahītalaṃ tajjaghanaṃ mahīpate nabhastalaṃ nābhisaro gṛṇanti

||27||

द्वे जानुनी सुतलं विश्वमूर्तेः ऊरुद्वयं वितलं चातलं च ।

महीतलं तज्जघनं महीपते नभस्तलं नाभिसरो गृणन्ति

uraḥsthalaṃ jyotiranīkamasya grīvā maharvadanaṃ vai jano'sya .

tapo rarāṭīṃ vidurādipuṃsaḥ satyaṃ tu śīrṣāṇi sahasraśīrṣṇaḥ

||28||

उरःस्थलं ज्योतिरनीकमस्य ग्रीवा महर्वदनं वै जनोऽस्य ।

तपो रराटीं विदुरादिपुंसः सत्यं तु शीर्षाणि सहस्रशीर्ष्णः

indrādayo bāhava āhurusrāḥ karṇau diśaḥ śrotramamuṣya śabdaḥ .

nāsatyadasrau paramasya nāse ghrāṇo'sya gaṃdho mukhamagniriddhaḥ

||29||

इन्द्रादयो बाहव आहुरुस्राः कर्णौ दिशः श्रोत्रममुष्य शब्दः ।

नासत्यदस्रौ परमस्य नासे घ्राणोऽस्य गंधो मुखमग्निरिद्धः

dyaurakṣiṇī cakṣurabhūtpataṅgaḥ pakṣmāṇi viṣṇorahanī ubhe ca .

tadbhrūvijṛmbhaḥ parameṣṭhidhiṣṇyaṃ āpo'sya tālū rasa eva jihvā

||30||

द्यौरक्षिणी चक्षुरभूत्पतङ्गः पक्ष्माणि विष्णोरहनी उभे च ।

तद्भ्रूविजृम्भः परमेष्ठिधिष्ण्यं आपोऽस्य तालू रस एव जिह्वा

chandāṃsyanantasya śiro gṛṇaṃti daṃṣṭrā yamaḥ snehakalā dvijāni .

hāso janonmādakarī ca māyā durantasargo yadapāṅgamokṣaḥ

||31||

छन्दांस्यनन्तस्य शिरो गृणंति दंष्ट्रा यमः स्नेहकला द्विजानि ।

हासो जनोन्मादकरी च माया दुरन्तसर्गो यदपाङ्गमोक्षः

vrīḍottarauṣṭho'dhara eva lobho dharmaḥ stano'dharmapatho'sya pṛṣṭham .

kastasya meḍhraṃ vṛṣaṇau ca mitrau kukṣiḥ samudrā girayo'sthisaṅghāḥ

||32||

व्रीडोत्तरौष्ठोऽधर एव लोभो धर्मः स्तनोऽधर्मपथोऽस्य पृष्ठम् ।

कस्तस्य मेढ्रं वृषणौ च मित्रौ कुक्षिः समुद्रा गिरयोऽस्थिसङ्घाः

nadyo'sya nāḍyo'tha tanūruhāṇi mahīruhā viśvatanornṛpendra .

anantavīryaḥ śvasitaṃ mātariśvā gatirvayaḥ karma guṇapravāhaḥ

||33||

नद्योऽस्य नाड्योऽथ तनूरुहाणि महीरुहा विश्वतनोर्नृपेन्द्र ।

अनन्तवीर्यः श्वसितं मातरिश्वा गतिर्वयः कर्म गुणप्रवाहः

īśasya keśān vidurambuvāhān vāsastu sandhyāṃ kuruvarya bhūmnaḥ .

avyaktamāhuḥ hṛdayaṃ manaśca sa candramāḥ sarvavikārakośaḥ

||34||

ईशस्य केशान् विदुरम्बुवाहान् वासस्तु सन्ध्यां कुरुवर्य भूम्नः ।

अव्यक्तमाहुः हृदयं मनश्च स चन्द्रमाः सर्वविकारकोशः

vijñānaśaktiṃ mahimāmananti sarvātmano'ntaḥkaraṇaṃ giritram .

aśvāśvataryuṣṭragajā nakhāni sarve mṛgāḥ paśavaḥ śroṇideśe

||35||

विज्ञानशक्तिं महिमामनन्ति सर्वात्मनोऽन्तःकरणं गिरित्रम् ।

अश्वाश्वतर्युष्ट्रगजा नखानि सर्वे मृगाः पशवः श्रोणिदेशे

vayāṃsi tad vyākaraṇaṃ vicitraṃ manurmanīṣā manujo nivāsaḥ .

gaṃdharvavidyādharacāraṇāpsaraḥ svarasmṛtīḥ asurānīkavīryaḥ

||36||

वयांसि तद् व्याकरणं विचित्रं मनुर्मनीषा मनुजो निवासः ।

गंधर्वविद्याधरचारणाप्सरः स्वरस्मृतीः असुरानीकवीर्यः

brahmānanaṃ kṣatrabhujo mahātmā viḍūruraṅghriśritakṛṣṇavarṇaḥ .

nānābhidhābhījyagaṇopapanno dravyātmakaḥ karma vitānayogaḥ

||37||

ब्रह्माननं क्षत्रभुजो महात्मा विडूरुरङ्घ्रिश्रितकृष्णवर्णः ।

नानाभिधाभीज्यगणोपपन्नो द्रव्यात्मकः कर्म वितानयोगः

iyān asau īśvaravigrahasya yaḥ sanniveśaḥ kathito mayā te .

sandhāryate'smin vapuṣi sthaviṣṭhe manaḥ svabuddhyā na yato'sti kiñcit

||38||

इयान् असौ ईश्वरविग्रहस्य यः सन्निवेशः कथितो मया ते ।

सन्धार्यतेऽस्मिन् वपुषि स्थविष्ठे मनः स्वबुद्ध्या न यतोऽस्ति किञ्चित्

sa sarvadhīvṛttyanubhūtasarva ātmā yathā svapnajanekṣitaikaḥ .

taṃ satyamānaṃdanidhiṃ bhajeta nānyatra sajjedyata ātmapātaḥ

||39||

स सर्वधीवृत्त्यनुभूतसर्व आत्मा यथा स्वप्नजनेक्षितैकः ।

तं सत्यमानंदनिधिं भजेत नान्यत्र सज्जेद्यत आत्मपातः

iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ dvitīyaskaṃdhe prathamo'dhyāyaḥ .. 1 ..

fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre II/Chapitre 1