मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Dvitīyaskandhaḥ, adhyāya 9

3
Dvitīyaskandhaḥ · 9

na ghaṭetārthasambandhaḥ svapnadraṣṭurivāñjasā

śrīśuka uvāca

(anuṣṭup) ātmamāyāmṛte rājan panparasyānubhavātmanaḥ .

na ghaṭetārthasambandhaḥ svapnadraṣṭurivāñjasā

||1||

(अनुष्टुप्) आत्ममायामृते राजन् पन्परस्यानुभवात्मनः ।

न घटेतार्थसम्बन्धः स्वप्नद्रष्टुरिवाञ्जसा

bahurūpa ivābhāti māyayā bahurūpayā .

ramamāṇo guṇeṣvasyā mamāhamiti manyate

||2||

बहुरूप इवाभाति मायया बहुरूपया ।

रममाणो गुणेष्वस्या ममाहमिति मन्यते

yarhi vāva mahimni sve parasmin kālamāyayoḥ .

rameta gatasammohaḥ tyaktvodāste tadobhayam

||3||

यर्हि वाव महिम्नि स्वे परस्मिन् कालमाययोः ।

रमेत गतसम्मोहः त्यक्त्वोदास्ते तदोभयम्

ātmatattvaviśuddhyarthaṃ yadāha bhagavānṛtam .

brahmaṇe darśayan rūpaṃ avyalīkavratādṛtaḥ

||4||

आत्मतत्त्वविशुद्ध्यर्थं यदाह भगवानृतम् ।

ब्रह्मणे दर्शयन् रूपं अव्यलीकव्रतादृतः

sa ādidevo jagatāṃ paro guruḥ svadhiṣṇyamāsthāya sisṛkṣayaikṣata .

tāṃ nādhyagachraddṛśamatra sammatāṃ prapañcanirmāṇavidhiryayā bhavet

||5||

स आदिदेवो जगतां परो गुरुः स्वधिष्ण्यमास्थाय सिसृक्षयैक्षत ।

तां नाध्यगछ्रद्दृशमत्र सम्मतां प्रपञ्चनिर्माणविधिर्यया भवेत्

sa cintayan dvyakṣaramekadāmbhasi upāśṛṇot dvirgaditaṃ vaco vibhuḥ .

sparśeṣu yatṣoḍaśamekaviṃśaṃ niṣkiñcanānāṃ nṛpa yaddhanaṃ viduḥ

||6||

स चिन्तयन् द्व्यक्षरमेकदाम्भसि उपाशृणोत् द्विर्गदितं वचो विभुः ।

स्पर्शेषु यत्षोडशमेकविंशं निष्किञ्चनानां नृप यद्धनं विदुः

niśamya tadvaktṛdidṛkṣayā diśo vilokya tatrānyadapaśyamānaḥ .

svadhiṣṇyamāsthāya vimṛśya taddhitaṃ tapasyupādiṣṭa ivādadhe manaḥ

||7||

निशम्य तद्वक्तृदिदृक्षया दिशो विलोक्य तत्रान्यदपश्यमानः ।

स्वधिष्ण्यमास्थाय विमृश्य तद्धितं तपस्युपादिष्ट इवादधे मनः

divyaṃ sahasrābdamamoghadarśano jitānilātmā vijitobhayendriyaḥ .

atapyata smākhilalokatāpanaṃ tapastapīyāṃstapatāṃ samāhitaḥ

||8||

दिव्यं सहस्राब्दममोघदर्शनो जितानिलात्मा विजितोभयेन्द्रियः ।

अतप्यत स्माखिललोकतापनं तपस्तपीयांस्तपतां समाहितः

tasmai svalokaṃ bhagavān sabhājitaḥ sandarśayāmāsa paraṃ na yatparam .

vyapetasaṅkleśavimohasādhvasaṃ svadṛṣṭavadbhiḥ vibudhairabhiṣṭutam

||9||

तस्मै स्वलोकं भगवान् सभाजितः सन्दर्शयामास परं न यत्परम् ।

व्यपेतसङ्क्लेशविमोहसाध्वसं स्वदृष्टवद्भिः विबुधैरभिष्टुतम्

pravartate yatra rajastamastayoḥ sattvaṃ ca miśraṃ na ca kālavikramaḥ .

na yatra māyā kimutāpare hareḥ anuvratā yatra surāsurārcitāḥ

||10||

प्रवर्तते यत्र रजस्तमस्तयोः सत्त्वं च मिश्रं न च कालविक्रमः ।

न यत्र माया किमुतापरे हरेः अनुव्रता यत्र सुरासुरार्चिताः

śyāmāvadātāḥ śatapatralocanāḥ piśaṅgavastrāḥ surucaḥ supeśasaḥ .

sarve caturbāhava unmiṣanmaṇi pravekaniṣkābharaṇāḥ suvarcasaḥ .

pravālavaidūryamṛṇālavarcasaḥ parisphuratkuṇḍala maulimālinaḥ

||11||

श्यामावदाताः शतपत्रलोचनाः पिशङ्गवस्त्राः सुरुचः सुपेशसः ।

सर्वे चतुर्बाहव उन्मिषन्मणि प्रवेकनिष्काभरणाः सुवर्चसः ।

प्रवालवैदूर्यमृणालवर्चसः परिस्फुरत्कुण्डल मौलिमालिनः

bhrājiṣṇubhiryaḥ parito virājate lasadvimānāvalibhirmahātmanām .

vidyotamānaḥ pramadottamādyubhiḥ savidyudabhrāvalibhiryathā nabhaḥ

||12||

भ्राजिष्णुभिर्यः परितो विराजते लसद्विमानावलिभिर्महात्मनाम् ।

विद्योतमानः प्रमदोत्तमाद्युभिः सविद्युदभ्रावलिभिर्यथा नभः

śrīryatra rūpiṇyurugāyapādayoḥ karoti mānaṃ bahudhā vibhūtibhiḥ .

preṅkhaṃ śritā yā kusumākarānugaiḥ vigīyamānā priyakarma gāyatī

||13||

श्रीर्यत्र रूपिण्युरुगायपादयोः करोति मानं बहुधा विभूतिभिः ।

प्रेङ्खं श्रिता या कुसुमाकरानुगैः विगीयमाना प्रियकर्म गायती

dadarśa tatrākhilasātvatāṃ patiṃ śriyaḥ patiṃ yajñapatiṃ jagatpatim .

sunaṃdanaṃdaprabalārhaṇādibhiḥ svapārṣadāgraiḥ parisevitaṃ vibhum

||14||

ददर्श तत्राखिलसात्वतां पतिं श्रियः पतिं यज्ञपतिं जगत्पतिम् ।

सुनंदनंदप्रबलार्हणादिभिः स्वपार्षदाग्रैः परिसेवितं विभुम्

bhṛtyaprasādābhimukhaṃ dṛgāsavaṃ prasannahāsāruṇalocanānanam .

kirīṭinaṃ kuṇḍalinaṃ caturbhujaṃ pītāṃśukaṃ vakṣasi lakṣitaṃ śriyā

||15||

भृत्यप्रसादाभिमुखं दृगासवं प्रसन्नहासारुणलोचनाननम् ।

किरीटिनं कुण्डलिनं चतुर्भुजं पीतांशुकं वक्षसि लक्षितं श्रिया

adhyarhaṇīyāsanamāsthitaṃ paraṃ vṛtaṃ catuḥṣoḍaśapañcaśaktibhiḥ .

yuktaṃ bhagaiḥ svairitaratra cādhruvaiḥ sva eva dhāman ramamāṇamīśvaram

||16||

अध्यर्हणीयासनमास्थितं परं वृतं चतुःषोडशपञ्चशक्तिभिः ।

युक्तं भगैः स्वैरितरत्र चाध्रुवैः स्व एव धामन् रममाणमीश्वरम्

taddarśanāhlādapariplutāntaro hṛṣyattanuḥ premabharāśrulocanaḥ .

nanāma pādāmbujamasya viśvasṛg yat pāramahaṃsyena pathādhigamyate

||17||

तद्दर्शनाह्लादपरिप्लुतान्तरो हृष्यत्तनुः प्रेमभराश्रुलोचनः ।

ननाम पादाम्बुजमस्य विश्वसृग् यत् पारमहंस्येन पथाधिगम्यते

taṃ prīyamāṇaṃ samupasthitaṃ kaviṃ prajāvisarge nijaśāsanārhaṇam .

babhāṣa īṣatsmitaśociṣā girā priyaḥ priyaṃ prītamanāḥ kare spṛśan

||18||

तं प्रीयमाणं समुपस्थितं कविं प्रजाविसर्गे निजशासनार्हणम् ।

बभाष ईषत्स्मितशोचिषा गिरा प्रियः प्रियं प्रीतमनाः करे स्पृशन्

śrībhagavānuvāca

(anuṣṭup) tvayāhaṃ toṣitaḥ samyag vedagarbha sisṛkṣayā .

ciraṃ bhṛtena tapasā dustoṣaḥ kūṭayoginām

||19||

(अनुष्टुप्) त्वयाहं तोषितः सम्यग् वेदगर्भ सिसृक्षया ।

चिरं भृतेन तपसा दुस्तोषः कूटयोगिनाम्

varaṃ varaya bhadraṃ te vareśaṃ mābhivāñchitam .

brahmañchreyaḥ pariśrāmaḥ puṃsāṃ maddarśanāvadhiḥ

||20||

वरं वरय भद्रं ते वरेशं माभिवाञ्छितम् ।

ब्रह्मञ्छ्रेयः परिश्रामः पुंसां मद्दर्शनावधिः

manīṣitānubhāvo'yaṃ mama lokāvalokanam .

yadupaśrutya rahasi cakartha paramaṃ tapaḥ

||21||

मनीषितानुभावोऽयं मम लोकावलोकनम् ।

यदुपश्रुत्य रहसि चकर्थ परमं तपः

pratyādiṣṭaṃ mayā tatra tvayi karmavimohite .

tapo me hṛdayaṃ sākṣād ātmā'haṃ tapaso'nagha

||22||

प्रत्यादिष्टं मया तत्र त्वयि कर्मविमोहिते ।

तपो मे हृदयं साक्षाद् आत्माऽहं तपसोऽनघ

sṛjāmi tapasaivedaṃ grasāmi tapasā punaḥ .

bibharmi tapasā viśvaṃ vīryaṃ me duścaraṃ tapaḥ

||23||

सृजामि तपसैवेदं ग्रसामि तपसा पुनः ।

बिभर्मि तपसा विश्वं वीर्यं मे दुश्चरं तपः

brahmovāca

bhagavan sarvabhūtānāṃ adhyakṣo'vasthito guhām .

veda hyapratiruddhena prajñānena cikīrṣitam

||24||

भगवन् सर्वभूतानां अध्यक्षोऽवस्थितो गुहाम् ।

वेद ह्यप्रतिरुद्धेन प्रज्ञानेन चिकीर्षितम्

tathāpi nāthamānasya nātha nāthaya nāthitam .

parāvare yathā rūpe jānīyāṃ te tvarūpiṇaḥ

||25||

तथापि नाथमानस्य नाथ नाथय नाथितम् ।

परावरे यथा रूपे जानीयां ते त्वरूपिणः

yathātmamāyāyogena nānāśaktyupabṛṃhitam .

vilumpan visṛjan gṛhṇan bibhradātmānamātmanā

||26||

यथात्ममायायोगेन नानाशक्त्युपबृंहितम् ।

विलुम्पन् विसृजन् गृह्णन् बिभ्रदात्मानमात्मना

krīḍasyamoghasaṅkalpa ūrṇanābhiryathorṇute .

tathā tadviṣayāṃ dhehi manīṣāṃ mayi mādhava

||27||

क्रीडस्यमोघसङ्कल्प ऊर्णनाभिर्यथोर्णुते ।

तथा तद्विषयां धेहि मनीषां मयि माधव

bhagavacchikṣitamahaṃ karavāṇi hyatandritaḥ .

nehamānaḥ prajāsargaṃ badhyeyaṃ yadanugrahāt

||28||

भगवच्छिक्षितमहं करवाणि ह्यतन्द्रितः ।

नेहमानः प्रजासर्गं बध्येयं यदनुग्रहात्

yāvatsakhā sakhyuriveśa te kṛtaḥ prajāvisarge vibhajāmi bho janam .

aviklabaste parikarmaṇi sthito mā me samunnaddhamado'jamāninaḥ

||29||

यावत्सखा सख्युरिवेश ते कृतः प्रजाविसर्गे विभजामि भो जनम् ।

अविक्लबस्ते परिकर्मणि स्थितो मा मे समुन्नद्धमदोऽजमानिनः

śrībhagavānuvāca

(anuṣṭup) jñānaṃ paramaguhyaṃ me yadvijñānasamanvitam .

sarahasyaṃ tadaṅgaṃ ca gṛhāṇa gaditaṃ mayā

||30||

(अनुष्टुप्) ज्ञानं परमगुह्यं मे यद्विज्ञानसमन्वितम् ।

सरहस्यं तदङ्गं च गृहाण गदितं मया

yāvānahaṃ yathābhāvo yad rūpaguṇakarmakaḥ .

tathaiva tattvavijñānaṃ astu te madanugrahāt

||31||

यावानहं यथाभावो यद् रूपगुणकर्मकः ।

तथैव तत्त्वविज्ञानं अस्तु ते मदनुग्रहात्

ahamevāsameko'gre nānyat yatsadasatparam .

paścādahaṃ yadetacca yo'vaśiṣyeta so'smyaham

||32||

अहमेवासमेकोऽग्रे नान्यत् यत्सदसत्परम् ।

पश्चादहं यदेतच्च योऽवशिष्येत सोऽस्म्यहम्

ṛte'rthaṃ yatpratīyeta na pratīyeta cātmani .

tadvidyād ātmano māyāṃ yathābhāso yathā tamaḥ

||33||

ऋतेऽर्थं यत्प्रतीयेत न प्रतीयेत चात्मनि ।

तद्विद्याद् आत्मनो मायां यथाभासो यथा तमः

yathā mahānti bhūtāni bhūteṣūccāvaceṣvanu .

praviṣṭāni apraviṣṭāni tathā teṣu na teṣvaham

||34||

यथा महान्ति भूतानि भूतेषूच्चावचेष्वनु ।

प्रविष्टानि अप्रविष्टानि तथा तेषु न तेष्वहम्

etāvadeva jijñāsyaṃ tattvajijñāsunā''tmanaḥ .

anvayavyatirekābhyāṃ yatsyāt sarvatra sarvadā

||35||

एतावदेव जिज्ञास्यं तत्त्वजिज्ञासुनाऽऽत्मनः ।

अन्वयव्यतिरेकाभ्यां यत्स्यात् सर्वत्र सर्वदा

etanmataṃ samātiṣṭha parameṇa samādhinā .

bhavān kalpavikalpeṣu na vimuhyati karhicit

||36||

एतन्मतं समातिष्ठ परमेण समाधिना ।

भवान् कल्पविकल्पेषु न विमुह्यति कर्हिचित्

śrīśuka uvāca

sampradiśyaivamajano janānāṃ parameṣṭhinam .

paśyataḥ tasya tad rūpaṃ ātmano nyaruṇaddhariḥ

||37||

सम्प्रदिश्यैवमजनो जनानां परमेष्ठिनम् ।

पश्यतः तस्य तद् रूपं आत्मनो न्यरुणद्धरिः

antarhitendriyārthāya haraye vihitāñjaliḥ .

sarvabhūtamayo viśvaṃ sasarjedaṃ sa pūrvavat

||38||

अन्तर्हितेन्द्रियार्थाय हरये विहिताञ्जलिः ।

सर्वभूतमयो विश्वं ससर्जेदं स पूर्ववत्

prajāpatirdharmapatiḥ ekadā niyamān yamān .

bhadraṃ prajānāmanvicchan nātiṣṭhatsvārthakāmyayā

||39||

प्रजापतिर्धर्मपतिः एकदा नियमान् यमान् ।

भद्रं प्रजानामन्विच्छन् नातिष्ठत्स्वार्थकाम्यया

taṃ nāradaḥ priyatamo rikthādānāmanuvrataḥ .

śuśrūṣamāṇaḥ śīlena praśrayeṇa damena ca

||40||

तं नारदः प्रियतमो रिक्थादानामनुव्रतः ।

शुश्रूषमाणः शीलेन प्रश्रयेण दमेन च

māyāṃ vividiṣan viṣṇoḥ māyeśasya mahāmuniḥ .

mahābhāgavato rājan pitaraṃ paryatoṣayat

||41||

मायां विविदिषन् विष्णोः मायेशस्य महामुनिः ।

महाभागवतो राजन् पितरं पर्यतोषयत्

tuṣṭaṃ niśāmya pitaraṃ lokānāṃ prapitāmaham .

devarṣiḥ paripapraccha bhavān yanmānupṛcchati

||42||

तुष्टं निशाम्य पितरं लोकानां प्रपितामहम् ।

देवर्षिः परिपप्रच्छ भवान् यन्मानुपृच्छति

tasmā idaṃ bhāgavataṃ purāṇaṃ daśalakṣaṇam .

proktaṃ bhagavatā prāha prītaḥ putrāya bhūtakṛt

||43||

तस्मा इदं भागवतं पुराणं दशलक्षणम् ।

प्रोक्तं भगवता प्राह प्रीतः पुत्राय भूतकृत्

nāradaḥ prāha munaye sarasvatyāstaṭe nṛpa .

dhyāyate brahma paramaṃ vyāsāya amitatejase

||44||

नारदः प्राह मुनये सरस्वत्यास्तटे नृप ।

ध्यायते ब्रह्म परमं व्यासाय अमिततेजसे

yadutāhaṃ tvayā pṛṣṭo vairājātpuruṣādidam .

yathāsīt tadupākhyāste praśnān anyāṃśca kṛtsnaśaḥ

||45||

यदुताहं त्वया पृष्टो वैराजात्पुरुषादिदम् ।

यथासीत् तदुपाख्यास्ते प्रश्नान् अन्यांश्च कृत्स्नशः

iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ dvitīyaskaṃdhe navamo'dhyāyaḥ .. 9 ..

fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre II/Chapitre 9