मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Navamaskandhaḥ, adhyāya 10

3
Navamaskandhaḥ · 10

śrīrāmacaritam

śrīśuka uvāca

khaṭvāṃgāta dīrghabāhuśca raghustasmāt pṛthuśravāḥ .

ajastato mahārājaḥ tasmāt daśaratho'bhavat

||1||

खट्वांगात दीर्घबाहुश्च रघुस्तस्मात् पृथुश्रवाः ।

अजस्ततो महाराजः तस्मात् दशरथोऽभवत्

tasyāpi bhagavān eṣa sākṣād brahmamayo hariḥ .

aṃśāṃśena caturdhāgāt putratvaṃ prārthitaḥ suraiḥ .

rāmalakṣmaṇabharata śatrughnā iti saṃjñayā

||2||

तस्यापि भगवान् एष साक्षाद् ब्रह्ममयो हरिः ।

अंशांशेन चतुर्धागात् पुत्रत्वं प्रार्थितः सुरैः ।

रामलक्ष्मणभरत शत्रुघ्ना इति संज्ञया

tasyānucaritaṃ rājan ṛṣibhiḥ tattvadarśibhiḥ .

śrutaṃ hi varṇitaṃ bhūri tvayā sītāpatermuhuḥ

||3||

तस्यानुचरितं राजन् ऋषिभिः तत्त्वदर्शिभिः ।

श्रुतं हि वर्णितं भूरि त्वया सीतापतेर्मुहुः

gurvarthe tyaktarājyo vyacaradanuvanaṃ padmapadbhyāṃ priyāyāḥ .

pāṇisparśākṣamābhyāṃ mṛjitapatharujo yo harīndrānujābhyām .

vairūpyāt śūrpaṇakhyāḥ priyaviraharuṣā'' ropitabhrūvijṛmbha .

trastābdhirbaddhasetuḥ khaladavadahanaḥ kosalendro'vatānnaḥ

||4||

गुर्वर्थे त्यक्तराज्यो व्यचरदनुवनं पद्मपद्भ्यां प्रियायाः ।

पाणिस्पर्शाक्षमाभ्यां मृजितपथरुजो यो हरीन्द्रानुजाभ्याम् ।

वैरूप्यात् शूर्पणख्याः प्रियविरहरुषाऽऽ रोपितभ्रूविजृम्भ ।

त्रस्ताब्धिर्बद्धसेतुः खलदवदहनः कोसलेन्द्रोऽवतान्नः

viśvāmitrādhvare yena mārīcādyā niśācarāḥ .

paśyato lakṣmaṇasyaiva hatā nairṛtapuṃgavāḥ

||5||

विश्वामित्राध्वरे येन मारीचाद्या निशाचराः ।

पश्यतो लक्ष्मणस्यैव हता नैर्ऋतपुंगवाः

yo lokavīrasamitau dhanuraiśamugraṃ sītāsvayaṃvaragṛhe triśatopanītam .

ādāya bālagajalīla ivekṣuyaṣṭiṃ sajjyīkṛtaṃ nṛpa vikṛṣya babhañja madhye

||6||

यो लोकवीरसमितौ धनुरैशमुग्रं सीतास्वयंवरगृहे त्रिशतोपनीतम् ।

आदाय बालगजलील इवेक्षुयष्टिं सज्ज्यीकृतं नृप विकृष्य बभञ्ज मध्ये

jitvānurūpaguṇaśīlavayo'ṅgarūpāṃ .

sītābhidhāṃ śriyamurasyabhilabdhamānām .

mārge vrajan bhṛgupatervyanayat prarūḍhaṃ .

darpaṃ mahīmakṛta yastrirarājabījām

||7||

जित्वानुरूपगुणशीलवयोऽङ्गरूपां ।

सीताभिधां श्रियमुरस्यभिलब्धमानाम् ।

मार्गे व्रजन् भृगुपतेर्व्यनयत् प्ररूढं ।

दर्पं महीमकृत यस्त्रिरराजबीजाम्

yaḥ satyapāśaparivītapiturnideśaṃ .

straiṇasya cāpi śirasā jagṛhe sabhāryaḥ .

rājyaṃ śriyaṃ praṇayinaḥ suhṛdo nivāsaṃ .

tyaktvā yayau vanamasūniva muktasaṅgaḥ

||8||

यः सत्यपाशपरिवीतपितुर्निदेशं ।

स्त्रैणस्य चापि शिरसा जगृहे सभार्यः ।

राज्यं श्रियं प्रणयिनः सुहृदो निवासं ।

त्यक्त्वा ययौ वनमसूनिव मुक्तसङ्गः

rakṣaḥsvasurvyakṛta rūpamaśuddhabuddheḥ .

tasyāḥ kharatriśiradūṣaṇamukhyabandhūn .

jaghne caturdaśasahasramapāraṇīya .

kodaṇḍapāṇiraṭamāna uvāsa kṛcchram

||9||

रक्षःस्वसुर्व्यकृत रूपमशुद्धबुद्धेः ।

तस्याः खरत्रिशिरदूषणमुख्यबन्धून् ।

जघ्ने चतुर्दशसहस्रमपारणीय ।

कोदण्डपाणिरटमान उवास कृच्छ्रम्

sītākathāśravaṇadīpitahṛcchayena .

sṛṣṭaṃ vilokya nṛpate daśakandhareṇa .

jaghne'dbhutaiṇa vapuṣā''śramato'pakṛṣṭo .

mārīcamāśu viśikhena yathā kamugraḥ

||10||

सीताकथाश्रवणदीपितहृच्छयेन ।

सृष्टं विलोक्य नृपते दशकन्धरेण ।

जघ्नेऽद्भुतैण वपुषाऽऽश्रमतोऽपकृष्टो ।

मारीचमाशु विशिखेन यथा कमुग्रः

rakṣo'dhamena vṛkavad vipine'samakṣaṃ .

vaideharājaduhitaryapayāpitāyām .

bhrātrā vane kṛpaṇavatpriyayā viyuktaḥ .

strīsaṅgināṃ gatimiti prathayaṃścacāra

||11||

रक्षोऽधमेन वृकवद् विपिनेऽसमक्षं ।

वैदेहराजदुहितर्यपयापितायाम् ।

भ्रात्रा वने कृपणवत्प्रियया वियुक्तः ।

स्त्रीसङ्गिनां गतिमिति प्रथयंश्चचार

dagdhvā''tmakṛtyahatakṛtyamahan kabandhaṃ .

sakhyaṃ vidhāya kapibhirdayitāgatiṃ taiḥ .

buddhvātha vālini hate plavagendrasainyaiḥ .

velāmagāt sa manujo'jabhavārcitāṅghri

||12||

दग्ध्वाऽऽत्मकृत्यहतकृत्यमहन् कबन्धं ।

सख्यं विधाय कपिभिर्दयितागतिं तैः ।

बुद्ध्वाथ वालिनि हते प्लवगेन्द्रसैन्यैः ।

वेलामगात् स मनुजोऽजभवार्चिताङ्घ्रि

yadroṣavibhramavivṛttakaṭākṣapāta .

sambhrāntanakramakaro bhayagīrṇaghoṣaḥ .

sindhuḥ śirasyarhaṇaṃ parigṛhya rūpī .

pādāravindamupagamya babhāṣa etat

||13||

यद्रोषविभ्रमविवृत्तकटाक्षपात ।

सम्भ्रान्तनक्रमकरो भयगीर्णघोषः ।

सिन्धुः शिरस्यर्हणं परिगृह्य रूपी ।

पादारविन्दमुपगम्य बभाष एतत्

na tvāṃ vayaṃ jaḍadhiyo nu vidāma bhūman .

kūṭasthamādipuruṣaṃ jagatāmadhīśam .

yatsattvataḥ suragaṇā rajasaḥ prajeśā .

manyośca bhūtapatayaḥ sa bhavānguṇeśaḥ

||14||

न त्वां वयं जडधियो नु विदाम भूमन् ।

कूटस्थमादिपुरुषं जगतामधीशम् ।

यत्सत्त्वतः सुरगणा रजसः प्रजेशा ।

मन्योश्च भूतपतयः स भवान्गुणेशः

kāmaṃ prayāhi jahi viśravaso'vamehaṃ .

trailokya rāvaṇamavāpnuhi vīra patnīm .

badhnīhi setumiha te yaśaso vitatyai .

gāyanti digvijayino yamupetya bhūpāḥ

||15||

कामं प्रयाहि जहि विश्रवसोऽवमेहं ।

त्रैलोक्य रावणमवाप्नुहि वीर पत्नीम् ।

बध्नीहि सेतुमिह ते यशसो वितत्यै ।

गायन्ति दिग्विजयिनो यमुपेत्य भूपाः

baddhvodadhau raghupatirvividhādrikūṭaiḥ .

setuṃ kapīndrakarakampitabhūruhāṅgaiḥ .

sugrīvanīlahanumat pramukhairanīkaiḥ .

laṅkāṃ vibhīṣaṇadṛśāviśadagradagdhām

||16||

बद्ध्वोदधौ रघुपतिर्विविधाद्रिकूटैः ।

सेतुं कपीन्द्रकरकम्पितभूरुहाङ्गैः ।

सुग्रीवनीलहनुमत् प्रमुखैरनीकैः ।

लङ्कां विभीषणदृशाविशदग्रदग्धाम्

sā vānarendrabalaruddhavihārakoṣṭha .

śrīdvāragopurasadovalabhīviṭaṅkā .

nirbhajyamānadhiṣaṇadhvajahemakumbha .

śrṛṅgāṭakā gajakulairhradinīva ghūrṇā

||17||

सा वानरेन्द्रबलरुद्धविहारकोष्ठ ।

श्रीद्वारगोपुरसदोवलभीविटङ्का ।

निर्भज्यमानधिषणध्वजहेमकुम्भ ।

श्रृङ्गाटका गजकुलैर्ह्रदिनीव घूर्णा

rakṣaḥpatistadavalokya nikumbhakumbha .

dhūmrākṣa durmukha surāntanarāntakādīn .

putraṃ prahasta matikāya vikampanādīn .

sarvānugān samahinodatha kumbhakarṇam

||18||

रक्षःपतिस्तदवलोक्य निकुम्भकुम्भ ।

धूम्राक्ष दुर्मुख सुरान्तनरान्तकादीन् ।

पुत्रं प्रहस्त मतिकाय विकम्पनादीन् ।

सर्वानुगान् समहिनोदथ कुम्भकर्णम्

tāṃ yātudhānapṛtanāmasiśūlacāpa .

prāsarṣṭiśaktiśaratomara khaḍgadurgām .

sugrīvalakṣmaṇa marutsutagandhamāda .

nīlāṅgadarkṣapanasādibhiḥ anvito'gāt

||19||

तां यातुधानपृतनामसिशूलचाप ।

प्रासर्ष्टिशक्तिशरतोमर खड्गदुर्गाम् ।

सुग्रीवलक्ष्मण मरुत्सुतगन्धमाद ।

नीलाङ्गदर्क्षपनसादिभिः अन्वितोऽगात्

te'nīkapā raghupaterabhipatya sarve .

dvandvaṃ varūthamibhapattirathāśvayodhaiḥ .

jaghnurdrumaiḥ girigadeṣubhiraṅgadādyāḥ .

sītābhimarṣahatamaṅgala rāvaṇeśān

||20||

तेऽनीकपा रघुपतेरभिपत्य सर्वे ।

द्वन्द्वं वरूथमिभपत्तिरथाश्वयोधैः ।

जघ्नुर्द्रुमैः गिरिगदेषुभिरङ्गदाद्याः ।

सीताभिमर्षहतमङ्गल रावणेशान्

rakṣaḥpatiḥ svabalanaṣṭimavekṣya ruṣṭa .

āruhya yānakamathābhisasāra rāmam .

svaḥsyandane dyumati mātalinopanīte .

vibhrājamānamahananniśitaiḥ kṣurapraiḥ

||21||

रक्षःपतिः स्वबलनष्टिमवेक्ष्य रुष्ट ।

आरुह्य यानकमथाभिससार रामम् ।

स्वःस्यन्दने द्युमति मातलिनोपनीते ।

विभ्राजमानमहनन्निशितैः क्षुरप्रैः

rāmastamāha puruṣādapurīṣa yannaḥ .

kāntāsamakṣamasatāpahṛtā śvavat te .

tyaktatrapasya phalamadya jugupsitasya .

yacchāmi kāla iva karturalaṃghyavīryaḥ

||22||

रामस्तमाह पुरुषादपुरीष यन्नः ।

कान्तासमक्षमसतापहृता श्ववत् ते ।

त्यक्तत्रपस्य फलमद्य जुगुप्सितस्य ।

यच्छामि काल इव कर्तुरलंघ्यवीर्यः

evaṃ kṣipandhanuṣi saṃdhitamutsasarja .

bāṇaṃ sa vajramiva tadhṛdayaṃ bibheda .

so'sṛg vaman daśamukhairnyapatad vimānād .

hāheti jalpati jane sukṛtīva riktaḥ

||23||

एवं क्षिपन्धनुषि संधितमुत्ससर्ज ।

बाणं स वज्रमिव तद्हृदयं बिभेद ।

सोऽसृग् वमन् दशमुखैर्न्यपतद् विमानाद् ।

हाहेति जल्पति जने सुकृतीव रिक्तः

(anuṣṭup) tato niṣkramya laṃkāyā yātudhānyaḥ sahasraśaḥ .

mandodaryā samaṃ tasmin prarudantya upādravan

||24||

(अनुष्टुप्) ततो निष्क्रम्य लंकाया यातुधान्यः सहस्रशः ।

मन्दोदर्या समं तस्मिन् प्ररुदन्त्य उपाद्रवन्

svān svān bandhūn pariṣvajya lakṣmaṇeṣubhirarditān .

ruruduḥ susvaraṃ dīnā ghnantya ātmānamātmanā

||25||

स्वान् स्वान् बन्धून् परिष्वज्य लक्ष्मणेषुभिरर्दितान् ।

रुरुदुः सुस्वरं दीना घ्नन्त्य आत्मानमात्मना

hā hatāḥ sma vayaṃ nātha lokarāvaṇa rāvaṇa .

kaṃ yāyāccharaṇaṃ laṃkā tvadvihīnā parārditā

||26||

हा हताः स्म वयं नाथ लोकरावण रावण ।

कं यायाच्छरणं लंका त्वद्विहीना परार्दिता

na vai veda mahābhāga bhavān kāmavaśaṃ gataḥ .

tejo'nubhāvaṃ sītāyā yena nīto daśāmimām

||27||

न वै वेद महाभाग भवान् कामवशं गतः ।

तेजोऽनुभावं सीताया येन नीतो दशामिमाम्

kṛtaiṣā vidhavā laṃkā vayaṃ ca kulanandana .

dehaḥ kṛto'nnaṃ gṛdhrāṇāṃ ātmā narakahetave

||28||

कृतैषा विधवा लंका वयं च कुलनन्दन ।

देहः कृतोऽन्नं गृध्राणां आत्मा नरकहेतवे

śrīśuka uvāca

svānāṃ vibhīṣaṇaścakre kosalendrānumoditaḥ .

pitṛmedhavidhānena yaduktaṃ sāṃparāyikam

||29||

स्वानां विभीषणश्चक्रे कोसलेन्द्रानुमोदितः ।

पितृमेधविधानेन यदुक्तं सांपरायिकम्

tato dadarśa bhagavān aśokavanikāśrame .

kṣāmāṃ svavirahavyādhiṃ śiṃśapāmūlamāsthitām

||30||

ततो ददर्श भगवान् अशोकवनिकाश्रमे ।

क्षामां स्वविरहव्याधिं शिंशपामूलमास्थिताम्

rāmaḥ priyatamāṃ bhāryāṃ dīnāṃ vīkṣyānvakaṃpata .

ātmasaṃdarśanāhlāda vikasan mukhapaṃkajām

||31||

रामः प्रियतमां भार्यां दीनां वीक्ष्यान्वकंपत ।

आत्मसंदर्शनाह्लाद विकसन् मुखपंकजाम्

āropyāruruhe yānaṃ bhrātṛbhyāṃ hanumadyutaḥ .

vibhīṣaṇāya bhagavān dattvā rakṣogaṇeśatām

||32||

आरोप्यारुरुहे यानं भ्रातृभ्यां हनुमद्युतः ।

विभीषणाय भगवान् दत्त्वा रक्षोगणेशताम्

laṃkāmāyuśca kalpāntaṃ yayau cīrṇavrataḥ purīm .

avakīryamāṇaḥ kusumaiḥ lokapālārpitaiḥ pathi

||33||

लंकामायुश्च कल्पान्तं ययौ चीर्णव्रतः पुरीम् ।

अवकीर्यमाणः कुसुमैः लोकपालार्पितैः पथि

upagīyamānacaritaḥ śatadhṛtyādibhirmudā .

gomūtrayāvakaṃ śrutvā bhrātaraṃ valkalāmbaram

||34||

उपगीयमानचरितः शतधृत्यादिभिर्मुदा ।

गोमूत्रयावकं श्रुत्वा भ्रातरं वल्कलाम्बरम्

mahākāruṇiko'tapyat jaṭilaṃ sthaṇḍileśayam .

bharataḥ prāptamākarṇya paurāmātyapurohitaiḥ

||35||

महाकारुणिकोऽतप्यत् जटिलं स्थण्डिलेशयम् ।

भरतः प्राप्तमाकर्ण्य पौरामात्यपुरोहितैः

pāduke śirasi nyasya rāmaṃ pratyudyato'grajam .

nandigrāmāt svaśibirād gītavāditraniḥsvanaiḥ

||36||

पादुके शिरसि न्यस्य रामं प्रत्युद्यतोऽग्रजम् ।

नन्दिग्रामात् स्वशिबिराद् गीतवादित्रनिःस्वनैः

brahmaghoṣeṇa ca muhuḥ paṭhadbhiḥ brahmavādibhiḥ .

svarṇakakṣapatākābhiḥ haimaiścitradhvajai rathaiḥ

||37||

ब्रह्मघोषेण च मुहुः पठद्भिः ब्रह्मवादिभिः ।

स्वर्णकक्षपताकाभिः हैमैश्चित्रध्वजै रथैः

sadaśvai rukmasannāhaiḥ bhaṭaiḥ puraṭavarmabhiḥ .

śreṇībhirvāramukhyābhiḥ bhṛtyaiścaiva padānugaiḥ

||38||

सदश्वै रुक्मसन्नाहैः भटैः पुरटवर्मभिः ।

श्रेणीभिर्वारमुख्याभिः भृत्यैश्चैव पदानुगैः

pārameṣṭhyānyupādāya paṇyānyuccāvacāni ca .

pādayornyapatat premṇā praklinnahṛdayekṣaṇaḥ

||39||

पारमेष्ठ्यान्युपादाय पण्यान्युच्चावचानि च ।

पादयोर्न्यपतत् प्रेम्णा प्रक्लिन्नहृदयेक्षणः

pāduke nyasya purataḥ prāñjalirbāṣpalocanaḥ .

tamāśliṣya ciraṃ dorbhyāṃ snāpayan netrajairjalaiḥ

||40||

पादुके न्यस्य पुरतः प्राञ्जलिर्बाष्पलोचनः ।

तमाश्लिष्य चिरं दोर्भ्यां स्नापयन् नेत्रजैर्जलैः

rāmo lakṣmaṇasītābhyāṃ viprebhyo ye'rhasattamāḥ .

tebhyaḥ svayaṃ namaścakre prajābhiśca namaskṛtaḥ

||41||

रामो लक्ष्मणसीताभ्यां विप्रेभ्यो येऽर्हसत्तमाः ।

तेभ्यः स्वयं नमश्चक्रे प्रजाभिश्च नमस्कृतः

dhunvanta uttarāsaṅgān patiṃ vīkṣya cirāgatam .

uttarāḥ kosalā mālyaiḥ kiranto nanṛturmudā

||42||

धुन्वन्त उत्तरासङ्गान् पतिं वीक्ष्य चिरागतम् ।

उत्तराः कोसला माल्यैः किरन्तो ननृतुर्मुदा

pāduke bharato'gṛhṇāt cāmaravyajanottame .

vibhīṣaṇaḥ sasugrīvaḥ śvetacchatraṃ marutsutaḥ

||43||

पादुके भरतोऽगृह्णात् चामरव्यजनोत्तमे ।

विभीषणः ससुग्रीवः श्वेतच्छत्रं मरुत्सुतः

dhanurniṣaṅgān śatrughnaḥ sītā tīrthakamaṇḍalum .

abibhradaṅgadaḥ khaḍgaṃ haimaṃ carmarkṣarāṇ nṛpa

||44||

धनुर्निषङ्गान् शत्रुघ्नः सीता तीर्थकमण्डलुम् ।

अबिभ्रदङ्गदः खड्गं हैमं चर्मर्क्षराण् नृप

puṣpakastho'nvitaḥ strībhiḥ stūyamānaśca vandibhiḥ .

vireje bhagavān rājan grahaiścandra ivoditaḥ

||45||

पुष्पकस्थोऽन्वितः स्त्रीभिः स्तूयमानश्च वन्दिभिः ।

विरेजे भगवान् राजन् ग्रहैश्चन्द्र इवोदितः

bhrātrābhirnanditaḥ so'pi sotsavāṃ prāviśat purīm .

praviśya rājabhavanaṃ gurupatnīḥ svamātaram

||46||

भ्रात्राभिर्नन्दितः सोऽपि सोत्सवां प्राविशत् पुरीम् ।

प्रविश्य राजभवनं गुरुपत्नीः स्वमातरम्

gurūn vayasyāvarajān pūjitaḥ pratyapūjayat .

vaidehī lakṣmaṇaścaiva yathāvat samupeyatuḥ

||47||

गुरून् वयस्यावरजान् पूजितः प्रत्यपूजयत् ।

वैदेही लक्ष्मणश्चैव यथावत् समुपेयतुः

putrān svamātarastāstu prāṇāṃstanva ivotthitāḥ .

āropyāṅke'bhiṣiñcantyo bāṣpaughairvijahuḥ śucaḥ

||48||

पुत्रान् स्वमातरस्तास्तु प्राणांस्तन्व इवोत्थिताः ।

आरोप्याङ्केऽभिषिञ्चन्त्यो बाष्पौघैर्विजहुः शुचः

jaṭā nirmucya vidhivat kulavṛddhaiḥ samaṃ guruḥ .

abhyaṣiñcad yathaivendraṃ catuḥsindhujalādibhiḥ

||49||

जटा निर्मुच्य विधिवत् कुलवृद्धैः समं गुरुः ।

अभ्यषिञ्चद् यथैवेन्द्रं चतुःसिन्धुजलादिभिः

evaṃ kṛtaśiraḥsnānaḥ suvāsāḥ sragvyalaṃkṛtaḥ .

svalaṃkṛtaiḥ suvāsobhiḥ bhrātṛbhirbhāryayā babhau

||50||

एवं कृतशिरःस्नानः सुवासाः स्रग्व्यलंकृतः ।

स्वलंकृतैः सुवासोभिः भ्रातृभिर्भार्यया बभौ

agrahīdāsanaṃ bhrātrā praṇipatya prasāditaḥ .

prajāḥ svadharmaniratā varṇāśramaguṇānvitāḥ .

jugopa pitṛvad rāmo menire pitaraṃ ca tam

||51||

अग्रहीदासनं भ्रात्रा प्रणिपत्य प्रसादितः ।

प्रजाः स्वधर्मनिरता वर्णाश्रमगुणान्विताः ।

जुगोप पितृवद् रामो मेनिरे पितरं च तम्

tretāyāṃ vartamānāyāṃ kālaḥ kṛtasamo'bhavat .

rāme rājani dharmajñe sarvabhūtasukhāvahe

||52||

त्रेतायां वर्तमानायां कालः कृतसमोऽभवत् ।

रामे राजनि धर्मज्ञे सर्वभूतसुखावहे

vanāni nadyo girayo varṣāṇi dvīpasindhavaḥ .

sarve kāmadughā āsan prajānāṃ bharatarṣabha

||53||

वनानि नद्यो गिरयो वर्षाणि द्वीपसिन्धवः ।

सर्वे कामदुघा आसन् प्रजानां भरतर्षभ

nādhivyādhijarāglāni duḥkhaśokabhayaklamāḥ .

mṛtyuśca anicchatāṃ nāsīd rāme rājanyadhokṣaje

||54||

नाधिव्याधिजराग्लानि दुःखशोकभयक्लमाः ।

मृत्युश्च अनिच्छतां नासीद् रामे राजन्यधोक्षजे

ekapatnīvratadharo rājarṣicaritaḥ śuciḥ .

svadharmaṃ gṛhamedhīyaṃ śikṣayan svayamācarat

||55||

एकपत्नीव्रतधरो राजर्षिचरितः शुचिः ।

स्वधर्मं गृहमेधीयं शिक्षयन् स्वयमाचरत्

premṇānuvṛttyā śīlena praśrayāvanatā satī .

bhiyā hriyā ca bhāvajñā bhartuḥ sītāharanmanaḥ

||56||

प्रेम्णानुवृत्त्या शीलेन प्रश्रयावनता सती ।

भिया ह्रिया च भावज्ञा भर्तुः सीताहरन्मनः

iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ navamaskandhe daśamo'dhyāyaḥ .. 10 ..

hariḥ oṃ tatsat śrīkṛṣṇārpaṇamastu