मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Ayodhyāmāhātmyam, adhyāya 10

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Ayodhyāmāhātmyam · 10

nirāhāro naro bhūtvā kṣīrāhāro'pi vā punaḥ

agastya uvāca

nirāhāro naro bhūtvā kṣīrāhāro'pi vā punaḥ ||

ajitaṃ pūjayedvipra tasya siddhiḥ kare sthitā

||1||

निराहारो नरो भूत्वा क्षीराहारोऽपि वा पुनः ॥

अजितं पूजयेद्विप्र तस्य सिद्धिः करे स्थिता

mahotsavastu kartavyo gītavāditrasaṃyutaḥ ||

evaṃ yaḥ kurute dhīmānsarvānkāmānavāpnuyāt

||2||

महोत्सवस्तु कर्तव्यो गीतवादित्रसंयुतः ॥

एवं यः कुरुते धीमान्सर्वान्कामानवाप्नुयात्

etasmāduttare vidvanvīrasya śubhasūcakam ||

sthānaṃ mattagajendrasya vartate niyatavrata

||3||

एतस्मादुत्तरे विद्वन्वीरस्य शुभसूचकम् ॥

स्थानं मत्तगजेन्द्रस्य वर्तते नियतव्रत

tadagre sarasi snātvā vasettatra suniścitam ||

pūrṇā siddhimavāpnoti yāmavāpya na śocati

||4||

तदग्रे सरसि स्नात्वा वसेत्तत्र सुनिश्चितम् ॥

पूर्णा सिद्धिमवाप्नोति यामवाप्य न शोचति

ayodhyārakṣako vīraḥ sarvakāmārthasiddhidaḥ ||

navarātriṣu paṃcamyāṃ yātrā sāṃvatsarī bhavet

||5||

अयोध्यारक्षको वीरः सर्वकामार्थसिद्धिदः ॥

नवरात्रिषु पंचम्यां यात्रा सांवत्सरी भवेत्

gaṃdhapuṣpādidhūpādi naivedyādividhānataḥ ||

pūjanīyaḥ prayatnena sarvakāmārthasiddhidaḥ ||

yaṃyaṃ kāmamiheccheta taṃtaṃ kāmamavāpnuyāt

||6||

गंधपुष्पादिधूपादि नैवेद्यादिविधानतः ॥

पूजनीयः प्रयत्नेन सर्वकामार्थसिद्धिदः ॥

यंयं काममिहेच्छेत तंतं काममवाप्नुयात्

etasmāddkṣiṇebhāge surasānāma rākṣasī ||

viṣṇubhaktā sadā vipra vartate siddhidāyikā

||7||

एतस्माद्द्क्षिणेभागे सुरसानाम राक्षसी ॥

विष्णुभक्ता सदा विप्र वर्तते सिद्धिदायिका

tāṃ saṃpūjya naro bhaktyā sarvānkāmānavāpnuyāt

||8||

तां संपूज्य नरो भक्त्या सर्वान्कामानवाप्नुयात्

laṃkāsthānādihānītā rāmeṇotkṛṣṭakarmaṇā ||

ayodhyāyāṃ sthāpitā sā rakṣārthaṃ niyatavrataiḥ

||9||

लंकास्थानादिहानीता रामेणोत्कृष्टकर्मणा ॥

अयोध्यायां स्थापिता सा रक्षार्थं नियतव्रतैः

saṃpūjya vidhivattasyā darśanaṃ kāryamādarāt ||

sarvakāmārthasiddhyarthamutsavo'pi śubhapradaḥ ||

karttavyaḥ suprayatnena gītavāditrasaṃyutaiḥ

||10||

संपूज्य विधिवत्तस्या दर्शनं कार्यमादरात् ॥

सर्वकामार्थसिद्ध्यर्थमुत्सवोऽपि शुभप्रदः ॥

कर्त्तव्यः सुप्रयत्नेन गीतवादित्रसंयुतैः

navarātre tṛtīyāyāṃ yātrā sāṃvatsarī bhavet ||

sarvadā sukhasaṃtānasiddhaye paramārthadā ||

nānāsaṃgītavāditranṛtyotsavamanoharā

||11||

नवरात्रे तृतीयायां यात्रा सांवत्सरी भवेत् ॥

सर्वदा सुखसंतानसिद्धये परमार्थदा ॥

नानासंगीतवादित्रनृत्योत्सवमनोहरा

evaṃ kṛte na saṃdehaḥ sarvadā rakṣito bhavet

||12||

एवं कृते न संदेहः सर्वदा रक्षितो भवेत्

etatpaścimadigbhāge vartate paramo mune ||

piṃḍāraka iti khyāto vīraḥ paramapauruṣaḥ ||

pūjanīyaḥ prayatnena gaṃdhapuṣpākṣatādibhiḥ

||13||

एतत्पश्चिमदिग्भागे वर्तते परमो मुने ॥

पिंडारक इति ख्यातो वीरः परमपौरुषः ॥

पूजनीयः प्रयत्नेन गंधपुष्पाक्षतादिभिः

yasya pūjāvaśānnṝṇāṃ siddhayaḥ karasaṃśritāḥ ||

tasya pūjāvidhānena kartavyaṃ pūjanaṃ naraiḥ

||14||

यस्य पूजावशान्नॄणां सिद्धयः करसंश्रिताः ॥

तस्य पूजाविधानेन कर्तव्यं पूजनं नरैः

sarayūsalile snātvā piṃḍārakaṃ ca pūjayet ||

pāpināṃ mohakarttāraṃ matidaṃ kṛtināṃ sadā

||15||

सरयूसलिले स्नात्वा पिंडारकं च पूजयेत् ॥

पापिनां मोहकर्त्तारं मतिदं कृतिनां सदा

tasya yātrā vidhātavyā sapuṣyā navarātriṣu ||

tatpaścimadiśābhāge vighneśaṃ kila pūjayet

||16||

तस्य यात्रा विधातव्या सपुष्या नवरात्रिषु ॥

तत्पश्चिमदिशाभागे विघ्नेशं किल पूजयेत्

yasya darśanato nṝṇāṃ vighnaleśo na vidyate ||

tasmādvighneśvaraḥ pūjyaḥ sarvakāmaphalapradaḥ

||17||

यस्य दर्शनतो नॄणां विघ्नलेशो न विद्यते ॥

तस्माद्विघ्नेश्वरः पूज्यः सर्वकामफलप्रदः

tasmātsthānata aiśāne rāmajanma pravarttate ||

janmasthānamidaṃ proktaṃ mokṣādiphalasādhanam

||18||

तस्मात्स्थानत ऐशाने रामजन्म प्रवर्त्तते ॥

जन्मस्थानमिदं प्रोक्तं मोक्षादिफलसाधनम्

vighneśvarātpūrvabhāge vāsiṣṭhāduttare tathā ||

laumaśātpaścime bhāge janmasthānaṃ tataḥ smṛtam

||19||

विघ्नेश्वरात्पूर्वभागे वासिष्ठादुत्तरे तथा ॥

लौमशात्पश्चिमे भागे जन्मस्थानं ततः स्मृतम्

yaddṛṣṭvā ca manuṣyasya garbhavāsajayo bhavet ||

vinā dānena tapasā vinā tīrthairvinā makhaiḥ

||20||

यद्दृष्ट्वा च मनुष्यस्य गर्भवासजयो भवेत् ॥

विना दानेन तपसा विना तीर्थैर्विना मखैः

navamīdivase prāpte vratadhārī hi mānavaḥ ||

snānadānaprabhāveṇa mucyate janmabandhanāt

||21||

नवमीदिवसे प्राप्ते व्रतधारी हि मानवः ॥

स्नानदानप्रभावेण मुच्यते जन्मबन्धनात्

kapilāgosahasrāṇi yo dadāti dinedine ||

tatphalaṃ samavāpnoti janmabhūmeḥ pradarśanāt

||22||

कपिलागोसहस्राणि यो ददाति दिनेदिने ॥

तत्फलं समवाप्नोति जन्मभूमेः प्रदर्शनात्

āśrame vasatāṃ puṃsāṃ tāpasānāṃ ca yatphalam ||

rājasūyasahasrāṇi prativarṣāgnihotrataḥ

||23||

आश्रमे वसतां पुंसां तापसानां च यत्फलम् ॥

राजसूयसहस्राणि प्रतिवर्षाग्निहोत्रतः

niyamasthaṃ naraṃ dṛṣṭvā janmasthāne viśeṣataḥ ||

mātāpitrorgurūṇāṃ ca bhaktimudvahatāṃ satām

||24||

नियमस्थं नरं दृष्ट्वा जन्मस्थाने विशेषतः ॥

मातापित्रोर्गुरूणां च भक्तिमुद्वहतां सताम्

tatphalaṃ samavāpnoti janmabhūmeḥ pradarśanāt

||25||

तत्फलं समवाप्नोति जन्मभूमेः प्रदर्शनात्

atha sarayūvarṇanam ||

pitṝṇāmakṣayā tṛptirgayāśrāddhādhikaṃ phalam

||26||

अथ सरयूवर्णनम् ॥

पितॄणामक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धाधिकं फलम्

manvaṃtarasahasraistu kāśīvāseṣu yatphalam . ||

tatphalaṃ samavāpnoti sarayūdarśane kṛte

||27||

मन्वंतरसहस्रैस्तु काशीवासेषु यत्फलम् . ॥

तत्फलं समवाप्नोति सरयूदर्शने कृते

gayāśrāddhaṃ ca ye kṛtvā puruṣottama darśanam ||

kurvaṃti tatphalaṃ proktaṃ kalau dāśarathīṃ purīm

||28||

गयाश्राद्धं च ये कृत्वा पुरुषोत्तम दर्शनम् ॥

कुर्वंति तत्फलं प्रोक्तं कलौ दाशरथीं पुरीम्

mathurāyāṃ kalpamekaṃ vasate mānavo yadi ||

tatphalaṃ samavāpnoti sarayūdarśane kṛte

||29||

मथुरायां कल्पमेकं वसते मानवो यदि ॥

तत्फलं समवाप्नोति सरयूदर्शने कृते

puṣkareṣu prayāgeṣu māghe vā kārttike tathā ||

tatphalaṃ samavāpnoti sarayūdarśane kṛte

||30||

पुष्करेषु प्रयागेषु माघे वा कार्त्तिके तथा ॥

तत्फलं समवाप्नोति सरयूदर्शने कृते

kalpakoṭisahasrāṇi hyavantīvāsato hi yat ||

tatphalaṃ samavāpnoti sarayūdarśane kṛte

||31||

कल्पकोटिसहस्राणि ह्यवन्तीवासतो हि यत् ॥

तत्फलं समवाप्नोति सरयूदर्शने कृते

ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi bhāgīrathyavagāhajam ||

tatphalaṃ nimiṣārddhena kalau dāśarathīṃ purīm

||32||

षष्टिवर्षसहस्राणि भागीरथ्यवगाहजम् ॥

तत्फलं निमिषार्द्धेन कलौ दाशरथीं पुरीम्

nimiṣaṃ nimiṣārddhaṃ vā prāṇināṃ rāmacintanam ||

saṃsārakāraṇājñānanāśakaṃ jāyate dhuvam

||33||

निमिषं निमिषार्द्धं वा प्राणिनां रामचिन्तनम् ॥

संसारकारणाज्ञाननाशकं जायते धुवम्

yatra kutra sthito yastu hyayodhyāṃ manasā smaret ||

na tasya punarāvṛttiḥ kalpāṃtaraśatairapi

||34||

यत्र कुत्र स्थितो यस्तु ह्ययोध्यां मनसा स्मरेत् ॥

न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पांतरशतैरपि

jalarūpeṇa brahmaiva sarayūrmokṣadā sadā ||

naivātra karmaṇo bhogo rāmarūpo bhavennaraḥ

||35||

जलरूपेण ब्रह्मैव सरयूर्मोक्षदा सदा ॥

नैवात्र कर्मणो भोगो रामरूपो भवेन्नरः

paśupakṣimṛgāścaiva ye cānye pāpayonayaḥ ||

te'pi muktā divaṃ yāṃti śrīrāmavacanaṃ yathā

||36||

पशुपक्षिमृगाश्चैव ये चान्ये पापयोनयः ॥

तेऽपि मुक्ता दिवं यांति श्रीरामवचनं यथा

ityuktvā virate tasminmunau kalaśajanmani ||

kṛṣṇadvaipāyanavyāsaḥ punarūce tapodhanaḥ

||37||

इत्युक्त्वा विरते तस्मिन्मुनौ कलशजन्मनि ॥

कृष्णद्वैपायनव्यासः पुनरूचे तपोधनः

durlabhā sarvajantūnāṃ kathā vistarataḥ kramāt ||

yātrākramo'pi ca mayā śruta āgacchatāṃ nṛṇām

||38||

दुर्लभा सर्वजन्तूनां कथा विस्तरतः क्रमात् ॥

यात्राक्रमोऽपि च मया श्रुत आगच्छतां नृणाम्

idānīṃ śrotumicchāmi kṣetrasthānaṃ yathāvidhi ||

yātrākramaṃ muniśreṣṭha samyaktvastapodhana

||39||

इदानीं श्रोतुमिच्छामि क्षेत्रस्थानं यथाविधि ॥

यात्राक्रमं मुनिश्रेष्ठ सम्यक्त्वस्तपोधन

phalaṃ brūhi krameṇaiva vistarātpṛcchato mama ||

yadyasti mayi te vidvankṛpā kāruṇikottama

||40||

फलं ब्रूहि क्रमेणैव विस्तरात्पृच्छतो मम ॥

यद्यस्ति मयि ते विद्वन्कृपा कारुणिकोत्तम

yathā śrutvā krameṇaiva yātrāṃ viśvavidāṃ vara ||

karomi tvatprasādena tathā kuru yatavrata

||41||

यथा श्रुत्वा क्रमेणैव यात्रां विश्वविदां वर ॥

करोमि त्वत्प्रसादेन तथा कुरु यतव्रत

agastya uvāca

śṛṇu vakṣyāmi tattvena yātrākramamathāditaḥ ||

ayodhyāṃ saptatīrthānāṃ yathāvadanupūrvaśaḥ

||42||

शृणु वक्ष्यामि तत्त्वेन यात्राक्रममथादितः ॥

अयोध्यां सप्ततीर्थानां यथावदनुपूर्वशः

manovākkāyaśuddhena nirdoṣeṇāṃtarātmanā ||

mānaseṣu sutīrtheṣu snātvā kila jiteṃdriyaḥ ||

yaḥ karoti vidhiṃ samyaksa tīrthaphalamaśnute

||43||

मनोवाक्कायशुद्धेन निर्दोषेणांतरात्मना ॥

मानसेषु सुतीर्थेषु स्नात्वा किल जितेंद्रियः ॥

यः करोति विधिं सम्यक्स तीर्थफलमश्नुते

vyāsa uvāca

mānasānyeva tīrthāni kathayasva tapodhana ||

yeṣu snātavatāṃ nṝṇāṃ viśuddhirmanaso bhavet

||44||

मानसान्येव तीर्थानि कथयस्व तपोधन ॥

येषु स्नातवतां नॄणां विशुद्धिर्मनसो भवेत्

agastya uvāca

śṛṇu tīrthāni gadato mānasāni mamānagha ||

yeṣu samyaṅnaraḥ snātvā prayāti paramāṃ gatim

||45||

शृणु तीर्थानि गदतो मानसानि ममानघ ॥

येषु सम्यङ्नरः स्नात्वा प्रयाति परमां गतिम्

satyatīrthaṃ kṣamātīrthaṃ tīrthamiṃdriyanigrahaḥ ||

sarvabhūtadayātīrthaṃ tīrthānāṃ satyavāditā

||46||

सत्यतीर्थं क्षमातीर्थं तीर्थमिंद्रियनिग्रहः ॥

सर्वभूतदयातीर्थं तीर्थानां सत्यवादिता

jñānatīrthaṃ tapastīrthaṃ kathitaṃ tīrthasaptakam ||

sarvabhūtadayātīrthe viśuddhirmanaso bhavet

||47||

ज्ञानतीर्थं तपस्तीर्थं कथितं तीर्थसप्तकम् ॥

सर्वभूतदयातीर्थे विशुद्धिर्मनसो भवेत्

na toyapūtadehasya snānamityabhidhīyate ||

sa snāto yasya vai puṃsaḥ suviśuddhaṃ mano matam ||

bhaumānāmapi tīrthānāṃ puṇyatve kāraṇaṃ śṛṇu

||48||

न तोयपूतदेहस्य स्नानमित्यभिधीयते ॥

स स्नातो यस्य वै पुंसः सुविशुद्धं मनो मतम् ॥

भौमानामपि तीर्थानां पुण्यत्वे कारणं शृणु

yathā śarīrasyoddeśāḥ kecinmadhyottamāḥ smṛtāḥ ||

tathā pṛthivyāmuddeśāḥ kecitpuṇyatamāḥ smṛtāḥ

||49||

यथा शरीरस्योद्देशाः केचिन्मध्योत्तमाः स्मृताः ॥

तथा पृथिव्यामुद्देशाः केचित्पुण्यतमाः स्मृताः

tasmādbhaumeṣu tīrtheṣu mānaseṣu ca saṃvaset ||

ubhayeṣu ca yaḥ snāti sa yāti paramāṃ gatim

||50||

तस्माद्भौमेषु तीर्थेषु मानसेषु च संवसेत् ॥

उभयेषु च यः स्नाति स याति परमां गतिम्

tasmāttvamapi vipreṃdra viśuddhenāṃtarātmanā ||

yātrāṃ kuru prayatnena yātrā vai noditā mayā ||

taṃ tu vakṣyāmi vipreṃdra tīrthayātrāvidhiṃ kramāt

||51||

तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र विशुद्धेनांतरात्मना ॥

यात्रां कुरु प्रयत्नेन यात्रा वै नोदिता मया ॥

तं तु वक्ष्यामि विप्रेंद्र तीर्थयात्राविधिं क्रमात्

jāyante ca jaleṣveva mriyaṃte ca jalaukasaḥ ||

na ca gacchaṃti te svargamaśuddhamanaso malāḥ

||52||

जायन्ते च जलेष्वेव म्रियंते च जलौकसः ॥

न च गच्छंति ते स्वर्गमशुद्धमनसो मलाः

viṣayeṣvaniśaṃ rāgo manaso mala ucyate ||

teṣveva hi na saṃgamya nairmalyaṃ samudāhṛtam

||53||

विषयेष्वनिशं रागो मनसो मल उच्यते ॥

तेष्वेव हि न संगम्य नैर्मल्यं समुदाहृतम्

cittamantargataṃ duṣṭaṃ tīrthasnānaṃ na śudhyati ||

śataśo'pi jalairdhaute surābhāṇḍamapāvanam

||54||

चित्तमन्तर्गतं दुष्टं तीर्थस्नानं न शुध्यति ॥

शतशोऽपि जलैर्धौते सुराभाण्डमपावनम्

dānamijyā tapaḥ śaucaṃ tīrthasevā śrutistathā ||

sarvāṇyetāni tīrthāni yadi bhāvena nirmalaḥ

||55||

दानमिज्या तपः शौचं तीर्थसेवा श्रुतिस्तथा ॥

सर्वाण्येतानि तीर्थानि यदि भावेन निर्मलः

nigṛhīteṃdriyagrāmo yatraiva vasate naraḥ ||

tatra tasya kurukṣetraṃ naimiṣaṃ puṣkaraṃ tathā

||56||

निगृहीतेंद्रियग्रामो यत्रैव वसते नरः ॥

तत्र तस्य कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्करं तथा

etatte kathitaṃ vipra mānasaṃ tīrthalakṣaṇam ||

snāte yasminkriyāḥ sarvāḥ saphalāḥ syuḥ kriyāvatām

||57||

एतत्ते कथितं विप्र मानसं तीर्थलक्षणम् ॥

स्नाते यस्मिन्क्रियाः सर्वाः सफलाः स्युः क्रियावताम्

prātarutthāya matimānsaṃgame snānamācaret ||

vibhuṃ viṣṇuhariṃ dṛṣṭvā snāyādvai brahmakuṇḍake

||58||

प्रातरुत्थाय मतिमान्संगमे स्नानमाचरेत् ॥

विभुं विष्णुहरिं दृष्ट्वा स्नायाद्वै ब्रह्मकुण्डके

cakratīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā cakrahariṃ vibhum ||

tato dharmahariṃ dṛṣṭvā sarvapāpaiḥ pramucyate

||59||

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा चक्रहरिं विभुम् ॥

ततो धर्महरिं दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ekādaśyāmekādaśyāmiyaṃ yātrā śubhāvahā ||

prātarutthāya matimānsvargadvārajalaplutaḥ

||60||

एकादश्यामेकादश्यामियं यात्रा शुभावहा ॥

प्रातरुत्थाय मतिमान्स्वर्गद्वारजलप्लुतः

vidhāya nityajaṃ karma ayodhyāṃ ca vilokayet ||

sarayūṃ tu tato dṛṣṭvā paśyenmattagajaṃ tataḥ

||61||

विधाय नित्यजं कर्म अयोध्यां च विलोकयेत् ॥

सरयूं तु ततो दृष्ट्वा पश्येन्मत्तगजं ततः

baṃdīṃ ca śītalāṃ caiva vaṭukaṃ ca vilokayet ||

tadagrasarasi snātvā mahāvidyāṃ vilokayet

||62||

बंदीं च शीतलां चैव वटुकं च विलोकयेत् ॥

तदग्रसरसि स्नात्वा महाविद्यां विलोकयेत्

piṇḍārakaṃ tato dṛṣṭvā tato bhairavadarśanam ||

aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāmeṣā yātrā phalapradā

||63||

पिण्डारकं ततो दृष्ट्वा ततो भैरवदर्शनम् ॥

अष्टम्यां च चतुर्दश्यामेषा यात्रा फलप्रदा

aṃgārakacaturthyāṃ tu pūrvoktā devatā api ||

vighneśaṃ ca tataḥ paśyetsarvakāmārthasiddhaye

||64||

अंगारकचतुर्थ्यां तु पूर्वोक्ता देवता अपि ॥

विघ्नेशं च ततः पश्येत्सर्वकामार्थसिद्धये

prātarutthāya matimānbrahmakuṇḍajale plutaḥ ||

viṣṇuṃ viṣṇuhariṃ dṛṣṭvā manovākkāyaśuddhimān

||65||

प्रातरुत्थाय मतिमान्ब्रह्मकुण्डजले प्लुतः ॥

विष्णुं विष्णुहरिं दृष्ट्वा मनोवाक्कायशुद्धिमान्

maṃtreśvaraṃ tato dṛṣṭvā mahāvidyāṃ vilokayet ||

ayodhyāṃ ca tato dṛṣṭvā sarvakāmārthasiddhaye

||66||

मंत्रेश्वरं ततो दृष्ट्वा महाविद्यां विलोकयेत् ॥

अयोध्यां च ततो दृष्ट्वा सर्वकामार्थसिद्धये

svargadvāre naraḥ snātvā sacailo vijiteṃdriyaḥ ||

nānāvidhāni pāpāni bahujanmakṛtāni ca ||

sacailasnānato yāṃti tasmātsacailamācaret

||67||

स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा सचैलो विजितेंद्रियः ॥

नानाविधानि पापानि बहुजन्मकृतानि च ॥

सचैलस्नानतो यांति तस्मात्सचैलमाचरेत्

eṣā vai gaditā yātrā sarvapāpaharā śubhā

||68||

एषा वै गदिता यात्रा सर्वपापहरा शुभा

ya evaṃ kurute yātrāṃ nityaṃ śubhaphalapradām ||

na tasya punarāvṛttiḥ kalpakoṭiśatairapi

||69||

य एवं कुरुते यात्रां नित्यं शुभफलप्रदाम् ॥

न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

tasmāttvamapi vipreṃdraḥ ayodhyāṃ vraja mā ciram ||

tatra gatvā krameṇaiva yātrāṃ kuru yateṃdriyaḥ

||70||

तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्रः अयोध्यां व्रज मा चिरम् ॥

तत्र गत्वा क्रमेणैव यात्रां कुरु यतेंद्रियः

ayodhyā paramaṃ sthānamayodhyā paramaṃ mahat ||

ayodhyāyāḥ samā kācitpurī naiva pradṛśyate

||71||

अयोध्या परमं स्थानमयोध्या परमं महत् ॥

अयोध्यायाः समा काचित्पुरी नैव प्रदृश्यते

ayodhyā paramaṃ sthānaṃ viṣṇucakre pratiṣṭhitam

||72||

अयोध्या परमं स्थानं विष्णुचक्रे प्रतिष्ठितम्

ityetatkathitaṃ vipra mayā pṛṣṭaṃ hi yattvayā ||

samāśraya mune tāṃ tvamanujānīhi māmataḥ

||73||

इत्येतत्कथितं विप्र मया पृष्टं हि यत्त्वया ॥

समाश्रय मुने तां त्वमनुजानीहि मामतः

sūta uvāca

ityetaduktvā virate munau kalaśajanmani ||

uvāca madhuraṃ vākyaṃ vyāsaḥ sa tapasāṃ nidhiḥ

||74||

इत्येतदुक्त्वा विरते मुनौ कलशजन्मनि ॥

उवाच मधुरं वाक्यं व्यासः स तपसां निधिः

vyāsa uvāca

dhanyo'smyanugṛhīto'smi kṛtakṛtyo'smyahaṃ mune ||

satyaṃ śaucaṃ śrutaṃ vipra suśīlaṃ ca kṣamārjavam ||

sarvaṃ ca niṣphalaṃ tasya ayodhyāṃ nāgato yadi

||75||

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि कृतकृत्योऽस्म्यहं मुने ॥

सत्यं शौचं श्रुतं विप्र सुशीलं च क्षमार्जवम् ॥

सर्वं च निष्फलं तस्य अयोध्यां नागतो यदि

yasminmayi prasannena tvayokto dharmanirṇayaḥ ||

idānīmapi gacchāmi hyayodhyāṃ nirmalāṃ purīm ||

tvamapi vraja vipreṃdra svamāśramapadaṃ nijam

||76||

यस्मिन्मयि प्रसन्नेन त्वयोक्तो धर्मनिर्णयः ॥

इदानीमपि गच्छामि ह्ययोध्यां निर्मलां पुरीम् ॥

त्वमपि व्रज विप्रेंद्र स्वमाश्रमपदं निजम्

sūta uvāca

ityaivamuktvā kramaśo yātrāvidhimanuttamam ||

jagāma tapasāṃ rāśiragastyaḥ kuṃbhasaṃbhavaḥ

||77||

इत्यैवमुक्त्वा क्रमशो यात्राविधिमनुत्तमम् ॥

जगाम तपसां राशिरगस्त्यः कुंभसंभवः

svamāśramapadaṃ dhīro vismayotphullalocanaḥ ||

vyāso'pi mahasāṃ rāśirjagāma vijitendriyaḥ

||78||

स्वमाश्रमपदं धीरो विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥

व्यासोऽपि महसां राशिर्जगाम विजितेन्द्रियः

ayodhyāmāgato vipraḥ sarvakāmārthasiddhaye ||

āgatyaitadvidhānena kṛtvā yātrāṃ yathākramam

||79||

अयोध्यामागतो विप्रः सर्वकामार्थसिद्धये ॥

आगत्यैतद्विधानेन कृत्वा यात्रां यथाक्रमम्

dṛṣṭvā mahāścaryakaraṃ kāraṇaṃ tīrthamuttamam ||

ānaṃdatuṃdilastatra samyagācamya buddhimān

||80||

दृष्ट्वा महाश्चर्यकरं कारणं तीर्थमुत्तमम् ॥

आनंदतुंदिलस्तत्र सम्यगाचम्य बुद्धिमान्

tato jagāma vipreṃdraḥ svamāśramapadaṃ muniḥ ||

vyāsena kathitaṃ mahyaṃ māhātmyaṃ kramaśastadā

||81||

ततो जगाम विप्रेंद्रः स्वमाश्रमपदं मुनिः ॥

व्यासेन कथितं मह्यं माहात्म्यं क्रमशस्तदा

mayā śrutvā ca māhātmyaṃ yātrāṃ kṛtvā vidhānataḥ ||

kurukṣetre samāgatya bhavadagre nirūpitam

||82||

मया श्रुत्वा च माहात्म्यं यात्रां कृत्वा विधानतः ॥

कुरुक्षेत्रे समागत्य भवदग्रे निरूपितम्

idaṃ māhātmyamatulaṃ yaḥ paṭhetprayato naraḥ ||

śraddhayā yaśca śṛṇuyātsa yāti paramāṃ gatim

||83||

इदं माहात्म्यमतुलं यः पठेत्प्रयतो नरः ॥

श्रद्धया यश्च शृणुयात्स याति परमां गतिम्

tasmādetatprayatnena śrotavyaṃ ca janaiḥ sadā ||

dvijapūjā viṣṇupūjā vidhātavyā prayatnataḥ

||84||

तस्मादेतत्प्रयत्नेन श्रोतव्यं च जनैः सदा ॥

द्विजपूजा विष्णुपूजा विधातव्या प्रयत्नतः

dātavyaṃ ca suvarṇādi yathāśaktyā dvijanmane ||

putrārthī labhate putrāndharmmārthī dharmamāpnuyāt

||85||

दातव्यं च सुवर्णादि यथाशक्त्या द्विजन्मने ॥

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धर्म्मार्थी धर्ममाप्नुयात्

ativipulavidhānairvarṇitaṃ dharmyamādyaṃ kalayati parabhaktyā kṣetramāhātmyametat ||

ya iha manujavaryaḥ śrīsanāthaḥ sa samyagvrajati harinivāsaṃ sarvabhogāṃśca bhuktvā

||86||

अतिविपुलविधानैर्वर्णितं धर्म्यमाद्यं कलयति परभक्त्या क्षेत्रमाहात्म्यमेतत् ॥

य इह मनुजवर्यः श्रीसनाथः स सम्यग्व्रजति हरिनिवासं सर्वभोगांश्च भुक्त्वा

yaḥ pāṭhakasyāpi kadācideva dadāti vittaṃ ca yathātmaśaktyā ||

pātrāṇi vastrāṇi manoharāṇi raupyaṃ suvarṇaṃ ca gavīḥ sa mucyet

||87||

यः पाठकस्यापि कदाचिदेव ददाति वित्तं च यथात्मशक्त्या ॥

पात्राणि वस्त्राणि मनोहराणि रौप्यं सुवर्णं च गवीः स मुच्येत्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe'yodhyāmāhātmye'gastyavyāsasaṃvāde'yodhyāyātrāvidhikramavarṇanaṃnāma daśamo'dhyāyaḥ || 10 ||

cha || iti śrīskānde mahāpurāṇe dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe'yodhyāmāhātmyaṃ sampūrṇam || ( 2-8)