मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — अयोध्यामाहात्म्यम्, अध्याय ३

3
वैष्णवखण्डः · अयोध्यामाहात्म्यम् · 3

चन्द्रसहस्रव्रतोद्यापनविधिवर्णनम्

सूत उवाच

इति श्रुत्वा वचो धीमानादरात्कुंभजन्मनः ॥

प्रोवाच मधुरं वाक्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः

॥१॥

व्यास उवाच

भगवन्नद्भुतमिदं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् ॥

श्रुत्वा त्वत्तो मम मनः परमानंदमाययौ

॥२॥

अन्यत्तीर्थवरं ब्रूहि तत्त्वेन मम शृण्वतः ॥

न तृप्तिरस्ति मनसः शृण्वतो मम सुव्रत

॥३॥

अगस्त्य उवाच

शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि तीर्थमन्यदनुत्तमम् ॥

स्वर्गद्वारमिति ख्यातं सर्वपापहरं सदा

॥४॥

स्वर्गद्वारस्य माहात्म्यं विस्तराद्वक्तुमीश्वरः ॥

नहि कश्चिदतो वत्स संक्षेपाच्छृणु सुव्रत

॥५॥

सहस्रधारामारभ्य पूर्वतः सरयूजले ॥

षट्त्रिंशदधिका प्रोक्ता धनुषां षट्शती मितिः

॥६॥

स्वर्गद्वारस्य विस्तारः पुराणज्ञैर्विशारदैः ॥

स्वर्गद्वारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

॥७॥

सत्यंसत्यं पुनः सत्यं नासत्यं मम भाषितम् ॥

स्वर्गद्वारसमं तीर्थं नास्ति ब्रह्माण्डगोलके

॥८॥

हित्वा दिव्यानि भौमानि तीर्थानि सकलान्यपि ॥

प्रातरागत्य तिष्ठन्ति तत्र संश्रित्य सुव्रत

॥९॥

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं प्रातः स्नानं विशेषतः ॥

सर्वतीर्थावगाहस्य फलमात्मन ईप्सता

॥१०॥

त्यजंति प्राणिनः प्राणान्स्वर्गद्वारांतरे द्विज ॥

प्रयांति परमं स्थानं विष्णोस्ते नात्र संशयः

॥११॥

मुक्तिद्वारमिदं पश्य स्वर्गप्राप्तिकरं नृणाम् ॥

स्वर्गद्वारमिति ख्यातं तस्मात्तीर्थमनुत्तमम्

॥१२॥

स्वर्गद्वारं सुदुष्प्राप्यं देवैरपि न संशयः ॥

यद्यत्कामयते तत्र तत्तदाप्नोति मानवः

॥१३॥

स्वर्गद्वारे परा सिद्धिः स्वर्गद्वारे परा गतिः ॥

जप्तं दत्तं हुतं दृष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् ॥

ध्यानमध्ययनं सर्वं दानं भवति चाक्षयम्

॥१४॥

जन्मांतरसहस्रेण यत्पापं पूर्वसंचितम् ॥

स्वर्गद्वारप्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

॥१५॥

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वै वर्णसंकराः ॥

कृमिम्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

॥१६॥

कीटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः ॥

कालेन निधनं प्राप्ताः स्वर्गद्वारे शृणु द्विज

॥१७॥

कौमोदकीकराः सर्वे पक्षिणो गरुडध्वजाः ॥

शुभे विष्णुपुरे विष्णुर्जायते तत्र मानवाः

॥१८॥

अकामो वा सकामो वा अपि तीर्थगतोपि वा ॥

स्वर्गद्वारे त्यजन्प्राणान्विष्णुलोके महीयते

॥१९॥

मुनयो देवताः सिद्धाः साध्या यक्षा मरुद्गणाः ॥

यज्ञोपवीतमात्रेण विभागं चक्रिरे तु ये

॥२०॥

मध्याह्नेऽत्र प्रकुर्वंति सान्निध्यं देवतागणाः ॥

तस्मात्तत्र प्रकुर्वंति मध्याह्ने स्नानमादरात्

॥२१॥

कुर्वंत्यनशनं ये तु स्वर्गद्वारे जितेंद्रियाः ॥

प्रयांति परमं स्थानं ये च मासोपवासिनः

॥२२॥

अन्नदानरता ते च रत्नदा भूमिदा नराः ॥

गोवस्त्रदाश्च विप्रेभ्यो यांति ते भवनं हरेः

॥२३॥

यत्र सिद्धा महात्मानो मुनयः पितरस्तथा ॥

स्वर्गं प्रयांति ते सर्वे स्वर्गद्वारं ततः स्मृतम्

॥२४॥

चतुर्द्धा च तनुं कृत्वा देवदेवो हरिः स्वयम् ॥

अत्र वै रमते नित्यं भ्रातृभिः सह राघवः

॥२५॥

ब्रह्मलोकं परित्यज्य चतुर्वक्त्रः सनातनः ॥

अत्रैव रमते नित्यं देवैः सह पितामहः

॥२६॥

कैलासनिलयावासी शिवस्तत्रैव संस्थितः

॥२७॥

मेरुमन्दरमात्रोऽपि राशिः पापस्य कर्मणः ॥

स्वर्गद्वारं समासाद्य स सर्वो व्रजति क्षयम्

॥२८॥

या गतिर्ज्ञानतपसां या गतिर्यज्ञयाजिनाम् ॥

स्वर्गद्वारे मृतानां तु सा गतिर्विहिता शुभा

॥२९॥

ऋषिदेवासुरगणैर्जपहोमपरायणैः ॥

यतिभिर्मोक्षकामैश्च स्वर्गद्वारो निषेव्यते

॥३०॥

षष्टिवर्षसहस्राणि काशीवासेषु यत्फलम् ॥

तत्फलं निमिषार्द्धेन कलौ दाशरथीं पुरीम्

॥३१॥

या गतिर्योगयुक्तानां वाराणस्यां तनुत्यजाम् ॥

सा गतिः स्नानमात्रेण सरय्वां हरिवासरे

॥३२॥

स्वर्गद्वारे मृतः कश्चिन्नरकं नैव पश्यति ॥

केशवानुगृहीता हि सर्वे यांति परां गतिम्

॥३३॥

भूलोके चांतरिक्षे च दिवि तीर्थानि यानि वै ॥

अतीत्य वर्तते तानि तीर्थान्येतद्द्विजोत्तम

॥३४॥

विष्णुभक्तिं समासाद्य रमन्ते तु सुनिश्चिताः ॥

संहृत्य शक्तितः कामं विषयेषु हि संस्थितम्

॥३५॥

शक्तितः सर्वतो युक्त्वा शक्तिस्तपसि संस्थिता ॥

न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

॥३६॥

हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेच्छस्त्रशतैरपि ॥

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

॥३७॥

स्वर्गद्वारे वियुज्येत स याति परमां गतिम् ॥

उत्तरं दक्षिणं वापि अयनं न विकल्पयेत्

॥३८॥

सर्वस्तेषां शुभः कालः स्वर्गद्वारं श्रयंति ये ॥

स्नानमात्रेण पापानि विलयं यांति देहिनाम्

॥३९॥

यावत्पापानि देहेन ये कुर्वंति जनाः क्षितौ ॥

अयोध्या परमं स्थानं तेषामीरितमादरात्

॥४०॥

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पंचदश्यां विशेषतः ॥

तस्य सांवत्सरी यात्रा देवैश्चन्द्रहरेः स्मृता

॥४१॥

तस्मिन्नुद्यापनं चन्द्रसहस्रं व्रतयोगिभिः ॥

कार्यं प्रयत्नतो विप्र सर्वयज्ञफलाधिकम्

॥४२॥

तस्मिन्कृते महापापक्षयात्स्वर्गो भवेन्नृणाम्

॥४३॥

श्रीव्यास उवाच

भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन तस्य चन्द्रहरेः शुभाम् ॥

उत्पत्तिं च तथा चंद्रव्रतस्योद्यापने विधिम्

॥४४॥

अगस्त्य उवाच

अयोध्यानिलयं विष्णुं नत्वा शीतांशुरुत्सुकः ॥

आगच्छत्तीर्थमाहात्म्यं साक्षात्कर्तुं सुधानिधिः ॥

अत्रागत्य च चन्द्रोऽथ तीर्थयात्रां चकार सः

॥४५॥

क्रमेण विधिपूर्वं च नानाश्चर्यसमन्वितः ॥

समाराध्य ततो विष्णुं तपसा दुश्चरेण वै

॥४६॥

तत्प्रसादं समासाद्य स्वाभिधानपुरस्सरम् ॥

हरिं संस्थापयामास तेन चंद्रहरिः स्मृतः

॥४७॥

वासुदेवप्रसादेन तत्स्थानं जातमद्भुतम् ॥

तद्धि गुह्यतमं स्थानं वासुदेवस्य सुव्रत

॥४८॥

सर्वेषामिव भूतानां भर्तुर्मोक्षस्य सर्वदा ॥

अस्मिन्सिद्धाः सदा विप्र गोविंदव्रतमास्थिताः

॥४९॥

नानालिंगधरा नित्यं विष्णुलोकाभिकांक्षिणः ॥

अभ्यस्यंति परं योगं मुक्तात्मानो जितेंद्रियाः

॥५०॥

यथा धर्ममवाप्नोति अन्यत्र न तथा क्वचित् ॥

दानं व्रतं तथा होमः सर्वमक्षयतां व्रजेत

॥५१॥

सर्वकामफलप्राप्तिर्जायते प्राणिनां सदा ॥

तस्मादत्र विधातव्यं प्राणिभिर्यत्नतः क्रमात् ॥

दानादिकं विप्रपूजा दंपत्योश्च विशेषतः

॥५२॥

सर्वयज्ञाधिकफलं सर्वतीर्थावगाहनम् ॥

सर्वदेवावलोकस्य यत्पुण्यं जायते नृणाम्

॥५३॥

तत्सर्वं जायते पुण्यं प्राणिनामस्य दर्शनात् ॥

तस्मादेतन्महाक्षेत्रं पुराणादिषु गीयते

॥५४॥

उद्यापनविधिश्चात्र नृभिर्द्विजपुरस्सरम् ॥

अग्रे चंद्रहरेश्चन्द्र सहस्रव्रतसंज्ञकः

॥५५॥

गते वर्षद्वये सार्द्धे पंचपक्षे दिनद्वये ॥

दिवसस्याऽष्टमे भागे पतत्येकोऽधिमासकः

॥५६॥

त्र्यधिके वा अशीत्यब्दे चतुर्मासयुते ततः ॥

भवेच्चन्द्रसहस्रं तु तावज्जीवति यो नरः ॥

उद्यापनं प्रकर्त्तव्यं तेन यात्रा प्रयत्नतः

॥५७॥

यत्पुण्यं परमं प्रोक्तं सततं यज्ञयाजिनाम् ॥

सत्यवादिषु यत्पुण्यं यत्पुण्यं हेमदायिनि ॥

तत्पुण्यं लभते विप्र सहस्राब्दस्य जीविभिः

॥५८॥

सर्वसौख्यप्रदं तादृक्पुण्यव्रतमिहोच्यते

॥५९॥

चतुर्दश्यां शुचिः स्नात्वा दन्तधावनपूर्वकम् ॥

चरितब्रह्मचर्य्यश्च जितवाक्कायमानसः ॥

पौर्णमास्यां तथा कृत्वा चंद्रपूजां च कारयेत्

॥६०॥

पूर्वं च मातरः पूज्या गौर्यादिकक्रमेण च ॥

ऋत्विजः पूजयेद्भक्त्या वृद्धिश्राद्धपुरस्सरम्

॥६१॥

प्रयतैः प्रतिमा कार्या चंद्रमंडलसन्निभा ॥

सहस्रसंख्या ह्यथवा तदर्द्धं वा तदर्द्धकम् ॥

निजवित्तानुमानेन तदर्धेन तदर्द्धिकम्

॥६२॥

ततः श्रद्धानुमानाद्वा कार्या वित्तानुमानतः ॥

अथवा षोडश शुभा विधातव्याः प्रयत्नतः

॥६३॥

चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः ॥

माषैः षोडशभिः कार्या प्रत्येकं प्रतिमा शुभा

॥६४॥

सोममंत्रेण होमस्तु कार्यो वित्तानुमानतः ॥

प्रतिमास्थापनं कुर्यात्सोममंत्रमुदीरयेत्

॥६५॥

सोमोत्पत्तिं सोमसूक्तं पाठयेच्च प्रयत्नतः ॥

चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः

॥६६॥

चंद्रन्यासं कलान्यासं कारयेन्मंडले जलम् ॥

एकादशेंद्रियन्यासं तथैव विधिपूर्वकम्

॥६७॥

चंद्रबिंबनिभं कार्य्यं मंडलं शुभतंडुलैः ॥

मध्ये च कलशः स्थाप्यो गव्येन पयसाप्लुतः

॥६८॥

चतुरस्रेषु संपूर्णान्कलशान्स्थापयेद्बहिः ॥

मंडले चंद्रपूजा च कर्तव्या नामभिः क्रमात्

॥६९॥

हिमांशवे नमश्चैव सोमचंद्राय वै नमः

॥५४॥

चंद्राय विधवे नित्यं नमः कुमुदबंधवे

॥७०॥

सुधांशवे च सोमाय ओषधीशाय वै नमः ॥

नमोऽब्जाय मृगांकाय कलानां निधये नमः

॥७१॥

नमो नक्षत्रनाथाय शर्वरीपतये नमः ॥

जैवातृकाय सततं द्विजराजाय वै नमः

॥७२॥

एवं षोडशभिश्चंद्रः स्तोतव्यो नामभिः क्रमात्

॥७३॥

ततो वै प्रयतो दद्याद्विधिवन्मंत्रपूर्वकम् ॥

शंखतोयं समादाय सपुष्पं फलचंदनम्

॥७४॥

नमस्ते मासमासांते जायमान पुनःपुनः ॥

गृहाणार्घ्यं शशांक त्वं रोहिण्या सहितो मम

॥७५॥

एवं संपूज्य विधिवच्छशिनं प्रणतो भवेत् ॥

षोडशान्ये च कलशा दुग्धपूर्णाः सरत्नकाः

॥७६॥

सवस्त्राच्छादनाः शांत्यै दातव्यास्ते द्विजन्मने ॥

अभिषेकं ततः कुर्यात्पायसेन जलेन तु

॥७७॥

ऋत्विजां मनसस्तुष्टिः कार्या वित्तानुमानतः ॥

ब्राह्मणं भोजयेत्तत्र सकुटुंबं विशेषतः

॥७८॥

पूजनीयौ प्रयत्नेन वस्त्रैश्च द्विजदंपती ॥

कर्तव्यं च ततो भूरिदक्षिणादानमुत्तमम्

॥७९॥

प्रतिमाश्च प्रदातव्या द्विजेभ्यो धेनुपूर्विकाः ॥

सुवर्णं रजतं वस्त्रं तथान्नं च विशेषतः ॥

दातव्यं चंद्रसुप्रीत्यै हर्षादेवं द्विजन्मने

॥८०॥

उपवासविधानेन दिनशेषं नयेत्सुधीः ॥

अनंतरे च दिवसे कुर्याद्भगवदर्चनम् ॥

बांधवैः सह भुञ्जीत नियमं च विसर्ज्जयेत्

॥८१॥

एवं च कुरुते चंद्रसहस्रं व्रतमुत्तमम् ॥

ब्रह्मघ्नोऽपि सुरापोऽपि स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥

व्रतेनानेन शुद्धात्मा चंद्रलोकं व्रजेन्नरः

॥८२॥

यादृशश्च भवेद्विप्र प्रियो नारायणस्य च ॥

एवं करोति नियतं कृतकृत्यो भवेन्नरः

॥८३॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां द्वितीये वैष्णवखण्डेऽयोध्यामाहात्म्ये चन्द्रसहस्रव्रतोद्यापनविधिवर्णनं नाम तृतीयोऽध्यायः ॥ ३ ॥