मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Caturthaskandhaḥ, adhyāya 3

3
Caturthaskandhaḥ · 3

jāmātuḥ śvaśurasyāpi sumahānaticakrame

maitreya uvāca

(anuṣṭup) sadā vidviṣatorevaṃ kālo vai dhriyamāṇayoḥ .

jāmātuḥ śvaśurasyāpi sumahānaticakrame

||1||

(अनुष्टुप्) सदा विद्विषतोरेवं कालो वै ध्रियमाणयोः ।

जामातुः श्वशुरस्यापि सुमहानतिचक्रमे

yadābhiṣikto dakṣastu brahmaṇā parameṣṭhinā .

prajāpatīnāṃ sarveṣāṃ ādhipatye smayo'bhavat

||2||

यदाभिषिक्तो दक्षस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।

प्रजापतीनां सर्वेषां आधिपत्ये स्मयोऽभवत्

iṣṭvā sa vājapeyena brahmiṣṭhānabhibhūya ca .

bṛhaspatisavaṃ nāma samārebhe kratūttamam

||3||

इष्ट्वा स वाजपेयेन ब्रह्मिष्ठानभिभूय च ।

बृहस्पतिसवं नाम समारेभे क्रतूत्तमम्

tasmin brahmarṣayaḥ sarve devarṣipitṛdevatāḥ .

āsan kṛtasvastyayanāḥ tatpatnyaśca sabhartṛkāḥ

||4||

तस्मिन् ब्रह्मर्षयः सर्वे देवर्षिपितृदेवताः ।

आसन् कृतस्वस्त्ययनाः तत्पत्न्यश्च सभर्तृकाः

tadupaśrutya nabhasi khecarāṇāṃ prajalpatām .

satī dākṣāyaṇī devī pitṛyajñamahotsavam

||5||

तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् ।

सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम्

vrajantīḥ sarvato digbhya upadevavarastriyaḥ .

vimānayānāḥ sapreṣṭhā niṣkakaṇṭhīḥ suvāsasaḥ

||6||

व्रजन्तीः सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रियः ।

विमानयानाः सप्रेष्ठा निष्ककण्ठीः सुवाससः

dṛṣṭvā svanilayābhyāśe lolākṣīrmṛṣṭakuṇḍalāḥ .

patiṃ bhūtapatiṃ devaṃ autsukyādabhyabhāṣata

||7||

दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डलाः ।

पतिं भूतपतिं देवं औत्सुक्यादभ्यभाषत

satyuvāca

prajāpateste śvaśurasya sāmprataṃ niryāpito yajñamahotsavaḥ kila .

vayaṃ ca tatrābhisarāma vāma te yadyarthitāmī vibudhā vrajanti hi

||8||

प्रजापतेस्ते श्वशुरस्य साम्प्रतं निर्यापितो यज्ञमहोत्सवः किल ।

वयं च तत्राभिसराम वाम ते यद्यर्थितामी विबुधा व्रजन्ति हि

tasmin bhaginyo mama bhartṛbhiḥ svakaiḥ dhruvaṃ gamiṣyanti suhṛddidṛkṣavaḥ .

ahaṃ ca tasmin bhavatābhikāmaye sahopanītaṃ paribarhamarhitum

||9||

तस्मिन् भगिन्यो मम भर्तृभिः स्वकैः ध्रुवं गमिष्यन्ति सुहृद्दिदृक्षवः ।

अहं च तस्मिन् भवताभिकामये सहोपनीतं परिबर्हमर्हितुम्

tatra svasṝrme nanu bhartṛsammitā mātṛṣvasṝḥ klinnadhiyaṃ ca mātaram .

drakṣye cirotkaṇṭhamanā maharṣibhiḥ unnīyamānaṃ ca mṛḍādhvaradhvajam

||10||

तत्र स्वसॄर्मे ननु भर्तृसम्मिता मातृष्वसॄः क्लिन्नधियं च मातरम् ।

द्रक्ष्ये चिरोत्कण्ठमना महर्षिभिः उन्नीयमानं च मृडाध्वरध्वजम्

tvayyetadāścaryamajātmamāyayā vinirmitaṃ bhāti guṇatrayātmakam .

tathāpyahaṃ yoṣidatattvavicca te dīnā didṛkṣe bhava me bhavakṣitim

||11||

त्वय्येतदाश्चर्यमजात्ममायया विनिर्मितं भाति गुणत्रयात्मकम् ।

तथाप्यहं योषिदतत्त्वविच्च ते दीना दिदृक्षे भव मे भवक्षितिम्

paśya prayāntīrabhavānyayoṣito 'pyalaṅkṛtāḥ kāntasakhā varūthaśaḥ .

yāsāṃ vrajadbhiḥ śitikaṇṭha maṇḍitaṃ nabho vimānaiḥ kalahaṃsapāṇḍubhiḥ

||12||

पश्य प्रयान्तीरभवान्ययोषितो ऽप्यलङ्कृताः कान्तसखा वरूथशः ।

यासां व्रजद्भिः शितिकण्ठ मण्डितं नभो विमानैः कलहंसपाण्डुभिः

kathaṃ sutāyāḥ pitṛgehakautukaṃ niśamya dehaḥ suravarya neṅgate .

anāhutā apyabhiyanti sauhṛdaṃ bharturgurordehakṛtaśca ketanam

||13||

कथं सुतायाः पितृगेहकौतुकं निशम्य देहः सुरवर्य नेङ्गते ।

अनाहुता अप्यभियन्ति सौहृदं भर्तुर्गुरोर्देहकृतश्च केतनम्

tanme prasīdedamamartya vāñchitaṃ kartuṃ bhavānkāruṇiko batārhati .

tvayātmano'rdhe'hamadabhracakṣuṣā nirūpitā mānugṛhāṇa yācitaḥ

||14||

तन्मे प्रसीदेदममर्त्य वाञ्छितं कर्तुं भवान्कारुणिको बतार्हति ।

त्वयात्मनोऽर्धेऽहमदभ्रचक्षुषा निरूपिता मानुगृहाण याचितः

ṛṣiruvāca

evaṃ giritraḥ priyayābhibhāṣitaḥ pratyabhyadhatta prahasan suhṛtpriyaḥ .

saṃsmārito marmabhidaḥ kuvāgiṣūn yānāha ko viśvasṛjāṃ samakṣataḥ

||15||

एवं गिरित्रः प्रिययाभिभाषितः प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रियः ।

संस्मारितो मर्मभिदः कुवागिषून् यानाह को विश्वसृजां समक्षतः

śrībhagavānuvāca

tvayoditaṃ śobhanameva śobhane anāhutā apyabhiyanti bandhuṣu .

te yadyanutpāditadoṣadṛṣṭayo balīyasānātmyamadena manyunā

||16||

त्वयोदितं शोभनमेव शोभने अनाहुता अप्यभियन्ति बन्धुषु ।

ते यद्यनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना

vidyātapovittavapurvayaḥkulaiḥ satāṃ guṇaiḥ ṣaḍbhirasattametaraiḥ .

smṛtau hatāyāṃ bhṛtamānadurdṛśaḥ stabdhā na paśyanti hi dhāma bhūyasām

||17||

विद्यातपोवित्तवपुर्वयःकुलैः सतां गुणैः षड्भिरसत्तमेतरैः ।

स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृशः स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम्

naitādṛśānāṃ svajanavyapekṣayā gṛhān pratīyādanavasthitātmanām .

ye'bhyāgatān vakradhiyābhicakṣate āropitabhrūbhiramarṣaṇākṣibhiḥ

||18||

नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान् प्रतीयादनवस्थितात्मनाम् ।

येऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिरमर्षणाक्षिभिः

tathāribhirna vyathate śilīmukhaiḥ śete'rditāṅgo hṛdayena dūyatā .

svānāṃ yathā vakradhiyāṃ duruktibhiḥ divāniśaṃ tapyati marmatāḍitaḥ

||19||

तथारिभिर्न व्यथते शिलीमुखैः शेतेऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता ।

स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभिः दिवानिशं तप्यति मर्मताडितः

vyaktaṃ tvamutkṛṣṭagateḥ prajāpateḥ priyātmajānāmasi subhru me matā .

tathāpi mānaṃ na pituḥ prapatsyase madāśrayātkaḥ paritapyate yataḥ

||20||

व्यक्तं त्वमुत्कृष्टगतेः प्रजापतेः प्रियात्मजानामसि सुभ्रु मे मता ।

तथापि मानं न पितुः प्रपत्स्यसे मदाश्रयात्कः परितप्यते यतः

pāpacyamānena hṛdā''turendriyaḥ samṛddhibhiḥ pūruṣabuddhisākṣiṇām .

akalpa eṣāmadhiroḍhumañjasā paraṃ padaṃ dveṣṭi yathāsurā harim

||21||

पापच्यमानेन हृदाऽऽतुरेन्द्रियः समृद्धिभिः पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम् ।

अकल्प एषामधिरोढुमञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम्

pratyudgamapraśrayaṇābhivādanaṃ vidhīyate sādhu mithaḥ sumadhyame .

prājñaiḥ parasmai puruṣāya cetasā guhāśayāyaiva na dehamānine

||22||

प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथः सुमध्यमे ।

प्राज्ञैः परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने

sattvaṃ viśuddhaṃ vasudevaśabditaṃ yadīyate tatra pumānapāvṛtaḥ .

sattve ca tasmin bhagavān vāsudevo hyadhokṣajo me namasā vidhīyate

||23||

सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यदीयते तत्र पुमानपावृतः ।

सत्त्वे च तस्मिन् भगवान् वासुदेवो ह्यधोक्षजो मे नमसा विधीयते

tatte nirīkṣyo na pitāpi dehakṛd dakṣo mama dviṭ tadanuvratāśca ye .

yo viśvasṛgyajñagataṃ varoru māṃ anāgasaṃ durvacasākarottiraḥ

||24||

तत्ते निरीक्ष्यो न पितापि देहकृद् दक्षो मम द्विट् तदनुव्रताश्च ये ।

यो विश्वसृग्यज्ञगतं वरोरु मां अनागसं दुर्वचसाकरोत्तिरः

yadi vrajiṣyasyatihāya madvaco bhadraṃ bhavatyā na tato bhaviṣyati .

sambhāvitasya svajanātparābhavo yadā sa sadyo maraṇāya kalpate

||25||

यदि व्रजिष्यस्यतिहाय मद्वचो भद्रं भवत्या न ततो भविष्यति ।

सम्भावितस्य स्वजनात्पराभवो यदा स सद्यो मरणाय कल्पते

iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ caturthaskandhe umārudrasaṃvāde tṛtīyo'dhyāyaḥ .. 3 ..

fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre IV/Chapitre 3