dhruvarājyābhiṣekavarṇanam
maitreya uvāca
te evamutsannabhayā urukrame kṛtāvanāmāḥ prayayustriviṣṭapam .
sahasraśīrṣāpi tato garutmatā madhorvanaṃ bhṛtyadidṛkṣayā gataḥ
||1||ते एवमुत्सन्नभया उरुक्रमे कृतावनामाः प्रययुस्त्रिविष्टपम् ।
सहस्रशीर्षापि ततो गरुत्मता मधोर्वनं भृत्यदिदृक्षया गतः
sa vai dhiyā yogavipākatīvrayā hṛtpadmakośe sphuritaṃ taḍitprabham .
tirohitaṃ sahasaivopalakṣya bahiḥsthitaṃ tadavasthaṃ dadarśa
||2||स वै धिया योगविपाकतीव्रया हृत्पद्मकोशे स्फुरितं तडित्प्रभम् ।
तिरोहितं सहसैवोपलक्ष्य बहिःस्थितं तदवस्थं ददर्श
taddarśanenāgatasādhvasaḥ kṣitau avandatāṅgaṃ vinamayya daṇḍavat .
dṛgbhyāṃ prapaśyan prapibannivārbhakaḥ cumbannivāsyena bhujairivāśliṣan
||3||तद्दर्शनेनागतसाध्वसः क्षितौ अवन्दताङ्गं विनमय्य दण्डवत् ।
दृग्भ्यां प्रपश्यन् प्रपिबन्निवार्भकः चुम्बन्निवास्येन भुजैरिवाश्लिषन्
sa taṃ vivakṣantamatadvidaṃ hariḥ jñātvāsya sarvasya ca hṛdyavasthitaḥ .
kṛtāñjaliṃ brahmamayena kambunā pasparśa bālaṃ kṛpayā kapole
||4||स तं विवक्षन्तमतद्विदं हरिः ज्ञात्वास्य सर्वस्य च हृद्यवस्थितः ।
कृताञ्जलिं ब्रह्ममयेन कम्बुना पस्पर्श बालं कृपया कपोले
sa vai tadaiva pratipāditāṃ giraṃ daivīṃ parijñātaparātmanirṇayaḥ .
taṃ bhaktibhāvo'bhyagṛṇādasatvaraṃ pariśrutoruśravasaṃ dhruvakṣitiḥ
||5||स वै तदैव प्रतिपादितां गिरं दैवीं परिज्ञातपरात्मनिर्णयः ।
तं भक्तिभावोऽभ्यगृणादसत्वरं परिश्रुतोरुश्रवसं ध्रुवक्षितिः
dhruva uvāca
yo'ntaḥ praviśya mama vācamimāṃ prasuptāṃ saṃjīvayatyakhilaśaktidharaḥ svadhāmnā .
anyāṃśca hastacaraṇaśravaṇatvagādīn prāṇānnamo bhagavate puruṣāya tubhyam
||6||योऽन्तः प्रविश्य मम वाचमिमां प्रसुप्तां संजीवयत्यखिलशक्तिधरः स्वधाम्ना ।
अन्यांश्च हस्तचरणश्रवणत्वगादीन् प्राणान्नमो भगवते पुरुषाय तुभ्यम्
ekastvameva bhagavan idamātmaśaktyā māyākhyayoruguṇayā mahadādyaśeṣam .
sṛṣṭvānuviśya puruṣastadasadguṇeṣu nāneva dāruṣu vibhāvasuvadvibhāsi
||7||एकस्त्वमेव भगवन् इदमात्मशक्त्या मायाख्ययोरुगुणया महदाद्यशेषम् ।
सृष्ट्वानुविश्य पुरुषस्तदसद्गुणेषु नानेव दारुषु विभावसुवद्विभासि
tvaddattayā vayunayedamacaṣṭa viśvaṃ suptaprabuddha iva nātha bhavatprapannaḥ .
tasyāpavargyaśaraṇaṃ tava pādamūlaṃ vismaryate kṛtavidā kathamārtabandho
||8||त्वद्दत्तया वयुनयेदमचष्ट विश्वं सुप्तप्रबुद्ध इव नाथ भवत्प्रपन्नः ।
तस्यापवर्ग्यशरणं तव पादमूलं विस्मर्यते कृतविदा कथमार्तबन्धो
nūnaṃ vimuṣṭamatayastava māyayā te ye tvāṃ bhavāpyayavimokṣaṇamanyahetoḥ .
arcanti kalpakataruṃ kuṇapopabhogyam icchanti yatsparśajaṃ niraye'pi nṝṇām
||9||नूनं विमुष्टमतयस्तव मायया ते ये त्वां भवाप्ययविमोक्षणमन्यहेतोः ।
अर्चन्ति कल्पकतरुं कुणपोपभोग्यम् इच्छन्ति यत्स्पर्शजं निरयेऽपि नॄणाम्
yā nirvṛtistanubhṛtāṃ tava pādapadma dhyānādbhavajjanakathāśravaṇena vā syāt .
sā brahmaṇi svamahimanyapi nātha mā bhūt kiṃ tvantakāsilulitātpatatāṃ vimānāt
||10||या निर्वृतिस्तनुभृतां तव पादपद्म ध्यानाद्भवज्जनकथाश्रवणेन वा स्यात् ।
सा ब्रह्मणि स्वमहिमन्यपि नाथ मा भूत् किं त्वन्तकासिलुलितात्पततां विमानात्
bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo bhūyādananta mahatāṃ amalāśayānām .
yenāñjasolbaṇamuruvyasanaṃ bhavābdhiṃ neṣye bhavadguṇakathāmṛtapānamattaḥ
||11||भक्तिं मुहुः प्रवहतां त्वयि मे प्रसङ्गो भूयादनन्त महतां अमलाशयानाम् ।
येनाञ्जसोल्बणमुरुव्यसनं भवाब्धिं नेष्ये भवद्गुणकथामृतपानमत्तः
te na smarantyatitarāṃ priyamīśa martyaṃ ye cānvadaḥ sutasuhṛdgṛhavittadārāḥ .
ye tvabjanābha bhavadīyapadāravinda saugandhyalubdhahṛdayeṣu kṛtaprasaṅgāḥ
||12||ते न स्मरन्त्यतितरां प्रियमीश मर्त्यं ये चान्वदः सुतसुहृद्गृहवित्तदाराः ।
ये त्वब्जनाभ भवदीयपदारविन्द सौगन्ध्यलुब्धहृदयेषु कृतप्रसङ्गाः
tiryaṅnagadvijasarīsṛpadevadaitya martyādibhiḥ paricitaṃ sadasadviśeṣam .
rūpaṃ sthaviṣṭhamaja te mahadādyanekaṃ nātaḥ paraṃ parama vedmi na yatra vādaḥ
||13||तिर्यङ्नगद्विजसरीसृपदेवदैत्य मर्त्यादिभिः परिचितं सदसद्विशेषम् ।
रूपं स्थविष्ठमज ते महदाद्यनेकं नातः परं परम वेद्मि न यत्र वादः
kalpānta etadakhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan śete pumān svadṛganantasakhastadaṅke .
yannābhisindhuruhakāñcana lokapadma garbhe dyumānbhagavate praṇato'smi tasmai
||14||कल्पान्त एतदखिलं जठरेण गृह्णन् शेते पुमान् स्वदृगनन्तसखस्तदङ्के ।
यन्नाभिसिन्धुरुहकाञ्चन लोकपद्म गर्भे द्युमान्भगवते प्रणतोऽस्मि तस्मै
tvaṃ nityamuktapariśuddhavibuddha ātmā kūṭastha ādipuruṣo bhagavān tryadhīśaḥ .
yadbuddhyavasthitimakhaṇḍitayā svadṛṣṭyā draṣṭā sthitāvadhimakho vyatirikta āsse
||15||त्वं नित्यमुक्तपरिशुद्धविबुद्ध आत्मा कूटस्थ आदिपुरुषो भगवान् त्र्यधीशः ।
यद्बुद्ध्यवस्थितिमखण्डितया स्वदृष्ट्या द्रष्टा स्थितावधिमखो व्यतिरिक्त आस्से
yasmin viruddhagatayo hyaniśaṃ patanti vidyādayo vividhaśaktaya ānupūrvyāt .
tadbrahma viśvabhavamekamanantamādyam ānandamātramavikāramahaṃ prapadye
||16||यस्मिन् विरुद्धगतयो ह्यनिशं पतन्ति विद्यादयो विविधशक्तय आनुपूर्व्यात् ।
तद्ब्रह्म विश्वभवमेकमनन्तमाद्यम् आनन्दमात्रमविकारमहं प्रपद्ये
satyāśiṣo hi bhagavan tava pādapadmam āśīstathānubhajataḥ puruṣārthamūrteḥ .
apyevamārya bhagavānparipāti dīnān vāśreva vatsakamanugrahakātaro'smān
||17||सत्याशिषो हि भगवन् तव पादपद्मम् आशीस्तथानुभजतः पुरुषार्थमूर्तेः ।
अप्येवमार्य भगवान्परिपाति दीनान् वाश्रेव वत्सकमनुग्रहकातरोऽस्मान्
maitreya uvāca
(anuṣṭup) athābhiṣṭuta evaṃ vai satsaṅkalpena dhīmatā .
bhṛtyānurakto bhagavān pratinandyedamabravīt
||18||(अनुष्टुप्) अथाभिष्टुत एवं वै सत्सङ्कल्पेन धीमता ।
भृत्यानुरक्तो भगवान् प्रतिनन्द्येदमब्रवीत्
śrībhagavānuvāca
vedāhaṃ te vyavasitaṃ hṛdi rājanyabālaka .
tatprayacchāmi bhadraṃ te durāpaṃ api suvrata
||19||वेदाहं ते व्यवसितं हृदि राजन्यबालक ।
तत्प्रयच्छामि भद्रं ते दुरापं अपि सुव्रत
nānyairadhiṣṭhitaṃ bhadra yadbhrājiṣṇu dhruvakṣiti .
yatra graharkṣatārāṇāṃ jyotiṣāṃ cakramāhitam
||20||नान्यैरधिष्ठितं भद्र यद्भ्राजिष्णु ध्रुवक्षिति ।
यत्र ग्रहर्क्षताराणां ज्योतिषां चक्रमाहितम्
meḍhyāṃ gocakravatsthāsnu parastātkalpavāsinām .
dharmo'gniḥ kaśyapaḥ śukro munayo ye vanaukasaḥ .
caranti dakṣiṇīkṛtya bhramanto yatsatārakāḥ
||21||मेढ्यां गोचक्रवत्स्थास्नु परस्तात्कल्पवासिनाम् ।
धर्मोऽग्निः कश्यपः शुक्रो मुनयो ये वनौकसः ।
चरन्ति दक्षिणीकृत्य भ्रमन्तो यत्सतारकाः
prasthite tu vanaṃ pitrā dattvā gāṃ dharmasaṃśrayaḥ .
ṣaṭtriṃśad varṣasāhasraṃ rakṣitāvyāhatendriyaḥ
||22||प्रस्थिते तु वनं पित्रा दत्त्वा गां धर्मसंश्रयः ।
षट्त्रिंशद् वर्षसाहस्रं रक्षिताव्याहतेन्द्रियः
tvadbhrātaryuttame naṣṭe mṛgayāyāṃ tu tanmanāḥ .
anveṣantī vanaṃ mātā dāvāgniṃ sā pravekṣyati
||23||त्वद्भ्रातर्युत्तमे नष्टे मृगयायां तु तन्मनाः ।
अन्वेषन्ती वनं माता दावाग्निं सा प्रवेक्ष्यति
iṣṭvā māṃ yajñahṛdayaṃ yajñaiḥ puṣkaladakṣiṇaiḥ .
bhuktvā cehāśiṣaḥ satyā ante māṃ saṃsmariṣyasi
||24||इष्ट्वा मां यज्ञहृदयं यज्ञैः पुष्कलदक्षिणैः ।
भुक्त्वा चेहाशिषः सत्या अन्ते मां संस्मरिष्यसि
tato gantāsi matsthānaṃ sarvalokanamaskṛtam .
upariṣṭādṛṣibhyastvaṃ yato nāvartate gataḥ
||25||ततो गन्तासि मत्स्थानं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
उपरिष्टादृषिभ्यस्त्वं यतो नावर्तते गतः
maitreya uvāca
ityarcitaḥ sa bhagavān atidiśyātmanaḥ padam .
bālasya paśyato dhāma svaṃ agād garuḍadhvajaḥ
||26||इत्यर्चितः स भगवान् अतिदिश्यात्मनः पदम् ।
बालस्य पश्यतो धाम स्वं अगाद् गरुडध्वजः
so'pi saṅkalpajaṃ viṣṇoḥ pādasevopasāditam .
prāpya saṅkalpanirvāṇaṃ nātiprīto'bhyagātpuram
||27||सोऽपि सङ्कल्पजं विष्णोः पादसेवोपसादितम् ।
प्राप्य सङ्कल्पनिर्वाणं नातिप्रीतोऽभ्यगात्पुरम्
vidura uvāca
sudurlabhaṃ yatparamaṃ padaṃ hareḥ māyāvinastat caraṇārcanārjitam .
labdhvāpyasiddhārthamivaikajanmanā kathaṃ svamātmānamamanyatārthavit
||28||सुदुर्लभं यत्परमं पदं हरेः मायाविनस्तत् चरणार्चनार्जितम् ।
लब्ध्वाप्यसिद्धार्थमिवैकजन्मना कथं स्वमात्मानममन्यतार्थवित्
maitreya uvāca
(anuṣṭup) mātuḥ sapatnyā vāgbāṇaiḥ hṛdi viddhastu tān smaran .
naicchanmuktipatermuktiṃ tasmāt tāpamupeyivān
||29||(अनुष्टुप्) मातुः सपत्न्या वाग्बाणैः हृदि विद्धस्तु तान् स्मरन् ।
नैच्छन्मुक्तिपतेर्मुक्तिं तस्मात् तापमुपेयिवान्
dhruva uvāca
samādhinā naikabhavena yatpadaṃ viduḥ sanandādaya ūrdhvaretasaḥ .
māsairahaṃ ṣaḍbhiramuṣya pādayoḥ chāyāmupetyāpagataḥ pṛthaṅmatiḥ
||30||समाधिना नैकभवेन यत्पदं विदुः सनन्दादय ऊर्ध्वरेतसः ।
मासैरहं षड्भिरमुष्य पादयोः छायामुपेत्यापगतः पृथङ्मतिः
(anuṣṭup) aho bata mamānātmyaṃ mandabhāgyasya paśyata .
bhavacchidaḥ pādamūlaṃ gatvā yāce yadantavat
||31||(अनुष्टुप्) अहो बत ममानात्म्यं मन्दभाग्यस्य पश्यत ।
भवच्छिदः पादमूलं गत्वा याचे यदन्तवत्
matirvidūṣitā devaiḥ patadbhiḥ asahiṣṇubhiḥ .
yo nāradavacastathyaṃ nāgrāhiṣamasattamaḥ
||32||मतिर्विदूषिता देवैः पतद्भिः असहिष्णुभिः ।
यो नारदवचस्तथ्यं नाग्राहिषमसत्तमः
daivīṃ māyāmupāśritya prasupta iva bhinnadṛk .
tapye dvitīye'pyasati bhrātṛbhrātṛvyahṛdrujā
||33||दैवीं मायामुपाश्रित्य प्रसुप्त इव भिन्नदृक् ।
तप्ये द्वितीयेऽप्यसति भ्रातृभ्रातृव्यहृद्रुजा
mayaitatprārthitaṃ vyarthaṃ cikitseva gatāyuṣi .
prasādya jagadātmānaṃ tapasā duṣprasādanam .
bhavacchidamayāce'haṃ bhavaṃ bhāgyavivarjitaḥ
||34||मयैतत्प्रार्थितं व्यर्थं चिकित्सेव गतायुषि ।
प्रसाद्य जगदात्मानं तपसा दुष्प्रसादनम् ।
भवच्छिदमयाचेऽहं भवं भाग्यविवर्जितः
svārājyaṃ yacchato mauḍhyān māno me bhikṣito bata .
īśvarātkṣīṇapuṇyena phalīkārānivādhanaḥ
||35||स्वाराज्यं यच्छतो मौढ्यान् मानो मे भिक्षितो बत ।
ईश्वरात्क्षीणपुण्येन फलीकारानिवाधनः
maitreya uvāca
na vai mukundasya padāravindayo rajojuṣastāta bhavādṛśā janāḥ .
vāñchanti taddāsyamṛte'rthamātmano yadṛcchayā labdhamanaḥsamṛddhayaḥ
||36||न वै मुकुन्दस्य पदारविन्दयो रजोजुषस्तात भवादृशा जनाः ।
वाञ्छन्ति तद्दास्यमृतेऽर्थमात्मनो यदृच्छया लब्धमनःसमृद्धयः
(anuṣṭup) ākarṇyātmajamāyāntaṃ samparetya yathā''gatam .
rājā na śraddadhe bhadraṃ abhadrasya kuto mama
||37||(अनुष्टुप्) आकर्ण्यात्मजमायान्तं सम्परेत्य यथाऽऽगतम् ।
राजा न श्रद्दधे भद्रं अभद्रस्य कुतो मम
śraddhāya vākyaṃ devarṣeḥ harṣavegena dharṣitaḥ .
vārtāharturatiprīto hāraṃ prādānmahādhanam
||38||श्रद्धाय वाक्यं देवर्षेः हर्षवेगेन धर्षितः ।
वार्ताहर्तुरतिप्रीतो हारं प्रादान्महाधनम्
sadaśvaṃ rathamāruhya kārtasvarapariṣkṛtam .
brāhmaṇaiḥ kulavṛddhaiśca paryasto'mātyabandhubhiḥ
||39||सदश्वं रथमारुह्य कार्तस्वरपरिष्कृतम् ।
ब्राह्मणैः कुलवृद्धैश्च पर्यस्तोऽमात्यबन्धुभिः
śaṅkhadundubhinādena brahmaghoṣeṇa veṇubhiḥ .
niścakrāma purāt tūrṇaṃ ātmajābhīkṣaṇotsukaḥ
||40||शङ्खदुन्दुभिनादेन ब्रह्मघोषेण वेणुभिः ।
निश्चक्राम पुरात् तूर्णं आत्मजाभीक्षणोत्सुकः
sunītiḥ suruciścāsya mahiṣyau rukmabhūṣite .
āruhya śibikāṃ sārdhaṃ uttamenābhijagmatuḥ
||41||सुनीतिः सुरुचिश्चास्य महिष्यौ रुक्मभूषिते ।
आरुह्य शिबिकां सार्धं उत्तमेनाभिजग्मतुः
taṃ dṛṣṭvopavanābhyāśa āyāntaṃ tarasā rathāt .
avaruhya nṛpastūrṇaṃ āsādya premavihvalaḥ
||42||तं दृष्ट्वोपवनाभ्याश आयान्तं तरसा रथात् ।
अवरुह्य नृपस्तूर्णं आसाद्य प्रेमविह्वलः
parirebhe'ṅgajaṃ dorbhyāṃ dīrghotkaṇṭhamanāḥ śvasan .
viṣvaksenāṅghrisaṃsparśa hatāśeṣāghabandhanam
||43||परिरेभेऽङ्गजं दोर्भ्यां दीर्घोत्कण्ठमनाः श्वसन् ।
विष्वक्सेनाङ्घ्रिसंस्पर्श हताशेषाघबन्धनम्
athājighran muhurmūrdhni śītairnayanavāribhiḥ .
snāpayāmāsa tanayaṃ jātoddāmamanorathaḥ
||44||अथाजिघ्रन् मुहुर्मूर्ध्नि शीतैर्नयनवारिभिः ।
स्नापयामास तनयं जातोद्दाममनोरथः
abhivandya pituḥ pādau āśīrbhiścābhimantritaḥ .
nanāma mātarau śīrṣṇā satkṛtaḥ sajjanāgraṇīḥ
||45||अभिवन्द्य पितुः पादौ आशीर्भिश्चाभिमन्त्रितः ।
ननाम मातरौ शीर्ष्णा सत्कृतः सज्जनाग्रणीः
surucistaṃ samutthāpya pādāvanatamarbhakam .
pariṣvajyāha jīveti bāṣpagadgadayā girā
||46||सुरुचिस्तं समुत्थाप्य पादावनतमर्भकम् ।
परिष्वज्याह जीवेति बाष्पगद्गदया गिरा
yasya prasanno bhagavān guṇairmaitryādibhirhariḥ .
tasmai namanti bhūtāni nimnamāpa iva svayam
||47||यस्य प्रसन्नो भगवान् गुणैर्मैत्र्यादिभिर्हरिः ।
तस्मै नमन्ति भूतानि निम्नमाप इव स्वयम्
uttamaśca dhruvaścobhau anyonyaṃ premavihvalau .
aṅgasaṅgād utpulakau asraughaṃ muhurūhatuḥ
||48||उत्तमश्च ध्रुवश्चोभौ अन्योन्यं प्रेमविह्वलौ ।
अङ्गसङ्गाद् उत्पुलकौ अस्रौघं मुहुरूहतुः
sunītirasya jananī prāṇebhyo'pi priyaṃ sutam .
upaguhya jahāvādhiṃ tadaṅgasparśanirvṛtā
||49||सुनीतिरस्य जननी प्राणेभ्योऽपि प्रियं सुतम् ।
उपगुह्य जहावाधिं तदङ्गस्पर्शनिर्वृता
payaḥ stanābhyāṃ susrāva netrajaiḥ salilaiḥ śivaiḥ .
tadābhiṣicyamānābhyāṃ vīra vīrasuvo muhuḥ
||50||पयः स्तनाभ्यां सुस्राव नेत्रजैः सलिलैः शिवैः ।
तदाभिषिच्यमानाभ्यां वीर वीरसुवो मुहुः
tāṃ śaśaṃsurjanā rājñīṃ diṣṭyā te putra ārtihā .
pratilabdhaściraṃ naṣṭo rakṣitā maṇḍalaṃ bhuvaḥ
||51||तां शशंसुर्जना राज्ञीं दिष्ट्या ते पुत्र आर्तिहा ।
प्रतिलब्धश्चिरं नष्टो रक्षिता मण्डलं भुवः
abhyarcitastvayā nūnaṃ bhagavān praṇatārtihā .
yadanudhyāyino dhīrā mṛtyuṃ jigyuḥ sudurjayam
||52||अभ्यर्चितस्त्वया नूनं भगवान् प्रणतार्तिहा ।
यदनुध्यायिनो धीरा मृत्युं जिग्युः सुदुर्जयम्
lālyamānaṃ janairevaṃ dhruvaṃ sabhrātaraṃ nṛpaḥ .
āropya kariṇīṃ hṛṣṭaḥ stūyamāno'viśatpuram
||53||लाल्यमानं जनैरेवं ध्रुवं सभ्रातरं नृपः ।
आरोप्य करिणीं हृष्टः स्तूयमानोऽविशत्पुरम्
tatra tatropasaṅkḷptaiḥ lasan makaratoraṇaiḥ .
savṛndaiḥ kadalīstambhaiḥ pūgapotaiśca tadvidhaiḥ
||54||तत्र तत्रोपसङ्कॢप्तैः लसन् मकरतोरणैः ।
सवृन्दैः कदलीस्तम्भैः पूगपोतैश्च तद्विधैः
cūtapallavavāsaḥsraṅ muktādāmavilambibhiḥ .
upaskṛtaṃ pratidvāraṃ apāṃ kumbhaiḥ sadīpakaiḥ
||55||चूतपल्लववासःस्रङ् मुक्तादामविलम्बिभिः ।
उपस्कृतं प्रतिद्वारं अपां कुम्भैः सदीपकैः
prākāraiḥ gopurāgāraiḥ śātakumbhaparicchadaiḥ .
sarvato'laṅkṛtaṃ śrīmad vimānaśikharadyubhiḥ
||56||प्राकारैः गोपुरागारैः शातकुम्भपरिच्छदैः ।
सर्वतोऽलङ्कृतं श्रीमद् विमानशिखरद्युभिः
mṛṣṭacatvararathyāṭṭa mārgaṃ candanacarcitam .
lājākṣataiḥ puṣpaphalaiḥ taṇḍulairbalibhiryutam
||57||मृष्टचत्वररथ्याट्ट मार्गं चन्दनचर्चितम् ।
लाजाक्षतैः पुष्पफलैः तण्डुलैर्बलिभिर्युतम्
dhruvāya pathi dṛṣṭāya tatra tatra purastriyaḥ .
siddhārthākṣatadadhyambu dūrvāpuṣpaphalāni ca
||58||ध्रुवाय पथि दृष्टाय तत्र तत्र पुरस्त्रियः ।
सिद्धार्थाक्षतदध्यम्बु दूर्वापुष्पफलानि च
upajahruḥ prayuñjānā vātsalyādāśiṣaḥ satīḥ .
śṛṇvan tadvalgugītāni prāviśadbhavanaṃ pituḥ
||59||उपजह्रुः प्रयुञ्जाना वात्सल्यादाशिषः सतीः ।
शृण्वन् तद्वल्गुगीतानि प्राविशद्भवनं पितुः
mahāmaṇivrātamaye sa tasmin bhavanottame .
lālito nitarāṃ pitrā nyavasad divi devavat
||60||महामणिव्रातमये स तस्मिन् भवनोत्तमे ।
लालितो नितरां पित्रा न्यवसद् दिवि देववत्
payaḥphenanibhāḥ śayyā dāntā rukmaparicchadāḥ .
āsanāni mahārhāṇi yatra raukmā upaskarāḥ
||61||पयःफेननिभाः शय्या दान्ता रुक्मपरिच्छदाः ।
आसनानि महार्हाणि यत्र रौक्मा उपस्कराः
yatra sphaṭikakuḍyeṣu mahāmārakateṣu ca .
maṇipradīpā ābhānti lalanāratnasaṃyutāḥ
||62||यत्र स्फटिककुड्येषु महामारकतेषु च ।
मणिप्रदीपा आभान्ति ललनारत्नसंयुताः
udyānāni ca ramyāṇi vicitrairamaradrumaiḥ .
kūjadvihaṅgamithunaiḥ gāyanmattamadhuvrataiḥ
||63||उद्यानानि च रम्याणि विचित्रैरमरद्रुमैः ।
कूजद्विहङ्गमिथुनैः गायन्मत्तमधुव्रतैः
vāpyo vaidūryasopānāḥ padmotpalakumudvatīḥ .
haṃsakāraṇḍavakulaiḥ juṣṭāścakrāhvasārasaiḥ
||64||वाप्यो वैदूर्यसोपानाः पद्मोत्पलकुमुद्वतीः ।
हंसकारण्डवकुलैः जुष्टाश्चक्राह्वसारसैः
uttānapādo rājarṣiḥ prabhāvaṃ tanayasya tam .
śrutvā dṛṣṭvādbhutatamaṃ prapede vismayaṃ param
||65||उत्तानपादो राजर्षिः प्रभावं तनयस्य तम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वाद्भुततमं प्रपेदे विस्मयं परम्
vīkṣyoḍhavayasaṃ taṃ ca prakṛtīnāṃ ca sammatam .
anuraktaprajaṃ rājā dhruvaṃ cakre bhuvaḥ patim
||66||वीक्ष्योढवयसं तं च प्रकृतीनां च सम्मतम् ।
अनुरक्तप्रजं राजा ध्रुवं चक्रे भुवः पतिम्
ātmānaṃ ca pravayasaṃ ākalayya viśāmpatiḥ .
vanaṃ viraktaḥ prātiṣṭhad vimṛśannātmano gatim
||67||आत्मानं च प्रवयसं आकलय्य विशाम्पतिः ।
वनं विरक्तः प्रातिष्ठद् विमृशन्नात्मनो गतिम्
iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ caturthaskandhe dhruvarājyābhiṣeka varṇanaṃ nāma navamo'dhyāyaḥ .. 9 ..
fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre IV/Chapitre 9