मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

शिव सहस्र नाम स्तोत्रम्

3

महाभारतम्

शुक्लाम्बरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् ।

प्रसन्नवदनं ध्यायेत् सर्वविघ्नोपशान्तये ॥

॥१॥

नमोऽस्तु ते व्यास विशालबुद्धे फुल्लारविन्दायतपत्रनेत्र ।

येन त्वया भारततैलपूर्णः प्रज्वालितो ज्ञानमयः प्रदीपः ॥

॥२॥

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।

देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ॥

॥३॥

वन्दे शम्भुमुमापतिं सुरगुरुं वन्दे जगत्कारणं

वन्दे पन्नगभूषणं मृगधरं वन्दे पशूनां पतिम् ।

वन्दे सूर्यशशाङ्कवह्निनयनं वन्दे मुकुन्दप्रियं

वन्दे भक्तजनाश्रयं च वरदं वन्दे शिवं शङ्करम् ॥

॥४॥

पूर्वभागः

युधिष्ठिर उवाच

त्वयाऽऽपगेय नामानि श्रुतानीह जगत्पतेः ।

पितामहेशाय विभोर्नामान्याचक्ष्व शम्भवे ॥

॥५॥

बभ्रवे विश्वरूपाय महाभाग्यं च तत्त्वतः ।

सुरासुरगुरौ देवे शङ्करेऽव्यक्तयोनये ॥

॥६॥

भीष्म उवाच

अशक्तोऽहं गुणान् वक्तुं महादेवस्य धीमतः ।

यो हि सर्वगतो देवो न च सर्वत्र दृश्यते ॥

॥७॥

ब्रह्मविष्णुसुरेशानां स्रष्टा च प्रभुरेव च ।

ब्रह्मादयः पिशाचान्ता यं हि देवा उपासते ॥

॥८॥

प्रकृतीनां परत्वेन पुरुषस्य च यः परः ।

चिन्त्यते यो योगविद्भिरृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥

॥९॥

प्रकृतिं पुरुषं चैव क्षोभयित्वा स्वतेजसा ।

ब्रह्माणमसृजत् तस्माद् देवदेवः प्रजापतिः ॥

॥१०॥

को हि शक्तो गुणान् वक्तुं देवदेवस्य धीमतः ।

गर्भजन्मजरायुक्तो मर्त्यो मृत्युसमन्वितः ॥

॥११॥

को हि शक्तो भवं ज्ञातुं मद्विधः परमेश्वरम् ।

ऋते नारायणात् पुत्र शङ्खचक्रगदाधरात् ॥

॥१२॥

एष विद्वान् गुणश्रेष्ठो विष्णुः परमदुर्जयः ।

दिव्यचक्षुर्महातेजा वीक्ष्यते योगचक्षुषा ॥

॥१३॥

रुद्रभक्त्या तु कृष्णेन जगद्‌व्याप्तं महात्मना ।

तं प्रसाद्य तदा देवं बदर्यां किल भारत ॥

॥१४॥

अर्थात् प्रियतरत्वं च सर्वलोकेषु वै तदा ।

प्राप्तवानेव राजेन्द्र सुवर्णाक्षान्महेश्वरात् ॥

॥१५॥

पूर्णं वर्षसहस्रं तु तप्तवानेष माधवः ।

प्रसाद्य वरदं देवं चराचरगुरुं शिवम् ॥

॥१६॥

युगे युगे तु कृष्णेन तोषितो वै महेश्वरः ।

भक्त्या परमया चैव प्रीतश्चैव महात्मनः ॥

॥१७॥

ऐश्वर्यं यादृशं तस्य जगद्योनेर्महात्मनः ।

तदयं दृष्टवान् साक्षात् पुत्रार्थे हरिरच्युतः ॥

॥१८॥

यस्मात् परतरं चैव नान्यं पश्यामि भारत ।

व्याख्यातुं देवदेवस्य शक्तो नामान्यशेषतः ॥

॥१९॥

एष शक्तो महाबाहुर्वक्तुं भगवतो गुणान् ।

विभूतिं चैव कार्त्स्न्येन सत्यां माहेश्वरीं नृप ॥

॥२०॥

सुरासुरगुरो देव विष्णो त्वं वक्तुम् अर्हसि ।

शिवाय शिवरूपाय यन्माऽपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥

॥२१॥

नाम्नां सहस्रं देवस्य तण्डिना ब्रह्मवादिना ।

निवेदितं ब्रह्मलोके ब्रह्मणो यत् पुराऽभवत् ॥

॥२२॥

द्वैपायनप्रभृतयस्तथा चेमे तपोधनाः ।

ऋषयः सुव्रता दान्ताः शृण्वन्तु गदतस्तव ॥

॥२३॥

वासुदेव उवाच

न गतिः कर्मणां शक्या वेत्तुमीशस्य तत्त्वतः ।

हिरण्यगर्भप्रमुखा देवाः सेन्द्रा महर्षयः ॥

॥२४॥

न विदुर्यस्य निधनम् आदिं वा सूक्ष्मदर्शिनः ।

स कथं नाममात्रेण शक्यो ज्ञातुं सतां गतिः ॥

॥२५॥

तस्याहम् असुरघ्नस्य कांश्चिद्भगवतो गुणान् ।

भवतां कीर्तयिष्यामि व्रतेशाय यथातथम् ॥

॥२६॥

वैशम्पायन उवाच

एवमुक्त्वा तु भगवान् गुणांस्तस्य महात्मनः ।

उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा कथयामास धीमतः ॥

॥२७॥

वासुदेव उवाच

ततः स प्रयतो भूत्वा मम तात युधिष्ठिर ।

प्राञ्जलिः प्राह विप्रर्षिर्नामसङ्ग्रहामादितः ॥

॥२८॥

उपमन्युरुवाच

ब्रह्मप्रोक्तैरृषिप्रोक्तैर्वेदवेदाङ्गसम्भवैः ।

सर्वलोकेषु विख्यातं स्तुत्यं स्तोष्यामि नामभिः ॥

॥२९॥

महद्भिर्विहितैः सत्यैः सिद्धैः सर्वार्थसाधकैः ।

ऋषिणा तण्डिना भक्त्या कृतैर्वेदकृतात्मना ॥

॥३०॥

यथोक्तैः साधुभिः ख्यातैर्मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।

प्रवरं प्रथमं स्वर्ग्यं सर्वभूतहितं शुभम् ॥

॥३१॥

श्रुतैः सर्वत्र जगति ब्रह्मलोकावतारितैः

सत्यैस्तत् परमं ब्रह्म ब्रह्मप्रोक्तं सनातनम्

वक्ष्ये यदुकुलश्रेष्ठ शृणुष्वावहितो मम ॥

॥३२॥

वरयैनं भवं देवं भक्तस्त्वं परमेश्वरम् ।

तेन ते श्रावयिष्यामि यत् तद्‌ब्रह्म सनातनम् ॥

॥३३॥

न शक्यं विस्तरात् कृत्स्नं वक्तुं शर्वस्य केनचित् ।

युक्तेनापि विभूतीनामपि वर्षशतैरपि ॥

॥३४॥

यस्यादिर्मध्यमन्तं च सुरैरपि न गम्यते ।

कस्तस्य शक्नुयाद्वक्तुं गुणान् कार्त्स्न्येन माधव ॥

॥३५॥

किं तु देवस्य महतः सङ्क्षिप्तार्थपदाक्षरम् ।

शक्तितश्चरितं वक्ष्ये प्रसादात् तस्य धीमतः ॥

॥३६॥

अप्राप्य तु ततोऽनुज्ञां न शक्यः स्तोतुमीश्वरः ।

यदा तेनाभ्यनुज्ञातः स्तुतो वै स तदा मया ॥

॥३७॥

अनादिनिधनस्याहं जगद्योनेर्महात्मनः ।

नाम्नां कञ्चित् समुद्देश्यं वक्ष्याम्यव्यक्तयोनिनः ॥

॥३८॥

वरदस्य वरेण्यस्य विश्वरूपस्य धीमतः ।

शृणु नाम्नां चयं कृष्ण यदुक्तं पद्मयोनिना ॥

॥३९॥

दशनामसहस्राणि यान्याह प्रपितामहः ।

तानि निर्मथ्य मनसा दध्नो घृतमिवोद्धृतम् ॥

॥४०॥

गिरेः सारं यथा हेम पुष्पसारं यथा मधु ।

घृतात् सारं यथा मण्डस्तथैतत् सारमुद्धृतम् ॥

॥४१॥

सर्वपापापहमिदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।

प्रयत्नेनाधिगन्तव्यं धार्यं च प्रयतात्मना ॥

॥४२॥

सर्वभूतात्मभूतस्य हरस्यामिततेजसः

अष्टोत्तरसहस्रं तु नाम्नां शर्वस्य मे शृणु

यच्छ्रुत्वा मनुजव्याघ्र सर्वान् कामानवाप्स्यसि ॥

॥४३॥

ध्यानम्

शान्तं पद्मानस्थं शशिधरमुकुटं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं

शूलं वज्रं च खड्गं परशुमभयदं दक्षभागे वहन्तम् ।

नागं पाशं घण्टां प्रलयहुतवहं साङ्कुशं वामभागे

नानालङ्कारयुक्तं स्फटिकमणिनिभं पार्वतीशं नमामि ॥

॥४४॥

स्तोत्रम्

ॐ स्थिरः स्थाणुः प्रभुर्भीमः प्रवरो वरदो वरः ।

सर्वात्मा सर्वविख्यातः सर्वः सर्वकरो भवः ॥

॥४५॥

जटी चर्मी शिखण्डी च सर्वाङ्गः सर्वभावनः ।

हरश्च हरिणाक्षश्च सर्वभूतहरः प्रभुः ॥

॥४६॥

प्रवृत्तिश्च निवृत्तिश्च नियतः शाश्वतो ध्रुवः ।

श्मशानवासी भगवान् खचरो गोचरोऽर्दनः ॥

॥४७॥

अभिवाद्यो महाकर्मा तपस्वी भूतभावनः ।

उन्मत्तवेषप्रच्छन्नः सर्वलोकप्रजापतिः ॥

॥४८॥

महारूपो महाकायो वृषरूपो महायशाः ।

महात्मा सर्वभूतात्मा विश्वरूपो महाहनुः ॥

॥४९॥

लोकपालोऽन्तर्हितात्मा प्रसादो हयगर्दभिः ।

पवित्रं च महांश्चैव नियमो नियमाश्रितः ॥

॥५०॥

सर्वकर्मा स्वयम्भूत आदिरादिकरो निधिः ।

सहस्राक्षो विशालाक्षः सोमो नक्षत्रसाधकः ॥

॥५१॥

चन्द्रः सूर्यः शनिः केतुर्ग्रहो ग्रहपतिर्वरः ।

अत्रिरत्र्यानमस्कर्ता मृगबाणार्पणोऽनघः ॥

॥५२॥

महातपा घोरतपा अदीनो दीनसाधकः ।

संवत्सरकरो मन्त्रः प्रमाणं परमं तपः ॥

॥५३॥

योगी योज्यो महाबीजो महारेता महाबलः ।

सुवर्णरेताः सर्वज्ञः सुबीजो बीजवाहनः ॥

॥५४॥

दशबाहुस्त्वनिमिषो नीलकण्ठ उमापतिः ।

विश्वरूपः स्वयंश्रेष्ठो बलवीरोऽबलो गणः ॥

॥५५॥

गणकर्ता गणपतिर्दिग्वासाः काम एव च ।

मन्त्रवित् परमो मन्त्रः सर्वभावकरो हरः ॥

॥५६॥

कमण्डलुधरो धन्वी बाणहस्तः कपालवान् ।

अशनी शतघ्नी खड्गी पट्टिशी चाऽऽयुधी महान् ॥

॥५७॥

स्रुवहस्तः सुरूपश्च तेजस्तेजस्करो निधिः ।

उष्णिषी च सुवक्त्रश्च उदग्रो विनतस्तथा ॥

॥५८॥

दीर्घश्च हरिकेशश्च सुतीर्थः कृष्ण एव च ।

सृगालरूपः सिद्धार्थो मुण्डः सर्वशुभङ्करः ॥

॥५९॥

अजश्च बहुरूपश्च गन्धधारी कपर्द्यपि ।

ऊर्ध्वरेता ऊर्ध्वलिङ्ग ऊर्ध्वशायी नभःस्थलः ॥

॥६०॥

त्रिजटी चीरवासाश्च रुद्रः सेनापतिर्विभुः ।

अहश्चरो नक्तञ्चरस्तिग्ममन्युः सुवर्चसः ॥

॥६१॥

गजहा दैत्यहा कालो लोकधाता गुणाकरः ।

सिंहशार्दूलरूपश्च आर्द्रचर्माम्बरावृतः ॥

॥६२॥

कालयोगी महानादः सर्वकामश्चतुष्पथः ।

निशाचरः प्रेतचारी भूतचारी महेश्वरः ॥

॥६३॥

बहुभूतो बहुधरः स्वर्भानुरमितो गतिः ।

नृत्यप्रियो नित्यनर्तो नर्तकः सर्वलालसः ॥

॥६४॥

घोरो महातपाः पाशो नित्यो गिरिरुहो नभः ।

सहस्रहस्तो विजयो व्यवसायो ह्यतन्द्रितः ॥

॥६५॥

अधर्षणो धर्षणात्मा यज्ञहा कामनाशकः ।

दक्षयागापहारी च सुसहो मध्यमस्तथा ॥

॥६६॥

तेजोपहारी बलहा मुदितोऽर्थोऽजितो वरः ।

गम्भीरघोषो गम्भीरो गम्भीरबलवाहनः ॥

॥६७॥

न्यग्रोधरूपो न्यग्रोधो वृक्षकर्णस्थितिर्विभुः ।

सुतीक्ष्णदशनश्चैव महाकायो महाननः ॥

॥६८॥

विष्वक्सेनो हरिर्यज्ञः संयुगापीडवाहनः ।

तीक्ष्णतापश्च हर्यश्वः सहायः कर्मकालवित् ॥

॥६९॥

विष्णुप्रसादितो यज्ञः समुद्रो बडवामुखः ।

हुताशनसहायश्च प्रशान्तात्मा हुताशनः ॥

॥७०॥

उग्रतेजा महातेजा जन्यो विजयकालवित् ।

ज्योतिषामयनं सिद्धिः सर्वविग्रह एव च ॥

॥७१॥

शिखी मुण्डी जटी ज्वाली मूर्तिजो मूर्धजो बली ।

वैणवी पणवी ताली खली कालकटङ्कटः ॥

॥७२॥

नक्षत्रविग्रहमतिर्गुणबुद्धिर्लयोऽगमः ।

प्रजापतिर्विश्वबाहुर्विभागः सर्वगोऽमुखः ॥

॥७३॥

विमोचनः सुसरणो हिरण्यकवचोद्भवः ।

मेढ्रजो बलचारी च महीचारी स्रुतस्तथा ॥

॥७४॥

सर्वतूर्यविनोदी च सर्वातोद्यपरिग्रहः ।

व्यालरूपो गुहावासी गुहो माली तरङ्गवित् ॥

॥७५॥

त्रिदशस्त्रिकालधृक् कर्मसर्वबन्धविमोचनः ।

बन्धनस्त्वसुरेन्द्राणां युधि शत्रुविनाशनः ॥

॥७६॥

साङ्ख्यप्रसादो दुर्वासाः सर्वसाधुनिषेवितः ।

प्रस्कन्दनो विभागज्ञोऽतुल्यो यज्ञविभागवित् ॥

॥७७॥

सर्ववासः सर्वचारी दुर्वासा वासवोऽमरः ।

हैमो हेमकरो यज्ञः सर्वधारी धरोत्तमः ॥

॥७८॥

लोहिताक्षो महाक्षश्च विजयाक्षो विशारदः ।

सङ्ग्रहो निग्रहः कर्ता सर्पचीरनिवासनः ॥

॥७९॥

मुख्योऽमुख्यश्च देहश्च काहलिः सर्वकामदः ।

सर्वकालप्रसादश्च सुबलो बलरूपधृक् ॥

॥८०॥

सर्वकामवरश्चैव सर्वदः सर्वतोमुखः ।

आकाशनिर्विरूपश्च निपाती ह्यवशः खगः ॥

॥८१॥

रौद्ररूपोंऽशुरादित्यो बहुरश्मिः सुवर्चसी ।

वसुवेगो महावेगो मनोवेगो निशाचरः ॥

॥८२॥

सर्ववासी श्रियावासी उपदेशकरोऽकरः ।

मुनिरात्मनिरालोकः सम्भग्नश्च सहस्रदः ॥

॥८३॥

पक्षी च पक्षरूपश्च अतिदीप्तो विशाम्पतिः ।

उन्मादो मदनः कामो ह्यश्वत्थोऽर्थकरो यशः ॥

॥८४॥

वामदेवश्च वामश्च प्राग्दक्षिणश्च वामनः ।

सिद्धयोगी महर्षिश्च सिद्धार्थः सिद्धसाधकः ॥

॥८५॥

भिक्षुश्च भिक्षुरूपश्च विपणो मृदुरव्ययः ।

महासेनो विशाखश्च षष्ठिभागो गवां पतिः ॥

॥८६॥

वज्रहस्तश्च विष्कम्भी चमूस्तम्भन एव च ।

वृत्तावृत्तकरस्तालो मधुर्मधुकलोचनः ॥

॥८७॥

वाचस्पत्यो वाजसनो नित्यमाश्रितपूजितः ।

ब्रह्मचारी लोकचारी सर्वचारी विचारवित् ॥

॥८८॥

ईशान ईश्वरः कालो निशाचारी पिनाकवान् ।

निमित्तस्थो निमित्तं च नन्दिर्नन्दिकरो हरिः ॥

॥८९॥

नन्दीश्वरश्च नन्दी च नन्दनो नन्दिवर्धनः ।

भगहारी निहन्ता च कालो ब्रह्मा पितामहः ॥

॥९०॥

चतुर्मुखो महालिङ्गश्चारुलिङ्गस्तथैव च ।

लिङ्गाध्यक्षः सुराध्यक्षो योगाध्यक्षो युगावहः ॥

॥९१॥

बीजाध्यक्षो बीजकर्ता अध्यात्माऽनुगतो बलः ।

इतिहासः सकल्पश्च गौतमोऽथ निशाकरः ॥

॥९२॥

दम्भो ह्यदम्भो वैदम्भो वश्यो वशकरः कलिः ।

लोककर्ता पशुपतिर्महाकर्ता ह्यनौषधः ॥

॥९३॥

अक्षरं परमं ब्रह्म बलवच्चक्र एव च ।

नीतिर्ह्यनीतिः शुद्धात्मा शुद्धो मान्यो गतागतः ॥

॥९४॥

बहुप्रसादः सुस्वप्नो दर्पणोऽथ त्वमित्रजित् ।

वेदकारो मन्त्रकारो विद्वान् समरमर्दनः ॥

॥९५॥

महामेघनिवासी च महाघोरो वशीकरः ।

अग्निज्वालो महाज्वालो अतिधूम्रो हुतो हविः ॥

॥९६॥

वृषणः शङ्करो नित्यं वर्चस्वी धूमकेतनः ।

नीलस्तथाऽङ्गलुब्धश्च शोभनो निरवग्रहः ॥

॥९७॥

स्वस्तिदः स्वस्तिभावश्च भागी भागकरो लघुः ।

उत्सङ्गश्च महाङ्गश्च महागर्भपरायणः ॥

॥९८॥

कृष्णवर्णः सुवर्णश्च इन्द्रियं सर्वदेहिनाम् ।

महापादो महाहस्तो महाकायो महायशाः ॥

॥९९॥

महामूर्धा महामात्रो महानेत्रो निशालयः ।

महान्तको महाकर्णो महोष्ठश्च महाहनुः ॥

॥१००॥

महानासो महाकम्बुर्महाग्रीवः श्मशानभाक् ।

महावक्षा महोरस्को ह्यन्तरात्मा मृगालयः ॥

॥१०१॥

लम्बनो लम्बितोष्ठश्च महामायः पयोनिधिः ।

महादन्तो महादंष्ट्रो महाजिह्वो महामुखः ॥

॥१०२॥

महानखो महारोमो महाकोशो महाजटः ।

प्रसन्नश्च प्रसादश्च प्रत्ययो गिरिसाधनः ॥

॥१०३॥

स्नेहनोऽस्नेहनश्चैव अजितश्च महामुनिः ।

वृक्षाकारो वृक्षकेतुरनलो वायुवाहनः ॥

॥१०४॥

गण्डली मेरुधामा च देवाधिपतिरेव च ।

अथर्वशीर्षः सामास्य ऋक्सहस्रामितेक्षणः ॥

॥१०५॥

यजुः पादभुजो गुह्यः प्रकाशो जङ्गमस्तथा ।

अमोघार्थः प्रसादश्च अभिगम्यः सुदर्शनः ॥

॥१०६॥

उपकारः प्रियः सर्वः कनकः काञ्चनच्छविः ।

नाभिर्नन्दिकरो भावः पुष्करः स्थपतिः स्थिरः ॥

॥१०७॥

द्वादशस्त्रासनश्चाद्यो यज्ञो यज्ञसमाहितः ।

नक्तं कलिश्च कालश्च मकरः कालपूजितः ॥

॥१०८॥

सगणो गणकारश्च भूतवाहनसारथिः ।

भस्मशयो भस्मगोप्ता भस्मभूतस्तरुर्गणः ॥

॥१०९॥

लोकपालस्तथाऽलोको महात्मा सर्वपूजितः ।

शुक्लस्त्रिशुक्लः सम्पन्नः शुचिर्भूतनिषेवितः ॥

॥११०॥

आश्रमस्थः क्रियावस्थो विश्वकर्ममतिर्वरः ।

विशालशाखस्ताम्रोष्ठो ह्यम्बुजालः सुनिश्चलः ॥

॥१११॥

कपिलः कपिशः शुक्ल आयुश्चैव परोऽपरः ।

गन्धर्वो ह्यदितिस्तार्क्ष्यः सुविज्ञेयः सुशारदः ॥

॥११२॥

परश्वधायुधो देव अनुकारी सुबान्धवः ।

तुम्बवीणो महाक्रोध ऊर्ध्वरेता जलेशयः ॥

॥११३॥

उग्रो वंशकरो वंशो वंशनादो ह्यनिन्दितः ।

सर्वाङ्गरूपो मायावी सुहृदो ह्यनिलोऽनलः ॥

॥११४॥

बन्धनो बन्धकर्ता च सुबन्धनविमोचनः ।

सयज्ञारिः सकामारिर्महादंष्ट्रो महायुधः ॥

॥११५॥

बहुधा निन्दितः शर्वः शङ्करः शङ्करोऽधनः ।

अमरेशो महादेवो विश्वदेवः सुरारिहा ॥

॥११६॥

अहिर्बुध्न्योऽनिलाभश्च चेकितानो हविस्तथा ।

अजैकपाच्च कापाली त्रिशङ्कुरजितः शिवः ॥

॥११७॥

धन्वन्तरिर्धूमकेतुः स्कन्दो वैश्रवणस्तथा ।

धाता शक्रश्च विष्णुश्च मित्रस्त्वष्टा ध्रुवो धरः ॥

॥११८॥

प्रभावः सर्वगो वायुरर्यमा सविता रविः ।

उषङ्गुश्च विधाता च मान्धाता भूतभावनः ॥

॥११९॥

विभुर्वर्णविभावी च सर्वकामगुणावहः ।

पद्मनाभो महागर्भश्चन्द्रवक्त्रोऽनिलोऽनलः ॥

॥१२०॥

बलवांश्चोपशान्तश्च पुराणः पुण्यचञ्चुरी ।

कुरुकर्ता कुरुवासी कुरुभूतो गुणौषधः ॥

॥१२१॥

सर्वाशयो दर्भचारी सर्वेषां प्राणिनां पतिः ।

देवदेवः सुखासक्तः सदसत् सर्वरत्नवित् ॥

॥१२२॥

कैलासगिरिवासी च हिमवद्गिरिसंश्रयः ।

कूलहारी कूलकर्ता बहुविद्यो बहुप्रदः ॥

॥१२३॥

वणिजो वर्धकी वृक्षो वकुलश्चन्दनश्छदः ।

सारग्रीवो महाजत्रुरलोलश्च महौषधः ॥

॥१२४॥

सिद्धार्थकारी सिद्धार्थश्छन्दोव्याकरणोत्तरः ।

सिंहनादः सिंहदंष्ट्रः सिंहगः सिंहवाहनः ॥

॥१२५॥

प्रभावात्मा जगत्कालस्थालो लोकहितस्तरुः ।

सारङ्गो नवचक्राङ्गः केतुमाली सभावनः ॥

॥१२६॥

भूतालयो भूतपतिरहोरात्रमनिन्दितः ॥

॥१२७॥

वाहिता सर्वभूतानां निलयश्च विभुर्भवः ।

अमोघः संयतो ह्यश्वो भोजनः प्राणधारणः ॥

॥१२८॥

धृतिमान् मतिमान् दक्षः सत्कृतश्च युगाधिपः ।

गोपालिर्गोपतिर्ग्रामो गोचर्मवसनो हरिः ॥

॥१२९॥

हिरण्यबाहुश्च तथा गुहापालः प्रवेशिनाम् ।

प्रकृष्टारिर्महाहर्षो जितकामो जितेन्द्रियः ॥

॥१३०॥

गान्धारश्च सुवासश्च तपःसक्तो रतिर्नरः ।

महागीतो महानृत्यो ह्यप्सरोगणसेवितः ॥

॥१३१॥

महाकेतुर्महाधातुर्नैकसानुचरश्चलः ।

आवेदनीय आदेशः सर्वगन्धसुखावहः ॥

॥१३२॥

तोरणस्तारणो वातः परिधीः पतिखेचरः ।

संयोगो वर्धनो वृद्धो अतिवृद्धो गुणाधिकः ॥

॥१३३॥

नित्यमात्मसहायश्च देवासुरपतिः पतिः ।

युक्तश्च युक्तबाहुश्च देवो दिवि सुपर्वणः ॥

॥१३४॥

आषाढश्च सुषाढश्च ध्रुवोऽथ हरिणो हरः ।

वपुरावर्तमानेभ्यो वसुश्रेष्ठो महापथः ॥

॥१३५॥

शिरोहारी विमर्शश्च सर्वलक्षणलक्षितः ।

अक्षश्च रथयोगी च सर्वयोगी महाबलः ॥

॥१३६॥

समाम्नायोऽसमाम्नायस्तीर्थदेवो महारथः ।

निर्जीवो जीवनो मन्त्रः शुभाक्षो बहुकर्कशः ॥

॥१३७॥

रत्नप्रभूतो रक्ताङ्गो महार्णवनिपानवित् ।

मूलं विशालो ह्यमृतो व्यक्ताव्यक्तस्तपोनिधिः ॥

॥१३८॥

आरोहणोऽधिरोहश्च शीलधारी महायशाः ।

सेनाकल्पो महाकल्पो योगो युगकरो हरिः ॥

॥१३९॥

युगरूपो महारूपो महानागहनो वधः ।

न्यायनिर्वपणः पादः पण्डितो ह्यचलोपमः ॥

॥१४०॥

बहुमालो महामालः शशी हरसुलोचनः ।

विस्तारो लवणः कूपस्त्रियुगः सफलोदयः ॥

॥१४१॥

त्रिलोचनो विषण्णाङ्गो मणिविद्धो जटाधरः ।

बिन्दुर्विसर्गः सुमुखः शरः सर्वायुधः सहः ॥

॥१४२॥

निवेदनः सुखाजातः सुगन्धारो महाधनुः ।

गन्धपाली च भगवानुत्थानः सर्वकर्मणाम् ॥

॥१४३॥

मन्थानो बहुलो वायुः सकलः सर्वलोचनः ।

तलस्तालः करस्थाली ऊर्ध्वसंहननो महान् ॥

॥१४४॥

छत्त्रं सुच्छत्त्रो विख्यातो लोकः सर्वाश्रयः क्रमः ।

मुण्डो विरूपो विकृतो दण्डी कुण्डी विकुर्वणः ॥

॥१४५॥

हर्यक्षः ककुभो वज्री शतजिह्वः सहस्रपात् ।

सहस्रमूर्धा देवेन्द्रः सर्वदेवमयो गुरुः ॥

॥१४६॥

सहस्रबाहुः सर्वाङ्गः शरण्यः सर्वलोककृत् ।

पवित्रं त्रिककुन्मन्त्रः कनिष्ठः कृष्णपिङ्गलः ॥

॥१४७॥

ब्रह्मदण्डविनिर्माता शतघ्नीपाशशक्तिमान् ।

पद्मगर्भो महागर्भो ब्रह्मगर्भो जलोद्भवः ॥

॥१४८॥

गभस्तिर्ब्रह्मकृद् ब्रह्मी ब्रह्मविद् ब्राह्मणो गतिः ।

अनन्तरूपो नैकात्मा तिग्मतेजाः स्वयम्भुवः ॥

॥१४९॥

ऊर्ध्वगात्मा पशुपतिर्वातरंहा मनोजवः ।

चन्दनी पद्मनालाग्रः सुरभ्युत्तरणो नरः ॥

॥१५०॥

कर्णिकारमहास्रग्वी नीलमौलिः पिनाकधृक् ।

उमापतिरुमाकान्तो जाह्नवीधृगुमाधवः ॥

॥१५१॥

वरो वराहो वरदो वरेण्यः सुमहास्वनः ।

महाप्रसादो दमनः शत्रुहा श्वेतपिङ्गलः ॥

॥१५२॥

पीतात्मा परमात्मा च प्रयतात्मा प्रधानधृक् ।

सर्वपार्श्वमुखस्त्र्यक्षो धर्मसाधारणो वरः ॥

॥१५३॥

चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा अमृतो गोवृषेश्वरः ।

साध्यर्षिर्वसुरादित्यो विवस्वान् सविताऽमृतः ॥

॥१५४॥

व्यासः सर्गः सुसङ्क्षेपो विस्तरः पर्ययो नरः ।

ऋतुः संवत्सरो मासः पक्षः सङ्ख्यासमापनः ॥

॥१५५॥

कलाः काष्ठा लवा मात्रा मुहूर्ताहः क्षपाः क्षणाः ।

विश्वक्षेत्रं प्रजाबीजं लिङ्गमाद्यस्तु निर्गमः ॥

॥१५६॥

सदसद्व्यक्तमव्यक्तं पिता माता पितामहः ।

स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥

॥१५७॥

निर्वाणं ह्लादनश्चैव ब्रह्मलोकः परा गतिः ।

देवासुरविनिर्माता देवासुरपरायणः ॥

॥१५८॥

देवासुरगुरुर्देवो देवासुरनमस्कृतः ।

देवासुरमहामात्रो देवासुरगणाश्रयः ॥

॥१५९॥

देवासुरगणाध्यक्षो देवासुरगणाग्रणीः ।

देवातिदेवो देवर्षिर्देवासुरवरप्रदः ॥

॥१६०॥

देवासुरेश्वरो विश्वो देवासुरमहेश्वरः ।

सर्वदेवमयोऽचिन्त्यो देवतात्माऽऽत्मसम्भवः ॥

॥१६१॥

उद्भित्त्रिविक्रमो वैद्यो विरजो नीरजोऽमरः ।

ईड्यो हस्तीश्वरो व्याघ्रो देवसिंहो नरर्षभः ॥

॥१६२॥

विबुधोऽग्रवरः सूक्ष्मः सर्वदेवस्तपोमयः ।

सुयुक्तः शोभनो वज्री प्रासानां प्रभवोऽव्ययः ॥

॥१६३॥

गुहः कान्तो निजः सर्गः पवित्रं सर्वपावनः ।

शृङ्गी शृङ्गप्रियो बभ्रू राजराजो निरामयः ॥

॥१६४॥

अभिरामः सुरगणो विरामः सर्वसाधनः ।

ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्मवर्चसः ॥

॥१६५॥

स्थावराणां पतिश्चैव नियमेन्द्रियवर्धनः ।

सिद्धार्थः सिद्धभूतार्थोऽचिन्त्यः सत्यव्रतः शुचिः ॥

॥१६६॥

व्रताधिपः परं ब्रह्म भक्तानां परमा गतिः ।

विमुक्तो मुक्ततेजाश्च श्रीमान् श्रीवर्धनो जगत् ॥

॥१६७॥

श्रीमान् श्रीवर्धनो जगत् ॐ नम इति।

उत्तरभागः

यथा प्रधानं भगवान् इति भक्त्या स्तुतो मया ।

यं न ब्रह्मादयो देवा विदुस्तत्त्वेन नर्षयः ॥

॥१६८॥

स्तोतव्यमर्च्यं वन्द्यं च कः स्तोष्यति जगत्पतिम् ।

भक्तिं त्वेवं पुरस्कृत्य मया यज्ञपतिर्विभुः ॥

॥१६९॥

ततोऽभ्यनुज्ञां सम्प्राप्य स्तुतो मतिमतां वरः ।

शिवमेभिः स्तुवन् देवं नामभिः पुष्टिवर्धनैः ॥

॥१७०॥

नित्ययुक्तः शुचिर्भक्तः प्राप्नोत्यात्मानमात्मना ।

ऋषयश्चैव देवाश्च स्तुवन्त्येतेन तत्परम् ॥

॥१७१॥

स्तूयमानो महादेवस्तुष्यते नियमात्मभिः ।

भक्तानुकम्पी भगवान् आत्मसंस्थाकरो विभुः ॥

॥१७२॥

तथैव च मनुष्येषु ये मनुष्याः प्रधानतः ।

आस्तिकाः श्रद्दधानाश्च बहुभिर्जन्मभिः स्तवैः ॥

॥१७३॥

भक्त्या ह्यनन्यमीशानं परं देवं सनातनम् ।

कर्मणा मनसा वाचा भावेनामिततेजसः ॥

॥१७४॥

शयाना जाग्रमाणाश्च व्रजन्नुपविशंस्तथा ।

उन्मिषन्निमिषंश्चैव चिन्तयन्तः पुनः पुनः ॥

॥१७५॥

शृण्वन्तः श्रावयन्तश्च कथयन्तश्च ते भवम् ।

स्तुवन्तः स्तूयमानाश्च तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥

॥१७६॥

जन्मकोटिसहस्रेषु नानासंसारयोनिषु ।

जन्तोर्विगतपापस्य भवे भक्तिः प्रजायते ॥

॥१७७॥

उत्पन्ना च भवे भक्तिरनन्या सर्वभावतः ।

भाविनः कारणे चास्य सर्वयुक्तस्य सर्वथा ॥

॥१७८॥

एतद् देवेषु दुष्प्रापं मनुष्येषु न लभ्यते ।

निर्विघ्ना निश्चला रुद्रे भक्तिरव्यभिचारिणी ॥

॥१७९॥

तस्यैव च प्रसादेन भक्तिरुत्पद्यते नृणाम् ।

येन यान्ति परां सिद्धिं तद्भावगतचेतसः ॥

॥१८०॥

ये सर्वभावानुगताः प्रपद्यन्ते महेश्वरम् ।

प्रपन्नवत्सलो देवः संसारात् तान् समुद्धरेत् ॥

॥१८१॥

एवम् अन्ये विकुर्वन्ति देवाः संसारमोचनम् ।

मनुष्याणामृते देवं नान्या शक्तिस्तपोबलम् ॥

॥१८२॥

इति तेनेन्द्रकल्पेन भगवान् सदसत्पतिः ।

कृत्तिवासाः स्तुतः कृष्ण तण्डिना शुद्धबुद्धिना ॥

॥१८३॥

स्तवमेतं भगवतो ब्रह्मा स्वयमधारयत् ।

गीयते च स बुद्‌ध्येत ब्रह्मा शङ्करसन्निधौ ॥

॥१८४॥

इदं पुण्यं पवित्रं च सर्वदा पापनाशनम् ।

योगदं मोक्षदं चैव स्वर्गदं तोषदं तथा ॥

॥१८५॥

एवमेतत् पठन्ते य एकभक्त्या तु शङ्करम् ।

या गतिः साङ्ख्ययोगानां व्रजन्त्येतां गतिं तदा ॥

॥१८६॥

स्तवमेतं प्रयत्नेन सदा रुद्रस्य सन्निधौ ।

अब्दमेकं चरेद्भक्तः प्राप्नुयादीप्सितं फलम् ॥

॥१८७॥

एतद् रहस्यं परमं ब्रह्मणो हृदि संस्थितम् ।

ब्रह्मा प्रोवाच शक्राय शक्रः प्रोवाच मृत्यवे ॥

॥१८८॥

मृत्युः प्रोवाच रुद्रेभ्यो रुद्रेभ्यस्तण्डिमागमत् ।

महता तपसा प्राप्तस्तण्डिना ब्रह्मसद्मनि ॥

॥१८९॥

तण्डिः प्रोवाच शुक्राय गौतमाय च भार्गवः ।

वैवस्वताय मनवे गौतमः प्राह माधव ॥

॥१९०॥

नारायणाय साध्याय समाधिष्ठाय धीमते ।

यमाय प्राह भगवान् साध्यो नारायणोऽच्युतः ॥

॥१९१॥

नाचिकेताय भगवान् आह वैवस्वतो यमः ।

मार्कण्डेयाय वार्ष्णेय नाचिकेतोऽभ्यभाषत ॥

॥१९२॥

मार्कण्डेयान्मया प्राप्तं नियमेन जनार्दन ।

तवाप्यहम् अमित्रघ्न स्तवं दद्यां ह्यविश्रुतम् ॥

॥१९३॥

स्वर्ग्यमारोग्यमायुष्यं धन्यं वेदेन सम्मितम्

नास्य विघ्नं विकुर्वन्ति दानवा यक्षराक्षसाः

पिशाचा यातुधानाश्च गुह्यका भुजगा अपि ॥

॥१९४॥

यः पठेत शुचिर्भूत्वा ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।

अभग्नयोगो वर्षं तु सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥

॥१९५॥

जैगीषव्य उवाच

ममाष्टगुणमैश्वर्यं दत्तं भगवता पुरा ।

यत्नेनान्येन बलिना वाराणस्यां युधिष्ठिर ॥

॥१९६॥

वाराणस्यां युधिष्ठिर ॐ नम इति ॥

॥१९७॥

गर्ग उवाच

चतुःषष्ट्यङ्गमददत् कलाज्ञानं ममाद्भुतम् ।

सरस्वत्यास्तटे तुष्टो मनोयज्ञेन पाण्डव ॥

॥१९८॥

मनोयज्ञेन पाण्डव ॐ नम इति।

वैशम्पायन उवाच

ततः कृष्णोऽब्रवीद् वाक्यं पुनर्मतिमतां वरः

युधिष्ठिरं धर्मनिधिं पुरुहूतमिवेश्वरः

उपमन्युर्मयि प्राह तपन्निव दिवाकरः ॥

॥१९९॥

अशुभैः पापकर्माणो ये नराः कलुषीकृताः

ईशानं न प्रपद्यन्ते तमोराजसवृत्तयः

ईश्वरं सम्प्रपद्यन्ते द्विजा भावितभावनाः ॥

॥२००॥

एवमेव महादेव भक्ता ये मानवा भुवि ।

न ते संसारवशगा इति मे निश्चिता मतिः ॥

॥२०१॥

इति मे निश्चिता मतिः ॐ नम इति।

॥ इति श्रीमन्महाभारते शतसाहस्र्यां संहितायां वैयासिक्याम् आनुशासनिकपर्वणि अष्टादशोऽध्यायः ॥

दुःस्वप्न-दुःशकुन-दुर्गति-दौर्मनस्य

दुर्भिक्ष-दुर्व्यसन-दुःसह-दुर्यशांसि ।

उत्पात-ताप-विषभीतिम् असद्‌-ग्रहार्तिं

व्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः ॥

॥२०२॥

इति श्री-शिवसहस्रनामस्तोत्रं सम्पूर्णम्