sanakādiśāpaḥ
maitreya uvāca
prājāpatyaṃ tu tattejaḥ paratejohanaṃ ditiḥ .
dadhāra varṣāṇi śataṃ śaṅkamānā surārdanāt
||1||प्राजापत्यं तु तत्तेजः परतेजोहनं दितिः ।
दधार वर्षाणि शतं शङ्कमाना सुरार्दनात्
loke tenāhatāloke lokapālā hataujasaḥ .
nyavedayanviśvasṛje dhvāntavyatikaraṃ diśām
||2||लोके तेनाहतालोके लोकपाला हतौजसः ।
न्यवेदयन्विश्वसृजे ध्वान्तव्यतिकरं दिशाम्
devā ūcuḥ
tama etadvibho vettha saṃvignā yadvayaṃ bhṛśam .
na hyavyaktaṃ bhagavataḥ kālenāspṛṣṭavartmanaḥ
||3||तम एतद्विभो वेत्थ संविग्ना यद्वयं भृशम् ।
न ह्यव्यक्तं भगवतः कालेनास्पृष्टवर्त्मनः
devadeva jagaddhātaḥ lokanāthaśikhāmaṇe .
pareṣāmapareṣāṃ tvaṃ bhūtānāmasi bhāvavit
||4||देवदेव जगद्धातः लोकनाथशिखामणे ।
परेषामपरेषां त्वं भूतानामसि भाववित्
namo vijñānavīryāya māyayedamupeyuṣe .
gṛhītaguṇabhedāya namaste'vyaktayonaye
||5||नमो विज्ञानवीर्याय माययेदमुपेयुषे ।
गृहीतगुणभेदाय नमस्तेऽव्यक्तयोनये
ye tvānanyena bhāvena bhāvayantyātmabhāvanam .
ātmani protabhuvanaṃ paraṃ sadasadātmakam
||6||ये त्वानन्येन भावेन भावयन्त्यात्मभावनम् ।
आत्मनि प्रोतभुवनं परं सदसदात्मकम्
teṣāṃ supakvayogānāṃ jitaśvāsendriyātmanām .
labdhayuṣmat prasādānāṃ na kutaścitparābhavaḥ
||7||तेषां सुपक्वयोगानां जितश्वासेन्द्रियात्मनाम् ।
लब्धयुष्मत् प्रसादानां न कुतश्चित्पराभवः
yasya vācā prajāḥ sarvā gāvastantyeva yantritāḥ .
haranti balimāyattāḥ tasmai mukhyāya te namaḥ
||8||यस्य वाचा प्रजाः सर्वा गावस्तन्त्येव यन्त्रिताः ।
हरन्ति बलिमायत्ताः तस्मै मुख्याय ते नमः
sa tvaṃ vidhatsva śaṃ bhūman tamasā luptakarmaṇām .
adabhradayayā dṛṣṭyā āpannānarhasīkṣitum
||9||स त्वं विधत्स्व शं भूमन् तमसा लुप्तकर्मणाम् ।
अदभ्रदयया दृष्ट्या आपन्नानर्हसीक्षितुम्
eṣa deva ditergarbha ojaḥ kāśyapamarpitam .
diśastimirayan sarvā vardhate'gnirivaidhasi
||10||एष देव दितेर्गर्भ ओजः काश्यपमर्पितम् ।
दिशस्तिमिरयन् सर्वा वर्धतेऽग्निरिवैधसि
maitreya uvāca
sa prahasya mahābāho bhagavān śabdagocaraḥ .
pratyācaṣṭātmabhūrdevān prīṇan rucirayā girā
||11||स प्रहस्य महाबाहो भगवान् शब्दगोचरः ।
प्रत्याचष्टात्मभूर्देवान् प्रीणन् रुचिरया गिरा
brahmovāca
mānasā me sutā yuṣmat pūrvajāḥ sanakādayaḥ .
cerurvihāyasā lokān lokeṣu vigataspṛhāḥ
||12||मानसा मे सुता युष्मत् पूर्वजाः सनकादयः ।
चेरुर्विहायसा लोकान् लोकेषु विगतस्पृहाः
ta ekadā bhagavato vaikuṇṭhasyāmalātmanaḥ .
yayurvaikuṇṭhanilayaṃ sarvalokanamaskṛtam
||13||त एकदा भगवतो वैकुण्ठस्यामलात्मनः ।
ययुर्वैकुण्ठनिलयं सर्वलोकनमस्कृतम्
vasanti yatra puruṣāḥ sarve vaikuṇṭhamūrtayaḥ .
ye'nimittanimittena dharmeṇārādhayan harim
||14||वसन्ति यत्र पुरुषाः सर्वे वैकुण्ठमूर्तयः ।
येऽनिमित्तनिमित्तेन धर्मेणाराधयन् हरिम्
yatra cādyaḥ pumānāste bhagavān śabdagocaraḥ .
sattvaṃ viṣṭabhya virajaṃ svānāṃ no mṛḍayan vṛṣaḥ
||15||यत्र चाद्यः पुमानास्ते भगवान् शब्दगोचरः ।
सत्त्वं विष्टभ्य विरजं स्वानां नो मृडयन् वृषः
yatra naiḥśreyasaṃ nāma vanaṃ kāmadughairdrumaiḥ .
sarvartuśrībhirvibhrājat kaivalyamiva mūrtimat
||16||यत्र नैःश्रेयसं नाम वनं कामदुघैर्द्रुमैः ।
सर्वर्तुश्रीभिर्विभ्राजत् कैवल्यमिव मूर्तिमत्
vaimānikāḥ salalanāścaritāni yatra .
gāyanti lokaśamalakṣapaṇāni bhartuḥ .
antarjale'nuvikasan madhumādhavīnāṃ .
gandhena khaṇḍitadhiyo'pyanilaṃ kṣipantaḥ
||17||वैमानिकाः सललनाश्चरितानि यत्र ।
गायन्ति लोकशमलक्षपणानि भर्तुः ।
अन्तर्जलेऽनुविकसन् मधुमाधवीनां ।
गन्धेन खण्डितधियोऽप्यनिलं क्षिपन्तः
pārāvatānyabhṛtasārasacakravāka .
dātyūhahaṃsaśukatittiribarhiṇāṃ yaḥ .
kolāhalo viramate'ciramātramuccaiḥ .
bhṛṅgādhipe harikathāmiva gāyamāne
||18||पारावतान्यभृतसारसचक्रवाक ।
दात्यूहहंसशुकतित्तिरिबर्हिणां यः ।
कोलाहलो विरमतेऽचिरमात्रमुच्चैः ।
भृङ्गाधिपे हरिकथामिव गायमाने
mandārakundakurabotpalacampakārṇa .
punnāganāgabakulāmbujapārijātāḥ .
gandhe'rcite tulasikābharaṇena tasyā .
yasmiṃstapaḥ sumanaso bahu mānayanti
||19||मन्दारकुन्दकुरबोत्पलचम्पकार्ण ।
पुन्नागनागबकुलाम्बुजपारिजाताः ।
गन्धेऽर्चिते तुलसिकाभरणेन तस्या ।
यस्मिंस्तपः सुमनसो बहु मानयन्ति
yatsaṅkulaṃ haripadānatimātradṛṣṭaiḥ .
vaidūryamārakatahemamayairvimānaiḥ .
yeṣāṃ bṛhatkaṭitaṭāḥ smitaśobhimukhyaḥ .
kṛṣṇātmanāṃ na raja ādadhurutsmayādyaiḥ
||20||यत्सङ्कुलं हरिपदानतिमात्रदृष्टैः ।
वैदूर्यमारकतहेममयैर्विमानैः ।
येषां बृहत्कटितटाः स्मितशोभिमुख्यः ।
कृष्णात्मनां न रज आदधुरुत्स्मयाद्यैः
śrī rūpiṇī kvaṇayatī caraṇāravindaṃ .
līlāmbujena harisadmani muktadoṣā .
saṃlakṣyate sphaṭikakuḍya upetahemni .
sammārjatīva yadanugrahaṇe'nyayatnaḥ
||21||श्री रूपिणी क्वणयती चरणारविन्दं ।
लीलाम्बुजेन हरिसद्मनि मुक्तदोषा ।
संलक्ष्यते स्फटिककुड्य उपेतहेम्नि ।
सम्मार्जतीव यदनुग्रहणेऽन्ययत्नः
vāpīṣu vidrumataṭāsvamalāmṛtāpsu .
preṣyānvitā nijavane tulasībhirīśam .
abhyarcatī svalakamunnasamīkṣya vaktram .
uccheṣitaṃ bhagavatetyamatāṅga yacchrīḥ
||22||वापीषु विद्रुमतटास्वमलामृताप्सु ।
प्रेष्यान्विता निजवने तुलसीभिरीशम् ।
अभ्यर्चती स्वलकमुन्नसमीक्ष्य वक्त्रम् ।
उच्छेषितं भगवतेत्यमताङ्ग यच्छ्रीः
yanna vrajantyaghabhido racanānuvādāt .
śrṛṇvanti ye'nyaviṣayāḥ kukathā matighnīḥ .
yāstu śrutā hatabhagairnṛbhirāttasārān .
tāṃstān kṣipantyaśaraṇeṣu tamaḥsu hanta
||23||यन्न व्रजन्त्यघभिदो रचनानुवादात् ।
श्रृण्वन्ति येऽन्यविषयाः कुकथा मतिघ्नीः ।
यास्तु श्रुता हतभगैर्नृभिरात्तसारान् ।
तांस्तान् क्षिपन्त्यशरणेषु तमःसु हन्त
ye'bhyarthitāmapi ca no nṛgatiṃ prapannā .
jñānaṃ ca tattvaviṣayaṃ sahadharmaṃ yatra .
nārādhanaṃ bhagavato vitarantyamuṣya .
sammohitā vitatayā bata māyayā te
||24||येऽभ्यर्थितामपि च नो नृगतिं प्रपन्ना ।
ज्ञानं च तत्त्वविषयं सहधर्मं यत्र ।
नाराधनं भगवतो वितरन्त्यमुष्य ।
सम्मोहिता विततया बत मायया ते
yacca vrajantyanimiṣāmṛṣabhānuvṛttyā .
dūre yamā hyupari naḥ spṛhaṇīyaśīlāḥ .
bharturmithaḥ suyaśasaḥ kathanānurāga .
vaiklavyabāṣpakalayā pulakīkṛtāṅgāḥ
||25||यच्च व्रजन्त्यनिमिषामृषभानुवृत्त्या ।
दूरे यमा ह्युपरि नः स्पृहणीयशीलाः ।
भर्तुर्मिथः सुयशसः कथनानुराग ।
वैक्लव्यबाष्पकलया पुलकीकृताङ्गाः
tadviśvagurvadhikṛtaṃ bhuvanaikavandyaṃ .
divyaṃ vicitravibudhāgryavimānaśociḥ .
āpuḥ parāṃ mudamapūrvamupetya yoga .
māyābalena munayastadatho vikuṇṭham
||26||तद्विश्वगुर्वधिकृतं भुवनैकवन्द्यं ।
दिव्यं विचित्रविबुधाग्र्यविमानशोचिः ।
आपुः परां मुदमपूर्वमुपेत्य योग ।
मायाबलेन मुनयस्तदथो विकुण्ठम्
tasminnatītya munayaḥ ṣaḍasajjamānāḥ .
kakṣāḥ samānavayasāvatha saptamāyām .
devāvacakṣata gṛhītagadau parārdhya .
keyūrakuṇḍalakirīṭaviṭaṅkaveṣau
||27||तस्मिन्नतीत्य मुनयः षडसज्जमानाः ।
कक्षाः समानवयसावथ सप्तमायाम् ।
देवावचक्षत गृहीतगदौ परार्ध्य ।
केयूरकुण्डलकिरीटविटङ्कवेषौ
mattadvirephavanamālikayā nivītau .
vinyastayāsitacatuṣṭayabāhumadhye .
vaktraṃ bhruvā kuṭilayā sphuṭanirgamābhyāṃ .
raktekṣaṇena ca manāgrabhasaṃ dadhānau
||28||मत्तद्विरेफवनमालिकया निवीतौ ।
विन्यस्तयासितचतुष्टयबाहुमध्ये ।
वक्त्रं भ्रुवा कुटिलया स्फुटनिर्गमाभ्यां ।
रक्तेक्षणेन च मनाग्रभसं दधानौ
dvāryetayorniviviśurmiṣatorapṛṣṭvā .
pūrvā yathā puraṭavajrakapāṭikā yāḥ .
sarvatra te'viṣamayā munayaḥ svadṛṣṭyā .
ye sañcarantyavihatā vigatābhiśaṅkāḥ
||29||द्वार्येतयोर्निविविशुर्मिषतोरपृष्ट्वा ।
पूर्वा यथा पुरटवज्रकपाटिका याः ।
सर्वत्र तेऽविषमया मुनयः स्वदृष्ट्या ।
ये सञ्चरन्त्यविहता विगताभिशङ्काः
tānvīkṣya vātaraśanāṃścaturaḥ kumārān .
vṛddhāndaśārdhavayaso viditātmatattvān .
vetreṇa cāskhalayatāmatadarhaṇāṃstau .
tejo vihasya bhagavat pratikūlaśīlau
||30||तान्वीक्ष्य वातरशनांश्चतुरः कुमारान् ।
वृद्धान्दशार्धवयसो विदितात्मतत्त्वान् ।
वेत्रेण चास्खलयतामतदर्हणांस्तौ ।
तेजो विहस्य भगवत् प्रतिकूलशीलौ
tābhyāṃ miṣatsvanimiṣeṣu niṣidhyamānāḥ .
svarhattamā hyapi hareḥ pratihārapābhyām .
ūcuḥ suhṛttamadidṛkṣitabhaṅga īṣat .
kāmānujena sahasā ta upaplutākṣāḥ
||31||ताभ्यां मिषत्स्वनिमिषेषु निषिध्यमानाः ।
स्वर्हत्तमा ह्यपि हरेः प्रतिहारपाभ्याम् ।
ऊचुः सुहृत्तमदिदृक्षितभङ्ग ईषत् ।
कामानुजेन सहसा त उपप्लुताक्षाः
munaya ūcuḥ
ko vāmihaitya bhagavat paricaryayoccaiḥ .
taddharmiṇāṃ nivasatāṃ viṣamaḥ svabhāvaḥ .
tasmin praśāntapuruṣe gatavigrahe vāṃ .
ko vātmavat kuhakayoḥ pariśaṅkanīyaḥ
||32||को वामिहैत्य भगवत् परिचर्ययोच्चैः ।
तद्धर्मिणां निवसतां विषमः स्वभावः ।
तस्मिन् प्रशान्तपुरुषे गतविग्रहे वां ।
को वात्मवत् कुहकयोः परिशङ्कनीयः
na hyantaraṃ bhagavatīha samastakukṣau .
ātmānamātmani nabho nabhasīva dhīrāḥ .
paśyanti yatra yuvayoḥ suraliṅginoḥ kiṃ .
vyutpāditaṃ hyudarabhedi bhayaṃ yato'sya
||33||न ह्यन्तरं भगवतीह समस्तकुक्षौ ।
आत्मानमात्मनि नभो नभसीव धीराः ।
पश्यन्ति यत्र युवयोः सुरलिङ्गिनोः किं ।
व्युत्पादितं ह्युदरभेदि भयं यतोऽस्य
tadvāmamuṣya paramasya vikuṇṭhabhartuḥ .
kartuṃ prakṛṣṭamiha dhīmahi mandadhībhyām .
lokānito vrajatamantarabhāvadṛṣṭyā .
pāpīyasastraya ime ripavo'sya yatra
||34||तद्वाममुष्य परमस्य विकुण्ठभर्तुः ।
कर्तुं प्रकृष्टमिह धीमहि मन्दधीभ्याम् ।
लोकानितो व्रजतमन्तरभावदृष्ट्या ।
पापीयसस्त्रय इमे रिपवोऽस्य यत्र
teṣāmitīritamubhāvavadhārya ghoraṃ .
taṃ brahmadaṇḍamanivāraṇamastrapūgaiḥ .
sadyo hareranucarāvuru bibhyatastat .
pādagrahāvapatatāmatikātareṇa
||35||तेषामितीरितमुभाववधार्य घोरं ।
तं ब्रह्मदण्डमनिवारणमस्त्रपूगैः ।
सद्यो हरेरनुचरावुरु बिभ्यतस्तत् ।
पादग्रहावपततामतिकातरेण
bhūyādaghoni bhagavadbhirakāri daṇḍo .
yo nau hareta surahelanamapyaśeṣam .
mā vo'nutāpakalayā bhagavatsmṛtighno .
moho bhavediha tu nau vrajatoradho'dhaḥ
||36||भूयादघोनि भगवद्भिरकारि दण्डो ।
यो नौ हरेत सुरहेलनमप्यशेषम् ।
मा वोऽनुतापकलया भगवत्स्मृतिघ्नो ।
मोहो भवेदिह तु नौ व्रजतोरधोऽधः
evaṃ tadaiva bhagavān aravindanābhaḥ .
svānāṃ vibudhya sadatikramamāryahṛdyaḥ .
tasmin yayau paramahaṃsamahāmunīnām .
anveṣaṇīyacaraṇau calayan sahaśrīḥ
||37||एवं तदैव भगवान् अरविन्दनाभः ।
स्वानां विबुध्य सदतिक्रममार्यहृद्यः ।
तस्मिन् ययौ परमहंसमहामुनीनाम् ।
अन्वेषणीयचरणौ चलयन् सहश्रीः
taṃ tvāgataṃ pratihṛtaupayikaṃ svapumbhiḥ .
te'cakṣatākṣaviṣayaṃ svasamādhibhāgyam .
haṃsaśriyorvyajanayoḥ śivavāyulolaḥ .
śubhrātapatraśaśikesaraśīkarāmbum
||38||तं त्वागतं प्रतिहृतौपयिकं स्वपुम्भिः ।
तेऽचक्षताक्षविषयं स्वसमाधिभाग्यम् ।
हंसश्रियोर्व्यजनयोः शिववायुलोलः ।
शुभ्रातपत्रशशिकेसरशीकराम्बुम्
kṛtsnaprasādasumukhaṃ spṛhaṇīyadhāma .
snehāvalokakalayā hṛdi saṃspṛśantam .
śyāme pṛthāvurasi śobhitayā śriyā svaḥ .
cūḍāmaṇiṃ subhagayantamivātmadhiṣṇyam
||39||कृत्स्नप्रसादसुमुखं स्पृहणीयधाम ।
स्नेहावलोककलया हृदि संस्पृशन्तम् ।
श्यामे पृथावुरसि शोभितया श्रिया स्वः ।
चूडामणिं सुभगयन्तमिवात्मधिष्ण्यम्
pītāṃśuke pṛthunitambini visphurantyā .
kāñcyālibhirvirutayā vanamālayā ca .
valguprakoṣṭhavalayaṃ vinatāsutāṃse .
vinyastahastamitareṇa dhunānamabjam
||40||पीतांशुके पृथुनितम्बिनि विस्फुरन्त्या ।
काञ्च्यालिभिर्विरुतया वनमालया च ।
वल्गुप्रकोष्ठवलयं विनतासुतांसे ।
विन्यस्तहस्तमितरेण धुनानमब्जम्
vidyutkṣipan makarakuṇḍalamaṇḍanārha .
gaṇḍasthalonnasamukhaṃ maṇimatkirīṭam .
dordaṇḍaṣaṇḍavivare haratā parārdhya .
hāreṇa kandharagatena ca kaustubhena
||41||विद्युत्क्षिपन् मकरकुण्डलमण्डनार्ह ।
गण्डस्थलोन्नसमुखं मणिमत्किरीटम् ।
दोर्दण्डषण्डविवरे हरता परार्ध्य ।
हारेण कन्धरगतेन च कौस्तुभेन
atropasṛṣṭamiti cotsmitamindirāyāḥ .
svānāṃ dhiyā viracitaṃ bahusauṣṭhavāḍhyam .
mahyaṃ bhavasya bhavatāṃ ca bhajantamaṅgaṃ .
nemurnirīkṣya na vitṛptadṛśo mudā kaiḥ
||42||अत्रोपसृष्टमिति चोत्स्मितमिन्दिरायाः ।
स्वानां धिया विरचितं बहुसौष्ठवाढ्यम् ।
मह्यं भवस्य भवतां च भजन्तमङ्गं ।
नेमुर्निरीक्ष्य न वितृप्तदृशो मुदा कैः
tasyāravindanayanasya padāravinda .
kiñjalkamiśratulasīmakarandavāyuḥ .
antargataḥ svavivareṇa cakāra teṣāṃ .
saṅkṣobhamakṣarajuṣāmapi cittatanvoḥ
||43||तस्यारविन्दनयनस्य पदारविन्द ।
किञ्जल्कमिश्रतुलसीमकरन्दवायुः ।
अन्तर्गतः स्वविवरेण चकार तेषां ।
सङ्क्षोभमक्षरजुषामपि चित्ततन्वोः
te vā amuṣya vadanāsitapadmakośam .
udvīkṣya sundaratarādharakundahāsam .
labdhāśiṣaḥ punaravekṣya tadīyamaṅghri .
dvandvaṃ nakhāruṇamaṇiśrayaṇaṃ nidadhyuḥ
||44||ते वा अमुष्य वदनासितपद्मकोशम् ।
उद्वीक्ष्य सुन्दरतराधरकुन्दहासम् ।
लब्धाशिषः पुनरवेक्ष्य तदीयमङ्घ्रि ।
द्वन्द्वं नखारुणमणिश्रयणं निदध्युः
puṃsāṃ gatiṃ mṛgayatāmiha yogamārgaiḥ .
dhyānāspadaṃ bahumataṃ nayanābhirāmam .
pauṃsnaṃ vapurdarśayānamananyasiddhaiḥ .
autpattikaiḥ samagṛṇanyutamaṣṭabhogaiḥ
||45||पुंसां गतिं मृगयतामिह योगमार्गैः ।
ध्यानास्पदं बहुमतं नयनाभिरामम् ।
पौंस्नं वपुर्दर्शयानमनन्यसिद्धैः ।
औत्पत्तिकैः समगृणन्युतमष्टभोगैः
kumārā ūcuḥ
yo'ntarhito hṛdi gato'pi durātmanāṃ tvaṃ .
so'dyaiva no nayanamūlamananta rāddhaḥ .
yarhyeva karṇavivareṇa guhāṃ gato naḥ .
pitrānuvarṇitarahā bhavadudbhavena
||46||योऽन्तर्हितो हृदि गतोऽपि दुरात्मनां त्वं ।
सोऽद्यैव नो नयनमूलमनन्त राद्धः ।
यर्ह्येव कर्णविवरेण गुहां गतो नः ।
पित्रानुवर्णितरहा भवदुद्भवेन
taṃ tvāṃ vidāma bhagavanparamātmatattvaṃ .
sattvena samprati ratiṃ racayantameṣām .
yatte'nutāpaviditairdṛḍhabhaktiyogaiḥ .
udgranthayo hṛdi vidurmunayo virāgāḥ
||47||तं त्वां विदाम भगवन्परमात्मतत्त्वं ।
सत्त्वेन सम्प्रति रतिं रचयन्तमेषाम् ।
यत्तेऽनुतापविदितैर्दृढभक्तियोगैः ।
उद्ग्रन्थयो हृदि विदुर्मुनयो विरागाः
nātyantikaṃ vigaṇayantyapi te prasādaṃ .
kintvanyadarpitabhayaṃ bhruva unnayaiste .
ye'ṅga tvadaṅghriśaraṇā bhavataḥ kathāyāḥ .
kīrtanyatīrthayaśasaḥ kuśalā rasajñāḥ
||48||नात्यन्तिकं विगणयन्त्यपि ते प्रसादं ।
किन्त्वन्यदर्पितभयं भ्रुव उन्नयैस्ते ।
येऽङ्ग त्वदङ्घ्रिशरणा भवतः कथायाः ।
कीर्तन्यतीर्थयशसः कुशला रसज्ञाः
kāmaṃ bhavaḥ svavṛjinairnirayeṣu naḥ stāt .
ceto'livadyadi nu te padayo rameta .
vācaśca nastulasivadyadi te'ṅghriśobhāḥ .
pūryeta te guṇagaṇairyadi karṇarandhraḥ
||49||कामं भवः स्ववृजिनैर्निरयेषु नः स्तात् ।
चेतोऽलिवद्यदि नु ते पदयो रमेत ।
वाचश्च नस्तुलसिवद्यदि तेऽङ्घ्रिशोभाः ।
पूर्येत ते गुणगणैर्यदि कर्णरन्ध्रः
prāduścakartha yadidaṃ puruhūta rūpaṃ .
teneśa nirvṛtimavāpuralaṃ dṛśo naḥ .
tasmā idaṃ bhagavate nama idvidhema .
yo'nātmanāṃ durudayo bhagavān pratītaḥ
||50||प्रादुश्चकर्थ यदिदं पुरुहूत रूपं ।
तेनेश निर्वृतिमवापुरलं दृशो नः ।
तस्मा इदं भगवते नम इद्विधेम ।
योऽनात्मनां दुरुदयो भगवान् प्रतीतः
iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīyaskandhe jayavijayoḥ sanakādiśāpo nāma pañcadaśo'dhyāyaḥ .. 15 ..
fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre III/Chapitre 15