मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śrīmadbhāgavatapurāṇam — Tṛtīyaskandhaḥ, adhyāya 11

3
Tṛtīyaskandhaḥ · 11

caramaḥ sadviśeṣāṇāṃ aneko'saṃyutaḥ sadā

maitreya uvāca

caramaḥ sadviśeṣāṇāṃ aneko'saṃyutaḥ sadā .

paramāṇuḥ sa vijñeyo nṛṇāmaikyabhramo yataḥ

||1||

चरमः सद्विशेषाणां अनेकोऽसंयुतः सदा ।

परमाणुः स विज्ञेयो नृणामैक्यभ्रमो यतः

sata eva padārthasya svarūpāvasthitasya yat .

kaivalyaṃ paramamahān aviśeṣo nirantaraḥ

||2||

सत एव पदार्थस्य स्वरूपावस्थितस्य यत् ।

कैवल्यं परममहान् अविशेषो निरन्तरः

evaṃ kālo'pyanumitaḥ saukṣmye sthaulye ca sattama .

saṃsthānabhuktyā bhagavān avyakto vyaktabhugvibhuḥ

||3||

एवं कालोऽप्यनुमितः सौक्ष्म्ये स्थौल्ये च सत्तम ।

संस्थानभुक्त्या भगवान् अव्यक्तो व्यक्तभुग्विभुः

sa kālaḥ paramāṇurvai yo bhuṅkte paramāṇutām .

sato'viśeṣabhugyastu sa kālaḥ paramo mahān

||4||

स कालः परमाणुर्वै यो भुङ्क्ते परमाणुताम् ।

सतोऽविशेषभुग्यस्तु स कालः परमो महान्

aṇurdvau paramāṇū syāt trasareṇustrayaḥ smṛtaḥ .

jālārkaraśmyavagataḥ khamevānupatannagāt

||5||

अणुर्द्वौ परमाणू स्यात् त्रसरेणुस्त्रयः स्मृतः ।

जालार्करश्म्यवगतः खमेवानुपतन्नगात्

trasareṇutrikaṃ bhuṅkte yaḥ kālaḥ sa truṭiḥ smṛtaḥ .

śatabhāgastu vedhaḥ syāt taistribhistu lavaḥ smṛtaḥ

||6||

त्रसरेणुत्रिकं भुङ्क्ते यः कालः स त्रुटिः स्मृतः ।

शतभागस्तु वेधः स्यात् तैस्त्रिभिस्तु लवः स्मृतः

nimeṣastrilavo jñeya āmnātaste trayaḥ kṣaṇaḥ .

kṣaṇān pañca viduḥ kāṣṭhāṃ laghu tā daśa pañca ca

||7||

निमेषस्त्रिलवो ज्ञेय आम्नातस्ते त्रयः क्षणः ।

क्षणान् पञ्च विदुः काष्ठां लघु ता दश पञ्च च

laghūni vai samāmnātā daśa pañca ca nāḍikā .

te dve muhūrtaḥ praharaḥ ṣaḍyāmaḥ sapta vā nṛṇām

||8||

लघूनि वै समाम्नाता दश पञ्च च नाडिका ।

ते द्वे मुहूर्तः प्रहरः षड्यामः सप्त वा नृणाम्

dvādaśārdhapalonmānaṃ caturbhiścaturaṅgulaiḥ .

svarṇamāṣaiḥ kṛtacchidraṃ yāvat prasthajalaplutam

||9||

द्वादशार्धपलोन्मानं चतुर्भिश्चतुरङ्गुलैः ।

स्वर्णमाषैः कृतच्छिद्रं यावत् प्रस्थजलप्लुतम्

yāmāścatvāraścatvāro martyānāmahanī ubhe .

pakṣaḥ pañcadaśāhāni śuklaḥ kṛṣṇaśca mānada

||10||

यामाश्चत्वारश्चत्वारो मर्त्यानामहनी उभे ।

पक्षः पञ्चदशाहानि शुक्लः कृष्णश्च मानद

tayoḥ samuccayo māsaḥ pitṝṇāṃ tadaharniśam .

dvau tāvṛtuḥ ṣaḍayanaṃ dakṣiṇaṃ cottaraṃ divi

||11||

तयोः समुच्चयो मासः पितॄणां तदहर्निशम् ।

द्वौ तावृतुः षडयनं दक्षिणं चोत्तरं दिवि

ayane cāhanī prāhuḥ vatsaro dvādaśa smṛtaḥ .

saṃvatsaraśataṃ nṝṇāṃ paramāyurnirūpitam

||12||

अयने चाहनी प्राहुः वत्सरो द्वादश स्मृतः ।

संवत्सरशतं नॄणां परमायुर्निरूपितम्

graharkṣatārācakrasthaḥ paramāṇvādinā jagat .

saṃvatsarāvasānena paryetyanimiṣo vibhuḥ

||13||

ग्रहर्क्षताराचक्रस्थः परमाण्वादिना जगत् ।

संवत्सरावसानेन पर्येत्यनिमिषो विभुः

saṃvatsaraḥ parivatsara iḍāvatsara eva ca .

anuvatsaro vatsaraśca viduraivaṃ prabhāṣyate

||14||

संवत्सरः परिवत्सर इडावत्सर एव च ।

अनुवत्सरो वत्सरश्च विदुरैवं प्रभाष्यते

yaḥ sṛjyaśaktimurudhocchvasayan svaśaktyā .

puṃso'bhramāya divi dhāvati bhūtabhedaḥ .

kālākhyayā guṇamayaṃ kratubhirvitanvan .

tasmai baliṃ harata vatsarapañcakāya

||15||

यः सृज्यशक्तिमुरुधोच्छ्वसयन् स्वशक्त्या ।

पुंसोऽभ्रमाय दिवि धावति भूतभेदः ।

कालाख्यया गुणमयं क्रतुभिर्वितन्वन् ।

तस्मै बलिं हरत वत्सरपञ्चकाय

vidura uvāca

pitṛdevamanuṣyāṇāṃ āyuḥ paramidaṃ smṛtam .

pareṣāṃ gatimācakṣva ye syuḥ kalpādbahirvidaḥ

||16||

पितृदेवमनुष्याणां आयुः परमिदं स्मृतम् ।

परेषां गतिमाचक्ष्व ये स्युः कल्पाद्बहिर्विदः

bhagavān veda kālasya gatiṃ bhagavato nanu .

viśvaṃ vicakṣate dhīrā yogarāddhena cakṣuṣā

||17||

भगवान् वेद कालस्य गतिं भगवतो ननु ।

विश्वं विचक्षते धीरा योगराद्धेन चक्षुषा

maitreya uvāca

kṛtaṃ tretā dvāparaṃ ca kaliśceti caturyugam .

divyairdvādaśabhirvarṣaiḥ sāvadhānaṃ nirūpitam

||18||

कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् ।

दिव्यैर्द्वादशभिर्वर्षैः सावधानं निरूपितम्

catvāri trīṇi dve caikaṃ kṛtādiṣu yathākramam .

saṅkhyātāni sahasrāṇi dviguṇāni śatāni ca

||19||

चत्वारि त्रीणि द्वे चैकं कृतादिषु यथाक्रमम् ।

सङ्ख्यातानि सहस्राणि द्विगुणानि शतानि च

saṃdhyāṃśayorantareṇa yaḥ kālaḥ śatasaṅkhyayoḥ .

tamevāhuryugaṃ tajjñā yatra dharmo vidhīyate

||20||

संध्यांशयोरन्तरेण यः कालः शतसङ्ख्ययोः ।

तमेवाहुर्युगं तज्ज्ञा यत्र धर्मो विधीयते

dharmaścatuṣpānmanujān kṛte samanuvartate .

sa evānyeṣvadharmeṇa vyeti pādena vardhatā

||21||

धर्मश्चतुष्पान्मनुजान् कृते समनुवर्तते ।

स एवान्येष्वधर्मेण व्येति पादेन वर्धता

trilokyā yugasāhasraṃ bahirābrahmaṇo dinam .

tāvatyeva niśā tāta yannimīlati viśvasṛk

||22||

त्रिलोक्या युगसाहस्रं बहिराब्रह्मणो दिनम् ।

तावत्येव निशा तात यन्निमीलति विश्वसृक्

niśāvasāna ārabdho lokakalpo'nuvartate .

yāvaddinaṃ bhagavato manūn bhuñjaṃścaturdaśa

||23||

निशावसान आरब्धो लोककल्पोऽनुवर्तते ।

यावद्दिनं भगवतो मनून् भुञ्जंश्चतुर्दश

svaṃ svaṃ kālaṃ manurbhuṅkte sādhikāṃ hyekasaptatim .

manvantareṣu manavaḥ tad vaṃśyā ṛṣayaḥ surāḥ .

bhavanti caiva yugapat sureśāścānu ye ca tān

||24||

स्वं स्वं कालं मनुर्भुङ्क्ते साधिकां ह्येकसप्ततिम् ।

मन्वन्तरेषु मनवः तद् वंश्या ऋषयः सुराः ।

भवन्ति चैव युगपत् सुरेशाश्चानु ये च तान्

eṣa dainandinaḥ sargo brāhmastrailokyavartanaḥ .

tiryaṅnṛpitṛdevānāṃ sambhavo yatra karmabhiḥ

||25||

एष दैनन्दिनः सर्गो ब्राह्मस्त्रैलोक्यवर्तनः ।

तिर्यङ्नृपितृदेवानां सम्भवो यत्र कर्मभिः

manvantareṣu bhagavān bibhratsattvaṃ svamūrtibhiḥ .

manvādibhiridaṃ viśvaṃ avatyuditapauruṣaḥ

||26||

मन्वन्तरेषु भगवान् बिभ्रत्सत्त्वं स्वमूर्तिभिः ।

मन्वादिभिरिदं विश्वं अवत्युदितपौरुषः

tamomātrāmupādāya pratisaṃruddhavikramaḥ .

kālenānugatāśeṣa āste tūṣṇīṃ dinātyaye

||27||

तमोमात्रामुपादाय प्रतिसंरुद्धविक्रमः ।

कालेनानुगताशेष आस्ते तूष्णीं दिनात्यये

tamevānvapi dhīyante lokā bhūrādayastrayaḥ .

niśāyāṃ anuvṛttāyāṃ nirmuktaśaśibhāskaram

||28||

तमेवान्वपि धीयन्ते लोका भूरादयस्त्रयः ।

निशायां अनुवृत्तायां निर्मुक्तशशिभास्करम्

trilokyāṃ dahyamānāyāṃ śaktyā saṅkarṣaṇāgninā .

yāntyūṣmaṇā maharlokāt janaṃ bhṛgvādayo'rditāḥ

||29||

त्रिलोक्यां दह्यमानायां शक्त्या सङ्कर्षणाग्निना ।

यान्त्यूष्मणा महर्लोकात् जनं भृग्वादयोऽर्दिताः

tāvat tribhuvanaṃ sadyaḥ kalpāntaidhitasindhavaḥ .

plāvayantyutkaṭāṭopa caṇḍavāteritormayaḥ

||30||

तावत् त्रिभुवनं सद्यः कल्पान्तैधितसिन्धवः ।

प्लावयन्त्युत्कटाटोप चण्डवातेरितोर्मयः

antaḥ sa tasmin salila āste'nantāsano hariḥ .

yoganidrānimīlākṣaḥ stūyamāno janālayaiḥ

||31||

अन्तः स तस्मिन् सलिल आस्तेऽनन्तासनो हरिः ।

योगनिद्रानिमीलाक्षः स्तूयमानो जनालयैः

evaṃvidhairahorātraiḥ kālagatyopalakṣitaiḥ .

apakṣitamivāsyāpi paramāyurvayaḥśatam

||32||

एवंविधैरहोरात्रैः कालगत्योपलक्षितैः ।

अपक्षितमिवास्यापि परमायुर्वयःशतम्

yadardhamāyuṣastasya parārdhamabhidhīyate .

pūrvaḥ parārdho'pakrānto hyaparo'dya pravartate

||33||

यदर्धमायुषस्तस्य परार्धमभिधीयते ।

पूर्वः परार्धोऽपक्रान्तो ह्यपरोऽद्य प्रवर्तते

pūrvasyādau parārdhasya brāhmo nāma mahānabhūt .

kalpo yatrābhavadbrahmā śabdabrahmeti yaṃ viduḥ

||34||

पूर्वस्यादौ परार्धस्य ब्राह्मो नाम महानभूत् ।

कल्पो यत्राभवद्ब्रह्मा शब्दब्रह्मेति यं विदुः

tasyaiva cānte kalpo'bhūd yaṃ pādmamabhicakṣate .

yaddharernābhisarasa āsīt lokasaroruham

||35||

तस्यैव चान्ते कल्पोऽभूद् यं पाद्ममभिचक्षते ।

यद्धरेर्नाभिसरस आसीत् लोकसरोरुहम्

ayaṃ tu kathitaḥ kalpo dvitīyasyāpi bhārata .

vārāha iti vikhyāto yatrāsīt śūkaro hariḥ

||36||

अयं तु कथितः कल्पो द्वितीयस्यापि भारत ।

वाराह इति विख्यातो यत्रासीत् शूकरो हरिः

kālo'yaṃ dviparārdhākhyo nimeṣa upacaryate .

avyākṛtasyānantasya anāderjagadātmanaḥ

||37||

कालोऽयं द्विपरार्धाख्यो निमेष उपचर्यते ।

अव्याकृतस्यानन्तस्य अनादेर्जगदात्मनः

kālo'yaṃ paramāṇvādiḥ dviparārdhānta īśvaraḥ .

naiveśituṃ prabhurbhūmna īśvaro dhāmamāninām

||38||

कालोऽयं परमाण्वादिः द्विपरार्धान्त ईश्वरः ।

नैवेशितुं प्रभुर्भूम्न ईश्वरो धाममानिनाम्

vikāraiḥ sahito yuktaiḥ viśeṣādibhirāvṛtaḥ .

āṇḍakośo bahirayaṃ pañcāśatkoṭivistṛtaḥ

||39||

विकारैः सहितो युक्तैः विशेषादिभिरावृतः ।

आण्डकोशो बहिरयं पञ्चाशत्कोटिविस्तृतः

daśottarādhikairyatra praviṣṭaḥ paramāṇuvat .

lakṣyate'ntargatāścānye koṭiśo hyaṇḍarāśayaḥ

||40||

दशोत्तराधिकैर्यत्र प्रविष्टः परमाणुवत् ।

लक्ष्यतेऽन्तर्गताश्चान्ये कोटिशो ह्यण्डराशयः

tadāhurakṣaraṃ brahma sarvakāraṇakāraṇam .

viṣṇordhāma paraṃ sākṣāt puruṣasya mahātmanaḥ

||41||

तदाहुरक्षरं ब्रह्म सर्वकारणकारणम् ।

विष्णोर्धाम परं साक्षात् पुरुषस्य महात्मनः

iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīyaskandhe ekādaśo'dhyāyaḥ .. 11 ..

fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre III/Chapitre 11