गायत्रीहृदयम्
नारद उवाच
भगवन् देवदेवेश भूतभव्यजगत्प्रभो ।
कवचं च श्रुतं दिव्यं गायत्रीमन्त्रविग्रहम्
॥१॥अधुना श्रोतुमिच्छामि गायत्रीहृदयं परम् ।
यद्धारणाद्भवेत्युण्यं गायत्रीजपतोऽखिलम्
॥२॥श्रीनारायण उवाच
देव्याश्च हृदयं प्रोक्तं नारदाथर्वणे स्फुटम् ।
तदेवाहं प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम्
॥३॥विराड्रूपां महादेवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
ध्यात्वा तस्यास्त्वथाङ्गेषु ध्यायेदेताश्च देवताः
॥४॥पिण्डब्रह्माण्डयोरैक्याद्भावयेत्स्वतनौ तथा ।
देवीरूपे निजे देहे तन्मयत्वाय साधकः
॥५॥नादेवोऽभ्यर्चयेद्देवमिति वेदविदो विदुः ।
ततोऽभेदाय काये स्वे भावयेद्देवता इमाः
॥६॥अथ तत्सम्प्रवक्ष्यामि तन्मयत्वमथो भवेत् ।
गायत्रीहृदयस्यास्याप्यहमेव ऋषिः स्मृतः
॥७॥गायत्रीच्छन्द उद्दिष्टं देवता परमेश्वरी ।
पूर्वोक्तेन प्रकारेण कुर्यादङ्गानि षट्क्रमात् ।
आसने विजने देशे ध्यायेदेकाग्रमानसः
॥८॥न्यासः द्यौर्मूर्ध्नि दैवतम् ।
दन्तपङ्क्तावश्विनौ ।
उभे सन्ध्ये चोष्ठौ ।
मुखमग्निः ।
जिह्वा सरस्वती ।
ग्रीवायां तु बृहस्पतिः ।
स्तनयोर्वसवोऽष्टौ ।
बाह्वोर्मरुतः ।
हृदये पर्जन्यः ।
आकाशमुदरम् ।
नाभावन्तरिक्षम् ।
कट्यो- रिन्द्राग्नी ।
जघने विज्ञानघनः प्रजापतिः ।
कैलास- मलये ऊरू ।
विश्वेदेवा जान्वोः ।
जङ्घायां कौशिकः ।
गुह्यमयने ।
ऊरू पितरः ।
पादौ पृथिवी ।
वनस्पत- योऽङ्गुलीषु ।
ऋषयो रोमाणि ।
नखानि मुहूर्तानि ।
अस्थिषु ग्रहाः ।
असृङ्मांसमृतवः ।
संवत्सरा वै निमिषम् ।
अहोरात्रावादित्यश्चन्द्रमाः ।
प्रवरां दिव्यां गायत्रीं सहस्रनेत्रां शरणमहं प्रपद्ये ।
ॐ तत्सवितुर्वरेण्याय नमः ।
ॐ तत्पूर्वाजयाय नमः ।
तत्प्रातरादित्याय नमः ।
तत्प्रातरादित्यप्रतिष्ठायै नमः ।
प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति ।
सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति ।
सायंप्रातरधीयानो अपापो भवति ।
सर्वतीर्थेषु स्नातो भवति ।
सर्वैर्देवैर्ज्ञातो भवति ।
अवाच्यवचनात्पूतो भवति ।
अभक्ष्यभक्षणात्पूतो भवति ।
अभोज्यभोजनापूतो भवति ।
अचोष्यचोष- णात्पूतो भवति ।
असाध्यसाधनात्पूतो भवति ।
दुष्प्रतिग्रहशतसहस्रात्पूतो भवति ।
सर्वप्रतिग्रहात्पूतो भवति ।
पङ्क्तिदूषणात्पूतो भवति ।
अनृतवचनात्पूतो भवति ।
अथाब्रह्मचारी ब्रह्मचारी भवति ।
अनेन हृदयेनाधीतेन क्रतुसहस्रेणेष्टं भवति ।
षष्टिशत- सहस्रगायत्र्या जप्यानि फलानि भवन्ति ।
अष्टौ ब्राह्मणान्सम्यग्ग्राहयेत् ।
तस्य सिद्धिर्भवति ।
य इदं नित्यमधीयानो ब्राह्मणः प्रातः शुचिः सर्वपापैः प्रमुच्यत इति ।
ब्रह्मलोके महीयते ।
इत्याह भगवान् श्रीनारायणः
॥९॥इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां द्वादशस्कन्धे गायत्रीहृदयं नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४ ॥
वर्गःदेवीभागवतपुराणम्