bhadrāyuśivaprasādakathanam
sūta uvāca
prāptasiṃhāsano vīro bhadrāyuḥ sa mahīpatiḥ ||
praviveśa vanaṃ ramyaṃ kadācidbhāryayā saha
||1||प्राप्तसिंहासनो वीरो भद्रायुः स महीपतिः ॥
प्रविवेश वनं रम्यं कदाचिद्भार्यया सह
tasminvikasitāśokaprasūnanavapallave ||
protphullamallikākhaṃḍakūjadbhramarasaṃkule
||2||तस्मिन्विकसिताशोकप्रसूननवपल्लवे ॥
प्रोत्फुल्लमल्लिकाखंडकूजद्भ्रमरसंकुले
navakesarasaurabhyabaddharāgijanotsave ||
sadyaḥ korakitāśokatamālagahanāṃtare
||3||नवकेसरसौरभ्यबद्धरागिजनोत्सवे ॥
सद्यः कोरकिताशोकतमालगहनांतरे
prasūnaprakarānamra mādhavīvanamaṃḍape ||
pravālakusumoddyotacūtaśākhibhirañcite
||4||प्रसूनप्रकरानम्र माधवीवनमंडपे ॥
प्रवालकुसुमोद्द्योतचूतशाखिभिरञ्चिते
punnāgavanavibhrāṃtapuṃskokilavirāviṇi ||
vasantasamaye ramye vijahāra striyā saha
||5||पुन्नागवनविभ्रांतपुंस्कोकिलविराविणि ॥
वसन्तसमये रम्ये विजहार स्त्रिया सह
athāvidūre krośaṃtau dhāvaṃtau dvijadaṃpatī ||
anvīyamānau vyāghreṇa dadarśa nṛpasattamaḥ
||6||अथाविदूरे क्रोशंतौ धावंतौ द्विजदंपती ॥
अन्वीयमानौ व्याघ्रेण ददर्श नृपसत्तमः
pāhi pāhi mahārāja hā rājankaruṇānidhe ||
eṣa dhāvati śārdūlo jagdhumāvāṃ mahārayaḥ
||7||पाहि पाहि महाराज हा राजन्करुणानिधे ॥
एष धावति शार्दूलो जग्धुमावां महारयः
eṣa parvatasaṃkāśaḥ sarvaprāṇibhayaṃkaraḥ ||
yāvanna khādati prāpya tāvannau rakṣa bhūpate
||8||एष पर्वतसंकाशः सर्वप्राणिभयंकरः ॥
यावन्न खादति प्राप्य तावन्नौ रक्ष भूपते
itthamākraṃditaṃ śrutvā sa rājā dhanurādade ||
tāvadāgatya śārdūlo madhye jagrāha tāṃ vadhūm
||9||इत्थमाक्रंदितं श्रुत्वा स राजा धनुराददे ॥
तावदागत्य शार्दूलो मध्ये जग्राह तां वधूम्
hā nātha nātha hā kāṃta hā śaṃbho jagataḥ pate ||
iti rorūyamāṇāṃ tāṃ yāvajjagrāha bhīṣaṇaḥ
||10||हा नाथ नाथ हा कांत हा शंभो जगतः पते ॥
इति रोरूयमाणां तां यावज्जग्राह भीषणः
tāvatsa rājā niśitairbhallairvyāghramatāḍayat ||
na ca tairvivyathe kiṃcidgirīṃdra iva vṛṣṭibhiḥ
||11||तावत्स राजा निशितैर्भल्लैर्व्याघ्रमताडयत् ॥
न च तैर्विव्यथे किंचिद्गिरींद्र इव वृष्टिभिः
sa śārdūlo mahāsattvo rājñostrairakṛtavyathaḥ ||
balādākṛṣya tāṃ nārīmapākrāmata satvaraḥ
||12||स शार्दूलो महासत्त्वो राज्ञोस्त्रैरकृतव्यथः ॥
बलादाकृष्य तां नारीमपाक्रामत सत्वरः
vyāghreṇāpahṛtāṃ patnīṃ vīkṣya vipro'tiduḥkhitaḥ ||
ruroda hā priye bāle hā kāṃte hā pativrate
||13||व्याघ्रेणापहृतां पत्नीं वीक्ष्य विप्रोऽतिदुःखितः ॥
रुरोद हा प्रिये बाले हा कांते हा पतिव्रते
ekaṃ māmiha saṃtyajya kathaṃ lokāṃtaraṃ gatā ||
prāṇebhyopi priyāṃ tyaktvā kathaṃ jīvitumutsahe
||14||एकं मामिह संत्यज्य कथं लोकांतरं गता ॥
प्राणेभ्योपि प्रियां त्यक्त्वा कथं जीवितुमुत्सहे
rājankva te mahāstrāṇi kva te ślāghyaṃ mahaddhanuḥ ||
kva te dvādaśasāhasramahānāgātigaṃ balam
||15||राजन्क्व ते महास्त्राणि क्व ते श्लाघ्यं महद्धनुः ॥
क्व ते द्वादशसाहस्रमहानागातिगं बलम्
kiṃ te śaṃkhena khaṅgena kiṃ te maṃtrāstravidyayā ||
kiṃ ca tena prayatnena kiṃ prabhāveṇa bhūyasā
||16||किं ते शंखेन खङ्गेन किं ते मंत्रास्त्रविद्यया ॥
किं च तेन प्रयत्नेन किं प्रभावेण भूयसा
tatsarvaṃ viphalaṃ jātaṃ yaccānyattvayi tiṣṭhati ||
yastvaṃ vanaukasaṃ jaṃtuṃ nivārayitumakṣamaḥ
||17||तत्सर्वं विफलं जातं यच्चान्यत्त्वयि तिष्ठति ॥
यस्त्वं वनौकसं जंतुं निवारयितुमक्षमः
kṣāttrasyāyaṃ paro dharmaḥ kṣatādyatparirakṣaṇam ||
tasmātkulocite dharme naṣṭe tvajjīvitena kim
||18||क्षात्त्रस्यायं परो धर्मः क्षताद्यत्परिरक्षणम् ॥
तस्मात्कुलोचिते धर्मे नष्टे त्वज्जीवितेन किम्
ārtānāṃ śaraṇārtānāṃ trāṇaṃ kurvaṃti pārthivāḥ ||
prāṇairarthaiśca dharmajñāstadvihīnā mṛtopamāḥ
||19||आर्तानां शरणार्तानां त्राणं कुर्वंति पार्थिवाः ॥
प्राणैरर्थैश्च धर्मज्ञास्तद्विहीना मृतोपमाः
dhanināṃ dānahīnānāṃ gārhasthyādbhikṣutā varā ||
ārtatrāṇavihīnānāṃ jīvitānmaraṇaṃ varam
||20||धनिनां दानहीनानां गार्हस्थ्याद्भिक्षुता वरा ॥
आर्तत्राणविहीनानां जीवितान्मरणं वरम्
varaṃ viṣādanaṃ rājño varamagnau praveśanam ||
anāthānāṃ prapannānāṃ kṛpaṇānāmarakṣaṇāt
||21||वरं विषादनं राज्ञो वरमग्नौ प्रवेशनम् ॥
अनाथानां प्रपन्नानां कृपणानामरक्षणात्
itthaṃ vilapitaṃ tasya svavīryasya ca garhaṇam ||
niśamya nṛpatiḥ śokādātmanyevamaciṃtayat
||22||इत्थं विलपितं तस्य स्ववीर्यस्य च गर्हणम् ॥
निशम्य नृपतिः शोकादात्मन्येवमचिंतयत्
aho me pauruṣaṃ naṣṭamadya daivaviparyayāt ||
adya kīrtiśca me naṣṭā pātakaṃ prāptamutka ṭam
||23||अहो मे पौरुषं नष्टमद्य दैवविपर्ययात् ॥
अद्य कीर्तिश्च मे नष्टा पातकं प्राप्तमुत्क टम्
dharmaḥ kālocito naṣṭo mandabhāgyasya durmateḥ ||
nūnaṃ me saṃpado rājyamāyuṣyaṃ kṣayameṣyati
||24||धर्मः कालोचितो नष्टो मन्दभाग्यस्य दुर्मतेः ॥
नूनं मे संपदो राज्यमायुष्यं क्षयमेष्यति
apuṃsāṃ saṃpado bhogāḥ putradāradhanāni ca ||
daivena kṣaṇamudyaṃti kṣaṇādastaṃ vrajaṃti ca
||25||अपुंसां संपदो भोगाः पुत्रदारधनानि च ॥
दैवेन क्षणमुद्यंति क्षणादस्तं व्रजंति च
ata enaṃ dvijanmānaṃ hatadāraṃ śucārditam ||
gataśokaṃ kariṣyāmi dattvā prāṇānapi priyān
||26||अत एनं द्विजन्मानं हतदारं शुचार्दितम् ॥
गतशोकं करिष्यामि दत्त्वा प्राणानपि प्रियान्
iti niścitya manasā bhadrāyurnṛpasattamaḥ ||
patitvā pādayostvasya babhāṣe parisāṃtvayan
||27||इति निश्चित्य मनसा भद्रायुर्नृपसत्तमः ॥
पतित्वा पादयोस्त्वस्य बभाषे परिसांत्वयन्
kṛpāṃ kuru mayi brahmankṣatrabaṃdhau hataujasi ||
śokaṃ tyaja mahābuddhe dāsyāmyarthaṃ tavepsitam
||28||कृपां कुरु मयि ब्रह्मन्क्षत्रबंधौ हतौजसि ॥
शोकं त्यज महाबुद्धे दास्याम्यर्थं तवेप्सितम्
idaṃ rājyamiyaṃ rājñī mamedaṃ ca kalevaram ||
tvadhīnamidaṃ sarvaṃ kiṃ te'bhilaṣitaṃ vada
||29||इदं राज्यमियं राज्ञी ममेदं च कलेवरम् ॥
त्वधीनमिदं सर्वं किं तेऽभिलषितं वद
brāhmaṇa uvāca
kimādarśena cāṃdhasya kiṃ gṛhairbhaikṣyajīvinaḥ ||
kiṃ pustakena mūrkhasya hyastrīkasya dhanena kim
||30||किमादर्शेन चांधस्य किं गृहैर्भैक्ष्यजीविनः ॥
किं पुस्तकेन मूर्खस्य ह्यस्त्रीकस्य धनेन किम्
ato'haṃ gatapatnīko bhuktabhogo na karhicit ||
imāṃ tavāgramahiṣīṃ kāmārthaṃ dīyatāṃ mama
||31||अतोऽहं गतपत्नीको भुक्तभोगो न कर्हिचित् ॥
इमां तवाग्रमहिषीं कामार्थं दीयतां मम
rājovāca
brahmankimeṣa dharmaste kimetadguruśāsanam ||
asvargyamayaśasyaṃ ca paradārābhimarśanam
||32||ब्रह्मन्किमेष धर्मस्ते किमेतद्गुरुशासनम् ॥
अस्वर्ग्यमयशस्यं च परदाराभिमर्शनम्
dātāraḥ saṃti vittasya rājyasya gajavājinām ||
ātmadehasya vā kvāpi na kalatrasya karhicit
||33||दातारः संति वित्तस्य राज्यस्य गजवाजिनाम् ॥
आत्मदेहस्य वा क्वापि न कलत्रस्य कर्हिचित्
paradāropabhogena yatpāpaṃ samupārjitam ||
na tatkṣālayituṃ śakyaṃ prāyaścittaśatairapi
||34||परदारोपभोगेन यत्पापं समुपार्जितम् ॥
न तत्क्षालयितुं शक्यं प्रायश्चित्तशतैरपि
brāhmaṇa uvāca
api brahmavadhaṃ ghoramapi madyaniṣevaṇam ||
tapasā nāśayiṣyāmi ki punaḥ pāradārikam ||
tasmātprayaccha me bhāryāmimāṃ tvaṃ dhruvamanyathā
||35||अपि ब्रह्मवधं घोरमपि मद्यनिषेवणम् ॥
तपसा नाशयिष्यामि कि पुनः पारदारिकम् ॥
तस्मात्प्रयच्छ मे भार्यामिमां त्वं ध्रुवमन्यथा
arakṣaṇādbhayārtānāṃ gaṃtāsi nirayaṃ dhruvam ||
iti vipragirā bhītaściṃtayāmāsa pārthivaḥ ||
arakṣaṇānmahatpāpaṃ patnīdānaṃ tato varam
||36||अरक्षणाद्भयार्तानां गंतासि निरयं ध्रुवम् ॥
इति विप्रगिरा भीतश्चिंतयामास पार्थिवः ॥
अरक्षणान्महत्पापं पत्नीदानं ततो वरम्
ataḥ patnīṃ dvijāgryāya dattvā nirmuktakilviṣaḥ ||
sadyo vahniṃ pravekṣyāmi kīrtiśca nihitā bhavet
||37||अतः पत्नीं द्विजाग्र्याय दत्त्वा निर्मुक्तकिल्विषः ॥
सद्यो वह्निं प्रवेक्ष्यामि कीर्तिश्च निहिता भवेत्
iti niścitya manasā samujjvālya hutāśanam ||
taṃ brāhmaṇaṃ samāhūya dadau patnīṃ sahodakām
||38||इति निश्चित्य मनसा समुज्ज्वाल्य हुताशनम् ॥
तं ब्राह्मणं समाहूय ददौ पत्नीं सहोदकाम्
svayaṃ snātaḥ śucirbhūtvā praṇamya vibudheśvarān ||
tamagniṃ dviḥ parikramya śivaṃ dadhyau samāhitaḥ
||39||स्वयं स्नातः शुचिर्भूत्वा प्रणम्य विबुधेश्वरान् ॥
तमग्निं द्विः परिक्रम्य शिवं दध्यौ समाहितः
tamathāgnau patiṣyaṃtaṃ svapadāsaktacetasam ||
pratyadṛśyata viśveśaḥ prādurbhūto jagatpatiḥ
||40||तमथाग्नौ पतिष्यंतं स्वपदासक्तचेतसम् ॥
प्रत्यदृश्यत विश्वेशः प्रादुर्भूतो जगत्पतिः
tamīśvaraṃ paṃcavaktraṃ trinetraṃ pinākinaṃ candrakalāvataṃsam ||
ālaṃbitāpiṃgajaṭākalāpaṃ madhyaṃgataṃ bhāskarakoṭitejasam
||41||तमीश्वरं पंचवक्त्रं त्रिनेत्रं पिनाकिनं चन्द्रकलावतंसम् ॥
आलंबितापिंगजटाकलापं मध्यंगतं भास्करकोटितेजसम्
mṛṇālagauraṃ gajacarmavāsasaṃ gaṃgātaraṃgo kṣitamaulideśam ||
nāgeṃdrahārāvalikaṃkaṇormikākirīṭakoṭyaṃgadakuṃḍalojjvalam
||42||मृणालगौरं गजचर्मवाससं गंगातरंगो क्षितमौलिदेशम् ॥
नागेंद्रहारावलिकंकणोर्मिकाकिरीटकोट्यंगदकुंडलोज्ज्वलम्
triśūlakhaṭvāṃgakuṭhāracarmamṛgābhayeṣṭārthapinākahastam ||
vṛṣoparisthaṃ śitikaṃṭhamīśaṃ prodbhūtamagre nṛpatirdadarśa
||43||त्रिशूलखट्वांगकुठारचर्ममृगाभयेष्टार्थपिनाकहस्तम् ॥
वृषोपरिस्थं शितिकंठमीशं प्रोद्भूतमग्रे नृपतिर्ददर्श
athāṃbarāddrutaṃ peturdivyāḥ kusumavṛṣṭayaḥ ||
praṇedurdevatūryāṇi devāśca nanṛturjaguḥ
||44||अथांबराद्द्रुतं पेतुर्दिव्याः कुसुमवृष्टयः ॥
प्रणेदुर्देवतूर्याणि देवाश्च ननृतुर्जगुः
tatrājagmurnāradādyāḥ sanakādyā surarṣayaḥ ||
indrādayaśca lokeśāstathābrahmarṣayo'malāḥ
||45||तत्राजग्मुर्नारदाद्याः सनकाद्या सुरर्षयः ॥
इन्द्रादयश्च लोकेशास्तथाब्रह्मर्षयोऽमलाः
teṣāṃ madhye samāsīno mahādevaḥ sahomayā ||
vavarṣa karuṇāsāraṃ bhaktinamre mahīpatau
||46||तेषां मध्ये समासीनो महादेवः सहोमया ॥
ववर्ष करुणासारं भक्तिनम्रे महीपतौ
taddarśanānaṃdavijṛṃbhitāśayaḥ pravṛddhabāṣpāṃbupariplutāṃgaḥ ||
prahṛṣṭaromā galagadgadākṣaraṃ tuṣṭāva gīrbhirmukulīkṛtāṃjaliḥ
||47||तद्दर्शनानंदविजृंभिताशयः प्रवृद्धबाष्पांबुपरिप्लुतांगः ॥
प्रहृष्टरोमा गलगद्गदाक्षरं तुष्टाव गीर्भिर्मुकुलीकृतांजलिः
rājovāca
natosmyahaṃ devamanāthamavyayaṃ pradhānamavyaktaguṇaṃ mahāṃtam ||
akāraṇaṃ kāraṇakāraṇaṃ paraṃ śivaṃ cidānaṃdamayaṃ praśāṃtam
||48||नतोस्म्यहं देवमनाथमव्ययं प्रधानमव्यक्तगुणं महांतम् ॥
अकारणं कारणकारणं परं शिवं चिदानंदमयं प्रशांतम्
tvaṃ viśvasākṣī jagato'syakarttā virūḍhadhāmā hṛdi sanniviṣṭaḥ ||
ato vicinvaṃti vidhau vipaścito yogairanekaiḥ kṛtacittarodhaiḥ
||49||त्वं विश्वसाक्षी जगतोऽस्यकर्त्ता विरूढधामा हृदि सन्निविष्टः ॥
अतो विचिन्वंति विधौ विपश्चितो योगैरनेकैः कृतचित्तरोधैः
ekātmatāṃ bhāvayatāṃ tvameko nānādhiyāṃ yastvamanekarūpaḥ ||
atīṃdriyaṃ sākṣyudayāstavibhramaṃ manaḥpathātsaṃhriyate padaṃ te
||50||एकात्मतां भावयतां त्वमेको नानाधियां यस्त्वमनेकरूपः ॥
अतींद्रियं साक्ष्युदयास्तविभ्रमं मनःपथात्संह्रियते पदं ते
taṃ tvāṃ durāpaṃ vacaso dhiyāśca vyapetamohaṃ paramātmarūpam ||
guṇaikaniṣṭhāḥ prakṛtau vilīnāḥ kathaṃ vapuḥ stotumalaṃgiro me
||51||तं त्वां दुरापं वचसो धियाश्च व्यपेतमोहं परमात्मरूपम् ॥
गुणैकनिष्ठाः प्रकृतौ विलीनाः कथं वपुः स्तोतुमलंगिरो मे
tathāpi bhaktyāśrayatāmupeyustavāṃghripadmaṃ praṇatārtibhaṃjanam ||
sughorasaṃsāradavāgnipīḍito bhajāmi nityaṃ bhavabhītiśāṃtaye
||52||तथापि भक्त्याश्रयतामुपेयुस्तवांघ्रिपद्मं प्रणतार्तिभंजनम् ॥
सुघोरसंसारदवाग्निपीडितो भजामि नित्यं भवभीतिशांतये
namaste deva devāya mahādevāya śaṃbhave ||
namastrimūrtirūpāya sargasthityaṃtakāriṇe
||53||नमस्ते देव देवाय महादेवाय शंभवे ॥
नमस्त्रिमूर्तिरूपाय सर्गस्थित्यंतकारिणे
namo viśvādirūpāya viśvaprathamasākṣiṇe ||
namaḥ sanmātratattvāya bodhānaṃdaghanāya ca
||54||नमो विश्वादिरूपाय विश्वप्रथमसाक्षिणे ॥
नमः सन्मात्रतत्त्वाय बोधानंदघनाय च
sarvakṣetranivāsāya kṣetrabhinnātmaśaktaye ||
aśaktāya namastubhyaṃ śaktābhāsāya bhūyase
||55||सर्वक्षेत्रनिवासाय क्षेत्रभिन्नात्मशक्तये ॥
अशक्ताय नमस्तुभ्यं शक्ताभासाय भूयसे
nirābhāsāya nityāya satyajñānāṃtarātmane ||
viśuddhāya vidūrāya vimuktāśeṣakarmaṇe
||56||निराभासाय नित्याय सत्यज्ञानांतरात्मने ॥
विशुद्धाय विदूराय विमुक्ताशेषकर्मणे
namo vedāṃtavedyāya vedamūlanivāsine ||
namo viviktaceṣṭāya nivṛttaguṇa vṛttaye
||57||नमो वेदांतवेद्याय वेदमूलनिवासिने ॥
नमो विविक्तचेष्टाय निवृत्तगुण वृत्तये
namaḥ kalyāṇavīryāya kalyāṇaphaladāyine ||
namo'naṃtāya mahate śāṃtāya śivarūpiṇe
||58||नमः कल्याणवीर्याय कल्याणफलदायिने ॥
नमोऽनंताय महते शांताय शिवरूपिणे
aghorāya sughorāya ghorāghaugha vidāriṇe ||
bhargāya bhavabījānāṃ bhaṃjanāya garīyase ||
namo vidhvastamohāya viśadātmaguṇāya ca
||59||अघोराय सुघोराय घोराघौघ विदारिणे ॥
भर्गाय भवबीजानां भंजनाय गरीयसे ॥
नमो विध्वस्तमोहाय विशदात्मगुणाय च
pāhi māṃ jagatāṃ nātha pāhi śaṃkara śāśvata ||
pāhi rudra virūpākṣa pāhi mṛtyuṃjayāvyaya
||60||पाहि मां जगतां नाथ पाहि शंकर शाश्वत ॥
पाहि रुद्र विरूपाक्ष पाहि मृत्युंजयाव्यय
śambho śaśāṃkakṛtaśekhara śāṃtamūrte gaurīśa gopatiniśāpahutāśanetra ||
gaṃgādharāṃdhakavidāraṇa puṇyakīrte bhūteśa bhūdharanivāsa sadā namaste
||61||शम्भो शशांककृतशेखर शांतमूर्ते गौरीश गोपतिनिशापहुताशनेत्र ॥
गंगाधरांधकविदारण पुण्यकीर्ते भूतेश भूधरनिवास सदा नमस्ते
sūta uvāca
evaṃ stutaḥ sa bhagavānrājñā devo maheśvaraḥ ||
prasannaḥ saha pārvatyā pratyuvāca dayānidhiḥ
||62||एवं स्तुतः स भगवान्राज्ञा देवो महेश्वरः ॥
प्रसन्नः सह पार्वत्या प्रत्युवाच दयानिधिः
īśvara uvāca
rājaṃste parituṣṭo'smi bhaktyā puṇyastavena ca ||
ananyacetā yo nityaṃ sadā māṃ paryapūjayaḥ
||63||राजंस्ते परितुष्टोऽस्मि भक्त्या पुण्यस्तवेन च ॥
अनन्यचेता यो नित्यं सदा मां पर्यपूजयः
tava bhāvaparīkṣārthaṃ dvijo bhūtvāhamāgataḥ ||
vyāghreṇa yā parigrastā saiṣā daivī girīṃdrajā
||64||तव भावपरीक्षार्थं द्विजो भूत्वाहमागतः ॥
व्याघ्रेण या परिग्रस्ता सैषा दैवी गिरींद्रजा
vyāghro māyāmayo yaste śarairakṣatavigrahaḥ ||
dhīratāṃ draṣṭukāmaste patnīṃ yācitavānaham
||65||व्याघ्रो मायामयो यस्ते शरैरक्षतविग्रहः ॥
धीरतां द्रष्टुकामस्ते पत्नीं याचितवानहम्
asyāśca kīrtimālinyāstava bhaktyā ca mānada ||
tuṣṭo'haṃ saṃprayacchāmi varaṃ varaya durlabham
||66||अस्याश्च कीर्तिमालिन्यास्तव भक्त्या च मानद ॥
तुष्टोऽहं संप्रयच्छामि वरं वरय दुर्लभम्
rājovāca
eṣa eva varo deva yadbhavānparameśvaraḥ ||
bhavatāpaparītasya mama pratyakṣatāṃ gataḥ
||67||एष एव वरो देव यद्भवान्परमेश्वरः ॥
भवतापपरीतस्य मम प्रत्यक्षतां गतः
nānyaṃ varaṃ vṛṇe deva bhavato varadarṣabhāt ||
ahaṃ ca seyaṃ sā rājñī mama mātā ca matpitā
||68||नान्यं वरं वृणे देव भवतो वरदर्षभात् ॥
अहं च सेयं सा राज्ञी मम माता च मत्पिता
vaiśyaḥ padmākaro nāma tatputraḥ sunayābhidhaḥ ||
sarvānetānmahādeva sadā tvatpārśvagānkuru
||69||वैश्यः पद्माकरो नाम तत्पुत्रः सुनयाभिधः ॥
सर्वानेतान्महादेव सदा त्वत्पार्श्वगान्कुरु
sūta uvāca
atha rājñī mahābhāgā praṇatā kīrtimālinī ||
bhaktyā prasādya giriśaṃ yayāce varamuttamam
||70||अथ राज्ञी महाभागा प्रणता कीर्तिमालिनी ॥
भक्त्या प्रसाद्य गिरिशं ययाचे वरमुत्तमम्
rājñyuvāca
caṃdrāṃgado mama pitā mātā sīmaṃtinī ca me ||
tayoryāce mahādeva tvatpārśve sannidhiṃ sadā
||71||चंद्रांगदो मम पिता माता सीमंतिनी च मे ॥
तयोर्याचे महादेव त्वत्पार्श्वे सन्निधिं सदा
evamastviti gaurīśaḥ prasanno bhaktavatsalaḥ ||
tayoḥ kāmavaraṃ dattvā kṣaṇādaṃtarhito'bhavat
||72||एवमस्त्विति गौरीशः प्रसन्नो भक्तवत्सलः ॥
तयोः कामवरं दत्त्वा क्षणादंतर्हितोऽभवत्
sopi rājā suraiḥ sārdhaṃ prasādaṃ prāpya śūlinaḥ ||
sahitaḥ kīrtimālinyā bubhuje viṣayānpriyān
||73||सोपि राजा सुरैः सार्धं प्रसादं प्राप्य शूलिनः ॥
सहितः कीर्तिमालिन्या बुभुजे विषयान्प्रियान्
kṛtvā varṣāyutaṃ rājyamavyāhatabalonnatiḥ ||
rājyaṃ putreṣu vinyasya bheje śaṃbhoḥ paraṃ padam
||74||कृत्वा वर्षायुतं राज्यमव्याहतबलोन्नतिः ॥
राज्यं पुत्रेषु विन्यस्य भेजे शंभोः परं पदम्
caṃdrāṃgadopi rājeṃdro rājñī sīmaṃtinī ca sā ||
bhaktyā saṃpūjya giriśaṃ jagmatuḥ śāṃbhavaṃ padam
||75||चंद्रांगदोपि राजेंद्रो राज्ञी सीमंतिनी च सा ॥
भक्त्या संपूज्य गिरिशं जग्मतुः शांभवं पदम्
etatpavitramaghanāśakaraṃ vicitraṃ śambhorguṇānukathanaṃ paramaṃ rahasyam ||
yaḥ śrāvayedbudhajanānprayataḥ paṭhedvā saṃprāpya bhogavibhavaṃ śiva meti soṃte
||76||एतत्पवित्रमघनाशकरं विचित्रं शम्भोर्गुणानुकथनं परमं रहस्यम् ॥
यः श्रावयेद्बुधजनान्प्रयतः पठेद्वा संप्राप्य भोगविभवं शिव मेति सोंते
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmottarakhaṇḍe bhadrāyuśivaprasādakathanaṃ nāma caturdaśo'dhyāyaḥ || 14 ||