गोकर्णमहिमानुवर्णनम्
सूत उवाच
अथान्यदपि वक्ष्यामि माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः ॥
श्रुतमात्रेण येनाशु च्छिद्यंते सर्वसंशयाः
॥१॥अतः परतरं नास्ति किंचित्पापविशोधनम् ॥
सर्वानंदकरं श्रीमत्सर्वकामार्थसाधम्
॥२॥दीर्घायुर्विजयारोग्यभुक्तिमुक्तिफलप्रदम् ॥
यदनन्येन भावेन महे शाराधनं परम्
॥३॥आर्द्राणामपि शुष्काणामल्पानां महतामपि ॥
एतदेव विनिर्दिष्टं प्रायश्चितमथोत्तमम्
॥४॥सर्वकालेऽप्यभेद्यानामघानां क्षयकारणम् ॥
महामुनिविनिर्दिष्टैः प्रायश्चित्तैरथोत्तमैः
॥५॥इयमेव परं श्रेयः सर्वशास्त्रविनिश्चितम् ॥
यद्भक्त्या परमेशस्य पूजनं परमो दयम्
॥६॥जानताऽजानता वापि येन केनापि हेतुना ॥
यत्किंचिपि देवाय कृतं कर्म विमुक्तिदम्
॥७॥माघे कृष्णचतुर्द्दश्यामुपवासोऽति दुर्लभः ॥
तत्रापि दुर्लभं मन्ये रात्रौ जागरणं नृणाम्
॥८॥अतीव दुर्लभं मन्ये शिवलिंगस्य दर्शनम् ॥
सुदुर्लभतरं मन्ये पूजनं परमेशितुः
॥९॥भवकोटिशतोत्पन्नषुण्यराशिविपाकतः ॥
लभ्यते वा पुनस्तत्र बिल्वपत्रार्चनं विभोः
॥१०॥वर्षाणामयुतं येन स्नातं गंगासरिज्जले ।
सकृद्बिल्वार्चनेनैव तत्फलं लभते नरः
॥११॥यानियानि तु पुण्यानि लीनानीह युगेयुगे ॥
माघेऽसितचतुर्दश्यां तानि तिष्ठंति कृत्स्नशः
॥१२॥एतामेव प्रशंसंति लोके ब्रह्मादयः सुराः ॥
मुनयश्च वशिष्ठाद्या माघेऽसितचतुर्दशीम्
॥१३॥अत्रोपवासः केनापि कृतः क्रतुशताधिकैः ॥
रात्रौ जागरणं पुण्यं कल्पकोटितपोऽधिकम्
॥१४॥एकेन बिल्वपत्रेण शिवलिंगार्चनं कृतम् ॥
त्रैलोक्ये तस्य पुण्यस्य को वा सादृश्यमिच्छति
॥१५॥अत्रानुवर्ण्यते गाथा पुण्या परमशोभना ॥
गोपनीयापि कारुण्याद्गौतमेन प्रकाशिता
॥१६॥इक्ष्वाकुवंशजः श्रीमान्राजा परम धार्मिकः ॥
आसीन्मित्रसहोनाम श्रेष्ठः सर्वधनुर्भृताम्
॥१७॥स राजा सकलास्त्रज्ञः शास्त्रज्ञः श्रुतिपारगः ॥
वीरोऽत्यंतबलोत्साहो नित्योद्योगी दयानिधिः
॥१८॥पुण्यानामिव संघातस्तेजसामिव पंजरः ॥
आश्चर्याणामिव क्षेत्रं यस्य मूर्तिर्विराजते
॥१९॥हृदयं दययाक्रांतं श्रियाक्रांतं च तद्वपुः ॥
चरणौ यस्य सामंतचूडामणिमरीचिभिः
॥२०॥एकदा मृगयाकेलिलोलुपः स महीपतिः ॥
विवेश गह्वरं घोरं बलेन महतावृतः
॥२१॥तत्र विव्याध विशिखैः शार्दूलान्गवयान्मृगान् ॥
रुरून्वराहान्महिषान्मृगेंद्रानपि भूरिशः
॥२२॥स रथी मृगयासक्तो गहनं दंशित श्चरन् ॥
कमपि ज्वलनाकारं निजघान निशाचरम्
॥२३॥तस्यानुजः शुचाविष्टो दृष्ट्वा दूरे तिरोहितः ॥
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा चिंतयामास चेतसा
॥२४॥नन्वेष राजा दुर्द्धर्षो देवानां रक्षसामपि ॥
छद्मनैव प्रजेतव्यो मम शत्रुर्न चान्यथा
॥२५॥इति व्यवसितः पापो राक्षसो मनुजाकृतिः ॥
आससाद नृपश्रेष्ठमुत्पात इव मूर्तिमान्
॥२६॥तं विनम्राकृतिं दृष्ट्वा भृत्यतां कर्तुमागतम् ॥
चक्रे महानसाध्यक्षमज्ञानात्स महीपतिः
॥२७॥अथ तस्मिन्वने राजा किंचित्कालं विहृत्य सः ॥
निवृत्तो मृगयां हित्वा स्वपुरीं पुनराययौ
॥२८॥तस्य राजेंद्रमुख्यस्य मदयंतीतिनामतः ॥
दमयन्ती नलस्येव विदिता वल्लभा सती
॥२९॥एतस्मिन्समये राजा निमंत्र्य मुनिपुंगवम् ॥
वशिष्ठं गृहमानिन्ये संप्राप्ते पितृवासरे
॥३०॥रक्षसा सूदरूपेण संमिश्रितनरामिषम् ॥
शाकामिषं पुरः क्षिप्तं दृष्ट्वा गुरुरथाब्रवीत्
॥३१॥धिग्धिङ्नरामिषं राजं स्त्वयैतच्छद्मकारिणा ॥
खलेनोपहृतं मेऽद्य अतो रक्षो भविष्यसि
॥३२॥रक्षःकृतमविज्ञाय शप्त्वैवं स गुरुस्ततः ॥
पुनर्विमृश्य तं शापं चकार द्वादशाब्दिकम्
॥३३॥राजापि कोपितः प्राह यदिदं मे न चेष्टितम् ॥
न ज्ञातं च वृथा शप्तो गुरुं चैव शपाम्यहम्
॥३४॥इत्यपोंजलिनादाय गुरुं शप्तुं समुद्यतः ॥
पतित्वा पादयोस्तस्य मदयन्ती न्यवारयत्
॥३५॥ततो निवृत्तः शापाच्च तस्या वचनगौरवात् ॥
तत्याज पादयोरंभः पादौ कल्मषतां गतौ
॥३६॥कल्मषांघ्रिरिति ख्यातस्ततः प्रभृति पार्थिवः ॥
बभूव गुरुशापेन राक्षसो वनगोचरः
॥३७॥स बिभ्रद्राक्षसं रूपं घोरं कालां तकोपमम् ॥
चखाद विविधाञ्जंतून्मानुषादीन्वनेचरः
॥३८॥स कदाचिद्वने क्वापि रममाणौ किशोरकौ ॥
अपश्यदंतकाकारो नवोढौ मुनिदंपती
॥३९॥राक्षसो मानुषाहारः किशोरमुनिनंदनम् ॥
जग्धुं जग्राह शापार्तो व्याघ्रो मृगशिशुं यथा
॥४०॥रक्षोगृहीतं भर्तारं दृष्ट्वा भीताथ तत्प्रिया ॥
उवाच करुणं बाला क्रंदंती भृशवेपिता
॥४१॥भोभो मामा कृथाः पापं सूर्यवंशयशोधर ॥
मदयंतीपतिस्त्वं हि राजेंद्रो न तु राक्षसः
॥४२॥न खाद मम भर्त्तारं प्राणात्प्रियतमं प्रभो ॥
आर्त्तानां शरणार्त्तानां त्वमेव हि यतो गतिः
॥४३॥पापानामिव संघातैः किं मे दुष्टैर्जडासुभिः ॥
देहेन चातिभारेण विना भर्त्रा महात्मना
॥४४॥मलीमसेन पापेन पांचभौतेन किं सुखम् ॥
बालोयं वेदविच्छांतस्तपस्वी बहुशास्त्रवित्
॥४५॥अतोऽस्य प्राणदानेन जगद्रक्षा त्वया कृता।
कृपां कुरु महाराज बालायां ब्राह्मणस्त्रियाम्
॥४६॥अनाथकृपणार्तेषु सघृणाः खलु साधवः ॥
|| इत्थमभ्यर्थितः सोऽपि पुरुषादः स निर्घृणः
॥४७॥चखाद शिर उत्कृत्य विप्रपुत्रं दुराशयः ॥
अथ साध्वी कृशा दीना विलप्य भृशदुःखिता
॥४८॥आहृत्य भर्तुरस्थीनि चितां चक्रे तथोल्बणाम् ॥
भर्तारमनुगच्छंती संविशंती हुताशनम्
॥४९॥राजानं राक्षसाकारं शापास्त्रेण जघान तम् ॥
रेरे पार्थिव पापात्मंस्त्वया मे भक्षितः पतिः
॥५०॥अतः पतिव्रतायास्त्वं शापं भुंक्ष्व यथोल्बणम् ॥
अद्यप्रभृति नारीषु यदा त्वमपि संगतः ।
तदा मृतिस्तवेत्युक्त्वा विवेश ज्वलनं सती
॥५१॥सोऽपि राजा गुरोः शापमुपभुज्य कृतावधिम् ॥
पुनः स्वरूपमादाय स्वगृहं मुदितो ययौ
॥५२॥ज्ञात्वा विप्रसतीशापं तत्पत्नी रतिलालसम् ॥
पतिं निवारयामास वैधव्यातिबिभ्यती
॥५३॥अनपत्यः स निर्विण्णो राज्यभोगेषु पार्थिवः ॥
विसृज्य सकलं लक्ष्मीं ययौ भूयोऽपि काननम्
॥५४॥सूर्यवंशप्रतिष्ठित्यै वशिष्ठो मुनिसत्तमः ॥
तस्यामुत्पादयामास मदयंत्यां सुतोत्तमम्
॥५५॥विसृष्टराज्यो राजापि विचरन्सकलां महीम् ॥
आयांतीं पृष्ठतोऽपश्यत्पिशाचीं घोररूपिणीम्
॥५६॥सा हि मूर्तिमती घोरा ब्रह्महत्या दुरत्यया ॥
यदासौ शापविभ्रष्टो मुनिपुत्रमभक्षयत्
॥५७॥तेनात्मकर्मणा. यांतीं ब्रह्महत्यां स पृष्ठतः ॥
बुबुधे मुनिवर्याणामुपदेशेन भूपतिः
॥५८॥तस्या निर्वेशमन्विच्छन्राजा निर्विण्णमानसः ॥
नानाक्षेत्राणि तीर्थानि चचार बहुवत्सरम्
॥५९॥यदा सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वापि च मुहुर्मुहुः ॥
न निवृत्ता ब्रह्महत्या मिथिलामाययौ तदा ॥
बाह्योद्यानगतस्तस्याश्चिंतया परयार्दितः
॥६०॥ददर्श मुनिमायांतं गौतमं विमलाशयम् ॥
हुताशनमिवाशेषतपस्विजनसेवितम्
॥६१॥विवस्वंतमिवात्यंतं घनदोषतमोनुदम् ॥
शशांकमिव निःशंकमवदातगुणोदयम्
॥६२॥महेश्वरमिव श्रीमद्द्विजराजकलाधरम् ॥
शांतं शिष्यगणोपेतं तपसामेकभाजनम्
॥६३॥उपसृत्य स राजेंद्रः प्रणनाम मुहुर्मुहुः ॥
गौतमोऽपि मुनिश्रेष्ठो राजानं रविवंशजम्
॥६१॥अभिनंद्य मुनिः प्रीत्या संस्मितं समभाषत
॥६९॥गौतम उवाच
कच्चित्ते कुशलं राजन्कच्चित्ते पदमव्ययम्
॥६६॥कुशलिन्यः प्रजाः कच्चिदवरोधजनोपि वा ॥
किमर्थमिह संप्राप्तो विसृज्य सकलां श्रियम्
॥६७॥किं च ध्यायसि भो राजन्दीर्घमुष्णं च निःश्वसन्
॥६८॥ll राजोवाच
सर्वे कुशलिनो ब्रह्मन्वयं त्वदनुकंपया।
राज्ञामुत्तमवंश्यानां ब्रह्मायत्ता हि संपदः ॥
किं नु मां बाधते त्वेषा पिशाची घोररूपिणी
॥६९॥अलक्षिता मदपरैर्भर्त्सयंती पदेपदे ॥
यन्मया शापदग्धेन कृतमहो दुरत्ययम् ॥
न शांतिर्जायते तस्य प्रायश्चित्तसहस्रकैः
॥७०॥इष्टाश्च विविधा यज्ञाः कोशसर्वस्वदक्षिणाः ॥
सरित्सरांसि स्नातानि यानि पूज्यानि भूतले ॥
निषेवितानि सर्वाणि क्षेत्राणि भ्रमता मया
॥७१॥जप्तान्यखिलमंत्राणि ध्याताः सकलदेवताः ॥
महाव्रतानि चीर्णानि पर्णमूलफलाशिना
॥७२॥तानि सर्वाणि कुर्वंति स्वस्थं मां न कदाचन ॥
अद्य मे जन्मसाफल्यं संप्राप्तमिव लक्ष्यते
॥७३॥यतस्त्वद्दर्शनादेव ममात्मानंदभागभूत् ॥
अन्विच्छँल्लभते क्वापि वर्षपूगैर्मनोरथम्
॥७४॥इत्येवं जनवादोऽपि संप्राप्तो मयि सत्यताम् ॥
आजन्मसंचितानां तु पुण्यानामुदयोदये
॥७५॥यद्भवान्भवभीतानां त्राता नयनगोचरः ॥
कस्माद्देशादिहायातो भवान्भवभयापहः
॥७६॥दूरभ्रमणविश्रांतं शंके त्वामिह चागतम् ॥
दृष्ट्वाश्चर्यमिवात्यर्थं मुदितोसि मुखश्रिया
॥७७॥आनंदयसि मे चेतः प्रेम्णा संभाषणादिव ॥
अद्य मे तव पादाब्जशरणस्य कृतैनसः ॥
शांतिं कुरु महाभाग येनाहं सुखमाप्नुयाम्
॥७८॥इति तेन समादिष्टो गौतमः करुणानिधिः ॥
समादिदेश घोराणामघानां साधु निष्कृतिम्
॥७९॥गौतम उवाच
साधु राजेंद्र धन्योऽसि महा घेभ्यो भयं त्यज
॥८०॥शिवे त्रातरि भक्तानां क्व भयं शरणैषिणाम् ॥
शृणु राजन्महाभाग क्षेत्रमन्यत्प्रतिष्ठितम्
॥८१॥महापातकसंहारि गोकर्णाख्यं मनोरमम् ॥
यत्र स्थितिर्न पापानां महद्भ्यो महतामपि
॥८२॥स्मृतो ह्यशेषपापघ्नो यत्र संनिहितः शिवः ॥
यथा कैलासशिखरे यथा मंदारमूर्द्धनि
॥८३॥निवासो निश्चितः शंभोस्तथा गोकर्णमण्डले ॥
नाग्निना न शशांकेन न ताराग्रहनायकैः
॥८४॥तमो निस्तीर्यते सम्य ग्यथा सवितृदर्शनात् ॥
तथैव नेतरैस्तीर्थैर्न च क्षेत्रैर्मनोरमैः
॥८५॥सद्यः पापविशुद्धिः स्याद्यथा गोकर्णदर्शनात् ॥
अपि पापशतं कृत्वा ब्रह्म हत्यादि मानवः
॥८६॥सकृत्प्रविश्य गोकर्णं न बिभेति ह्यघात्क्वचित् ॥
तत्र सर्वे महात्मानस्तपसा शांतिमागताः
॥८७॥इन्द्रोपेंद्रविरिंच्याद्यैः सेव्यते सिद्धिकांक्षिभिः ॥
तत्रैकेन दिनेनापि यत्कृतं व्रतमुत्तमम्
॥८८॥तदन्यत्राब्दलक्षेण कृतं भवति तत्समम् ॥
यत्रेंद्रब्रह्मविष्ण्वादिदेवानां हितकाम्यया
॥८९॥महाबलाभिधानेन देवः संनिहितः स्वयम् ॥
घोरेण तपसा लब्धं रावणाख्येन रक्षसा
॥९०॥तल्लिंगं स्थापयामास गोकर्णे गणनायकः ॥
इन्द्रो ब्रह्मा मुकुन्दश्च विश्वेदेवा मरुद्गणाः
॥९१॥आदित्या वसवो दस्रौ शशांकश्च दिवाकरः ॥
एते विमानगतयो देवास्ते सह पार्षदैः
॥९२॥पूर्वद्वारं निषेवन्ते देवदेवस्य शूलिनः ॥
योन्यो मृत्युः स्वयं साक्षाच्चित्रगुप्तश्च पावकः
॥९३॥पितृभिः सह रुद्रैश्च दक्षिणद्वारमाश्रितः ॥
वरुणः सरितां नाथो गंगादिसरितां गणैः
॥९४॥आसेवते महादेवं पश्चिमद्वारमाश्रितः ॥
तथा वायुः कुबेरश्च देवेशी भद्रकर्णिका
॥९५॥मातृभिश्चंडिकाद्याभिरुत्तरद्वारमाश्रिता ॥
विश्वावसुश्चित्ररथश्चित्रसेनो महाबलः
॥९६॥सह गन्धर्ववर्गैश्च पूजयंति महाबलम् ॥
रंभा घृताची मेना च पूर्वचित्तिस्तिलोत्तमा
॥९७॥नृत्यंति पुरतः शम्भोरुर्वश्याद्याः सुरस्त्रियः ॥
वशिष्ठः कश्यपः कण्वो विश्वामित्रो महा तपाः
॥९८॥जैमिनिश्च भरद्वाजो जाबालिः क्रतुरंगिराः ॥
एते वयं च राजेंद्र सर्वे ब्रह्मर्षयोऽमलाः
॥९९॥देवं महाबलं भक्त्या समंतात्पर्यु पास्महे ॥
मरीचिना सहात्रिश्च दक्षाद्याश्च मुनीश्वराः
॥१००॥सनकाद्या महात्मान उपविष्टा उपासते ॥
तथैव मुनयः साध्या अजिनांबर धारिणः
॥१॥दंडिनो व्रतमुण्डाश्च स्नातका ब्रह्मचारिणः ॥
त्वगस्थिमात्रावयवास्तपसा दग्धकिल्बिषाः
॥२॥सेवन्ते परया भक्त्या देवदेवं पिनाकिनम् ॥
तथा देवाः सगन्धर्वाः पितरः सिद्धचारणाः
॥३॥विद्याधराः किंपुरुषाः किन्नरा गुह्यकाः खगाः ॥
नागाः पिशाचा वेताला दैतेयाश्च महाबलाः
॥४॥नानाविभवसंपन्ना नानाभूषणवाहनाः ॥
विमानैः सूर्यसंकाशैरग्निवर्णैः शशिप्रभैः
॥५॥विद्युत्पुंजनिभैरन्यैः समं तात्परिवारितम् ॥
प्रस्तुवंति प्रगायंति पठंति प्रणमंति च
॥६॥प्रनृत्यंति प्रहृष्यंति गोकर्णे पृथिवीपते ॥
लभंतेऽभीप्सितान्कामान्रमंते च यथा सुखम्
॥७॥गोकर्णसदृशं क्षेत्रं नास्ति ब्रह्मांडगोलके ॥
तत्र घोरं तपस्तप्तमगस्त्येन महात्मना
॥८॥तथा सनत्कुमारेण प्रियव्रतसुतैरपि ॥
अग्निना देववर्येण कन्दर्पेण च पार्थिव
॥९॥तथा देव्या भद्रकाल्या शिशुमारेण धीमता ॥
दुर्मुखेन फणींद्रेण मणिनागाह्वयेन च
॥११०॥इलावर्तादिभिर्नागैर्गरुडेन बलीयसा ॥
रक्षसा रावणेनापि कुम्भकर्णाह्वयेन तु
॥११॥विभीषणेन पुण्येन तपस्तप्तं महात्मना ॥
एते चान्ये च गीर्वाणाः सिद्धदानवमानवाः
॥१२॥गोकर्णे देवदेवेशं शिवमाराध्य भक्तितः ॥
स्वनामांकानि लिंगानि स्थापयित्वा सहस्रशः
॥१३॥लेभिरे परमां सिद्धिं तथा तीर्थानि चक्रिरे ॥
अत्र स्थानानि सर्वेषां देवानां संति पार्थिव
॥१४॥विष्णोश्च देवदेवस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥
कार्त्तिकेयस्य वीरस्य गजवक्त्रस्य चानघ
॥१५॥धर्मस्य क्षेत्रपालस्य दुर्गायाश्च महामते ॥
गोकर्णे शिवलिंगानि विद्यंते कोटिकोटिशः
॥१६॥असंख्यातानि तीर्थानि तिष्ठंति च पदेपदे ॥
बहुनात्र किमुक्तेन गोकर्णस्थानि पार्थिव
॥१७॥सर्वाण्यश्मानि लिंगानि तीर्थान्यंभांसि सर्वशः ॥
गोकर्णे शिवलिंगानां तीर्थानामपि भूरिशः
॥१८॥गीयते महिमा राजन्पुराणेषु महर्षिभिः ॥
गोकर्णे कोटितीर्थं च तीर्थानां मुख्यतां गतम्
॥१९॥सर्वेषां शिवलिंगानां सार्वभौमो महाबलः ॥
कृते महाबलः श्वेतस्त्रेतायामतिलोहितः
॥१२०॥द्वापरे पीत वर्णश्च कलौ श्यामो भविष्यति ॥
आक्रांतं सप्तपातालं कुर्वन्नपि महाबलः
॥२१॥प्राप्ते कलियुगे घोरे मृदुतामुपयास्यति ॥
पश्चिमांबुधितीरस्थं गोकर्णक्षेत्रमुत्तमम्
॥२२॥ब्रह्महत्यादिपापानि दहतीति किमद्भुतम् ॥
ये चात्र ब्रह्महंतारो ये च भूतद्रुहः शठाः
॥२३॥ये सर्वगुणहीनाश्च परदाररताश्च ये ॥
ये दुर्वृत्ता दुराचारा दुःशीलाः कृपणाश्च ये
॥२४॥लुब्धाः क्रूराः खला मूढाः स्ते नाश्चैवातिकामिनः ॥
ते सर्वे प्राप्य गोकर्णं स्नात्वा तीर्थजलेषु च
॥१२५॥देवं महाबलं दृष्ट्वा प्रयाताः शांकरं पदम् ॥
तत्र पुण्यासु तिथिषु पुण्य र्क्षे पुण्यवासरे
॥२६॥येऽर्चयंति महेशानं ते रुद्राः स्युर्न संशयः ॥
यदा कदाचिद्गोकर्णं यो वा को वापि मानवः
॥२७॥प्रविश्य पूजयेदीशं स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम् ॥
रवींदुसौम्यवारेषु यदा दर्शो भविष्यति
॥२८॥तदा जलनिधौ स्नानं दानं च पितृतर्पणम् ॥
शिवपूजा जपो होमो व्रतचर्या द्विजार्चनम्
॥२९॥यत्किंचिद्वा कृतं कर्म तदनंतफलप्रदम् ॥
व्यतीपातादियोगेषु रविसंक्रमणेषु च
॥१३०॥महाप्रदोषवेलासु शिव पूजा विमुक्तिदा ॥
अथैकां ते प्रवक्ष्यामि तिथिं पार्थिव मुक्तिदाम्
॥३१॥यस्यां किल महाव्याधो लेभे शंभोः परं पदम् ॥
माघमासे महापुण्या या सा कृष्णचतुर्दशी
॥३२॥शिवलिंगं बिल्वपत्रं दुर्लभं हि चतुष्टयम् ॥
अहो बलवती माया यया शैवी महातिथिः
॥३३॥नोपोष्यते जनैर्मूढैर्महामूकैरिव त्रयी ॥
उपवासो जागरणं सन्निधिः परमेशितुः
॥३४॥गोकर्णं शिवलोकस्य नृणां सोपानपद्धतिः ॥
शृणु राजन्नहमपि गोकर्णा दधुनागतः
॥१३५॥उपास्यैनां शिवतिथिं विलोक्य च महोत्सवम् ॥
अस्यां शिवतिथौ सर्वे महोत्सवदिदृक्षवः
॥३६॥आगताः सर्वदेशेभ्यश्चातुर्वर्णा महाजनाः ॥
स्त्रियो वृद्धाश्च बालाश्च चतुराश्रमवासिनः
॥३७॥आगत्य दृष्ट्वा देवेशं लेभिरे कृतकृत्यताम् ॥
अथाहमप्यमी शिष्या ऋषयश्च तथाऽपरे
॥३८॥राजर्षयश्च राजेंद्र सनकाद्याः सुरर्षयः ॥
स्नात्वा सर्वेषु तीर्थेषु समुपास्य महाबलम्
॥३९॥लब्ध्वा च जन्मसाफल्यं प्रयाताः सर्वतोदिशम् ॥
अमुनाद्य नरेंद्रेण जनकेन यियक्षुणा
॥१४०॥निमंत्रितोऽहं संप्राप्तो गोकर्णाच्छिवमंदिरात् ॥
प्रत्यागमं किमप्यंग दृष्ट्वाश्चर्यमहं पथि ॥
महानंदेन मनसा कृतार्थोऽस्मि महीपते
॥१४१॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां तृतीये ब्रह्मोत्तर खंडे गोकर्णमहिमानुवर्णनंनाम द्वितीयोऽध्यायः ॥ २ ॥