मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śivapurāṇam — Sṛṣṭikhaṇḍaḥ, adhyāya 19

3
Rudrasaṃhitā · Sṛṣṭikhaṇḍaḥ · 19

pādme kalpe mama surā brahmaṇo mānasātsutāt

brahmovāca

pādme kalpe mama surā brahmaṇo mānasātsutāt |

pulastyādviśravā jajñe tasya vaiśravaṇassutaḥ

||1||

पाद्मे कल्पे मम सुरा ब्रह्मणो मानसात्सुतात् ।

पुलस्त्याद्विश्रवा जज्ञे तस्य वैश्रवणस्सुतः

teneyamalakā bhuktā purī viśvakṛtā kṛtā |

ārādhya tryaṃbakaṃ devamatyugratapasā purā

||2||

तेनेयमलका भुक्ता पुरी विश्वकृता कृता ।

आराध्य त्र्यंबकं देवमत्युग्रतपसा पुरा

vyatīte tatra kalpe vai pravṛtte meghavāhane |

yājñadattirasau śrīdastapastepe sudussaham

||3||

व्यतीते तत्र कल्पे वै प्रवृत्ते मेघवाहने ।

याज्ञदत्तिरसौ श्रीदस्तपस्तेपे सुदुस्सहम्

bhakti prabhāvaṃ vijñāya śaṃbhostaddīpamātrataḥ |

purā purāressaṃprāpya kāśikāṃ citprakāśikām

||4||

भक्ति प्रभावं विज्ञाय शंभोस्तद्दीपमात्रतः ।

पुरा पुरारेस्संप्राप्य काशिकां चित्प्रकाशिकाम्

śivaikādaśamudbodhya cittaratnapradīpakaiḥ |

ananyabhaktisnehāḍhyastanmayo dhyānaniścalaḥ

||5||

शिवैकादशमुद्बोध्य चित्तरत्नप्रदीपकैः ।

अनन्यभक्तिस्नेहाढ्यस्तन्मयो ध्याननिश्चलः

śivaikyaṃ sumahāpātraṃ tapogniparibṛṃhitam |

kāmakrodhamahāvighnapataṃgāghāta varjitam

||6||

शिवैक्यं सुमहापात्रं तपोग्निपरिबृंहितम् ।

कामक्रोधमहाविघ्नपतंगाघात वर्जितम्

prāṇasaṃrodhanirvātaṃ nirmalaṃ nirmalekṣaṇāt |

saṃsthāpya śāṃbhavaṃ liṃgaṃ sadbhāvakusumārcitam

||7||

प्राणसंरोधनिर्वातं निर्मलं निर्मलेक्षणात् ।

संस्थाप्य शांभवं लिंगं सद्भावकुसुमार्चितम्

tāvattatāpa sa tapastvagasthipariśeṣitam |

yāvadbabhūva tadvarṇaṃ varṣāṇāmayutaṃ śatam

||8||

तावत्तताप स तपस्त्वगस्थिपरिशेषितम् ।

यावद्बभूव तद्वर्णं वर्षाणामयुतं शतम्

tatassaha viśālākṣyā devo viśveśvararasvayam |

alakāpatimālokya prasannenāṃtarātmanā

||9||

ततस्सह विशालाक्ष्या देवो विश्वेश्वररस्वयम् ।

अलकापतिमालोक्य प्रसन्नेनांतरात्मना

liṃge manassamādhāya sthitaṃ sthāṇusvarūpiṇam |

uvāca varado'smīti tadācakṣvālakāpate

||10||

लिंगे मनस्समाधाय स्थितं स्थाणुस्वरूपिणम् ।

उवाच वरदोऽस्मीति तदाचक्ष्वालकापते

unmīlya nayane yāvatsa paśyati tapodhanaḥ |

tāvadudyatsahasrāṃśu sahasrādhikatejasam

||11||

उन्मील्य नयने यावत्स पश्यति तपोधनः ।

तावदुद्यत्सहस्रांशु सहस्राधिकतेजसम्

puro dadarśa śrīkaṃṭhaṃ candracūḍamumādhavam |

tattejaḥ paribhūtākṣitejāḥ saṃmīlya locane

||12||

पुरो ददर्श श्रीकंठं चन्द्रचूडमुमाधवम् ।

तत्तेजः परिभूताक्षितेजाः संमील्य लोचने

uvāca devadeveśaṃ manorathapadātigam |

nijāṃghridarśane nātha dṛksāmarthyaṃ prayaccha me

||13||

उवाच देवदेवेशं मनोरथपदातिगम् ।

निजांघ्रिदर्शने नाथ दृक्सामर्थ्यं प्रयच्छ मे

ayameva varo nātha yattvaṃ sākṣānnirīkṣyase |

kimanyena vareṇeśa namaste śaśiśekhara

||14||

अयमेव वरो नाथ यत्त्वं साक्षान्निरीक्ष्यसे ।

किमन्येन वरेणेश नमस्ते शशिशेखर

iti tadvacanaṃ śrutvā devadeva umāpatiḥ |

dadau darśanasāmarthyaṃ spṛṣṭvā pāṇitalena tam

||15||

इति तद्वचनं श्रुत्वा देवदेव उमापतिः ।

ददौ दर्शनसामर्थ्यं स्पृष्ट्वा पाणितलेन तम्

prasārya nayane pūrvamumāmeva vyalokayat |

to'sau yājñadattistu tatsāmarthyamavāpya ca

||16||

प्रसार्य नयने पूर्वमुमामेव व्यलोकयत् ।

तोऽसौ याज्ञदत्तिस्तु तत्सामर्थ्यमवाप्य च

śaṃbhossamīpe kā yoṣideṣā sarvāṃgasundarī |

anayā kiṃ tapastaptaṃ mamāpi tapaso'dhikam

||17||

शंभोस्समीपे का योषिदेषा सर्वांगसुन्दरी ।

अनया किं तपस्तप्तं ममापि तपसोऽधिकम्

aho rūpamaho prema saubhāgyaṃ śrīraho bhṛśam |

ityavādīdasau putro muhurmuhuratīva hi

||18||

अहो रूपमहो प्रेम सौभाग्यं श्रीरहो भृशम् ।

इत्यवादीदसौ पुत्रो मुहुर्मुहुरतीव हि

krūra dṛgvīkṣate yāvatpunaḥpunaridaṃ vadan |

tāvatpusphoṭa tannetraṃ vārāṃ vāmāvilokanāt

||19||

क्रूर दृग्वीक्षते यावत्पुनःपुनरिदं वदन् ।

तावत्पुस्फोट तन्नेत्रं वारां वामाविलोकनात्

atha devyabravīddeva kimasau duṣṭatāpasaḥ |

asakṛdvīkṣya māṃ vakti kuru tvaṃ me tapaḥprabhām

||20||

अथ देव्यब्रवीद्देव किमसौ दुष्टतापसः ।

असकृद्वीक्ष्य मां वक्ति कुरु त्वं मे तपःप्रभाम्

asakṛddakṣiṇenākṣṇā punarmāmeva paśyati |

asūyamāno me rūpaprema saubhāgyasaṃpada

||21||

असकृद्दक्षिणेनाक्ष्णा पुनर्मामेव पश्यति ।

असूयमानो मे रूपप्रेम सौभाग्यसंपद

iti devīgiraṃ śrutvā prahasya prāha tāṃ prabhuḥ |

ume tvadīyaḥ putro'yaṃ na ca krūreṇa cakṣuṣā

||22||

इति देवीगिरं श्रुत्वा प्रहस्य प्राह तां प्रभुः ।

उमे त्वदीयः पुत्रोऽयं न च क्रूरेण चक्षुषा

saṃpaśyati tapolakṣmīṃ tava kiṃ tvadhivarṇayet |

iti devīṃ samābhāṣya tamīśaḥ punarabravīt

||23||

संपश्यति तपोलक्ष्मीं तव किं त्वधिवर्णयेत् ।

इति देवीं समाभाष्य तमीशः पुनरब्रवीत्

varāndadāmi te vatsa tapasānena toṣitaḥ |

nidhīnāmatha nāthastvaṃ guhyakānāṃ bhaveśvaraḥ

||24||

वरान्ददामि ते वत्स तपसानेन तोषितः ।

निधीनामथ नाथस्त्वं गुह्यकानां भवेश्वरः

yakṣāṇāṃ kinnarāṇāṃ ca rājñāṃ rāja ca suvrataḥ |

patiḥ puṇyajanānāṃ ca sarveṣāṃ dhanado bhava

||25||

यक्षाणां किन्नराणां च राज्ञां राज च सुव्रतः ।

पतिः पुण्यजनानां च सर्वेषां धनदो भव

mayā sakhyaṃ ca te nityaṃ vatsyāmi ca tavāṃtike |

alakāṃ nikaṣā mitra tava prītivivṛddhaye

||26||

मया सख्यं च ते नित्यं वत्स्यामि च तवांतिके ।

अलकां निकषा मित्र तव प्रीतिविवृद्धये

āgaccha pādayorasyāḥ pata te jananī tviyam |

yājñadatte mahābhakta suprasannena cetasā

||27||

आगच्छ पादयोरस्याः पत ते जननी त्वियम् ।

याज्ञदत्ते महाभक्त सुप्रसन्नेन चेतसा

brahmovāca

iti dattvā varāndevaḥ punarāha śivāṃ śivaḥ |

prasādaṃ kuru deveśi tapasvinyaṃgaje'tra vai

||28||

इति दत्त्वा वरान्देवः पुनराह शिवां शिवः ।

प्रसादं कुरु देवेशि तपस्विन्यंगजेऽत्र वै

ityākarṇya vacaśśaṃbhoḥ pārvatī jagadambikā |

abravīdyājñadattiṃ taṃ suprasannena cetasā

||29||

इत्याकर्ण्य वचश्शंभोः पार्वती जगदम्बिका ।

अब्रवीद्याज्ञदत्तिं तं सुप्रसन्नेन चेतसा

devyuvāca

vatsa te nirmalā bhaktirbhave bhavatu sarvadā |

bhavaikapiṃgo netreṇa vāmena sphuṭitena ha

||30||

वत्स ते निर्मला भक्तिर्भवे भवतु सर्वदा ।

भवैकपिंगो नेत्रेण वामेन स्फुटितेन ह

devena dattā ye tubhyaṃ varāssaṃtu tathaiva te |

kubero bhava nāmnā tvaṃ mama rūperṣyayā suta

||31||

देवेन दत्ता ये तुभ्यं वरास्संतु तथैव ते ।

कुबेरो भव नाम्ना त्वं मम रूपेर्ष्यया सुत

iti dattvā varāndevo devyā saha maheśvaraḥ |

dhanadāyāviveśātha dhāma vaiśveśvarābhidham

||32||

इति दत्त्वा वरान्देवो देव्या सह महेश्वरः ।

धनदायाविवेशाथ धाम वैश्वेश्वराभिधम्

itthaṃ sakhitvaṃ śrīśaṃbhoḥ prāpaiṣa dhanadaḥ puram |

alakānnikaṣā cāsītkailāsaśśaṃkarālayaḥ

||33||

इत्थं सखित्वं श्रीशंभोः प्रापैष धनदः पुरम् ।

अलकान्निकषा चासीत्कैलासश्शंकरालयः

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ prathamakhaṇḍe kailāsagamanopākhyāne kuberasya śivamitratvavarṇano nāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ || 19 ||