अनुवाक 1
अ॒ग्निर्नः॑ पातु॒ कृत्ति॑काः।
नक्ष॑त्रं दे॒वमि॑न्द्रि॒यम्।
इ॒दमा॑सां विचक्ष॒णम्।
ह॒विरा॒सं जु॑होतन।
यस्य॒ भान्ति॑ र॒श्मयो॒ यस्य॑ के॒तवः॑।
यस्ये॒मा विश्वा॒ भुव॑नानि॒ सर्वा᳚।
स कृत्ति॑काभिर॒भिसं॒वसा॑नः।
अ॒ग्निर्नो॑ दे॒वः सु॑वि॒ते द॑धातु।
प्र॒जाप॑ते रोहि॒णी वे॑तु॒ पत्नी᳚।
वि॒श्वरू॑पा बृह॒ती चि॒त्रभा॑नुः॥१॥
सा नो॑ य॒ज्ञस्य॑ सुवि॒ते द॑धातु।
यथा॒ जीवे॑म श॒रदः॒ सवी॑राः।
रो॒हि॒णी दे॒व्युद॑गात्पु॒रस्ता᳚त्।
विश्वा॑ रू॒पाणि॑ प्रति॒मोद॑माना।
प्र॒जाप॑तिꣳ ह॒विषा॑ व॒र्धय॑न्ती।
प्रि॒या दे॒वाना॒मुप॑यातु य॒ज्ञम्।
सोमो॒ राजा॑ मृगशी॒र्॒षेण॒ आगन्॑।
शि॒वं नक्ष॑त्रं प्रि॒यम॑स्य॒ धाम॑।
आ॒प्याय॑मानो बहु॒धा जने॑षु।
रेतः॑ प्र॒जां यज॑माने दधातु॥२॥
यत्ते॒ नक्ष॑त्रं मृगशी॒र्॒षमस्ति॑।
प्रि॒यꣳ रा॑जन् प्रि॒यत॑मं प्रि॒याणा᳚म्।
तस्मै॑ ते सोम ह॒विषा॑ विधेम।
शं न॑ एधि द्वि॒पदे॒ शं चतु॑ष्पदे।
आ॒र्द्रया॑ रु॒द्रः प्रथ॑मा न एति।
श्रेष्ठो॑ दे॒वानां॒ पति॑रघ्नि॒याना᳚म्।
नक्ष॑त्रमस्य ह॒विषा॑ विधेम।
मा नः॑ प्र॒जाꣳ री॑रिष॒न्मोत वी॒रान्।
हे॒ती रु॒द्रस्य॒ परि॑ णो वृणक्तु।
आ॒र्द्रा नक्ष॑त्रं जुषताꣳ ह॒विर्नः॑॥३॥
प्र॒मु॒ञ्चमा॑नौ दुरि॒तानि॒ विश्वा᳚।
अपा॒घशꣳ॑ सन्नुदता॒मरा॑तिम्।
पुन॑र्नो दे॒व्यदि॑तिः स्पृणोतु।
पुन॑र्वसू नः॒ पुन॒रेतां᳚ य॒ज्ञम्।
पुन॑र्नो दे॒वा अ॒भिय॑न्तु॒ सर्वे᳚।
पुनः॑ पुनर्वो ह॒विषा॑ यजामः।
ए॒वा न दे॒व्यदि॑तिरन॒र्वा।
विश्व॑स्य भ॒र्त्री जग॑तः प्रति॒ष्ठा।
पुन॑र्वसू ह॒विषा॑ व॒र्धय॑न्ती।
प्रि॒यं दे॒वाना॒मप्ये॑तु॒ पाथः॑॥४॥
बृह॒स्पतिः॑ प्रथ॒मं जाय॑मानः।
ति॒ष्यं॑ नक्ष॑त्रम॒भि सम्ब॑भूव।
श्रेष्ठो॑ दे॒वानां॒ पृत॑नासु जि॒ष्णुः।
दि॒शोऽनु॒ सर्वा॒ अभ॑यं नो अस्तु।
ति॒ष्यः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॑।
बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चात्।
बाधे॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणुताम्।
सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम।
इ॒दꣳ स॒र्पेभ्यो॑ ह॒विर॑स्तु॒ जुष्टम्᳚।
आ॒श्रे॒षा येषा॑मनु॒यन्ति॒ चेतः॑॥५॥
ये अ॒न्तरि॑क्षं पृथि॒वीं क्षि॒यन्ति॑।
ते नः॑ स॒र्पासो॒ हव॒माग॑मिष्ठाः।
ये रो॑च॒ने सूर्य॒स्यापि॑ स॒र्पाः।
ये दिवं॑ दे॒वीमनु॑ स॒ञ्चर॑न्ति।
येषा॑माश्रे॒षा अ॑नु॒यन्ति॒ कामम्᳚।
तेभ्यः॑ स॒र्पेभ्यो॒ मधु॑मज्जुहोमि।
उप॑हूताः पि॒तरो॒ ये म॒घासु॑।
मनो॑जवसः सु॒कृतः॑ सुकृ॒त्याः।
ते नो॒ नक्ष॑त्रे॒ हव॒माग॑मिष्ठाः।
स्व॒धाभि॑र्य॒ज्ञं प्रय॑तं जुषन्ताम्॥६॥
ये अ॑ग्निद॒ग्धा येऽन॑ग्निदग्धाः।
ये॑ऽमुं लो॒कं पि॒तरः॑ क्षि॒यन्ति॑।
याꣴश्च॑ वि॒द्म याꣳ उ॑ च॒ न प्र॑वि॒द्म।
म॒घासु॑ य॒ज्ञꣳ सुकृ॑तं जुषन्ताम्।
गवां॒ पतिः॒ फल्गु॑नीनामसि॒ त्वम्।
तद॑र्यमन्वरुणमित्र॒ चारु॑।
तं त्वा॑ व॒यꣳ स॑नि॒तारꣳ॑ सनी॒नाम्।
जी॒वा जीव॑न्त॒मुप॒ संवि॑शेम।
येने॒मा विश्वा॒ भुव॑नानि॒ सञ्जि॑ता।
यस्य॑ दे॒वा अ॑नु सं॒ यन्ति॒ चेतः॑॥७॥
अ॒र्य॒मा राजा॒ऽजर॒स्तुवि॑ष्मान्।
फल्गु॑नीनामृष॒भो रो॑रवीति।
श्रेष्ठो॑ दे॒वानां᳚ भगवो भगासि।
तत्त्वा॑ विदुः॒ फल्गु॑नी॒स्तस्य॑ वित्तात्।
अ॒स्मभ्यं॑ क्ष॒त्रम॒जरꣳ॑ सु॒वीर्यम्᳚।
गोम॒दश्व॑व॒दुप॒ सन्नु॑दे॒ह।
भगो॑ ह दा॒ता भग॒ इत्प्र॑दा॒ता।
भगो॑ दे॒वीः फल्गु॑नी॒रा वि॑वेश।
भग॒स्येत्तं प्र॑स॒वं ग॑मेम।
यत्र॑ दे॒वैः स॑ध॒मादं॑ मदेम॥८॥
आया॑तु दे॒वः स॑वि॒तोप॑यातु।
हि॒र॒ण्यये॑न सु॒वृता॒ रथे॑न।
वह॒न्॒ हस्तꣳ॑ सु॒भगं॑ विद्म॒नाप॑सम्।
प्र॒यच्छ॑न्तं॒ पपु॑रिं॒ पुण्य॒मच्छ॑।
हस्तः॒ प्रय॑च्छत्व॒मृतं॒ वसी॑यः।
दक्षि॑णेन॒ प्रति॑गृभ्णीम एनत्।
दा॒तार॑म॒द्य स॑वि॒ता वि॑देय।
यो नो॒ हस्ता॑य प्रसु॒वाति॑ य॒ज्ञम्।
त्वष्टा॒ नक्ष॑त्रम॒भ्ये॑ति चि॒त्राम्।
सु॒भꣳ स॑सं युव॒तिꣳ रोच॑मानाम्॥९॥
नि॒वे॒शय॑न्न॒मृता॒न्मर्त्याꣴ॑श्च।
रू॒पाणि॑ पि॒ꣳ॒शन् भुव॑नानि॒ विश्वा᳚।
तन्न॒स्त्वष्टा॒ तदु॑ चि॒त्रा विच॑ष्टाम्।
तन्नक्ष॑त्रं भूरि॒दा अ॑स्तु॒ मह्यम्᳚।
तन्नः॑ प्र॒जां वी॒रव॑तीꣳ सनोतु।
गोभि॑र्नो॒ अश्वैः॒ सम॑नक्तु य॒ज्ञम्।
वा॒युर्नक्ष॑त्रम॒भ्ये॑ति॒ निष्ट्या᳚म्।
ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भो रोरु॑वाणः।
स॒मी॒रय॒न् भुव॑ना मात॒रिश्वा᳚।
अप॒ द्वेषाꣳ॑सि नुदता॒मरा॑तीः॥१०॥
तन्नो॑ वा॒युस्तदु॒ निष्ट्या॑ शृणोतु।
तन्नक्ष॑त्रं भूरि॒दा अ॑स्तु॒ मह्यम्᳚।
तन्नो॑ दे॒वासो॒ अनु॑जानन्तु॒ कामम्᳚।
यथा॒ तरे॑म दुरि॒तानि॒ विश्वा᳚।
दू॒रम॒स्मच्छत्र॑वो यन्तु भी॒ताः।
तदि॑न्द्रा॒ग्नी कृ॑णुतां॒ तद्विशा॑खे।
तन्नो॑ दे॒वा अनु॑मदन्तु य॒ज्ञम्।
प॒श्चात् पु॒रस्ता॒दभ॑यं नो अस्तु।
नक्ष॑त्राणा॒मधि॑पत्नी॒ विशा॑खे।
श्रेष्ठा॑विन्द्रा॒ग्नी भुव॑नस्य गो॒पौ॥११॥
विषू॑चः॒ शत्रू॑नप॒ बाध॑मानौ।
अप॒ क्षुधं॑ नुदता॒मरा॑तिम्।
पू॒र्णा प॒श्चादु॒त पू॒र्णा पु॒रस्ता᳚त्।
उन्म॑ध्य॒तः पौ᳚र्णमा॒सी जि॑गाय।
तस्यां᳚ दे॒वा अधि॑ सं॒वस॑न्तः।
उ॒त्त॒मे नाक॑ इ॒ह मा॑दयन्ताम्।
पृ॒थ्वी सु॒वर्चा॑ युव॒तिः स॒जोषाः᳚।
पौ॒र्ण॒मा॒स्युद॑गा॒च्छोभ॑माना।
आ॒प्या॒यय॑न्ती दुरि॒तानि॒ विश्वा᳚।
उ॒रुं दुहां॒ यज॑मानाय य॒ज्ञम्॥१२॥
अनुवाक 2
ऋ॒द्ध्यास्म॑ ह॒व्यैर्नम॑सोप॒सद्य॑।
मि॒त्रं दे॒वं मि॑त्र॒धेयं॑ नो अस्तु।
अ॒नू॒रा॒धान् ह॒विषा॑ व॒र्धय॑न्तः।
श॒तं जी॑वेम श॒रदः॒ सवी॑राः।
चि॒त्रं नक्ष॑त्र॒मुद॑गात्पु॒रस्ता᳚त्।
अ॒नू॒रा॒धास॒ इति॒ यद्वद॑न्ति।
तन्मि॒त्र ए॑ति प॒थिभि॑र्देव॒यानैः᳚।
हि॒र॒ण्ययै॒र्वित॑तैर॒न्तरि॑क्षे।
इन्द्रो᳚ ज्ये॒ष्ठामनु॒ नक्ष॑त्रमेति।
यस्मि॑न्वृ॒त्रं वृ॑त्र॒तूर्ये॑ त॒तार॑॥१३॥
तस्मि॑न्व॒यम॒मृतं॒ दुहा॑नाः।
क्षुधं॑ तरेम॒ दुरि॑तिं॒ दुरि॑ष्टिम्।
पु॒र॒न्द॒राय॑ वृष॒भाय॑ धृ॒ष्णवे᳚।
अषा॑ढाय॒ सह॑मानाय मी॒ढुषे᳚।
इन्द्रा॑य ज्ये॒ष्ठा मधु॑म॒द्दुहा॑ना।
उ॒रुं कृ॑णोतु॒ यज॑मानाय लो॒कम्।
मूलं॑ प्र॒जां वी॒रव॑तीं विदेय।
परा᳚च्येतु॒ निर्ऋ॑तिः परा॒चा।
गोभि॒र्नक्ष॑त्रं प॒शुभिः॒ सम॑क्तम्।
अह॑र्भूया॒द्यज॑मानाय॒ मह्यम्᳚॥१४॥
अह॑र्नो अ॒द्य सु॑वि॒ते द॑धातु।
मूलं॒ नक्ष॑त्र॒मिति॒ यद्वद॑न्ति।
परा॑चीं वा॒चा निर्ऋ॑तिं नुदामि।
शि॒वं प्र॒जायै॑ शि॒वम॑स्तु॒ मह्यम्᳚।
या दि॒व्या आपः॒ पय॑सा सम्बभू॒वुः।
या अ॒न्तरि॑क्ष उ॒त पार्थि॑वी॒र्याः।
यासा॑मषा॒ढा अ॑नु॒यन्ति॒ कामम्᳚।
ता न॒ आपः॒ शꣴ स्यो॒ना भ॑वन्तु।
याश्च॒ कूप्या॒ याश्च॑ ना॒द्याः᳚ समु॒द्रियाः᳚।
याश्च॑ वैश॒न्तीरु॒त प्रा॑स॒चीर्याः॥१५॥
यासा॑मषा॒ढा मधु॑ भ॒क्षय॑न्ति।
ता न॒ आपः॒ शꣴ स्यो॒ना भ॑वन्तु।
तन्नो॒ विश्वे॒ उप॑ शृण्वन्तु दे॒वाः।
तद॑षा॒ढा अ॒भिसंय॑न्तु य॒ज्ञम्।
तन्नक्ष॑त्रं प्रथतां प॒शुभ्यः॑।
कृ॒षिर्वृ॒ष्टिर्यज॑मानाय कल्पताम्।
शु॒भ्राः क॒न्या॑ युव॒तयः॑ सु॒पेश॑सः।
क॒र्म॒कृतः॑ सु॒कृतो॑ वी॒र्या॑वतीः।
विश्वा᳚न् दे॒वान् ह॒विषा॑ व॒र्धय॑न्तीः।
अ॒षा॒ढाः काम॒मुप॑ यान्तु य॒ज्ञम्॥१६॥
यस्मि॒न् ब्रह्मा॒ऽभ्यज॑य॒थ्सर्व॑मे॒तत्।
अ॒मुं च॑ लो॒कमि॒दमू॑ च॒ सर्वम्᳚।
तन्नो॒ नक्ष॑त्रमभि॒जिद्वि॒जित्य॑।
श्रियं॑ दधा॒त्वहृ॑णीयमानम्।
उ॒भौ लो॒कौ ब्रह्म॑णा॒ सञ्जि॑ते॒मौ।
तन्नो॒ नक्ष॑त्रमभि॒जिद्विच॑ष्टाम्।
तस्मि॑न्व॒यं पृत॑नाः॒ सञ्ज॑येम।
तन्नो॑ दे॒वासो॒ अनु॑जानन्तु॒ कामम्᳚।
शृ॒ण्वन्ति॑ श्रो॒णाम॒मृत॑स्य गो॒पाम्।
पुण्या॑मस्या॒ उप॑शृणोमि॒ वाचम्᳚॥१७॥
म॒हीं दे॒वीं विष्णु॑पत्नीमजू॒र्याम्।
प्र॒तीची॑मेनाꣳ ह॒विषा॑ यजामः।
त्रे॒धा विष्णु॑रुरुगा॒यो विच॑क्रमे।
म॒हीं दिवं॑ पृथि॒वीम॒न्तरि॑क्षम्।
तच्छ्रो॒णैति॒श्रव॑ इ॒च्छमा॑ना।
पुण्य॒ꣴ॒ श्लोकं॒ यज॑मानाय कृण्व॒ती।
अ॒ष्टौ दे॒वा वस॑वः सो॒म्यासः॑।
चत॑स्रो दे॒वीर॒जराः॒ श्रवि॑ष्ठाः।
ते य॒ज्ञं पा᳚न्तु॒ रज॑सः प॒रस्ता᳚त्।
सं॒व॒थ्स॒रीण॑म॒मृतꣴ॑ स्व॒स्ति॥१८॥
य॒ज्ञं नः॑ पान्तु॒ वस॑वः पु॒रस्ता᳚त्।
द॒क्षि॒ण॒तो॑ऽभिय॑न्तु॒ श्रवि॑ष्ठाः।
पुण्यं॒ नक्ष॑त्रम॒भि संवि॑शाम।
मा नो॒ अरा॑तिर॒घश॒ꣳ॒साऽगन्॑।
क्ष॒त्रस्य॒ राजा॒ वरु॑णोऽधिरा॒जः।
नक्ष॑त्राणाꣳ श॒तभि॑ष॒ग्वसि॑ष्ठः।
तौ दे॒वेभ्यः॑ कृणुतो दी॒र्घमायुः॑।
श॒तꣳ स॒हस्रा॑ भेष॒जानि॑ धत्तः।
य॒ज्ञं नो॒ राजा॒ वरु॑ण॒ उप॑यातु।
तन्नो॒ विश्वे॑ अ॒भि संय॑न्तु दे॒वाः॥१९॥
तन्नो॒ नक्ष॑त्रꣳ श॒तभि॑षग्जुषा॒णम्।
दी॒र्घमायुः॒ प्रति॑रद्भेष॒जानि॑।
अ॒ज एक॑पा॒दुद॑गात्पु॒रस्ता᳚त्।
विश्वा॑ भू॒तानि॑ प्रति॒ मोद॑मानः।
तस्य॑ दे॒वाः प्र॑स॒वं य॑न्ति॒ सर्वे᳚।
प्रो॒ष्ठ॒प॒दासो॑ अ॒मृत॑स्य गो॒पाः।
वि॒भ्राज॑मानः समिधा॒न उ॒ग्रः।
आऽन्तरि॑क्षमरुह॒दग॒न्द्याम्।
तꣳ सूर्यं॑ दे॒वम॒जमेक॑पादम्।
प्रो॒ष्ठ॒प॒दासो॒ अनु॑यन्ति॒ सर्वे᳚॥२०॥
अहि॑र्बु॒ध्नियः॒ प्रथ॑मान एति।
श्रेष्ठो॑ दे॒वाना॑मु॒त मानु॑षाणाम्।
तं ब्रा᳚ह्म॒णाः सो॑म॒पाः सो॒म्यासः॑।
प्रो॒ष्ठ॒प॒दासो॑ अ॒भि र॑क्षन्ति॒ सर्वे᳚।
च॒त्वार॒ एक॑म॒भि कर्म॑ दे॒वाः।
प्रो॒ष्ठ॒प॒दास॒ इति॒ यान् वद॑न्ति।
ते बु॒ध्नियं॑ परि॒षद्यꣴ॑ स्तु॒वन्तः॑।
अहिꣳ॑ रक्षन्ति॒ नम॑सोप॒सद्य॑।
पू॒षा रे॒वत्यन्वे॑ति॒ पन्था᳚म्।
पु॒ष्टि॒पती॑ पशु॒पा वाज॑बस्त्यौ॥२१॥
इ॒मानि॑ ह॒व्या प्रय॑ता जुषा॒णा।
सु॒गैर्नो॒ यानै॒रुप॑यातां य॒ज्ञम्।
क्षु॒द्रान् प॒शून् र॑क्षतु रे॒वती॑ नः।
गावो॑ नो॒ अश्वा॒ꣳ॒ अन्वे॑तु पू॒षा।
अन्न॒ꣳ॒ रक्ष॑न्तौ बहु॒धा विरू॑पम्।
वाजꣳ॑ सनुतां॒ यज॑मानाय य॒ज्ञम्।
तद॒श्विना॑वश्व॒युजोप॑याताम्।
शुभ॒ङ्गमि॑ष्ठौ सु॒यमे॑भि॒रश्वैः᳚।
स्वं नक्ष॑त्रꣳ ह॒विषा॒ यज॑न्तौ।
मध्वा॒ सम्पृ॑क्तौ॒ यजु॑षा॒ सम॑क्तौ॥२२॥
यौ दे॒वानां᳚ भि॒षजौ॑ हव्यवा॒हौ।
विश्व॑स्य दू॒ताव॒मृत॑स्य गो॒पौ।
तौ नक्ष॑त्रं जुजुषा॒णोप॑याताम्।
नमो॒ऽश्विभ्यां᳚ कृणुमोऽश्व॒युग्भ्या᳚म्।
अप॑ पा॒प्मानं॒ भर॑णीर्भरन्तु।
तद्य॒मो राजा॒ भग॑वा॒न्॒ विच॑ष्टाम्।
लो॒कस्य॒ राजा॑ मह॒तो म॒हान् हि।
सु॒गं नः॒ पन्था॒मभ॑यं कृणोतु।
यस्मि॒न्नक्ष॑त्रे य॒म एति॒ राजा᳚।
यस्मि॑न्नेनम॒भ्यषि॑ञ्चन्त दे॒वाः।
तद॑स्य चि॒त्रꣳ ह॒विषा॑ यजाम।
अप॑ पा॒प्मानं॒ भर॑णीर्भरन्तु।
नि॒वेश॑नी॒ यत्ते॑ दे॒वा अद॑धुः॥२३॥
अनुवाक 3
नवो॑नवो भवति॒ जाय॑मानो॒ यमा॑दि॒त्या अ॒ꣳ॒शुमा᳚प्या॒यय॑न्ति।
ये विरू॑पे॒ सम॑नसा सं॒व्यय॑न्ती।
स॒मा॒नं तन्तुं॑ परितात॒ना ते᳚।
वि॒भू प्र॒भू अ॑नु॒भू वि॒श्वतो॑ हुवे।
ते नो॒ नक्ष॑त्रे॒ हव॒माग॑मेतम्।
व॒यं दे॒वी ब्रह्म॑णा संविदा॒नाः।
सु॒रत्ना॑सो दे॒ववी॑तिं॒ दधा॑नाः।
अ॒हो॒रा॒त्रे ह॒विषा॑ व॒र्धय॑न्तः।
अति॑ पा॒प्मान॒मति॑ मुक्त्या गमेम।
प्रत्यु॑वदृश्याय॒ती॥२४॥
व्यु॒च्छन्ती॑ दुहि॒ता दि॒वः।
अ॒पो म॒ही वृ॑णुते॒ चक्षु॑षा।
तमो॒ ज्योति॑ष्कृणोति सू॒नरी᳚।
उदु॒स्रियाः᳚ सचते॒ सूर्यः॑।
सचा॑ उ॒द्यन्नक्ष॑त्रमर्चि॒मत्।
तवेदु॑षो॒ व्युषि॒ सूर्य॑स्य च।
सं भ॒क्तेन॑ गमेमहि।
तन्नो॒ नक्ष॑त्रमर्चि॒मत्।
भा॒नु॒मत्तेज॑ उ॒च्चर॑त्।
उप॑य॒ज्ञमि॒हाग॑मत्॥२५॥
प्र नक्ष॑त्राय दे॒वाय॑।
इन्द्रा॒येन्दुꣳ॑ हवामहे।
स नः॑ सवि॒ता सु॑वथ्स॒निम्।
पु॒ष्टि॒दां वी॒रव॑त्तमम्।
उदु॒त्यं चि॒त्रम्।
अदि॑तिर्न उरुष्यतु म॒हीमू॒षु मा॒तरम्᳚।
इ॒दं विष्णुः॒ प्रतद्विष्णुः॑।
अ॒ग्निर्मू॒र्धा भुवः॑।
अनु॑नो॒ऽद्यानु॑मति॒रन्विद॑नुमते॒ त्वम्।
ह॒व्य॒वाह॒ꣴ॒ स्वि॑ष्टम्॥२६॥
अनुवाक 4
अ॒ग्निर्वा अ॑कामयत।
अ॒न्ना॒दो दे॒वानाꣴ॑स्या॒मिति॑।
स ए॒तम॒ग्नये॒ कृत्ति॑काभ्यः पुरो॒डाश॑म॒ष्टाक॑पालं॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै सो᳚ऽन्ना॒दो दे॒वाना॑मभवत्।
अ॒ग्निर्वै दे॒वाना॑मन्ना॒दः।
यथा॑ ह॒ वा अ॒ग्निर्दे॒वाना॑मन्ना॒दः।
ए॒वꣳ ह॒ वा ए॒ष म॑नु॒ष्या॑णां भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ कृत्ति॑काभ्यः॒ स्वाहा᳚।
अ॒म्बायै॒ स्वाहा॑ दु॒लायै॒ स्वाहा᳚।
नि॒त॒त्न्यै स्वाहा॒ऽभ्रय॑न्त्यै॒ स्वाहा᳚।
मे॒घय॑न्त्यै॒ स्वाहा॑ व॒र्॒षय॑न्त्यै॒ स्वाहा᳚।
चु॒पु॒णीका॑यै॒ स्वाहेति॑॥२७॥
प्र॒जाप॑तिः प्र॒जा अ॑सृजत।
ता अ॑स्माथ्सृ॒ष्टाः परा॑चीरायन्।
तासाꣳ॑ रोहि॒णीम॒भ्य॑ध्यायत्।
सो॑ऽकामयत।
उप॒ मा व॑र्तेत।
समे॑नया गच्छे॒येति॑।
स ए॒तं प्र॒जाप॑तये रोहि॒ण्यै च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै सा तमु॒पाव॑र्तत।
समे॑नया गच्छत।
उप॑ ह॒ वा ए॑नं प्रि॒यमाव॑र्तते।
सं प्रि॒येण॑ गच्छते।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ रोहि॒ण्यै स्वाहा᳚।
रोच॑मानायै॒ स्वाहा᳚ प्र॒जाभ्यः॒ स्वाहेति॑॥२८॥
सोमो॒ वा अ॑कामयत।
ओष॑धीनाꣳ रा॒ज्यम॒भिज॑येय॒मिति॑।
स ए॒तꣳ सोमा॑य मृगशी॒र्॒षाय॑ श्यामा॒कं च॒रुं पय॑सि॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स ओष॑धीनाꣳ रा॒ज्यम॒भ्य॑जयत्।
स॒मा॒नानाꣳ॑ ह॒ वै रा॒ज्यम॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
सोमा॑य॒ स्वाहा॑ मृगशी॒र्॒षाय॒ स्वाहा᳚।
इ॒न्व॒काभ्यः॒ स्वाहौष॑धीभ्यः॒ स्वाहा᳚।
रा॒ज्याय॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥२९॥
रु॒द्रो वा अ॑कामयत।
प॒शु॒मान्थ्स्या॒मिति॑।
स ए॒तꣳ रु॒द्राया॒ऽऽर्द्रायै॒ प्रैय्य॑ङ्गवं च॒रुं पय॑सि॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स प॑शु॒मान॑भवत्।
प॒शु॒मान् ह॒ वै भ॑वति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
रु॒द्राय॒ स्वाहा॒ऽऽर्द्रायै॒ स्वाहा᳚।
पिन्व॑मानायै॒ स्वाहा॑ प॒शुभ्यः॒ स्वाहेति॑॥३०॥
ऋ॒क्षा वा इ॒यम॑लो॒मका॑ऽऽसीत्।
साऽका॑मयत।
ओष॑धीभि॒र्वन॒स्पति॑भिः॒ प्रजा॑ये॒येति॑।
सैतमदि॑त्यै॒ पुन॑र्वसुभ्यां च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वा इ॒यमोष॑धीभि॒र्वन॒स्पति॑भिः॒ प्राजा॑यत।
प्रजा॑यते ह॒ वै प्र॒जया॑ प॒शुभिः॑।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अदि॑त्यै॒ स्वाहा॒ पुन॑र्वसुभ्याम्।
स्वाहा भू᳚त्यै॒ स्वाहा॒ प्रजा᳚त्यै॒ स्वाहेति॑॥३१॥
बृह॒स्पति॒र्वा अ॑कामयत।
ब्र॒ह्म॒व॒र्च॒सी स्या॒मिति॑।
स ए॒तं बृह॒स्पत॑ये ति॒ष्या॑य नैवा॒रं च॒रुं पय॑सि॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स ब्र॑ह्मवर्च॒स्य॑भवत्।
ब्र॒ह्म॒व॒र्च॒सी ह॒ वै भ॑वति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
बृह॒स्पत॑ये॒ स्वाहा॑ ति॒ष्या॑य॒ स्वाहा᳚।
ब्र॒ह्म॒व॒र्च॒साय॒ स्वाहेति॑॥३२॥
दे॒वा॒सु॒राः संय॑त्ता आसन्।
ते दे॒वाः स॒र्पेभ्य॑ आश्रे॒षाभ्य॒ आज्ये॑ कर॒म्भं निर॑वपन्।
ताने॒ताभि॑रे॒व दे॒वता॑भि॒रुपा॑नयन्।
ए॒ताभि॑र्ह॒ वै दे॒वता॑भिर्द्वि॒षन्तं॒ भ्रातृ॑व्य॒मुप॑नयति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
स॒र्पेभ्यः॒ स्वाहा᳚ऽऽश्रे॒षाभ्यः॒ स्वाहा᳚।
द॒न्द॒शूके᳚भ्यः॒ स्वाहेति॑॥३३॥
पि॒तरो॒ वा अ॑कामयन्त।
पि॒तृ॒लो॒क ऋ॑ध्नुया॒मेति॑।
त ए॒तं पि॒तृभ्यो॑ म॒घाभ्यः॑ पुरो॒डाश॒ꣳ॒ षट्क॑पालं॒ निर॑वपन्।
ततो॒ वै ते पि॑तृलो॒क आ᳚र्ध्नुवन्।
पि॒तृ॒लो॒के ह॒ वा ऋ॑ध्नोति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
पि॒तृभ्यः॒ स्वाहा॑ म॒घाभ्यः॑।
स्वाहा॑ऽन॒घाभ्यः॒ स्वाहा॑ऽग॒दाभ्यः॑।
स्वाहा॑ऽरुन्ध॒तीभ्यः॒ स्वाहेति॑॥३४॥
अ॒र्य॒मा वा अ॑कामयत।
प॒शु॒मान्थ्स्या॒मिति॑।
स ए॒तम॑र्य॒म्णे फल्गु॑नीभ्यां च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स प॑शु॒मान॑भवत्।
प॒शु॒मान् ह॒ वै भ॑वति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒र्य॒म्णे स्वाहा॒ फल्गु॑नीभ्या॒ꣴ॒ स्वाहा᳚।
प॒शुभ्यः॒ स्वाहेति॑॥३५॥
भगो॒ वा अ॑कामयत।
भ॒गी श्रे॒ष्ठी दे॒वानाꣴ॑स्या॒मिति॑।
स ए॒तं भगा॑य॒ फल्गु॑नीभ्यां च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स भ॒गी श्रे॒ष्ठी दे॒वाना॑मभवत्।
भ॒गी ह॒ वै श्रे॒ष्ठी स॑मा॒नानां᳚ भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
भगा॑य॒ स्वाहा॒ फल्गु॑नीभ्या॒ꣴ॒ स्वाहा᳚।
श्रैष्ठ्या॑य॒ स्वाहेति॑॥३६॥
स॒वि॒ता वा अ॑कामयत।
श्रन्मे॑ दे॒वा दधी॑रन्।
स॒वि॒ता स्या॒मिति॑।
स ए॒तꣳ स॑वि॒त्रे हस्ता॑य पुरो॒डाशं॒ द्वाद॑शकपालं॒ निर॑वपदाशू॒नां व्री॑ही॒णाम्।
ततो॒ वै तस्मै॒ श्रद्दे॒वा अद॑धत।
स॒वि॒ताऽभ॑वत्।
श्रद्ध॒वा अ॑स्मै मनु॒ष्या॑ दधते।
स॒वि॒ता स॑मा॒नानां᳚ भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
स॒वि॒त्रे स्वाहा॒ हस्ता॑य।
स्वाहा॑ दद॒ते स्वाहा॑ पृण॒ते।
स्वाहा᳚ प्र॒यच्छ॑ते॒ स्वाहा᳚ प्रतिगृभ्ण॒ते स्वाहेति॑॥३७॥
त्वष्टा॒ वा अ॑कामयत।
चि॒त्रं प्र॒जां वि॑न्दे॒येति॑।
स ए॒तं त्वष्ट्रे॑ चि॒त्रायै॑ पुरो॒डाश॑म॒ष्टाक॑पालं॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स चि॒त्रं प्र॒जाम॑विन्दत।
चि॒त्रꣳ ह॒ वै प्र॒जां वि॑न्दते।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
त्वष्ट्रे॒ स्वाहा॑ चि॒त्रायै॒ स्वाहा᳚।
चैत्रा॑य॒ स्वाहा᳚ प्र॒जायै॒ स्वाहेति॑॥३८॥
वा॒युर्वा अ॑कामयत।
का॒म॒चार॑मे॒षु लो॒केष्व॒भिज॑येय॒मिति॑।
स ए॒तद्वा॒यवे॒ निष्ट्या॑यै गृ॒ष्ट्यै दु॒ग्धं पयो॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स का॑म॒चार॑मे॒षु लो॒केष्व॒भ्य॑जयत्।
का॒म॒चारꣳ॑ ह॒ वा ए॒षु लो॒केष्व॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
वा॒यवे॒ स्वाहा॒ निष्ट्या॑यै॒ स्वाहा᳚।
का॒म॒चारा॑य॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥३९॥
इ॒न्द्रा॒ग्नी वा अ॑कामयेताम्।
श्रैष्ठ्यं॑ दे॒वाना॑म॒भिज॑ये॒वेति॑।
तावे॒तमि॑न्द्रा॒ग्निभ्यां॒ विशा॑खाभ्यां पुरो॒डाश॒मेका॑दशकपालं॒ निर॑वपताम्।
ततो॒ वै तौ श्रैष्ठ्यं॑ दे॒वाना॑म॒भ्य॑जयताम्।
श्रैष्ठ्यꣳ॑ ह॒ वै स॑मा॒नाना॑म॒भि ज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
इ॒न्द्रा॒ग्निभ्या॒ꣴ॒ स्वाहा॒ विशा॑खाभ्या॒ꣴ॒ स्वाहा᳚।
श्रैष्ठ्या॑य॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४०॥
अथै॒तत्पौ᳚र्णमा॒स्या आज्यं॒ निर्व॑पति।
कामो॒ वै पौ᳚र्णमा॒सी।
काम॒ आज्यम्᳚।
कामे॑नै॒व काम॒ꣳ॒ सम॑र्धयति।
क्षि॒प्रमे॑न॒ꣳ॒ सकाम॒ उप॑नमति।
येन॒ कामे॑न॒ यज॑ते।
सोऽत्र॑ जुहोति।
पौ॒र्ण॒मा॒स्यै स्वाहा॒ कामा॑य॒ स्वाहाऽऽग॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४१॥
अनुवाक 5
मि॒त्रो वा अ॑कामयत।
मि॒त्र॒धेय॑मे॒षु लो॒केष्व॒भिज॑येय॒मिति॑।
स ए॒तं मि॒त्राया॑नूरा॒धेभ्य॑श्च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स मि॑त्र॒धेय॑मे॒षु लो॒केष्व॒भ्य॑जयत्।
मि॒त्र॒धेयꣳ॑ ह॒ वा ए॒षु लो॒केष्व॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
मि॒त्राय॒ स्वाहा॑ऽनूरा॒धेभ्यः॒ स्वाहा᳚।
मि॒त्र॒धेया॑य॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४२॥
इन्द्रो॒ वा अ॑कामयत।
ज्यैष्ठ्यं॑ दे॒वाना॑म॒भिज॑येय॒मिति॑।
स ए॒तमिन्द्रा॑य ज्ये॒ष्ठायै॑ पुरो॒डाश॒मेका॑दशकपालं॒ निर॑वपन्म॒हाव्री॑हीणाम्।
ततो॒ वै स ज्यैष्ठ्यं॑ दे॒वाना॑म॒भ्य॑जयत्।
ज्यैष्ठ्यꣳ॑ ह॒ वै स॑मा॒नाना॑म॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
इन्द्रा॑य॒ स्वाहा᳚ ज्ये॒ष्ठायै॒ स्वाहा᳚।
ज्यैष्ठ्या॑य॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४३॥
प्र॒जाप॑ति॒र्वा अ॑कामयत।
मूलं॑ प्र॒जां वि॑न्दे॒येति॑।
स ए॒तं प्र॒जाप॑तये॒ मूला॑य च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स मूलं॑ प्र॒जाम॑विन्दत।
मूलꣳ॑ ह॒ वै प्र॒जां वि॑न्दते।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॒ मूला॑य॒ स्वाहा᳚।
प्र॒जायै॒ स्वाहेति॑॥४४॥
आपो॒ वा अ॑कामयन्त।
स॒मु॒द्रं काम॑म॒भिज॑ये॒मेति॑।
ता ए॒तम॒द्भ्यो॑ऽषा॒ढाभ्य॑श्च॒रुं निर॑वपन्।
ततो॒ वै ताः स॑मु॒द्रं काम॑म॒भ्य॑जयन्।
स॒मु॒द्रꣳ ह॒ वै काम॑म॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒द्भ्यः स्वाहा॑ऽषा॒ढाभ्यः॒ स्वाहा᳚।
स॒मु॒द्राय॒ स्वाहा॒ कामा॑य॒ स्वाहा᳚।
अ॒भिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४५॥
विश्वे॒ वै दे॒वा अ॑कामयन्त।
अ॒न॒प॒ज॒य्यं ज॑ये॒मेति॑।
त ए॒तं विश्वे᳚भ्यो दे॒वेभ्यो॑ऽषा॒ढाभ्य॑श्च॒रुं निर॑वपन्।
ततो॒ वै ते॑ऽनपज॒य्यम॑जयन्।
अ॒न॒प॒ज॒य्यꣳ ह॒ वै ज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
विश्वे᳚भ्यो दे॒वेभ्यः॒ स्वाहा॑ऽषा॒ढाभ्यः॒ स्वाहा᳚।
अ॒न॒प॒ज॒य्याय॒ स्वाहा॒ जित्यै॒ स्वाहेति॑॥४६॥
ब्रह्म॒ वा अ॑कामयत।
ब्र॒ह्म॒लो॒कम॒भिज॑येय॒मिति॑।
तदे॒तं ब्रह्म॑णेऽभि॒जिते॑ च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै तद्ब्र॑ह्मलो॒कम॒भ्य॑जयत्।
ब्र॒ह्म॒लो॒कꣳ ह॒ वा अ॒भिज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
ब्रह्म॑णे॒ स्वाहा॑ऽभि॒जिते॒ स्वाहा᳚।
ब्र॒ह्म॒लो॒काय॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥४७॥
विष्णु॒र्वा अ॑कामयत।
पुण्य॒ꣴ॒ श्लोकꣳ॑ शृण्वीय।
न मा॑ पा॒पी की॒र्तिराग॑च्छे॒दिति॑।
स ए॒तं विष्ण॑वे श्रो॒णायै॑ पुरो॒डाशं॑ त्रिकपा॒लं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स पुण्य॒ꣴ॒ श्लोक॑मशृणुत।
नैनं॑ पा॒पी की॒र्तिराग॑च्छत्।
पुण्यꣳ॑ ह॒ वै श्लोकꣳ॑ शृणुते।
नैनं॑ पा॒पी की॒र्तिराग॑च्छति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
विष्ण॑वे॒ स्वाहा᳚ श्रो॒णायै॒ स्वाहा᳚।
श्लोका॑य॒ स्वाहा᳚ श्रु॒ताय॒ स्वाहेति॑॥४८॥
वस॑वो॒ वा अ॑कामयन्त।
अग्रं॑ दे॒वता॑नां॒ परी॑या॒मेति॑।
त ए॒तं वसु॑भ्यः॒ श्रवि॑ष्ठाभ्यः पुरो॒डाश॑म॒ष्टाक॑पालं॒ निर॑वपन्।
ततो॒ वै तेऽग्रं॑ दे॒वता॑नां॒ पर्या॑यन्।
अग्रꣳ॑ ह॒ वै स॑मा॒नानां॒ पर्ये॑ति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
वसु॑भ्यः॒ स्वाहा॒ श्रवि॑ष्ठाभ्यः॒ स्वाहा᳚।
अग्रा॑य॒ स्वाहा॒ परी᳚त्यै॒ स्वाहेति॑॥४९॥
इन्द्रो॒ वा अ॑कामयत।
दृ॒ढोऽशि॑थिलः स्या॒मिति॑।
स ए॒तं वरु॑णाय श॒तभि॑षजे भेष॒जेभ्यः॑ पुरो॒डाशं॒ दश॑कपालं॒ निर॑वपत्कृ॒ष्णानां᳚ व्रीही॒णाम्।
ततो॒ वै स दृ॒ढोऽशि॑थिलोऽभवत्।
दृ॒ढो ह॒ वा अशि॑थिलो भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
वरु॑णाय॒ स्वाहा॑ श॒तभि॑षजे॒ स्वाहा᳚।
भे॒ष॒जेभ्यः॒ स्वाहेति॑॥५०॥
अ॒जो वा एक॑पादकामयत।
ते॒ज॒स्वी ब्र॑ह्मवर्च॒सी स्या॒मिति॑।
स ए॒तम॒जायैक॑पदे प्रोष्ठप॒देभ्य॑श्च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स ते॑ज॒स्वी ब्र॑ह्मवर्च॒स्य॑भवत्।
ते॒ज॒स्वी ह॒ वै ब्र॑ह्मवर्च॒सी भ॑वति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यजते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒जायैक॑पदे॒ स्वाहा᳚ प्रोष्ठप॒देभ्यः॒ स्वाहा᳚।
तेज॑से॒ स्वाहा᳚ ब्रह्मवर्च॒साय॒ स्वाहेति॑॥५१॥
अहि॒र्वै बु॒ध्नियो॑ऽकामयत।
इ॒मां प्र॑ति॒ष्ठां वि॑न्दे॒येति॑।
स ए॒तमह॑ये बु॒ध्निया॑य प्रोष्ठप॒देभ्यः॑ पुरो॒डाशं॒ भूमि॑कपालं॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै स इ॒मां प्र॑ति॒ष्ठाम॑विन्दत।
इ॒माꣳ ह॒ वै प्र॑ति॒ष्ठां वि॑न्दते।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अह॑ये बु॒ध्निया॑य॒ स्वाहा᳚ प्रोष्ठप॒देभ्यः॒ स्वाहा᳚।
प्र॒ति॒ष्ठायै॒ स्वाहेति॑॥५२॥
पू॒षा वा अ॑कामयत।
प॒शु॒मान्थ्स्या॒मिति॑।
स ए॒तं पू॒ष्णे रे॒वत्यै॑ च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स प॑शु॒मान॑भवत्।
प॒शु॒मान् ह॒ वै भ॑वति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
पू॒ष्णे स्वाहा॑ रे॒वत्यै॒ स्वाहा᳚।
प॒शुभ्यः॒ स्वाहेति॑॥५३॥
अ॒श्विनौ॒ वा अ॑कामयेताम्।
श्रो॒त्र॒स्विना॒वब॑धिरौ स्या॒वेति॑।
तावे॒तम॒श्विभ्या॑मश्व॒युग्भ्यां᳚ पुरो॒डाशं॑ द्विकपा॒लं निर॑वपताम्।
ततो॒ वै तौ श्रो᳚त्र॒स्विना॒वब॑धिरावभवताम्।
श्रो॒त्र॒स्वी ह॒ वा अब॑धिरो भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒श्विभ्या॒ꣴ॒ स्वाहा᳚ऽश्व॒युग्भ्या॒ꣴ॒ स्वाहा᳚।
श्रोत्रा॑य॒ स्वाहा॒ श्रुत्यै॒ स्वाहेति॑॥५४॥
य॒मो वा अ॑कामयत।
पि॒तृ॒णाꣳ रा॒ज्यम॒भिज॑येय॒मिति॑।
स ए॒तं य॒माया॑प॒भर॑णीभ्यश्च॒रुं निर॑पवत्।
ततो॒ वै स पि॑तृ॒णाꣳ रा॒ज्यम॒भ्य॑जयत्।
स॒मा॒नानाꣳ॑ ह॒ वै रा॒ज्यम॒भि ज॑यति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
य॒माय॒ स्वाहा॑ऽप॒भर॑णीभ्यः॒ स्वाहा᳚।
रा॒ज्याय॒ स्वाहा॒ऽभिजि॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥५५॥
अथै॒तद॑मावा॒स्या॑या॒ आज्यं॒ निर्व॑पति।
कामो॒ वा अ॑मावा॒स्या᳚।
काम॒ आज्यम्᳚।
कामे॑नै॒व काम॒ꣳ॒ सम॑र्धयति।
क्षि॒प्रमे॑न॒ꣳ॒ सकाम॒ उप॑नमति।
येन॒ कामे॑न॒ यज॑ते।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अ॒मा॒वा॒स्या॑यै॒ स्वाहा॒ कामा॑य॒ स्वाहाऽऽग॑त्यै॒ स्वाहेति॑॥५६॥
अनुवाक 6
च॒न्द्रमा॒ वा अ॑कामयत।
अ॒हो॒रा॒त्रान॑र्धमा॒सान्मासा॑नृ॒तून्थ्सं॑वथ्स॒रमा॒प्त्वा।
च॒न्द्रम॑सः॒ सायु॑ज्यꣳ सलो॒कता॑माप्नुया॒मिति॑।
स ए॒तं च॒न्द्रम॑से प्रती॒दृश्या॑यै पुरो॒डाशं॒ पञ्च॑दशकपालं॒ निर॑वपत्।
ततो॒ वै सो॑ऽहोरा॒त्रान॑र्धमा॒सान्मासा॑नृ॒तून्थ्सं॑वथ्स॒रमा॒प्त्वा।
च॒न्द्रम॑सः॒ सायु॑ज्यꣳ सलो॒कता॑माप्नोत्।
अ॒हो॒रा॒त्रान् ह॒ वा अ॑र्धमा॒सान्मासा॑नृ॒तून्थ्सं॑वथ्स॒रमा॒प्त्वा।
च॒न्द्रम॑सः॒ सायु॑ज्यꣳ सलो॒कता॑माप्नोति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
च॒न्द्रम॑से॒ स्वाहा᳚ प्रती॒दृश्या॑यै॒ स्वाहा᳚।
अ॒हो॒रा॒त्रेभ्यः॒ स्वाहा᳚ऽर्धमा॒सेभ्यः॒ स्वाहा᳚।
मासे᳚भ्यः॒ स्वाह॒र्तुभ्यः॒ स्वाहा᳚।
सं॒व॒थ्स॒राय॒ स्वाहेति॑॥५७॥
अ॒हो॒रा॒त्रे वा अ॑कामयेताम्।
अत्य॑होरा॒त्रे मु॑च्येवहि।
न ना॑वहोरा॒त्रे आ᳚प्नुयाता॒मिति॑।
ते ए॒तम॑होरा॒त्राभ्यां᳚ च॒रुं निर॑वपताम्।
द्व॒यानां᳚ व्रीही॒णाम्।
शु॒क्लानां᳚ च कृ॒ष्णानां᳚ च।
स॒वा॒त्योर्दु॒ग्धे।
श्वे॒तायै॑ च कृ॒ष्णायै॑ च।
ततो॒ वै ते अत्य॑होरा॒त्रे अ॑मुच्येते।
नैने॑ अहोरा॒त्रे आ᳚प्नुताम्।
अति॑ ह॒ वा अ॑होरा॒त्रे मु॑च्यते।
नैन॑महोरा॒त्रे आ᳚प्नुतः।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अह्ने॒ स्वाहा॒ रात्रि॑यै॒ स्वाहा᳚।
अति॑मुक्त्यै॒ स्वाहेति॑॥५८॥
उ॒षा वा अ॑कामयत।
प्रि॒याऽऽदि॒त्यस्य॑ सु॒भगा᳚ स्या॒मिति॑।
सैतमु॒षसे॑ च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै सा प्रि॒याऽऽदि॒त्यस्य॑ सु॒भगा॑ऽभवत्।
प्रि॒यो ह॒ वै स॑मा॒नानाꣳ॑ सु॒भगो॑ भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
उ॒षसे॒ स्वाहा॒ व्यु॑ष्ट्यै॒ स्वाहा᳚।
व्यू॒षुष्यै॒ स्वाहा᳚ व्यु॒च्छन्त्यै॒ स्वाहा᳚।
व्यु॑ष्टायै॒ स्वाहेति॑॥५९॥
अथै॒तस्मै॒ नक्ष॑त्राय च॒रुं निर्व॑पति।
यथा॒ त्वं दे॒वाना॒मसि॑।
ए॒वम॒हं म॑नु॒ष्या॑णां भूयास॒मिति॑।
यथा॑ ह॒ वा ए॒तद्दे॒वाना᳚म्।
ए॒वꣳ ह॒ वा ए॒ष म॑नु॒ष्या॑णां भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
नक्ष॑त्राय॒ स्वाहो॑देष्य॒ते स्वाहा᳚।
उ॒द्य॒ते स्वाहोदि॑ताय॒ स्वाहा᳚।
हर॑से॒ स्वाहा॒ भर॑से॒ स्वाहा᳚।
भ्राज॑से॒ स्वाहा॒ तेज॑से॒ स्वाहा᳚।
तप॑से॒ स्वाहा᳚ ब्रह्मवर्च॒साय॒ स्वाहेति॑॥६०॥
सूर्यो॒ वा अ॑कामयत।
नक्ष॑त्राणां प्रति॒ष्ठा स्या॒मिति॑।
स ए॒तꣳ सूर्या॑य॒ नक्ष॑त्रेभ्यश्च॒रुं निर॑वपत्।
ततो॒ वै स नक्ष॑त्राणां प्रति॒ष्ठाऽभ॑वत्।
प्र॒ति॒ष्ठा ह॒ वै स॑मा॒नानां᳚ भवति।
य ए॒तेन॑ ह॒विषा॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनदे॒वं वेद॑।
सोऽत्र॑ जुहोति।
सूर्या॑य॒ स्वाहा॒ नक्ष॑त्रेभ्यः॒ स्वाहा᳚।
प्र॒ति॒ष्ठायै॒ स्वाहेति॑॥६१॥
अथै॒तमदि॑त्यै च॒रुं निर्व॑पति।
इ॒यं वा अदि॑तिः।
अ॒स्यामे॒व प्रति॑ तिष्ठति।
सोऽत्र॑ जुहोति।
अदि॑त्यै॒ स्वाहा᳚ प्रति॒ष्ठायै॒ स्वाहेति॑॥६२॥
अथै॒तं विष्ण॑वे च॒रुं निर्व॑पति।
य॒ज्ञो वै विष्णुः॑।
य॒ज्ञ ए॒वान्त॒तः प्रति॑ तिष्ठति।
सोऽत्र॑ जुहोति।
विष्ण॑वे॒ स्वाहा॑ य॒ज्ञाय॒ स्वाहा᳚।
प्र॒ति॒ष्ठायै॒ स्वाहेति॑॥६३॥