अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- शिवसङ्कल्पसूक्तम्
- मूलम्
- तैत्तिरीय-ऋग्वेदपाठः याजुषमन्त्ररत्नाकरानुसारेण। स्वरः गुरोः समीपे एव।
शिवसङ्कल्पसूक्तम्
येने॒दं भू॒तं भुव॑नं भवि॒ष्यत् परि॑गृहीतम॒मृते॑न॒ सर्व᳚म्। येन॑ य॒ज्ञस्ता॒यते॑ स॒प्तहो॑ता॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥१॥यस्मि॒न्नृचः॒ साम॒ यजू॑ꣴषि॒ यस्मि॒न् प्रति॑ष्ठिता रथना॒भाव॑राः। यस्मिं᳚श्चि॒त्तꣳ सर्व॒मोतं॑ प्र॒जानां॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥२॥यज्जाग्र॑तो दू॒रमु॒दैति॒ दैवं॒ तदु॑ सु॒प्तस्य॒ तथै॒वैति॑। दू॒र॒ङ्ग॒मं ज्योति॑षां॒ ज्योति॒रेकं॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥३॥येने॒दं विश्वा॒ जग॑तो ब॒भूव॒ यदे॒वापि॑ मह॒तो जा॒तवे॑दाः। तदे॒वाग्निस्तम॑सो॒ ज्योति॒रेकं॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥४॥येन॒ द्यौः पृ॑थि॒वी चा॒न्तरि॑क्षं च॒ ये पर्व॑ताः प्र॒दिशो॒ दिश॑श्च। येने॒दं जग॒द्व्याप्तं॑ प्र॒जानां॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥५॥वेदा॒हमे॒तं पुरु॑षं म॒हान्त॑मादि॒त्यव॑र्णं॒ तम॑सः॒ पर॑स्तात्। यस्य॒ योनिं॒ परि॒पश्य॑न्ति॒ धीरा॒स्तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥६॥परा᳚त्प॒रत॑रं चै॒व॒ य॒त्परा᳚च्चैव॒ यत्प॑रम्। य॒त्परा॑त्प॑रतो ज्ञे॒यं॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥७॥परा᳚त्प॒रत॑रो ब्र॒ह्मा॒ त॒त्परा᳚त्पर॒तो ह॑रिः। त॒त्परा॑त्प॑रतोऽधी॒श॒स्तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥८॥कैला॑स॒शिख॑रे र॒म्ये॒ श॒ङ्कर॑स्य शि॒वाल॑ये। दे॒वता᳚स्तत्र॑ मोद॒न्ते॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥९॥कैला॑स॒शिख॑रावा॒सं॒ हि॒मव॑द्गि॒रिसंस्थि॑तम्। नील॑क॒ण्ठं त्रि॑णेत्रं॒ च॒ तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥१०॥त्र्य॑म्बकं यजामहे सुग॒न्धिं पु॑ष्टि॒वर्ध॑नम्। उ॒र्वा॒रु॒कमि॑व॒ बन्ध॑नान्मृ॒त्योर्मु॑क्षीय॒ माऽमृता॒त्तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥११॥वि॒श्वत॑श्चक्षुरु॒त वि॒श्वतो॑मुखो वि॒श्वतो॑हस्त उ॒त वि॒श्वत॑स्पात्। संबा॒हुभ्यां॒ नम॑ति॒ संपत॑त्रै॒र्द्यावा॑पृथि॒वी ज॒नय॑न् देव एक॒स्तन्मे॒ मनः॑ शि॒वस॑ङ्कल्पमस्तु॥
॥१२॥