अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.१३
तिष्ठा॒ हरी॒ रथ॒ आ यु॒ज्यमा॑ना या॒हि।
वा॒युर्न नि॒युतो॑ नो॒ अच्छ॑।
पिबा॒स्यन्धो॑ अ॒भिसृ॑ष्टो अ॒स्मे।
इन्द्रः॒ स्वाहा॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य।
कस्य॒ वृषा॑ सु॒ते सचा᳚।
नि॒युत्वा᳚न्वृष॒भो र॑णत्।
वृ॒त्र॒हा सोम॑पीतये।
इन्द्रं॑ व॒यं म॑हाध॒ने।
इन्द्र॒मर्भे॑ हवामहे।
युजं॑ वृ॒त्रेषु॑ व॒ज्रिणम्᳚॥४१॥
द्वि॒ता यो वृ॑त्र॒हन्त॑मः।
वि॒द इन्द्रः॑ श॒तक्र॑तुः।
उप॑ नो॒ हरि॑भिः सु॒तम्।
स सूर॒ आज॒नयं॒ ज्योति॒रिन्द्रम्᳚।
अ॒या धि॒या त॒रणि॒रद्रि॑बर्हाः।
ऋ॒तेन॑ शु॒ष्मी नव॑मानो अ॒र्कैः।
व्यु॑स्रिधो॑ अ॒स्रो अद्रि॑र्बिभेद।
उ॒तत्यदा॒श्वश्वि॑यम्।
यदि॑न्द्र॒ नाहु॑षी॒ष्वा।
अग्रे॑ वि॒क्षु प्रतीद॑यत्॥४२॥
भरे॒ष्विन्द्रꣳ॑ सु॒हवꣳ॑ हवामहे।
अ॒ꣳ॒हो॒मुचꣳ॑ सु॒कृतं॒ दैव्यं॒ जनम्᳚।
अ॒ग्निं मि॒त्रं वरु॑णꣳ सा॒तये॒ भगम्᳚।
द्यावा॑पृथि॒वी म॒रुतः॑ स्व॒स्तये᳚।
म॒हि क्षेत्रं॑ पु॒रुश्च॒न्द्रं वि वि॒द्वान्।
आदिथ्सखि॑भ्यश्च॒रथ॒ꣳ॒ समै॑रत्।
इन्द्रो॒ नृभि॑रजन॒द्दीद्या॑नः सा॒कम्।
सूर्य॑मु॒षसं॑ गा॒तुम॒ग्निम्।
उ॒रुं नो॑ लो॒कमनु॑ नेषि वि॒द्वान्।
सुव॑र्व॒ज्ज्योति॒रभ॑यꣴ स्व॒स्ति॥४३॥
ऋ॒ष्वा त॑ इन्द्र॒ स्थवि॑रस्य बा॒हू।
उप॑स्थेयाम शर॒णा बृ॒हन्ता᳚।
आ नो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ स॒जोषाः᳚।
ब्रह्म॑ जुषा॒णो ह॑र्यश्व याहि।
वरी॑वृज॒थ्स्थवि॑रेभिः सुशिप्र।
अ॒स्मे दध॒द्वृष॑ण॒ꣳ॒ शुष्म॑मिन्द्र।
इन्द्रा॑य॒ गाव॑ आ॒शिरम्᳚।
दु॒दु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑।
यथ्सी॑मुपह्व॒रे वि॒दत्।
तास्ते॑ वज्रिन्धे॒नवो॑ जोजयुर्नः॥४४॥
गभ॑स्तयो नि॒युतो॑ वि॒श्ववा॑राः।
अह॑रह॒र्भूय॒ इज्जोगु॑वानाः।
पू॒र्णा इ॑न्द्र क्षु॒मतो॒ भोज॑नस्य।
इ॒मां ते॒ धियं॒ प्र भ॑रे म॒हो म॒हीम्।
अ॒स्य स्तो॒त्रे धि॒षणा॒ यत्त॑ आन॒जे।
तमु॑थ्स॒वे च॑ प्रस॒वे च॑ सास॒हिम्।
इन्द्रं॑ दे॒वासः॒ शव॑सा मदं॒ ननु॑॥४५॥ ॥TB 2.7.13॥
॥१॥