अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.१६
अ॒भि प्रेहि॑ वी॒रय॑स्व।
उ॒ग्रश्चेत्ता॑ सपत्न॒हा।
आति॑ष्ठ वृत्र॒हन्त॑मः।
तुभ्यं॑ दे॒वा अधि॑ब्रवन्।
अ॒ङ्कौ न्य॒ङ्काव॒भितो॒ रथं॒ यौ।
ध्वा॒न्तं वा॑ता॒ग्रमनु॑ स॒ञ्चर॑न्तौ।
दू॒रेहे॑तिरिन्द्रि॒यावा᳚न्पत॒त्री।
ते नो॒ऽग्नयः॒ पप्र॑यः पारयन्तु।
नम॑स्त ऋषे गद।
अव्य॑थायै त्वा स्व॒धायै᳚ त्वा॥५५॥
मा न॑ इन्द्रा॒भित॒स्त्वदृ॒ष्वारि॑ष्टासः।
ए॒वा ब्र॑ह्म॒न्तवेद॑स्तु।
तिष्ठा॒ रथे॒ अधि॒ यद्वज्र॑हस्तः।
आ र॒श्मीन्दे॑व युवसे॒ स्वश्वः॑।
आ ति॑ष्ठ वृत्रहन्ना॒तिष्ठ॑न्तं॒ परि॑।
अनु॒ त्वेन्द्रो॑ मद॒त्वनु॑ त्वा मि॒त्रावरु॑णौ।
द्यौश्च॑ त्वा पृथि॒वी च॒ प्रचे॑तसा।
शु॒क्रो बृ॒हद्दक्षि॑णा त्वा पिपर्तु।
अनु॑ स्व॒धा चि॑किता॒ꣳ॒ सोमो॑ अ॒ग्निः।
अनु॑ त्वाऽवतु सवि॒ता स॒वेन॑॥५६॥
इन्द्रं॒ विश्वा॑ अवीवृधन्।
स॒मु॒द्रव्य॑चस॒ङ्गिरः॑।
र॒थीत॑मꣳ रथी॒नाम्।
वाजा॑ना॒ꣳ॒ सत्प॑तिं॒ पतिम्᳚।
परि॑मा से॒न्या घोषाः᳚।
ज्यानां᳚ वृञ्जन्तु गृ॒ध्नवः॑।
मे॒थि॒ष्ठाः पिन्व॑माना इ॒ह।
मां गोप॑तिम॒भि संवि॑शन्तु।
तन्मेऽनु॑मति॒रनु॑ मन्यताम्।
तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौः॥५७॥
तद्ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुवः॑।
तद॑श्विना शृणुतꣳ सौभगा यु॒वम्।
अव॑ ते॒ हेड॒ उदु॑त्त॒मम्।
ए॒ना व्या॒घ्रं प॑रिषस्वजा॒नाः।
सि॒ꣳ॒हꣳ हि॑न्वन्ति मह॒ते सौभ॑गाय।
स॒मु॒द्रं न सु॒हुव॑न्तस्थि॒वाꣳसम्᳚।
म॒र्मृ॒ज्यन्ते᳚ द्वी॒पिन॑म॒फ्स्व॑न्तः।
उद॒सावे॑तु॒ सूर्यः॑।
उदि॒दं मा॑म॒कं वचः॑।
उदि॑हि देव सूर्य।
स॒ह व॒ग्नुना॒ मम॑।
अ॒हं वा॒चो वि॒वाच॑नम्।
मयि॒ वाग॑स्तु धर्ण॒सिः।
यन्तु॑ न॒दयो॒ वर्ष॑न्तु प॒र्जन्याः᳚।
सु॒पि॒प्प॒ला ओष॑धयो भवन्तु।
अन्न॑वतामोद॒नव॑तामा॒मिक्ष॑वताम्।
ए॒षाꣳ राजा॑ भूयासम्॥५८॥ ॥TB 2.7.16॥
॥१॥