अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰आ॰ ३.१५
हरि॒ꣳ॒ हर॑न्त॒मनु॑यन्ति दे॒वाः।
विश्व॒स्येशा॑नं वृष॒भं म॑ती॒नाम्।
ब्रह्म॒ सरू॑प॒मनु॑मे॒दमागा᳚त्।
अय॑नं॒ मा विव॑धी॒र्विक्र॑मस्व।
मा छि॑दो मृत्यो॒ मा व॑धीः।
मा मे॒ बलं॒ विवृ॑हो॒ मा प्रमो॑षीः।
प्र॒जां मा मे॑ रीरिष॒ आयु॑रुग्र।
नृ॒चक्ष॑सं त्वा ह॒विषा॑ विधेम।
स॒द्यश्च॑कमा॒नाय॑।
प्र॒वे॒पा॒नाय॑ मृ॒त्यवे᳚॥४५॥
प्रास्मा॒ आशा॑ अशृण्वन्।
कामे॑नाजनय॒न्पुनः॑।
कामे॑न मे॒ काम॒ आगा᳚त्।
हृद॑या॒द्धृद॑यं मृ॒त्योः।
यद॒मीषा॑म॒दः प्रि॒यम्।
तदैतूप॒माम॒भि।
परं॑ मृत्यो॒ अनु॒ परे॑हि॒ पन्था᳚म्।
यस्ते॒ स्व इत॑रो देव॒याना᳚त्।
चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते᳚ ब्रवीमि।
मा नः॑ प्र॒जाꣳ री॑रिषो॒ मोत वी॒रान्।
प्र पू॒र्व्यं मन॑सा॒ वन्द॑मानः।
नाध॑मानो वृष॒भं च॑र्षणी॒नाम्।
यः प्र॒जाना॑मेक॒राण्मानु॑षीणाम्।
मृ॒त्युं य॑जे प्रथम॒जामृ॒तस्य॑॥४६॥ ॥TA 3.15॥
॥१॥