३ पतंगः प्राजापत्यः। मायाभेदः। त्रिष्टुप्। १ जगती।
प॒तं॒गम॒क्तमसु॑रस्य मा॒यया॑ हृ॒दा प॑श्यन्ति॒ मन॑सा विप॒श्चित॑: ।
स॒मु॒द्रे अ॒न्तः क॒वयो॒ वि च॑क्षते॒ मरी॑चीनां प॒दमि॑च्छन्ति वे॒धस॑: ॥10.177.1॥
pa̱ta̱ṃgama̱ktamasu̍rasya mā̱yayā̍ hṛ̱dā pa̍śyanti̱ mana̍sā vipa̱ścita̍: |
sa̱mu̱dre a̱ntaḥ ka̱vayo̱ vi ca̍kṣate̱ marī̍cīnāṃ pa̱dami̍cchanti ve̱dhasa̍:
प॒तं॒गो वाचं॒ मन॑सा बिभर्ति॒ तां ग॑न्ध॒र्वो॑ऽवद॒द्गर्भे॑ अ॒न्तः ।
तां द्योत॑मानां स्व॒र्यं॑ मनी॒षामृ॒तस्य॑ प॒दे क॒वयो॒ नि पा॑न्ति ॥10.177.2॥
pa̱ta̱ṃgo vāca̱ṃ mana̍sā bibharti̱ tāṃ ga̍ndha̱rvo̍'vada̱dgarbhe̍ a̱ntaḥ |
tāṃ dyota̍mānāṃ sva̱rya̍ṃ manī̱ṣāmṛ̱tasya̍ pa̱de ka̱vayo̱ ni pā̍nti
अप॑श्यं गो॒पामनि॑पद्यमान॒मा च॒ परा॑ च प॒थिभि॒श्चर॑न्तम् ।
स स॒ध्रीची॒: स विषू॑ची॒र्वसा॑न॒ आ व॑रीवर्ति॒ भुव॑नेष्व॒न्तः ॥10.177.3॥
apa̍śyaṃ go̱pāmani̍padyamāna̱mā ca̱ parā̍ ca pa̱thibhi̱ścara̍ntam |
sa sa̱dhrīcī̱: sa viṣū̍cī̱rvasā̍na̱ ā va̍rīvarti̱ bhuva̍neṣva̱ntaḥ