४ अनिलो वातायनः। वायुः। त्रिष्टुप्।
वात॑स्य॒ नु म॑हि॒मानं॒ रथ॑स्य रु॒जन्ने॑ति स्त॒नय॑न्नस्य॒ घोष॑: ।
दि॒वि॒स्पृग्या॑त्यरु॒णानि॑ कृ॒ण्वन्नु॒तो ए॑ति पृथि॒व्या रे॒णुमस्य॑न् ॥10.168.1॥
vāta̍sya̱ nu ma̍hi̱māna̱ṃ ratha̍sya ru̱janne̍ti sta̱naya̍nnasya̱ ghoṣa̍: |
di̱vi̱spṛgyā̍tyaru̱ṇāni̍ kṛ̱ṇvannu̱to e̍ti pṛthi̱vyā re̱ṇumasya̍n
सं प्रेर॑ते॒ अनु॒ वात॑स्य वि॒ष्ठा ऐनं॑ गच्छन्ति॒ सम॑नं॒ न योषा॑: ।
ताभि॑: स॒युक्स॒रथं॑ दे॒व ई॑यते॒ऽस्य विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ राजा॑ ॥10.168.2॥
saṃ prera̍te̱ anu̱ vāta̍sya vi̱ṣṭhā aina̍ṃ gacchanti̱ sama̍na̱ṃ na yoṣā̍: |
tābhi̍: sa̱yuksa̱ratha̍ṃ de̱va ī̍yate̱'sya viśva̍sya̱ bhuva̍nasya̱ rājā̍
अ॒न्तरि॑क्षे प॒थिभि॒रीय॑मानो॒ न नि वि॑शते कत॒मच्च॒नाह॑: ।
अ॒पां सखा॑ प्रथम॒जा ऋ॒तावा॒ क्व॑ स्विज्जा॒तः कुत॒ आ ब॑भूव ॥10.168.3॥
a̱ntari̍kṣe pa̱thibhi̱rīya̍māno̱ na ni vi̍śate kata̱macca̱nāha̍: |
a̱pāṃ sakhā̍ prathama̱jā ṛ̱tāvā̱ kva̍ svijjā̱taḥ kuta̱ ā ba̍bhūva
आ॒त्मा दे॒वानां॒ भुव॑नस्य॒ गर्भो॑ यथाव॒शं च॑रति दे॒व ए॒षः ।
घोषा॒ इद॑स्य शृण्विरे॒ न रू॒पं तस्मै॒ वाता॑य ह॒विषा॑ विधेम ॥10.168.4॥
ā̱tmā de̱vānā̱ṃ bhuva̍nasya̱ garbho̍ yathāva̱śaṃ ca̍rati de̱va e̱ṣaḥ |
ghoṣā̱ ida̍sya śṛṇvire̱ na rū̱paṃ tasmai̱ vātā̍ya ha̱viṣā̍ vidhema