अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.१५
व्या॒घ्रो॑ऽयम॒ग्नौ च॑रति॒ प्रवि॑ष्टः।
ऋषी॑णां पु॒त्रो अ॑भिशस्ति॒पा अ॒यम्।
न॒म॒स्का॒रेण॒ नम॑सा ते जुहोमि।
मा दे॒वानां᳚ मिथु॒याक॑र्म भा॒गम्।
सावी॒र्॒हि दे॑व प्रस॒वाय॑ पित्रे।
व॒र्ष्माण॑मस्मै वरि॒माण॑मस्मै।
अथा॒स्मभ्यꣳ॑ सवितः स॒र्वता॑ता।
दि॒वेदि॑व॒ आ सु॑वा॒ भूरि॑ प॒श्वः।
भू॒तो भू॒तेषु॑ चरति॒ प्रवि॑ष्टः।
स भू॒ताना॒मधि॑पतिर्बभूव॥४९॥
तस्य॑ मृ॒त्यौ च॑रति राज॒सूयम्᳚।
स राजा॑ रा॒ज्यमनु॑ मन्यतामि॒दम्।
येभिः॒ शिल्पैः᳚ पप्रथा॒नामदृꣳ॑हत्।
येभि॒र्द्याम॒भ्यपिꣳ॑शत्प्र॒जाप॑तिः।
येभि॒र्वाचं॑ वि॒श्वरू॑पाꣳ स॒मव्य॑यत्।
तेने॒मम॑ग्न इ॒ह वर्च॑सा॒ सम॑ङ्ग्धि।
येभि॑रादि॒त्यस्तप॑ति॒ प्र के॒तुभिः॑।
येभिः॒ सूर्यो॑ ददृ॒शे चि॒त्रभा॑नुः।
येभि॒र्वाचं॑ पुष्क॒लेभि॒रव्य॑यत्।
तेने॒मम॑ग्न इ॒ह वर्च॑सा॒ सम॑ङ्ग्धि॥५०॥
आऽयं भा॑तु॒ शव॑सा॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टीः।
इन्द्र॑ इव ज्ये॒ष्ठो भ॑वतु प्र॒जावान्॑।
अ॒स्मा अ॑स्तु पुष्क॒लं चि॒त्रभा॑नु।
आऽयं पृ॑णक्तु॒ रज॑सी उ॒पस्थम्᳚।
यत्ते॒ शिल्पं॑ कश्यप रोच॒नाव॑त्।
इ॒न्द्रि॒याव॑त्पुष्क॒लं चि॒त्रभा॑नु।
यस्मि॒न्थ्सूर्या॒ अर्पि॑ताः स॒प्त सा॒कम्।
तस्मि॒न्राजा॑न॒मधि॒ विश्र॑ये॒मम्।
द्यौर॑सि पृथि॒व्य॑सि।
व्या॒घ्रो वैया॒घ्रेऽधि॑॥५१॥
विश्र॑यस्व॒ दिशो॑ म॒हीः।
विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु।
मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑ भ्रशत्।
या दि॒व्या आपः॒ पय॑सा सम्बभू॒वुः।
या अ॒न्तरि॑क्ष उ॒त पार्थि॑वी॒र्याः।
तासां᳚ त्वा॒ सर्वा॑साꣳ रु॒चा।
अ॒भिषि॑ञ्चामि॒ वर्च॑सा।
अ॒भि त्वा॒ वर्च॑साऽसिचं दि॒व्येन॑।
पय॑सा स॒ह।
यथासा॑ राष्ट्र॒वर्ध॑नः॥५२॥
तथा᳚ त्वा सवि॒ता क॑रत्।
इन्द्रं॒ विश्वा॑ अवीवृधन्।
स॒मु॒द्रव्य॑चस॒ङ्गिरः॑।
र॒थीत॑मꣳ रथी॒नाम्।
वाजा॑ना॒ꣳ॒ सत्प॑तिं॒ पतिम्᳚।
वस॑वस्त्वा पु॒रस्ता॑द॒भिषि॑ञ्चन्तु गाय॒त्रेण॒ छन्द॑सा।
रु॒द्रास्त्वा॑ दक्षिण॒तो॑ऽभिषि॑ञ्चन्तु॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा।
आ॒दि॒त्यास्त्वा॑ प॒श्चाद॒भिषि॑ञ्चन्तु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा।
विश्वे᳚ त्वा दे॒वा उ॑त्तर॒तो॑ऽभिषि॑ञ्चं॒ त्वाऽनु॑ष्टुभेन॒ छन्द॑सा।
बृह॒स्पति॑स्त्वो॒परि॑ष्टाद॒भिषि॑ञ्चतु॒ पाङ्क्ते॑न॒ छन्द॑सा॥५३॥
अ॒रु॒णं त्वा॒ वृक॑मु॒ग्रङ्ख॑जङ्क॒रम्।
रोच॑मानं म॒रुता॒मग्रे॑ अ॒र्चिषः॑।
सूर्य॑वन्तं म॒घवा॑नं विषास॒हिम्।
इन्द्र॑मु॒क्थेषु॑ नाम॒हूत॑मꣳ हुवेम।
प्र बा॒हवा॑ सिसृतं जी॒वसे॑ नः।
आ नो॒ गव्यू॑तिमुक्षतं घृ॒तेन॑।
आ नो॒ जने᳚ श्रवयतं युवाना।
श्रु॒तं मे॑ मित्रावरुणा॒ हवे॒मा।
इन्द्र॑स्य ते वीर्य॒कृतः॑।
बा॒हू उ॒पाव॑ हरामि॥५४॥ ॥TB 2.7.15॥
॥१॥