अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.१८
इन्द्रं॒ वै स्वाविशो॑ म॒रुतो॒ नापा॑चायन्।
सोऽन॑पचाय्यमान ए॒तं वि॑घ॒नम॑पश्यत्।
तमाऽह॑रत्।
तेना॑यजत।
तेनै॒वासा॒न्तꣳ सꣴ॑ स्त॒म्भं व्य॑हन्।
यद्व्यहन्॑।
तद्वि॑घ॒नस्य॑ विघन॒त्वम्।
वि पा॒प्मानं॒ भ्रातृ॑व्यꣳ हते।
य ए॒तेन॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनमे॒वं वेद॑॥६२॥
यꣳ राजा॑नं॒ विशो॒ नाप॒चाये॑युः।
यो वा᳚ ब्राह्म॒णस्तम॑सा पा॒प्मना॒ प्रावृ॑तः॒ स्यात्।
स ए॒तेन॑ यजेत।
वि॒घ॒नेनै॒वैन॑द्वि॒हत्य॑।
वि॒शामाधि॑पत्यं गच्छति।
तस्य॒ द्वे द्वा॑द॒शे स्तो॒त्रे भव॑तः।
द्वे च॑तुर्वि॒ꣳ॒शे।
औद्भि॑द्यमे॒व तत्।
ए॒तद्वै क्ष॒त्रस्यौद्भि॑द्यम्।
यद॑स्मै॒ स्वाविशो॑ ब॒लिꣳ हर॑न्ति॥६३॥
हर॑न्त्यस्मै॒ विशो॑ ब॒लिम्।
ऐन॒मप्र॑तिख्यातं गच्छति।
य ए॒वं वेद॑।
प्र॒बाहु॒ग्वा अग्रे᳚ क्ष॒त्राण्याते॑पुः।
तेषा॒मिन्द्रः॑ क्ष॒त्राण्याद॑त्त।
न वा इ॒मानि॑ क्ष॒त्राण्य॑भूव॒न्निति॑।
तन्नक्ष॑त्राणां नक्षत्र॒त्वम्।
आ श्रेय॑सो॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ तेज॑ इन्द्रि॒यं द॑त्ते।
य ए॒तेन॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनमे॒वं वेद॑॥६४॥
तद्यथा॑ ह॒ वै स॑च॒क्रिणौ॒ कप्ल॑कावु॒पाव॑हितौ॒ स्याता᳚म्।
ए॒वमे॒तौ यु॒ग्मन्तौ॒ स्तोमौ᳚।
अ॒युक्षु॒ स्तोमे॑षु क्रियेते।
पा॒प्मनोऽप॑हत्यै।
अप॑ पा॒प्मानं॒ भ्रातृ॑व्यꣳ हते।
य ए॒तेन॒ यज॑ते।
य उ॑ चैनमे॒वं वेद॑।
तद्यथा॑ ह॒ वै सू॑तग्राम॒ण्यः॑।
ए॒वं छन्दाꣳ॑सि।
तेष्व॒सावा॑दि॒त्यो बृ॑ह॒तीर॒भ्यू॑ढः॥६५॥
स॒तोबृ॑हतीषु स्तुवते स॒तो बृ॑हन्।
प्र॒जया॑ प॒शुभि॑रसा॒नीत्ये॒व।
व्यति॑षक्ताभिः स्तुवते।
व्यति॑षक्तं॒ वै क्ष॒त्रं वि॒शा।
वि॒शैवैनं॑ क्ष॒त्रेण॒ व्यति॑षजति।
व्यति॑षक्ताभिः स्तुवते।
व्यति॑षक्तो॒ वै ग्रा॑म॒णीः स॑जा॒तैः।
स॒जा॒तैरे॒वैनं॒ व्यति॑षजति।
व्यति॑षक्ताभिः स्तुवते।
व्यति॑षक्तो॒ वै पुरु॑षः पा॒प्मभिः॑।
व्यति॑षक्ताभिरे॒वास्य॑ पा॒प्मनो॑ नुदते॥६६॥ ॥TB 2.7.18॥
॥१॥