अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.८
अ॒भिप्रेहि॑ वी॒रय॑स्व।
उ॒ग्रश्चेत्ता॑ सपत्न॒हा।
आति॑ष्ठ मित्र॒वर्ध॑नः।
तुभ्यं॑ दे॒वा अधि॑ब्रवन्।
अ॒ङ्कौ न्य॒ङ्काव॒भित॒ आति॑ष्ठ वृत्रह॒न्रथम्᳚।
आ॒तिष्ठ॑न्तं॒ परि॒ विश्वे॑ अभूषन्।
श्रियं॒ वसा॑नश्चरति॒ स्वरो॑चाः।
म॒हत्तद॒स्यासु॑रस्य॒ नाम॑।
आ वि॒श्वरू॑पो अ॒मृता॑नि तस्थौ।
अनु॒ त्वेन्द्रो॑ मद॒त्वनु॒ बृह॒स्पतिः॑॥२३॥
अनु॒ सोमो॒ अन्व॒ग्निरा॑वीत्।
अनु॑ त्वा॒ विश्वे॑ दे॒वा अ॑वन्तु।
अनु॑ स॒प्त राजा॑नो॒ य उ॒ताभिषि॑क्ताः।
अनु॑ त्वा मि॒त्रावरु॑णावि॒हाव॑तम्।
अनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी वि॒श्वश॑म्भू।
सूर्यो॒ अहो॑भि॒रनु॑ त्वाऽवतु।
च॒न्द्रमा॒ नक्ष॑त्रै॒रनु॑ त्वाऽवतु।
द्यौश्च॑ त्वा पृथि॒वी च॒ प्रचे॑तसा।
शु॒क्रो बृ॒हद्दक्षि॑णा त्वा पिपर्तु।
अनु॑ स्व॒धा चि॑किता॒ꣳ॒ सोमो॑ अ॒ग्निः।
आऽयं पृ॑णक्तु॒ रज॑सी उ॒पस्थम्᳚॥२४॥ ॥TB 2.7.8॥
॥१॥