अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- तै॰ब्रा॰ २.४.२
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
- तैत्तिरीय-ऋग्वेदपाठः याजुषमन्त्ररत्नाकरानुसारेण। स्वरः गुरोः समीपे एव।
तै॰ब्रा॰ २.४.२
चक्षु॑षो हेते॒ मन॑सो हेते।
वाचो॑ हेते॒ ब्रह्म॑णो हेते।
यो मा॑ऽघा॒युर॑भि॒दास॑ति।
तम॑ग्ने मे॒न्या मे॒निं कृ॑णु।
यो मा॒ चक्षु॑षा॒ यो मन॑सा।
यो वा॒चा ब्रह्म॑णाऽघा॒युर॑भि॒दास॑ति।
तया᳚ऽग्ने॒ त्वं मे॒न्या।
अ॒मुम॑मे॒निं कृ॑णु।
यत्किं चा॒सौ मन॑सा॒ यच्च॑ वा॒चा।
य॒ज्ञैर्जु॒होति॒ यजु॑षा ह॒विर्भिः॑॥१२॥
तन्मृ॒त्युर्निर्ऋ॑त्या संविदा॒नः।
पु॒रादि॒ष्टादाहु॑तीरस्य हन्तु।
या॒तु॒धाना॒ निर्ऋ॑ति॒रादु॒रक्षः॑।
ते अ॑स्य घ्न॒न्त्वनृ॑तेन स॒त्यम्।
इन्द्रे॑षिता॒ आज्य॑मस्य मथ्नन्तु।
मा तथ्समृ॑द्धि॒ यद॒सौ क॒रोति॑।
हन्मि॑ ते॒ऽहं कृ॒तꣳ ह॒विः।
यो मे॑ घो॒रमची॑कृतः।
अपा᳚ञ्चौ त उ॒भौ बा॒हू।
अप॑नह्याम्या॒स्यम्᳚॥१३॥
अप॑ नह्यामि ते बा॒हू।
अप॑ नह्याम्या॒स्यम्᳚।
अ॒ग्नेर्दे॒वस्य॒ ब्रह्म॑णा।
सर्वं॑ तेऽवधिषं कृ॒तम्।
पु॒राऽमुष्य॑ वषट्का॒रात्।
य॒ज्ञं दे॒वेषु॑ नस्कृधि।
स्वि॑ष्टम॒स्माकं॑ भूयात्।
माऽस्मान्प्राप॒न्नरा॑तयः।
अन्ति॑ दू॒रे स॒तो अ॑ग्ने।
भ्रातृ॑व्यस्याभि॒दास॑तः॥१४॥
व॒ष॒ट्का॒रेण॒ वज्रे॑ण।
कृ॒त्याꣳ ह॑न्मि कृ॒ताम॒हम्।
यो मा॒ नक्तं॒ दिवा॑ सा॒यम्।
प्रा॒तश्चाह्नो॑ नि॒पीय॑ति।
अ॒द्या तमि॑न्द्र॒ वज्रे॑ण।
भातृ॑व्यं पादयामसि।
इन्द्र॑स्य गृ॒हो॑ऽसि॒ तन्त्वा᳚।
प्रप॑द्ये॒ सगुः॒ साश्वः॑।
स॒ह यन्मे॒ अस्ति॒ तेन॑।
ईडे॑ अ॒ग्निं वि॑प॒श्चितम्᳚॥१५॥
गि॒रा य॒ज्ञस्य॒ साध॑नम्।
श्रु॒ष्टी॒वान॑न्धि॒तावा॑नम्।
अग्ने॑ श॒केम॑ ते व॒यम्।
यमं॑ दे॒वस्य॑ वा॒जिनः॑।
अति॒ द्वेषाꣳ॑सि तरेम।
अव॑तं मा॒ सम॑नसौ॒ समो॑कसौ।
सचे॑तसौ॒ सरे॑तसौ।
उ॒भौ माम॑वतञ्जातवेदसौ।
शि॒वौ भ॑वतम॒द्य नः॑।
स्व॒यं कृ॑ण्वा॒नः सु॒गमप्र॑यावम्॥१६॥
ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भः शोशु॑चानः।
प्र॒त्नꣳ स॒धस्थ॒मनु॒ पश्य॑मानः।
आ तन्तु॑म॒ग्निर्दि॒व्यं त॑तान।
त्वन्न॒स्तन्तु॑रु॒त सेतु॑रग्ने।
त्वं पन्था॑ भवसि देव॒यानः॑।
त्वया᳚ऽग्ने पृ॒ष्ठं व॒यमारु॑हेम।
अथा॑ दे॒वैः स॑ध॒मादं॑ मदेम।
उदु॑त्त॒मं मु॑मुग्धि नः।
वि पाशं॑ मध्य॒मञ्चृ॑त।
अवा॑ध॒मानि॑ जी॒वसे᳚॥१७॥
व॒यꣳ सो॑म व्र॒ते तव॑।
मन॑स्त॒नूषु॒ बिभ्र॑तः।
प्र॒जाव॑न्तो अशीमहि।
इ॒न्द्रा॒णी दे॒वी सु॒भगा॑ सु॒पत्नी᳚।
उदꣳशे॑न पति॒विद्ये॑ जिगाय।
त्रि॒ꣳ॒शद॑स्या ज॒घनं॒ योज॑नानि।
उ॒पस्थ॒ इन्द्र॒ꣴ॒ स्थवि॑रं बिभर्ति।
सेना॑ ह॒ नाम॑ पृथि॒वी ध॑नञ्ज॒या।
वि॒श्वव्य॑चा॒ अदि॑तिः॒ सूर्य॑त्वक्।
इ॒न्द्रा॒णी दे॒वी प्रा॒सहा॒ ददा॑ना॥१८॥
सा नो॑ दे॒वी सु॒हवा॒ शर्म॑ यच्छतु।
आत्वा॑ऽहार्षम॒न्तर॑भूः।
ध्रु॒वस्ति॒ष्ठावि॑चाचलिः।
विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु।
मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑ भ्रशत्।
ध्रु॒वा द्यौर्ध्रु॒वा पृ॑थि॒वी।
ध्रु॒वं विश्व॑मि॒दं जग॑त्।
ध्रु॒वा ह॒ पर्व॑ता इ॒मे।
ध्रु॒वो राजा॑ वि॒शाम॒यम्।
इ॒हैवैधि॒ मा व्य॑थिष्ठाः॥१९॥
पर्व॑त इ॒वावि॑चाचलिः।
इन्द्र॑ इवे॒ह ध्रु॒वस्ति॑ष्ठ।
इ॒ह रा॒ष्ट्रमु॑ धारय।
अ॒भिति॑ष्ठ पृतन्य॒तः।
अध॑रे सन्तु॒ शत्र॑वः।
इन्द्र॑ इव वृत्र॒हा ति॑ष्ठ।
अ॒पः क्षेत्रा॑णि स॒ञ्जयन्॑।
इन्द्र॑ एणमदीधरत्।
ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा᳚।
तस्मै॑ दे॒वा अधि॑ब्रवन्।
अ॒यं च॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑॥२०॥ ॥TB 2.4.2॥
॥१॥