अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- संहिता निर्देशाः
- मूलम्
तै॰ब्रा॰ २.७.२
यदा᳚ग्ने॒यो भव॑ति।
अ॒ग्निमु॑खा॒ ह्यृद्धिः॑।
अथ॒ यत्पौ॒ष्णः।
पुष्टि॒र्वै पू॒षा।
पुष्टि॒र्वैश्य॑स्य।
पुष्टि॑मे॒वाव॑ रुन्धे।
प्र॒स॒वाय॑ सावि॒त्रः।
अथ॒ यत्त्वा॒ष्ट्रः।
त्वष्टा॒ हि रू॒पाणि॑ विक॒रोति॑।
नि॒र्व॒रु॒ण॒त्वाय॑ वारु॒णः॥५॥
अथो॒ य ए॒व कश्च॒ सन्थ्सू॒यते᳚।
स हि वा॑रु॒णः।
अथ॒ यद्वै᳚श्वदे॒वः।
वै॒श्व॒दे॒वो हि वैश्यः॑।
अथ॒ यन्मा॑रु॒तः।
मा॒रु॒तो हि वैश्यः॑।
स॒प्तैतानि॑ ह॒वीꣳषि॑ भवन्ति।
स॒प्तग॑णा॒ वै म॒रुतः॑।
पृश्ञिः॑ पष्ठौ॒ही मा॑रु॒त्या ल॑भ्यते।
विड्वै म॒रुतः॑।
विश॑ ए॒वैतन्म॑ध्य॒तो॑ऽभिषि॑च्यते।
तस्मा॒द्वा ए॒ष वि॒शः प्रि॒यः।
वि॒शो हि म॑ध्य॒तो॑ऽभिषि॒च्यते᳚।
ऋ॒ष॒भ॒च॒र्मेऽध्य॒भिषि॑ञ्चति।
स हि प्र॑जनयि॒ता।
द॒ध्नाऽभिषि॑ञ्चति।
ऊर्ग्वा अ॒न्नाद्यं॒ दधि॑।
ऊ॒र्जैवैन॑म॒न्नाद्ये॑न॒ सम॑र्धयति॥६॥ ॥TB 2.7.2॥
॥१॥