मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

उपोद्घातप्रकरणम्

3
उपदेशसाहस्री · पद्यबन्धः · 1

श्रीशङ्करभगवत्पादकृता

चैतन्यं सर्वगं सर्वं सर्वभूतगुहाशयम् ।

यत् सर्वविषयातीतं तस्मै सर्वविदे नमः ॥

॥१॥

समापय्य क्रियाः सर्वा दाराग्न्याधानपूर्विकाः ।

ब्रह्मविद्यामथेदानीं वक्तुं वेदः प्रचक्रमे ॥

॥२॥

कर्माणि देहयोगार्थं देहयोगे प्रियाप्रिये ।

ध्रुवे स्यातां ततो रागो द्वेषश्चैव ततः क्रियाः ॥

॥३॥

धर्माधार्मौ ततोऽज्ञास्य देहयोगस्तथा पुनः ।

एवं नित्यप्रवृत्तोऽयं संसारश्चक्रवद् भृशम् ॥

॥४॥

अज्ञानं तस्य मूलं स्यादिति तद्धानमिष्यते ।

ब्रह्मविद्यात आरब्धा ततो निःश्रेयसं भवेत् ॥

॥५॥

विद्यैवाज्ञानहानाय न कर्माप्रतिकूलतः ।

नाज्ञानस्याप्रहाणे हि रागद्वेषक्षयो भवेत् ॥

॥६॥

रागद्वेषक्षयाभावे कर्म दोषद्भवं ध्रुवम् ।

तस्मान् निःश्रेयसार्थाय विद्यैवात्र विधीयते ॥

॥७॥

ननु कर्म तथा नित्यं कर्तव्यं जीवने सति ।

विद्यायाः सहकारित्वं मोक्षं प्रति हि तद् व्रजेत् ॥

॥८॥

यथा विद्या तथा कर्म चोदितत्वाविशेषतः ।

प्रत्यवायस्मृतेश्चैव कार्यं कर्म मुमुक्षुभिः ॥

॥९॥

ननु ध्रुवफला विद्या नान्यत् किंचिदपेक्षते ।

नाग्निष्टोमो यथैवान्यद् ध्रुवकार्योऽप्यपेक्षते ॥

॥१०॥

तथा ध्रुवफला विद्या कर्म नित्यमपेक्षते ।

इत्येवं केचिदिच्छन्ति न कर्म प्रतिकूलतः ॥

॥११॥

विद्यायाः प्रतिकूलं हि कर्म स्यात् साभिमानतः ।

निर्विकारात्मबुद्धिश्च विद्येतीह प्रकीतिता ॥

॥१२॥

अहं कर्ता ममेदं स्यादिति कर्म प्रवर्तते ।

वस्त्वधीना भवेद् विद्या कर्तधीनो भवेद् विधिः ॥

॥१३॥

कारकाण्युपमृद्नाति विद्याऽब्बुद्धिमिवोषरे ।

तत्सत्यमतिमादाय कर्म कर्तुं व्यवस्यति ॥

॥१४॥

विरुद्धत्वादतः शक्यं कर्म कर्तुं न विद्यया ।

सहैवं विदुषा तस्मात् कर्म हेयं मुमुक्षुना ॥

॥१५॥

देहाद्यैरविशेषेण देहिनो ग्रहणं निजम् ।

प्राणिनां तदविद्योत्थं तावत् कर्मविधिर्भवेत् ॥

॥१६॥

नेति नेतीति देहादीनपोह्यात्मावशेषितः ।

अविशेषात्मबोधार्थं तेनाविद्या निवर्तिता ॥

॥१७॥

निवृत्ता सा कथं भूयः प्रसूयेत प्रमाणतः ।

असत्येवाविशेषे हि प्रत्यगात्मनि केवले ॥

॥१८॥

न चेद् भूयः प्रसूयेत कर्ता भोक्तेति धीः कथम् ।

सदस्मीति च विज्ञाने तस्माद् विद्यासहायिका ॥

॥१९॥

अत्यरेचयदित्युक्तो न्यासः श्रुत्यात एव हि ।

कर्मभ्यो मानसान्तेभ्य एतावदिति वाजिनाम् ॥

॥२०॥

अमृतत्वं श्रुतं तस्मात् त्याज्यं कर्म मुमुक्षुभिः ।

अग्निष्टोमवदित्युक्तं तत्रेदमभिधीयते ॥

॥२१॥

नैककारकसाध्यत्वात् फलान्यत्वाच् च कर्मणः ।

विद्या तद्विपईतातो दृष्टान्तो विषमो भवेत् ॥

॥२२॥

कृष्यादिवत् फलार्थत्वादन्यकर्मोपबृंहणम् ।

अग्निष्टोमस्त्वपेक्षेत विद्यान्यत् किमपेक्षते ॥

॥२३॥

प्रत्यवायस्तु तस्यैव यस्याहंकार इष्यते ।

अहंकारफलार्थित्वे विद्येते नात्मवेदिनः ॥

॥२४॥

तस्मादज्ञानहानाय संसारविनिवृत्तये ।

ब्रह्मविद्याविधानाय प्रारब्धोपनिषत् त्वियम् ॥

॥२५॥

सदेरुपनिपूर्वस्य क्विपि चोपनिषद् भवेत् ।

मन्दीकरणभावाच् च गर्भादेः शातनात् तथा ॥

॥२६॥