मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

अचक्षुष्ट्वप्रकरणम्

3
उपदेशसाहस्री · पद्यबन्धः · 13

श्रीशङ्करभगवत्पादकृता

अचक्षुष्ट्वान् न दृष्टिर्मे तथाश्रोतस्य का श्रुतिः ।

अवाक्त्वान् न तु वक्तिः स्यादमनस्त्वान् मतिः कुतः ॥

॥१॥

अप्राणस्य न कर्मास्ति बुद्ध्यभावे न वेदिता ।

विद्याविद्ये ततो न स्तश्चिन्मात्रज्योतिषो मम ॥

॥२॥

नित्यमुक्तस्य शुद्धस्य कूटस्थस्याविचालिनः ।

अमृतस्याक्षरस्यैवमशरीरस्य सर्वदा ॥

॥३॥

जिघत्सा वा पिपासा वा शोकमोहौ जरामृती ।

न विद्यन्तेऽशरीरत्वाद् व्योमवद् व्यापिनो मम ॥

॥४॥

अस्पर्शत्वान् न मे स्पृष्टिर्नाजिह्वत्वाद् रसज्ञता ।

नित्यविज्ञानरूपस्य ज्ञानाज्ञाने न मे सदा ॥

॥५॥

या तु स्यान् मानसी वृत्तिश्चाक्षुष्का रूपरञ्जना ।

नित्यमेवात्मनो दृष्ट्या नित्यया दृश्यते हि सा ॥

॥६॥

तथान्येन्द्रिययुक्ता या वृत्तयो विषयाञ्जनाः ।

स्मृती रागादिरूपा च केवलान्तर्मनस्यपि ॥

॥७॥

मानस्यस्तद्वदन्यस्य दृश्यन्ते स्वप्नवृत्तयः ।

द्रष्टुर्दृष्टिस्ततो नित्या शुद्धानन्ता च केवला ॥

॥८॥

अनित्या साविशुद्धेति गृह्यतेऽत्राविवेकतः ।

सुखी दुःखी तथा चाहं दृश्ययोपाधिभूतया ॥

॥९॥

मूढया मूढ इत्येवं शुद्धया शुद्ध इत्यपि ।

मन्यते सर्वलोकोऽयं येन संसारं ऋच्छति ॥

॥१०॥

अचक्षुष्ट्वादिशास्त्रोक्तं सबाह्याभ्यन्तरं ह्यजम् ।

नित्यमुक्तमिहात्मानं मुमुक्षुश्चेत् सदा स्मरेत् ॥

॥११॥

अचक्षुष्ट्वादिशास्त्राच् च नेन्द्रियाणि सदा मम ।

अप्राणो ह्यमनाः शुभ्र इति चाथर्वणे वचः ॥

॥१२॥

शब्दादीनामभावश्च श्रूयते मम काठके ।

अप्राणो ह्यमना यस्मादविकारी सदा ह्यहम् ॥

॥१३॥

विक्षेपो नास्ति तस्मान् मे न समाधिस्ततो मम ।

विक्षेपो वा समाधिर्वा मनसः स्याद् विकारिणः ॥

॥१४॥

अमनस्कस्य शुद्धस्य कथं तत् स्याद् द्वयं मम ।

अमनस्त्वाविकारित्वे विदेहव्यापिनो मम ॥

॥१५॥

इत्येतद् यावदज्ञानं तावत् कार्यं ममाभवत् ।

नित्यमुक्तस्य शुद्धस्य बुद्धस्य च सदा मम ॥

॥१६॥

समाधिर्वासमाधिर्वा कार्यं वान्यत् कुतो भवेत् ।

मां हि ध्यात्वा च बुद्ध्वा च मन्यन्ते कृतकृत्यताम् ॥

॥१७॥

अहं ब्रह्मास्मि सर्वोऽस्मि शुद्धो बुद्धोऽसितः सदा ।

अजः सर्वग एवाहमजरश्चामृतोऽक्षयः ॥

॥१८॥

मदन्यः सर्वभूतेषु बोद्धा कश्चिन् न विद्यते ।

कर्माध्यक्षश्च साक्षी च चेता नित्योऽगुणोऽद्वयः ॥

॥१९॥

न सच् चाहं न चासच् च नोभयं केवलः शिवः ।

न मे संध्या न रात्रिर्वा नाहर्वा सर्वदा दृशेः ॥

॥२०॥

सर्वमूर्तिवियुक्तं यद् यथा खं सूक्ष्ममद्वयम् ।

तेनाप्यस्मि विनाभूतं ब्रह्मैवाहं तथाद्वयम् ॥

॥२१॥

ममात्मास्य त आत्मेति भेदो व्योम्नो यथा भवेत् ।

एकस्य सुषिभेदेन तथा मम विकल्पितः ॥

॥२२॥

भेदोऽभेदस्तथा चैको नाना चेति विकल्पितम् ।

ज्ञेयं ज्ञाता गतिर्गन्ता मय्येकस्मिन् कुतो भवेत् ॥

॥२३॥

न मे हेयं न चादेयमविकारी यतो ह्यहम् ।

सदा मुक्तस्तथा शुद्धः सदा बुद्धोऽगुणोऽद्वयः ॥

॥२४॥

इत्येवं सर्वदात्मानां विद्यात् सर्वं समाहितः ।

विदित्वा मां स्वदेहस्थं ऋषिर्मुक्तो ध्रुवो भवेत् ॥

॥२५॥

कृतकृत्यश्च सिद्धश्च योगी ब्राह्मण एव च ।

यदैवं वेद तत्त्वार्थमन्यथा ह्यात्महा भवेत् ॥

॥२६॥

वेदार्थो निश्चितो ह्येष समासेन मयोदितः ।

संन्यासिभ्यः प्रवक्तव्यः शान्तेभ्यः शिष्टबुद्धिना ॥

॥२७॥