श्रीशङ्करभगवत्पादकृता
बुद्ध्यारूढं सदा सर्वं दृश्यते यत्र तत्र वा ।
मया तस्मात् परं ब्रह्म सर्वज्ञश्चास्मि सर्वगः ॥
॥१॥यथामबुद्धिचाराणां साक्षी तद्वत् परेष्वपि ।
नैवापोढुं न वादातुं शक्यस्तस्मात् परो ह्यहम् ॥
॥२॥विकारित्वमशुद्धत्वं भौतिकत्वं न चात्मनः ।
अशेषबुद्धिसाक्षित्वाद् बुद्धिवच् चाल्पवेदना ॥
॥३॥मणौ प्रकाश्यते यद्वद् रक्ताद्याकारतातपे ।
मयि संदृश्यते सर्वमातपेनेव तन् मया ॥
॥४॥बुद्धौ दृश्यं भवेद् बुद्धौ सत्यां नास्ति विपर्यये ।
द्रष्टा यस्मात् सदा द्रष्टा तस्माद् द्वैतं न विद्यते ॥
॥५॥अविवेकात् पराभावं यथा बुद्धिरवेत् तथा ।
विवेकात् तु परादन्यः स्वयं चापि न विद्यते ॥
॥६॥