शम्याप्रासाभिधं ब्रह्मन्व्यासस्याश्रममादितः
स्कन्द उवाच
इति स्तुत्वा तमीशानं नारदः स ययौ ततः ॥
शम्याप्रासाभिधं ब्रह्मन्व्यासस्याश्रममादितः
॥१॥सादरं मानितस्तेन प्रत्युत्थानासनादिभिः ॥
तस्मा एकान्तिकं धर्म्मं प्राह जिज्ञासवे स च
॥२॥ततो ब्रह्मसभां गत्वा ब्रह्मणः शृण्वतो मुनिः ॥
देवान्पितॄन्महर्षींश्च तत्रस्थांस्तमुपादिशत्
॥३॥तत्रस्थितो भास्करश्च धर्म्ममेतं पुनर्म्मुने ॥
शुश्राव नारदात्सर्वं श्रुतं नारायणात्पुरा
॥४॥स प्राहात्माग्रयायिभ्यो वालखिल्येभ्य आदरात् ॥
मेरौ ते संगतान्देवानिन्द्रादींश्च न्यशामयन्
॥५॥तेभ्योऽसितो मुनिः श्रुत्वा धर्ममेतं द्विजोत्तम ॥
पितृभ्यः कथयामास पितृलोकं गतः क्वचित्
॥६॥पितरस्ते त्वर्यमाद्या ऊचिरे शंतनुं नृपम् ॥
स भीष्माय स्वपुत्राय कथयामास तत्त्वतः
॥७॥सोपि भारतयुद्धान्ते धर्म्मराजाय पृच्छते ॥
शयानः शरशय्यायां प्राह संसदि भूयसि
॥८॥तत्र श्रुत्वा नारदोपि स्थितः सदसि सादरम् ॥
कैलासे शंकरं प्राह स च मां मुनिसत्तम
॥९॥मया ते कथितं ब्रह्मन्पृच्छते धर्म्मवर्त्तिने ॥
पात्रायैतत्प्रदातव्यमिति मां हि पिताब्रवीत्
॥१०॥येनयेन श्रुतं ह्येतन्माहात्म्यं सात्वतांपतेः ॥
स स तस्मिन्परां भक्तिं चकार स्वविमुक्तये
॥११॥युधिष्ठिरोपि राजर्षिः श्रुत्वा भीष्मेण कीर्त्तितम् ॥
माहात्म्यं देवकीसूनोर्म्मुमुदे भ्रातृभिः सह
॥१२॥तमात्मनो मातुलेयं सर्वकारणकारणम् ॥
निशम्याश्चर्य्यजलधौ निममज्ज महामतिः
॥१३॥वासुदेवादिकं व्यूह वाराहादींश्च सर्व्वशः ॥
अवतारानपि नृपो मेनेऽस्यैव रमापतेः
॥१४॥ततः सहानुजो राजा दिव्यमानुषविग्रहे ॥
अत्यन्तं भक्तिमान्कृष्णे बभूव द्विजसत्तम
॥१५॥श्रुत्वेमां च कथां सर्व्वे ब्रह्मराजसुरर्षयः ॥
सभायां तत्र ये चासंस्तेप्यभूवन्सविस्मयाः
॥१६॥कृष्णमेव परं ब्रह्म विदित्वा ते नराकृति ॥
भक्तिं प्रपेदिरे तस्मिन्प्रणमन्तस्तमादरात्
॥१७॥इत्थं तस्यास्ति माहात्म्यमतस्त्वमपि सन्मते ॥
सर्वात्मना वासुदेवं तमेव भज भक्तितः
॥१८॥श्रीवासुदेवमाहात्म्यमेतत्ते कथितं मया ॥
दुर्वासनोपशमनं भगवद्भक्तिवर्द्धनम्
॥१९॥कथितानि पुराणेऽत्र मयाख्यानानि यानि ते ॥
तेषां सार इदं ब्रह्मन्निर्म्मथ्यैव समुद्धृतः
॥२०॥वेदोपनिषदां चैतद्रसो वै सांख्ययोगयोः ॥
पञ्चरात्रस्य कृत्स्नस्य धर्मशास्त्रस्य चानघ
॥२१॥धन्यं यशस्यं चायुष्यमेतत्परममङ्गलम् ॥
साक्षाद्भगवता गीतं सर्वाभद्रविनाशनम्
॥२२॥य एतच्छृणुयात्पुण्यं कीर्त्तयेदथ यः पठेत् ॥
वासुदेवे भवेत्तेषामचला निर्मला मतिः
॥२३॥भक्ता एकान्तिकास्ते च भवेयुस्तस्य मानवाः ॥
ब्रह्मरूपा व्रजन्त्यन्ते ब्रह्मधाम तमःपरम्
॥२४॥धर्मार्थी लभतेऽनेन धर्मं कामं च कामुकः ॥
धनार्थी धनमाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमुत्तमम्
॥२५॥लभेत विद्यां विद्यार्थी मुच्येद्रुग्णश्च रोगतः ॥
एतच्छ्रवणमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्
॥२६॥ब्राह्मं तेजो लभेद्विप्रः क्षत्रियश्च नरेशताम् ॥
धनं वैश्यः सुखं शूद्रः श्रवणादस्य चाप्नुयात्
॥२७॥एतच्छ्रुत्वा रणं गच्छन्विजयं चाप्नुयान्नृपः ॥
प्राप्नुयात्स्त्री च सौभाग्यं कन्या च स्वेप्सितं वरम्
॥२८॥एतस्य श्रुतिकीर्त्तिभ्यः शास्त्रजातशिरोमणेः ॥
यं यं यः कामयेत्कामं तंतं प्राप्नोति मानवः
॥२९॥तस्मात्त्वं सर्वदा भक्त्या पठन्नेतद्द्विजोत्तम ॥
कायवाणीमनोभिस्तं भजेथा भक्तवत्सलम्
॥३०॥सौतिरुवाच
एतन्महासेनमुखाब्जनिःसृतं सावर्णिरापीय वचोमृतं सः ॥
चकार भक्तिं वसुदेवनन्दने नराकृतिब्रह्मणि सर्वमङ्गले
॥३१॥यूयं च सर्वे निगमागमज्ञा ब्रह्मण्यदेवं भजनीयमीशम् ॥
भजध्वमेकं तमुदारकीर्त्तिं श्रीवासुदेवं निजधर्मसंस्थाः
॥३२॥गोलोकधामपतये प्रकाशचयमूर्त्तये ॥
नमोस्तु वासुदेवाय भक्त्यानन्दविवृद्धये
॥३३॥इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां द्वितीये वैष्णवखण्डे श्रीवासुदेवमाहात्म्ये ग्रन्थसंप्रदायप्रवृत्तिनिरूपणं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥ ३२ ॥
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे द्वितीये वैष्णवखण्डे वासुदेवमाहात्म्यं सम्पूर्णम् ॥
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे द्वितीयं वैष्णवखण्डं सम्पूर्णम्
॥२॥