मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

देवीभागवतपुराणम् — तृतीयस्कन्धः, अध्याय ७

3
तृतीयस्कन्धः · 7

तत्त्वनिरूपणवर्णनम्

ब्रह्मोवाच

एवंप्रभावा सा देवी मया दृष्टाथ विष्णुना ।

शिवेनापि महाभाग तास्ता देव्यः पृथक्पृथक्

॥१॥

व्यास उवाच

इत्याकर्ण्य पितुर्वाक्यं नारदो मुनिसत्तमः ।

पप्रच्छ परमप्रीतः प्रजापतिमिदं वचः

॥२॥

नारद उवाच

पुमानाद्योऽविनाशी यो निर्गुणोऽच्युतिरव्ययः ।

दृष्टश्चैवानुभूतश्च तद्वदस्व पितामह

॥३॥

त्रिगुणा वीक्षिता शक्तिर्निर्गुणा कीदृशी पितः ।

तस्याः स्वरूपं मे ब्रूहि पुरुषस्य च पद्मज

॥४॥

यदर्थञ्च मया तप्तं श्वेतद्वीपे महातपः ।

दृष्टाः सिद्धा महात्मानस्तापसा गतमन्यवः

॥५॥

परमात्मा न सम्प्राप्तो मयाऽसौ दृष्टिगोचरः ।

पुनः पुनस्तपस्तीव्रं कृतं तत्र प्रजापते

॥६॥

भवता सगुणा शक्तिर्दृष्टा तात मनोरमा ।

निर्गुणा निर्गुणश्चैव कीदृशौ तौ वदस्व मे

॥७॥

व्यास उवाच

इति पृष्ठः पिता तेन नारदेन प्रजापतिः ।

उवाच वचनं तथ्यं स्मितपूर्वं पितामहः

॥८॥

ब्रह्मोवाच

निर्गुणस्य मुने रूपं न भवेद्दृष्टिगोचरम् ।

दृश्यञ्च नश्वरं यस्मादरूपं दृश्यते कथम्

॥९॥

निर्गुणा दुर्गमा शक्तिर्निर्गुणश्च तथा पुमान् ।

ज्ञानगम्यौ मुनीनां तु भावनीयौ तथा पुनः

॥१०॥

अनादिनिधनौ विद्धि सदा प्रकृतिपूरुषौ ।

विश्वासेनाभिगम्यौ तौ नाविश्वासेन कर्हिचित्

॥११॥

चैतन्यं सर्वभूतेषु यत्तद्विद्धि परात्मकम् ।

तेजः सर्वत्रगं नित्यं नानाभावेषु नारद

॥१२॥

तञ्च ताञ्च महाभाग व्यापकौ विद्धि सर्वगौ ।

ताभ्यां विहीनं संसारे न किञ्चिद्वस्तु विद्यते

॥१३॥

तौ विचिन्त्यौ सदा देहे मिश्रीभूतौ सदाव्ययौ ।

एकरूपौ चिदात्मानौ निगुणौ निर्मलावुभौ

॥१४॥

या शक्तिः परमात्माऽसौ सा योऽसौ सा परमा मता ।

अन्तरं नैतयोः कोऽपि सूक्ष्मं वेद च नारद

॥१५॥

अधीत्य सर्वशास्त्राणि वेदान्साङ्गांश्च नारद ।

न जानाति तयोः सूक्ष्ममन्तरं विरतिं विना

॥१६॥

अहङ्कारकृतं सर्वं विश्वं स्थावरजङ्गमम् ।

कथं तद्रहितं पुत्र भवेत्कल्पशतैरपि

॥१७॥

निर्गुणं सगुणः पुत्र कथं पश्यति चक्षुषा ।

सगुणं च महाबुद्धे चेतसा संविचारय

॥१८॥

पित्तेनाच्छादिता जिह्वा चक्षुश्च मुनिसत्तम ।

कटु पित्तं विजानाति रसं रूपं न तत्तथा

॥१९॥

गुणैः समावृतं चेतः कथं जानाति निर्गुणम् ।

अहङ्कारोद्भवं तच्च तद्विहीनं कथं भवेत्

॥२०॥

यावन्न गुणविच्छेदस्तावत्तद्दर्शनं कुतः ।

तं पश्यति तदा चित्ते यदाऽहङ्कारवर्जितः

॥२१॥

नारद उवाच

स्वरूपं देवदेवेश त्रयाणामेव विस्तरात् ।

गुणानां यत्स्वरूपोऽस्ति ह्यहङ्कारस्त्रिरूपकः

॥२२॥

सात्त्विको राजसश्चैव तामसश्च तथापरः ।

विभेदेन स्वरूपाणि वदस्व पुरुषोत्तम

॥२३॥

यज्ज्ञात्वा विप्रमुच्येऽहं ज्ञानं तद्वद मे प्रभो ।

गुणानां लक्षणान्येव विततानि विभागशः

॥२४॥

ब्रह्मोवाच

त्रयाणां शक्तयस्तिस्त्रस्तद्ब्रवीमि तवानघ ।

ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिरर्थशक्तिस्तथापरा

॥२५॥

सात्त्विकस्य ज्ञानशक्ती राजसस्य क्रियात्मिका ।

द्रव्यशक्तिस्तामसस्य तिस्रश्च कथितास्तव

॥२६॥

तेषां कार्याणि वक्ष्यामि शृणु नारद तत्त्वतः ।

तामस्या द्रव्यशक्तेश्च शब्दस्पर्शसमुद्भवः

॥२७॥

रूपं रसश्च गन्धश्च तन्मात्राणि प्रचक्षते ।

शब्दैकगुणमाकाशं वायुः स्पर्शगुणस्तथा

॥२८॥

सुरूपैकगुणोऽग्निश्च जलं रसगुणात्मकम् ।

पृथ्वी गन्धगुणा ज्ञेया सूक्ष्माण्येतानि नारद

॥२९॥

दशैतानि मिलित्वा तु द्रव्यशक्तियुतानि वै ।

तामसाहङ्कारजः स्यात्सर्गस्तदनुवृत्तिकः

॥३०॥

राजस्याश्च क्रियाशक्तेरुत्पन्नानि शृणुष्व मे ।

श्रोत्रं त्वग्रसना चक्षुर्घ्राणं चैव च पञ्चमम्

॥३१॥

ज्ञानेन्द्रियाणि चैतानि तथा कर्मेन्द्रियाणि च ।

वाक्पाणिपादपायुश्च गुह्यान्तानि च पञ्च वै

॥३२॥

प्राणोऽपानश्च व्यानश्च समानोदानवायवः ।

पञ्चदश मिलित्वैव राजसः सर्ग उच्यते

॥३३॥

साधनानि किलैतानि क्रियाशक्तिमयानि च ।

उपादानं किलैतेषां चिदनुवृत्तिरुच्यते

॥३४॥

ज्ञानशक्तिसमायुक्ताः सात्त्विकाच्च समुद्भवाः ।

दिशो वायुश्च सूर्यश्च वरुणश्चाश्विनावपि

॥३५॥

ज्ञानेन्द्रियाणां पञ्चानां पञ्चाधिष्ठातृदेवताः ।

चन्द्रो ब्रह्मा तथा रुद्रः क्षेत्रज्ञश्च चतुर्थकः

॥३६॥

इत्यन्तःकरणाख्यस्य बुद्ध्यादेश्चाधिदैवतम् ।

चत्वार्येव तथा प्रोक्ताः किलाधिष्ठातृदेवताः

॥३७॥

मनसा सह चैतानि नूनं पञ्चदशैव तु ।

सात्त्विकस्य तु सर्गोऽयं सात्त्विकाख्यः प्रकीर्तितः

॥३८॥

स्थूलसूक्ष्मादिभेदेन द्वे रूपे परमात्मनः ।

ज्ञानरूपं निराकारं निदानं तत्प्रचक्षते

॥३९॥

साधकस्य तु ध्यानादौ स्थूलरूपं प्रचक्षते ।

शरीरं सूक्ष्ममेवेदं पुरुषस्य प्रकीर्तितम्

॥४०॥

मम चैव शरीरं वै सूत्रमित्यभिधीयते ।

स्थूलं शरीरं वक्ष्यामि ब्रह्मणः परमात्मनः

॥४१॥

शृणु नारद यत्नेन यच्छ्रुत्वा विप्रमुच्यते ।

तन्मात्राणि पुरोक्तानि भूतसूक्ष्माणि यानि वै

॥४२॥

पञ्चीकृत्य तु तान्येव पञ्चभूतसमुद्भवः ।

पञ्चीकरणभेदोऽयं शृणु संवदतः किल

॥४३॥

प्रथमं रसतन्मात्रामुपादाय मनस्यपि ।

कल्पयेच्च तथा तद्वै यथा भवति चोदकम्

॥४४॥

शिष्टानां चैव भूतानामंशान्कृत्वा पृथक्पृथक् ।

उदके मिश्रयेच्चांशान्कृते रसमये ततः

॥४५॥

तदा भूतविभागे च चैतन्ये च प्रकाशिते ।

चैतन्यस्य प्रवेशात्तु तदाऽहमिति संशयः

॥४६॥

प्रतीयमाने तेनैव विशेषेणाभिमानतः ।

आदिनारायणो देवो भगवानिति चोच्यते

॥४७॥

घनीभूतेऽथ भूतानां विभागे स्पष्टतां गते ।

वृद्धिं प्राप्य गुणैश्चेत्थमेकैकगुणवृद्धितः

॥४८॥

आकाशस्य गुणश्चैकः शब्द एव न चापरः ।

शब्दस्पर्शौ च वायोश्च द्वौ गुणौ परिकीर्तितौ

॥४९॥

अग्नेः शब्दश्च स्पर्शश्च रूपमेते त्रयो गुणाः ।

शब्दस्पर्शरूपरसाश्चत्वारो वै जलस्य च

॥५०॥

स्पर्शशब्दरसा रूपं गन्धश्च पृथिवीगुणाः ।

एवं मिलितयोगैश्च ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुच्यते

॥५१॥

सर्वे जीवा मिलित्वैव ब्रह्माण्डांशसमुद्भवाः ।

चतुरशीतिलक्षाश्च प्रोक्ता वै जीवजातयः

॥५२॥

इति श्रीदेवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे तत्त्वनिरूपणवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः ॥ ७ ॥