मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

शिवपुराणम् — पूर्वभागः, अध्याय ८

3
वायवीयसंहिता · पूर्वभागः · 8

केन मानेन कालेस्मिन्नायुस्संख्या प्रकल्प्यते

ऋषय ऊचुः

केन मानेन कालेस्मिन्नायुस्संख्या प्रकल्प्यते ।

संख्यारूपस्य कालस्य कः पुनः परमो ऽवधिः

॥१॥

वायुरुवाच

आयुषो ऽत्र निमेषाख्यमाद्यमानं प्रचक्षते ।

संख्यारूपस्य कालस्य शांत्त्वतीतकलावधि

॥२॥

अक्षिपक्ष्मपरिक्षेपो निमेषः परिकल्पितः ।

तादृशानां निमेषाणां काष्ठा दश च पञ्च च

॥३॥

काष्ठांस्त्रिंशत्कला नाम कलांस्त्रिंशन्मुहूर्तकः ।

मुहूर्तानामपि त्रिंशदहोरात्रं प्रचक्षते

॥४॥

त्रिंशत्संख्यैरहोरात्रैर्मासः पक्षद्वयात्मकः

॥५॥

ज्ञेयं पित्र्यमहोरात्रं मासः कृष्णसितात्मकः

॥६॥

मासैस्तैरयनं षड्भिर्वर्षं द्वे चायनं मतम् ।

लौकिकेनैव मानेन अब्दो यो मानुषः स्मृतः

॥७॥

एतद्दिव्यमहोरात्रमिति शास्त्रस्य निश्चयः ।

दक्षिणं चायनं रात्रिस्तथोदगयनं दिनम्

॥८॥

मासस्त्रिंशदहोरात्रैर्दिव्यो मानुषवत्स्मृतः ।

संवत्सरो ऽपि देवानां मासैर्द्वादशभिस्तथा

॥९॥

त्रीणि वर्षशतान्येव षष्टिवर्षयुतान्यपि ।

दिव्यस्संवत्सरो ज्ञेयो मानुषेण प्रकीर्तितः

॥१०॥

दिव्येनैव प्रमाणेन युगसंख्या प्रवर्तते ।

चत्वारि भारते वर्षे युगानि कवयो विदुः

॥११॥

पूर्वं कृतयुगं नाम ततस्त्रेता विधीयते ।

द्वापरं च कलिश्चैव युगान्येतानि कृत्स्नशः

॥१२॥

चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् ।

तस्य तावच्छतीसंध्या संध्यांशश्च तथाविधः

॥१३॥

इतरेषु ससंध्येषु ससंध्यांशेषु च त्रिषु ।

एकापायेन वर्तंते सहस्राणि शतानि च

॥१४॥

एतद्द्वादशसाहस्रं साधिकं च चतुर्युगम् ।

चतुर्युगसहस्रं यत्संकल्प इति कथ्यते

॥१५॥

चतुर्युगैकसप्तत्या मनोरंतरमुच्यते ।

कल्पे चतुर्दशैकस्मिन्मनूनां परिवृत्तयः

॥१६॥

एतेन क्रमयोगेन कल्पमन्वंतराणि च ।

सप्रजानि व्यतीतानि शतशो ऽथ सहस्रशः

॥१७॥

अज्ञेयत्वाच्च सर्वेषामसंख्येयतया पुनः ।

शक्यो नैवानुपूर्व्याद्वै तेषां वक्तुं सुविस्तरः

॥१८॥

कल्पो नाम दिवा प्रोक्तो ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः ।

कल्पानां वै सहस्रं च ब्राह्मं वर्षमिहोच्यते

॥१९॥

वर्षाणामष्टसाहस्रं यच्च तद्ब्रह्मणो युगम् ।

सवनं युगसाहस्रं ब्रह्मणः पद्मजन्मनः

॥२०॥

सवनानां सहस्रं च त्रिगुणं त्रिवृतं तथा ।

कल्प्यते सकलः कालो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

॥२१॥

तस्य वै दिवसे यांति चतुर्दश पुरंदराः ।

शतानि मासे चत्वारि विंशत्या सहितानि च

॥२२॥

अब्दे पञ्च सहस्राणि चत्वारिंशद्युतानि च ।

चत्वारिंशत्सहस्राणि पञ्च लक्षाणि चायुषि

॥२३॥

ब्रह्मा विष्णोर्दिने चैको विष्णू रुद्रदिने तथा ।

ईश्वरस्य दिने रुद्रस्सदाख्यस्य तथेश्वरः

॥२४॥

साक्षाच्छिवस्य तत्संख्यस्तथा सो ऽपि सदाशिवः ।

चत्वारिंशत्सहस्राणि पञ्चलक्षाणि चायुषि

॥२५॥

तस्मिन्साक्षाच्छिवेनैष कालात्मा सम्प्रवर्तते ।

७.१,८.२६*१ यत्तत्सृष्टेस्समाख्यातं कालान्तरमिह द्विजाः ।

७.१,८.२६*१ एतत्कालान्तरं ज्ञेयमहर्वै पारमेश्वरम् ।

७.१,८.२६*२ रात्रिश्च तावती ज्ञेया परमेशस्य कृत्स्नशः ।

७.१,८.२६*२ अहस्तस्य तु या सृष्टी रात्रिश्च प्रलयः स्मृतः ।

अहर्न विद्यते तस्य न रात्रिरिति धारयेत्

॥२७॥

एषोपचारः क्रियते लोकानां हितकाम्यया ।

प्रजाः प्रजानां पतयो मूर्तयश्च सुरासुराः

॥२८॥

इन्द्रियाणीन्द्रियार्थाश्च महाभूतानि पञ्च च ।

तन्मात्राण्यथ भूतादिर्बुद्धिश्च सह दैवतः

॥२९॥

अहस्तिष्ठंति सर्वाणि पारमेशस्य धीमतः ।

अहरंते प्रलीयन्ते रात्र्यन्ते विश्वसंभवः

॥३०॥

यो विश्वात्मा कर्मकालस्वभावाद्यर्थे शक्तिर्यस्य नोल्लंघनीया ।

यस्यैवाज्ञाधीनमेतत्समस्तं नमस्तस्मै महते शंकराय

॥३१॥

इति श्रीशिवमहापुराणे सप्तम्यां वायवीयसंहितायां पूर्वभागे कालप्रभावे त्रिदेवायुर्वर्णनं नामाष्टमो ऽध्यायः