dakṣayajñavidhvaṃsavarṇanam
tasminnavasare vyomni samāvirabhavadrathaḥ |
sahasrasūryasaṃkāśaścārucīravṛṣadhvajaḥ
||1||तस्मिन्नवसरे व्योम्नि समाविरभवद्रथः ।
सहस्रसूर्यसंकाशश्चारुचीरवृषध्वजः
aśvaratnadvayodāro rathacakracatuṣṭayaḥ |
sañcitānekadivyāstraśastraratnapariṣkṛtaḥ
||2||अश्वरत्नद्वयोदारो रथचक्रचतुष्टयः ।
सञ्चितानेकदिव्यास्त्रशस्त्ररत्नपरिष्कृतः
tasyāpi rathavaryasya syātsa eva hi sārathiḥ |
yathā ca traipure yuddhe pūrvaṃ śārvarathe sthitaḥ
||3||तस्यापि रथवर्यस्य स्यात्स एव हि सारथिः ।
यथा च त्रैपुरे युद्धे पूर्वं शार्वरथे स्थितः
sa taṃ rathavaraṃ brahmā śāsanādeva śūlinaḥ |
haressamīpamānīya kṛtāñjalirabhāṣata
||4||स तं रथवरं ब्रह्मा शासनादेव शूलिनः ।
हरेस्समीपमानीय कृताञ्जलिरभाषत
bhagavanbhadra bhadrāṃga bhagavānindubhūṣaṇaḥ |
ājñāpayati vīrastvāṃ rathamāroḍhumavyayaḥ
||5||भगवन्भद्र भद्रांग भगवानिन्दुभूषणः ।
आज्ञापयति वीरस्त्वां रथमारोढुमव्ययः
rebhyāśramasamīpasthastryaṃbako 'ṃbikayā saha |
sampaśyate mahābāho dussahaṃ te parākramam
||6||रेभ्याश्रमसमीपस्थस्त्र्यंबको ऽंबिकया सह ।
सम्पश्यते महाबाहो दुस्सहं ते पराक्रमम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā sa vīro gaṇakuñjaraḥ |
āruroha rathaṃ divyamanugṛhya pitāmaham
||7||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स वीरो गणकुञ्जरः ।
आरुरोह रथं दिव्यमनुगृह्य पितामहम्
tathā rathavare tasminsthite brahmaṇi sārathau |
bhadrasya vavṛdhe lakṣmī rudrasyeva puradviṣaḥ
||8||तथा रथवरे तस्मिन्स्थिते ब्रह्मणि सारथौ ।
भद्रस्य ववृधे लक्ष्मी रुद्रस्येव पुरद्विषः
tataḥ śaṃkhavaraṃ dīptaṃ pūrṇacaṃdrasamaprabham |
pradadhmau vadane kṛtvā bhānukaṃpo mahābalaḥ
||9||ततः शंखवरं दीप्तं पूर्णचंद्रसमप्रभम् ।
प्रदध्मौ वदने कृत्वा भानुकंपो महाबलः
tasya śaṃkhasya taṃ nādaṃ bhinnasārasasannibham |
śrutvā bhayena devānāṃ jajvāla jaṭharānalaḥ
||10||तस्य शंखस्य तं नादं भिन्नसारससन्निभम् ।
श्रुत्वा भयेन देवानां जज्वाल जठरानलः
yakṣavidyādharāhīndraiḥ siddhairyuddhadidṛkṣubhiḥ |
kṣaṇena nibaḍībhūtāḥ sākāśavivarā diśāḥ
||11||यक्षविद्याधराहीन्द्रैः सिद्धैर्युद्धदिदृक्षुभिः ।
क्षणेन निबडीभूताः साकाशविवरा दिशाः
tataḥ śārṅgeṇa cāpāṅkātsa nārāyaṇanīradaḥ |
mahatā bāṇavarṣeṇa tutoda gaṇagovṛṣam
||12||ततः शार्ङ्गेण चापाङ्कात्स नारायणनीरदः ।
महता बाणवर्षेण तुतोद गणगोवृषम्
taṃ dṛṣṭvā viṣṇumāyāṃtaṃ śatadhā bāṇavarṣiṇam |
sa cādade dhanurjaitraṃ bhadro bāṇasahasramuk
||13||तं दृष्ट्वा विष्णुमायांतं शतधा बाणवर्षिणम् ।
स चाददे धनुर्जैत्रं भद्रो बाणसहस्रमुक्
samādāya ca taddivyaṃ dhanussamarabhairavam |
śanairvisphārayāmāsa meruṃ dhanuriveśvaraḥ
||14||समादाय च तद्दिव्यं धनुस्समरभैरवम् ।
शनैर्विस्फारयामास मेरुं धनुरिवेश्वरः
tasya visphāryamāṇasya dhanuṣo 'bhūnmahāsvanaḥ |
tena svanena mahatā pṛthivīṃ samakaṃpayat
||15||तस्य विस्फार्यमाणस्य धनुषो ऽभून्महास्वनः ।
तेन स्वनेन महता पृथिवीं समकंपयत्
tataḥ śaravaraṃ ghoraṃ dīptamāśīviṣopamam |
jagrāha gaṇapaḥ śrīmānsvayamugraparākramaḥ
||16||ततः शरवरं घोरं दीप्तमाशीविषोपमम् ।
जग्राह गणपः श्रीमान्स्वयमुग्रपराक्रमः
bāṇoddhāre bhujo hyasya tūṇīvadanasaṃgataḥ |
pratyadṛśyata valmīkaṃ vivekṣuriva pannagaḥ
||17||बाणोद्धारे भुजो ह्यस्य तूणीवदनसंगतः ।
प्रत्यदृश्यत वल्मीकं विवेक्षुरिव पन्नगः
samuddhṛtaḥ kare tasya tatkṣaṇaṃ ruruce śareḥ |
mahābhujaṃgasaṃdaṣṭo yathā bālabhujaṅgamaḥ
||18||समुद्धृतः करे तस्य तत्क्षणं रुरुचे शरेः ।
महाभुजंगसंदष्टो यथा बालभुजङ्गमः
śareṇa ghanatīvreṇa bhadro rudraparākramaḥ |
vivyādha kupito gāḍhaṃ lalāṭe viṣṇumavyayam
||19||शरेण घनतीव्रेण भद्रो रुद्रपराक्रमः ।
विव्याध कुपितो गाढं ललाटे विष्णुमव्ययम्
lalāṭe 'bhihito viṣṇuḥ pūrvamevāvamānitaḥ |
cukopa gaṇapeṃdrāya mṛgeṃdrāyeva govṛṣaḥ
||20||ललाटे ऽभिहितो विष्णुः पूर्वमेवावमानितः ।
चुकोप गणपेंद्राय मृगेंद्रायेव गोवृषः
tatastvaśanikalpena krūrāsyena maheṣuṇā |
vivyādha gaṇarājasya bhuje bhujagasannibhe
||21||ततस्त्वशनिकल्पेन क्रूरास्येन महेषुणा ।
विव्याध गणराजस्य भुजे भुजगसन्निभे
so 'pi tasya bhuje bhūyaḥ sūryāyutasamaprabham |
visasarja śaraṃ vegādvīrabhadro mahābalaḥ
||22||सो ऽपि तस्य भुजे भूयः सूर्यायुतसमप्रभम् ।
विससर्ज शरं वेगाद्वीरभद्रो महाबलः
sa ca viṣṇuḥ punarbhadraṃ bhadro viṣṇuṃ tathā punaḥ |
sa ca taṃ sa ca taṃ viprāśśaraistāvanujaghnatuḥ
||23||स च विष्णुः पुनर्भद्रं भद्रो विष्णुं तथा पुनः ।
स च तं स च तं विप्राश्शरैस्तावनुजघ्नतुः
tayoḥ parasparaṃ vegāccharānāśu vimuṃcatoḥ |
dvayossamabhavadyuddhaṃ tumulaṃ romaharṣaṇam
||24||तयोः परस्परं वेगाच्छरानाशु विमुंचतोः ।
द्वयोस्समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्
taddṛṣṭvā tumulaṃ yuddhaṃ tayoreva parasparam |
hāhākāro mahānāsīdākāśe khecareritaḥ
||25||तद्दृष्ट्वा तुमुलं युद्धं तयोरेव परस्परम् ।
हाहाकारो महानासीदाकाशे खेचरेरितः
tatastvanalatuṃḍena śareṇādityavarcasā |
vivyādha sudṛḍhaṃ bhadro viṣṇormahati vakṣasi
||26||ततस्त्वनलतुंडेन शरेणादित्यवर्चसा ।
विव्याध सुदृढं भद्रो विष्णोर्महति वक्षसि
sa tu tīvraprapātena śareṇa dṛḍhamāhataḥ |
mahatīṃ rujamāsādya nipapāta vimohitaḥ
||27||स तु तीव्रप्रपातेन शरेण दृढमाहतः ।
महतीं रुजमासाद्य निपपात विमोहितः
punaḥ kṣaṇādivotthāya labdhasaṃjñastadā hariḥ |
sarvāṇyapi ca divyāstrāṇyathainaṃ pratyavāsṛjat
||28||पुनः क्षणादिवोत्थाय लब्धसंज्ञस्तदा हरिः ।
सर्वाण्यपि च दिव्यास्त्राण्यथैनं प्रत्यवासृजत्
sa ca viṣṇurdhanurmuktānsarvāñcharvacamūpatiḥ |
sahasā vārayāmāsa ghoraiḥ pratiśaraiḥ śarān
||29||स च विष्णुर्धनुर्मुक्तान्सर्वाञ्छर्वचमूपतिः ।
सहसा वारयामास घोरैः प्रतिशरैः शरान्
tato viṣṇussvanāmāṃkaṃ bāṇamavyāhataṃ kvacit |
sasarja krodharaktā kṣastamuddiśya gaṇeśvaram |
taṃ bāṇaṃ bāṇavaryeṇa bhadro bhadrāhvayeṇa tu
||30||ततो विष्णुस्स्वनामांकं बाणमव्याहतं क्वचित् ।
ससर्ज क्रोधरक्ता क्षस्तमुद्दिश्य गणेश्वरम् ।
तं बाणं बाणवर्येण भद्रो भद्राह्वयेण तु
aprāptameva bhagavāñciccheda śatadhā pathi |
athaikeneṣuṇā śārṅgaṃ dvābhyāṃ pakṣau garutmataḥ
||31||अप्राप्तमेव भगवाञ्चिच्छेद शतधा पथि ।
अथैकेनेषुणा शार्ङ्गं द्वाभ्यां पक्षौ गरुत्मतः
nimeṣādeva ciccheda tadadbhutamivābhavat |
tato yogabalādviṣṇurdehāddevānsudāruṇān
||32||निमेषादेव चिच्छेद तदद्भुतमिवाभवत् ।
ततो योगबलाद्विष्णुर्देहाद्देवान्सुदारुणान्
śaṃkhacakragadāhastān visasarja sahasraśaḥ |
sarvāṃstānkṣaṇamātreṇa traipurāniva śaṃkaraḥ
||33||शंखचक्रगदाहस्तान् विससर्ज सहस्रशः ।
सर्वांस्तान्क्षणमात्रेण त्रैपुरानिव शंकरः
nirdadāha mahābāhurnetrasṛṣṭena vahninā |
tataḥ kruddhataro viṣṇuścakramudyamya satvaraḥ
||34||निर्ददाह महाबाहुर्नेत्रसृष्टेन वह्निना ।
ततः क्रुद्धतरो विष्णुश्चक्रमुद्यम्य सत्वरः
tasminvīro samutsraṣṭuṃ tadānīmudyato 'bhavat |
taṃ dṛṣṭvā cakramudyamya purataḥ samupasthitam
||35||तस्मिन्वीरो समुत्स्रष्टुं तदानीमुद्यतो ऽभवत् ।
तं दृष्ट्वा चक्रमुद्यम्य पुरतः समुपस्थितम्
smayanniva gaṇeśāno vyaṣṭaṃbhayadayatnataḥ |
staṃbhitāṃgastu taccakraṃ ghoramapratimaṃ kvacit
||36||स्मयन्निव गणेशानो व्यष्टंभयदयत्नतः ।
स्तंभितांगस्तु तच्चक्रं घोरमप्रतिमं क्वचित्
icchannapi samutsraṣṭuṃ na viṣṇurabhavatkṣamaḥ |
śvasannivaikamuddhṛtya bāhuṃ cakrasamanvitam
||37||इच्छन्नपि समुत्स्रष्टुं न विष्णुरभवत्क्षमः ।
श्वसन्निवैकमुद्धृत्य बाहुं चक्रसमन्वितम्
atiṣṭhadalaso bhūtvā pāṣāṇa iva niścalaḥ |
viśarīro yathājīvo viśṛṅgo vā yathā vṛṣaḥ
||38||अतिष्ठदलसो भूत्वा पाषाण इव निश्चलः ।
विशरीरो यथाजीवो विशृङ्गो वा यथा वृषः
vidaṃṣṭraśca yathā siṃhastathā viṣṇuravasthitaḥ |
taṃ dṛṣṭvā durdaśāpannaṃ viṣṇumiṃdrādayaḥ surāḥ |
samunnaddhā gaṇendreṇa mṛgeṃdreṇeva govṛṣāḥ
||39||विदंष्ट्रश्च यथा सिंहस्तथा विष्णुरवस्थितः ।
तं दृष्ट्वा दुर्दशापन्नं विष्णुमिंद्रादयः सुराः ।
समुन्नद्धा गणेन्द्रेण मृगेंद्रेणेव गोवृषाः
pragṛhītāyudhā yauddhuṃkruddhāḥ samupatasthire |
tāndṛṣṭvā samare bhadraḥkṣudrāniva harirmṛgān
||40||प्रगृहीतायुधा यौद्धुंक्रुद्धाः समुपतस्थिरे ।
तान्दृष्ट्वा समरे भद्रःक्षुद्रानिव हरिर्मृगान्
sākṣādrudratanurvīro varavīragaṇāvṛtaḥ |
aṭṭahāsena ghoreṇa vyaṣṭaṃ bhayadaniṃditaḥ
||41||साक्षाद्रुद्रतनुर्वीरो वरवीरगणावृतः ।
अट्टहासेन घोरेण व्यष्टं भयदनिंदितः
tathā śatamakhasyāpi savajro dakṣiṇaḥ karaḥ |
sisṛkṣoreva udvajraścitrīkṛta ivābhavat
||42||तथा शतमखस्यापि सवज्रो दक्षिणः करः ।
सिसृक्षोरेव उद्वज्रश्चित्रीकृत इवाभवत्
anyeṣāmapi sarveṣāṃ saraktā api bāhavaḥ |
alasānāmivāraṃbhāstādṛśāḥ pratiyāṃtyuta
||43||अन्येषामपि सर्वेषां सरक्ता अपि बाहवः ।
अलसानामिवारंभास्तादृशाः प्रतियांत्युत
evaṃ bhagavatā tena vyāhatāśeṣavaibhavāt |
amarāḥ samare tasya purataḥ sthātumakṣamāḥ
||44||एवं भगवता तेन व्याहताशेषवैभवात् ।
अमराः समरे तस्य पुरतः स्थातुमक्षमाः
stabdhairavayavaireva dudruvurbhayavihvalāḥ |
sthitiṃ ca cakrire yuddhe vīratejobhayākulāḥ
||45||स्तब्धैरवयवैरेव दुद्रुवुर्भयविह्वलाः ।
स्थितिं च चक्रिरे युद्धे वीरतेजोभयाकुलाः
vidrutāṃstridaśānvīrānvīrabhadro mahābhujaḥ |
vivyādha niśitairbāṇairmagho varṣairivācalān
||46||विद्रुतांस्त्रिदशान्वीरान्वीरभद्रो महाभुजः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्मघो वर्षैरिवाचलान्
bahavastasya vīrasya bāhavaḥ parighopamāḥ |
śastraiścakāśire dīptaiḥ sāgnijvālā ivoragāḥ
||47||बहवस्तस्य वीरस्य बाहवः परिघोपमाः ।
शस्त्रैश्चकाशिरे दीप्तैः साग्निज्वाला इवोरगाः
astraśastrāṇyanekānisavīro visṛjanbabhau |
visṛjansarvabhūtāni yathādau viśvasaṃbhavaḥ
||48||अस्त्रशस्त्राण्यनेकानिसवीरो विसृजन्बभौ ।
विसृजन्सर्वभूतानि यथादौ विश्वसंभवः
yathā raśmibhirādityaḥ pracchādayati medinīm |
tathā vīraḥ kṣaṇādeva śaraiḥ prācchādayaddiśaḥ
||49||यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
तथा वीरः क्षणादेव शरैः प्राच्छादयद्दिशः
khamaṃḍale gaṇendrasya śarāḥ kanakabhūṣitāḥ |
utpataṃtastaḍidrūpairupamānapadaṃ yayuḥ
||50||खमंडले गणेन्द्रस्य शराः कनकभूषिताः ।
उत्पतंतस्तडिद्रूपैरुपमानपदं ययुः
mahāṃtaste suragaṇānmaṃḍūkānivaḍuṃḍubhāḥ |
prāṇairviyojayāmāsuḥ papuśca rudhirāsavam
||51||महांतस्ते सुरगणान्मंडूकानिवडुंडुभाः ।
प्राणैर्वियोजयामासुः पपुश्च रुधिरासवम्
nikṛttabāhavaḥ kecitkecillūnavarānanāḥ |
pārśve vidāritāḥ kecinnipeturamarā bhuvi
||52||निकृत्तबाहवः केचित्केचिल्लूनवराननाः ।
पार्श्वे विदारिताः केचिन्निपेतुरमरा भुवि
viśikhonmathitairgātrairbahubhiśchinnasandhibhiḥ |
vivṛttanayanāḥ kecinnipeturbhūtale mṛtāḥ |
gāṃ praveṣṭumivecchaṃtaḥ khaṃ gaṃtumiva lipsavaḥ
||53||विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बहुभिश्छिन्नसन्धिभिः ।
विवृत्तनयनाः केचिन्निपेतुर्भूतले मृताः ।
गां प्रवेष्टुमिवेच्छंतः खं गंतुमिव लिप्सवः
alabdhātmanirodhānāṃ vyalīyaṃtaḥ parasparam |
bhūmau kecitpraviviśuḥ parvatānāṃ guhāḥ pare
||54||अलब्धात्मनिरोधानां व्यलीयंतः परस्परम् ।
भूमौ केचित्प्रविविशुः पर्वतानां गुहाः परे
apare jagmurākāśaṃ pare ca viviśurjalam |
tathā saṃchinnasarvāṃgaissa vīrastridaśairbabhau
||55||अपरे जग्मुराकाशं परे च विविशुर्जलम् ।
तथा संछिन्नसर्वांगैस्स वीरस्त्रिदशैर्बभौ
parigrastaprajāvargo bhagavāniva bhairavaḥ |
dagdhatripurasaṃvyūhastripurāriryathābhavat
||56||परिग्रस्तप्रजावर्गो भगवानिव भैरवः ।
दग्धत्रिपुरसंव्यूहस्त्रिपुरारिर्यथाभवत्
evaṃ devabalaṃ sarvaṃ dīnaṃ bībhatsadarśanam |
gaṇeśvarasamutpannaṃ kṛpaṇaṃ vapurādade
||57||एवं देवबलं सर्वं दीनं बीभत्सदर्शनम् ।
गणेश्वरसमुत्पन्नं कृपणं वपुराददे
tadā tridaśavīrāṇāmasṛksalilavāhinī |
prāvartata nadī ghorā prāṇināṃ bhayaśaṃsinī
||58||तदा त्रिदशवीराणामसृक्सलिलवाहिनी ।
प्रावर्तत नदी घोरा प्राणिनां भयशंसिनी
rudhireṇa pariklinnā yajñabhūmistadā babhau |
raktārdravasanā śyāmā hataśuṃbheva kaiśikī
||59||रुधिरेण परिक्लिन्ना यज्ञभूमिस्तदा बभौ ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा हतशुंभेव कैशिकी
tasminmahati saṃvṛtte samare bhṛśadāruṇe |
bhayeneva paritrastā pracacāla vasundharā
||60||तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
भयेनेव परित्रस्ता प्रचचाल वसुन्धरा
mahormikalilāvartaścukṣubhe ca mahodadhiḥ |
petuścolkā mahotpātāḥ śākhāśca mumucurdrumāḥ
||61||महोर्मिकलिलावर्तश्चुक्षुभे च महोदधिः ।
पेतुश्चोल्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः
aprasannā diśaḥ sarvāḥ pavanaścāśivo vavau |
aho vidhiviparyāsastvaśvamedhoyamadhvaraḥ |
yajamānassvayaṃ dakṣau brahmaputraprajāpatiḥ
||62||अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ ।
अहो विधिविपर्यासस्त्वश्वमेधोयमध्वरः ।
यजमानस्स्वयं दक्षौ ब्रह्मपुत्रप्रजापतिः
dharmādayassadasyāśca rakṣitā garuḍadhvajaḥ |
bhāgāṃśca pratigṛhṇaṃti sākṣādiṃdrādayaḥ surāḥ
||63||धर्मादयस्सदस्याश्च रक्षिता गरुडध्वजः ।
भागांश्च प्रतिगृह्णंति साक्षादिंद्रादयः सुराः
tathāpi yajamānasya yajñasya ca sahartvijaḥ |
sadya eva śiraśchedassādhu saṃpadyate phalam
||64||तथापि यजमानस्य यज्ञस्य च सहर्त्विजः ।
सद्य एव शिरश्छेदस्साधु संपद्यते फलम्
tasmānnāvedanirdiṣṭaṃ na ceśvarabahiṣkṛtam
||65||तस्मान्नावेदनिर्दिष्टं न चेश्वरबहिष्कृतम्
nāsatparigṛhītaṃ ca karma kuryātkadācana |
7.1,22. 65 kṛtvāpi sumahatpuṇyamiṣṭvā yajñaśatairapi |
na tatphalamavāpnoti bhaktihīno maheśvare
||66||नासत्परिगृहीतं च कर्म कुर्यात्कदाचन ।
७.१,२२. ६५ कृत्वापि सुमहत्पुण्यमिष्ट्वा यज्ञशतैरपि ।
न तत्फलमवाप्नोति भक्तिहीनो महेश्वरे
kṛtvāpi sumahatpāpaṃ bhaktyā yajati yaśśivam |
mucyate pātakaiḥ sarvairnātra kāryā vicāraṇā
||67||कृत्वापि सुमहत्पापं भक्त्या यजति यश्शिवम् ।
मुच्यते पातकैः सर्वैर्नात्र कार्या विचारणा
bahunātra kimuktena vṛthā dānaṃ vṛthā tapaḥ |
vṛthā yajño vṛthā homaḥ śivanindāratasya tu
||68||बहुनात्र किमुक्तेन वृथा दानं वृथा तपः ।
वृथा यज्ञो वृथा होमः शिवनिन्दारतस्य तु
tataḥ sanārāyaṇakāssarudrāḥ salokapālāssamare suraughāḥ |
gaṇeṃdracāpacyutabāṇaviddhāḥ pradudruvurgāḍharujābhibhūtāḥ
||69||ततः सनारायणकास्सरुद्राः सलोकपालास्समरे सुरौघाः ।
गणेंद्रचापच्युतबाणविद्धाः प्रदुद्रुवुर्गाढरुजाभिभूताः
celuḥ kvacitkecana śīrṇakeśāḥ seduḥ kvacitkecana dīrghagātrāḥ |
petuḥ kvacitkecana bhinnavaktrā neśuḥ kvacitkecana devavīrāḥ
||70||चेलुः क्वचित्केचन शीर्णकेशाः सेदुः क्वचित्केचन दीर्घगात्राः ।
पेतुः क्वचित्केचन भिन्नवक्त्रा नेशुः क्वचित्केचन देववीराः
kecicca tatra tridaśā vipannā visrastavastrābharaṇāstraśastrāḥ |
nipeturudbhāsitadīnamudrā madaṃ ca darpaṃ ca balaṃ ca hitvā
||71||केचिच्च तत्र त्रिदशा विपन्ना विस्रस्तवस्त्राभरणास्त्रशस्त्राः ।
निपेतुरुद्भासितदीनमुद्रा मदं च दर्पं च बलं च हित्वा
sasmutpathaprasthitamapradhṛṣyo vikṣipya dakṣādhvaramakṣatāstraiḥ |
babhau gaṇeśassa gaṇeśvarāṇāṃ madhye sthitaḥ siṃha ivarṣabhāṇām
||72||सस्मुत्पथप्रस्थितमप्रधृष्यो विक्षिप्य दक्षाध्वरमक्षतास्त्रैः ।
बभौ गणेशस्स गणेश्वराणां मध्ये स्थितः सिंह इवर्षभाणाम्
iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāṃ pūrkhaṇḍe dakṣayajñavidhvaṃsavarṇanaṃ nāma dvāviṃśo 'dhyāyaḥ