tvayā sūta mahābhāga śrāvitā hyadbhutā kathā
ṛṣaya ūcuḥ
tvayā sūta mahābhāga śrāvitā hyadbhutā kathā |
mahākālākhyaliṃgasya nijabhaktasurakṣikaḥ
||1||त्वया सूत महाभाग श्राविता ह्यद्भुता कथा ।
महाकालाख्यलिंगस्य निजभक्तसुरक्षिकः
jyotirliṃgaṃ caturthaṃ ca kṛpayā vada vittama |
oṃkāraṃ parameśasya sarvapātakahāriṇaḥ
||2||ज्योतिर्लिंगं चतुर्थं च कृपया वद वित्तम ।
ॐकारं परमेशस्य सर्वपातकहारिणः
sūta uvāca
oṃkāre parameśākhyaṃ liṃgamāsīdyathā dvijāḥ |
tathā vakṣyāmi vaḥ prītyā śrūyatāṃ paramarṣayaḥ |
kasmiṃścitsamaye cāña nārado bhagavānmuniḥ |
gokarṇākhyaṃ śivaṃ gatvā siṣeve parabhaktimān
||4||ॐकारे परमेशाख्यं लिंगमासीद्यथा द्विजाः ।
तथा वक्ष्यामि वः प्रीत्या श्रूयतां परमर्षयः ।
कस्मिंश्चित्समये चाञ नारदो भगवान्मुनिः ।
गोकर्णाख्यं शिवं गत्वा सिषेवे परभक्तिमान्
tatassa āgato vindhyaṃ nageśaṃ munisattamaḥ |
tatraiva pūjitastena bahumānapurassaram
||5||ततस्स आगतो विन्ध्यं नगेशं मुनिसत्तमः ।
तत्रैव पूजितस्तेन बहुमानपुरस्सरम्
mayi sarvaṃ vidyate ca na nyūnaṃ hi kadācana |
iti bhāvaṃ samāsthāya saṃsthito nāradāgrataḥ
||6||मयि सर्वं विद्यते च न न्यूनं हि कदाचन ।
इति भावं समास्थाय संस्थितो नारदाग्रतः
tanmānaṃ tattadā śrutvā nārado mānahā tataḥ |
niśśvasya saṃsthitastatra śrutvāvindhyo'bravīdidam
||7||तन्मानं तत्तदा श्रुत्वा नारदो मानहा ततः ।
निश्श्वस्य संस्थितस्तत्र श्रुत्वाविन्ध्योऽब्रवीदिदम्
vindhya uvāca
kiṃ nyūnaṃ ca tvayā dṛṣṭaṃ mayi niśśvāsakāraṇam |
tacchrutvā nārado vākyamabravītsa mahāmuniḥ
||8||किं न्यूनं च त्वया दृष्टं मयि निश्श्वासकारणम् ।
तच्छ्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्स महामुनिः
nārada uvāca
vidyate tvayi sarvaṃ hi meruruccataraḥ punaḥ |
deveṣvapi vibhāgo'sya na tavāsti kadācana
||9||विद्यते त्वयि सर्वं हि मेरुरुच्चतरः पुनः ।
देवेष्वपि विभागोऽस्य न तवास्ति कदाचन
sūta uvāca
ityuktvā nāradastasmājjagāma ca yathāgatam |
vindhyaśca paritapto vai dhigvai me jīvitādikam
||10||इत्युक्त्वा नारदस्तस्माज्जगाम च यथागतम् ।
विन्ध्यश्च परितप्तो वै धिग्वै मे जीवितादिकम्
viśveśvaraṃ tathā śaṃbhumārādhya ca tapāmyaham |
iti niścitya manasā śaṃkara śaraṇaṃ gataḥ
||11||विश्वेश्वरं तथा शंभुमाराध्य च तपाम्यहम् ।
इति निश्चित्य मनसा शंकर शरणं गतः
jagāma tatra suprītyā hyoṃkāro yatra vai svayam |
cakāra ca punastatra śivamūrtiśca pārthivīm
||12||जगाम तत्र सुप्रीत्या ह्योंकारो यत्र वै स्वयम् ।
चकार च पुनस्तत्र शिवमूर्तिश्च पार्थिवीम्
ārādhya ca tadā śaṃbhuṃ ṣaṇmāsaṃ sa nirantaram |
na cacāla tapasthānācchivadhyānaparāyaṇaḥ
||13||आराध्य च तदा शंभुं षण्मासं स निरन्तरम् ।
न चचाल तपस्थानाच्छिवध्यानपरायणः
evaṃ viṃdhyatapo dṛṣṭvā prasannaḥ pārvatīpatiḥ |
svarūpaṃ darśayāmāsa durllabhaṃ yogināmapi
||14||एवं विंध्यतपो दृष्ट्वा प्रसन्नः पार्वतीपतिः ।
स्वरूपं दर्शयामास दुर्ल्लभं योगिनामपि
prasannassa tadovāca brūhi tvaṃ manasepsitam |
tapasā te prasannosmi bhaktānāmīpsitapradaḥ
||15||प्रसन्नस्स तदोवाच ब्रूहि त्वं मनसेप्सितम् ।
तपसा ते प्रसन्नोस्मि भक्तानामीप्सितप्रदः
vindhya uvāca
yadi prasanno deveśa buddhiṃ dehi yathepsitām |
svakāryasādhinīṃ śaṃbho tvaṃ sadā bhaktavatsalaḥ
||16||यदि प्रसन्नो देवेश बुद्धिं देहि यथेप्सिताम् ।
स्वकार्यसाधिनीं शंभो त्वं सदा भक्तवत्सलः
sūta uvāca
tacchrutvā bhagavāñchaṃbhuściceta hṛdaye ciram |
paropatāpadaṃ vindhyo varamicchati mūḍhadhīḥ
||17||तच्छ्रुत्वा भगवाञ्छंभुश्चिचेत हृदये चिरम् ।
परोपतापदं विन्ध्यो वरमिच्छति मूढधीः
kiṃ karomi yadetasmai varadānaṃ bhavecchubham |
maddattaṃ paraduḥkhāya varadānaṃ yathā nahi
||18||किं करोमि यदेतस्मै वरदानं भवेच्छुभम् ।
मद्दत्तं परदुःखाय वरदानं यथा नहि
sūta uvāca
tathāpi dattavāñ śaṃbhustasmai tadvaramuttamam |
vidhyaparvatarāja tvaṃ yathecchasi tathā kuru
||19||तथापि दत्तवाञ् शंभुस्तस्मै तद्वरमुत्तमम् ।
विध्यपर्वतराज त्वं यथेच्छसि तथा कुरु
evaṃ ca samaye devā ṛpayaścāmalāśayāḥ |
saṃpūjya śaṃkaraṃ tatra sthātavyamiti cābuvan
||20||एवं च समये देवा ऋपयश्चामलाशयाः ।
संपूज्य शंकरं तत्र स्थातव्यमिति चाबुवन्
tacchutvā devavacanaṃ prasannaḥ parameśvaraḥ |
tathaiva kṛtavānprītyā lokānāṃ sukhahetave
||21||तच्छुत्वा देववचनं प्रसन्नः परमेश्वरः ।
तथैव कृतवान्प्रीत्या लोकानां सुखहेतवे
oṃ kāraṃ caiva yalliṃgamekaṃ tacca dvidhā gatam |
praṇave caiva oṃkāranāmāsītsa sadāśivaḥ
||22||ॐ कारं चैव यल्लिंगमेकं तच्च द्विधा गतम् ।
प्रणवे चैव ॐकारनामासीत्स सदाशिवः
pārthive caiva yajjātaṃ tadāsītparameśvaraḥ |
bhaktābhīṣṭapradau cobhau bhuktimuktipradau dvijāḥ
||23||पार्थिवे चैव यज्जातं तदासीत्परमेश्वरः ।
भक्ताभीष्टप्रदौ चोभौ भुक्तिमुक्तिप्रदौ द्विजाः
tatpūjāṃ ca tadā cakrurdevāśca ṛṣayastathā |
prāpurvarānanekāṃśca saṃtoṣya vṛṣabhadhvajam
||24||तत्पूजां च तदा चक्रुर्देवाश्च ऋषयस्तथा ।
प्रापुर्वराननेकांश्च संतोष्य वृषभध्वजम्
svasvasthānaṃ yayurdevā vindhyopi mudito'dhikam |
kāryyaṃ sādhitavānsvīyaṃ paritāpaṃ jahau dvijāḥ
||25||स्वस्वस्थानं ययुर्देवा विन्ध्योपि मुदितोऽधिकम् ।
कार्य्यं साधितवान्स्वीयं परितापं जहौ द्विजाः
ya evaṃ pūjayecchaṃbhuṃ mātṛgarbhaṃ vasenna hi |
yadabhīṣṭaphalaṃ tacca prāpnuyānnātra saṃśaya
||26||य एवं पूजयेच्छंभुं मातृगर्भं वसेन्न हि ।
यदभीष्टफलं तच्च प्राप्नुयान्नात्र संशय
sūta uvāca
etatte sarvamākhyātamoṃkāraprabhave phalam |
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi kedāraṃ liṃgamuttamam
||27||एतत्ते सर्वमाख्यातमोंकारप्रभवे फलम् ।
अतः परं प्रवक्ष्यामि केदारं लिंगमुत्तमम्
iti śrīśivamahāpurāṇe caturthyāṃ koṭirudrasaṃhitāyāmoṃkāreśvarajyotirliṃgamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||