मल्लिकार्जुनद्वितीयज्योतिर्लिंगवर्णनम्
सूत उवाच
अतः परं प्रवक्ष्यामि मल्लिकार्जुनसंभवम् ।
यः श्रुत्वा भक्तिमान्धीमान्सर्वपापैः प्रमुच्यते
॥१॥पूर्वं चा कथितं यच्च तत्पुनः कथयाम्यहम् ।
कुमारचरितं दिव्यं सर्वपापविनाशनम्
॥२॥यदा पृथ्वीं समाक्रम्य कैलासं पुनरागतः ।
कुमारस्स शिवापुत्रस्तारकारिर्महाबलः
॥३॥तदा सुरर्षिरागत्य सर्वं वृत्तं जगाद ह ।
गणेश्वरविवाहादि भ्रामयंस्तं स्वबुद्धितः
॥४॥तच्छुत्वा स कुमारो हि प्रणम्य पितरौ च तौ ।
जगाम पर्वतं क्रौचं पितृभ्यां वारितोऽपि हि
॥५॥कुमारस्य वियोगेन तन्माता गिरिजा यदा ।
दुःखितासीत्तदा शंभुस्तामुवाच सुबोधकृत्
॥६॥कथं प्रिये दुःखितासि न दुःखं कुरु पार्वति ।
आयास्यति सुतः सुभ्रूस्त्यज्यतां दुःखमुत्कटम्
॥७॥सा यदा च न तन्मेने पार्वती दुःखिता भृशम् ।
तदा च प्रेषितास्तत्र शंकरेण सुरर्षयः
॥८॥देवाश्च ऋषयस्सर्वे सगणा हि मुदान्विताः ।
कुमारानयनार्थं वै तत्र जग्मुः सुबुद्धयः
॥९॥तत्र गत्वा च ते सर्वे कुमारं सुप्रणम्य च ।
विज्ञाप्य बहुधाप्येनं प्रार्थनां चक्रुरादरात्
॥१०॥देवादिप्रार्थनां तां च शिवाज्ञासंकुलां गुरुः ।
न मेने स कुमारो हि महाहंकारविह्वलः
॥११॥ततश्च पुनरावृत्य सर्वे ते हि शिवांतिकम् ।
स्वंस्वं स्थानं गता नत्वा प्राप्य शंकरशासनम्
॥१२॥तदा च गिरिजादेवी विरहं पुत्रसंभवम् ।
शंभुश्च परमं दुःखं प्राप तस्मिन्ननागते
॥१३॥अथो सुदुःखितौ दीनौ लोकाचारकरौ तदा ।
जग्मतुस्तत्र सुस्नेहात्स्वपुत्रो यत्र संस्थितः
॥१४॥स पुत्रश्च कुमाराख्यः पित्रोरागमनं गिरेः ।
ज्ञात्वा दूरं गतोऽस्नेहाद्योजनत्रयमेव च
॥१५॥क्रौंचे च पर्वते दूरं गते तस्मिन्स्वपुत्रके ।
तौ च तत्र समासीनौ ज्यो तीरूपं समाश्रितौ
॥१६॥पुत्रस्नेहातुरौ तौ वै शिवौ पर्वणिपर्वणि ।
दर्शनार्थं कुमारस्य स्वपुत्रस्य हि गच्छतः
॥१७॥अमावास्यादिने शंभुस्स्वयं गच्छति तत्र ह ।
पौर्णमासीदिने तत्र पार्वती गच्छति ध्रुवम्
॥१८॥तद्दिनं हि समारभ्य मल्लिकार्जुनसंभवम् ।
लिंगं चैव शिवस्यैकं प्रसिद्धं भुवनत्रये
॥१९॥तल्लिंगं यः समीक्षेत स सर्वैः किल्बिषैरपि ।
मुच्यते नात्र सन्देहः सर्वान्कामानवाप्नुयात्
॥२०॥दुःखं च दूरतो याति सुखमात्यंतिकं लभेत् ।
जननीगर्भसंभूतं कष्टं नाप्नोति वै पुनः
॥२१॥धनधान्यसमृद्धिश्च प्रतिष्ठारोग्यमेव च ।
अभीष्टफलसिद्धिश्च जायते नात्र संशयः
॥२२॥ज्योतिर्लिंगं द्वितीयं च प्रोक्तं मल्लिकसंज्ञितम् ।
दर्शनात्सर्वसुखदं कथितं लोकहेतवे
॥२३॥इति श्रीशिवपुराणे चतुर्थ्यां कोटि रुद्रसंहिताया मल्लिकार्जुनद्वितीयज्योतिर्लिंगवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः ॥ १५ ॥