नरनारायणाख्यौ याववतारौ हरेर्द्विजाः
सूत उवाच
नरनारायणाख्यौ याववतारौ हरेर्द्विजाः ।
तेपाते भारते खण्डे बदर्याश्रम एव हि
॥१॥ताभ्यां संप्रार्थितश्शंभुः पार्थिवे पूजनाय वै ।
आयाति नित्यं तल्लिंगे भक्ताधीनतया शिव
॥२॥एवं पूजयतोश्शंभुं तयोर्विष्ण्ववतारयोः ।
चिरकालो व्यतीताय शैवयोर्धर्मपुत्रयोः
॥३॥एकस्मिन्समये तत्र प्रसन्नः परमेश्वरः ।
प्रत्युवाच प्रसन्नोस्मि वरो मे व्रियतामिति
॥४॥इत्युक्ते च तदा तेन नरो नारायणस्स्वयम् ।
ऊचतुर्वचनं तत्र लोकानां हितकाम्यया
॥५॥नरनारायणावूचतुः
यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरस्त्वया ।
स्थीयतां स्वेन रूपेण पूजार्थं शंकरस्स्वयम्
॥६॥सूत उवाच
इत्युक्तस्तु तदा ताभ्यां केदारे हिमसंश्रये ।
स्वयं च शंकरस्तस्थौ ज्योतीरूपो महेश्वरः
॥७॥ताभ्यां च पूजितश्चैव सर्वदुःखभयापहः ।
लोकानामुपकारार्थं भक्तानां दर्शनाय वै
॥८॥स्वयं स्थितस्तदा शंभुः केदारेश्वरसंज्ञकः ।
भक्ताभीष्टप्रदो नित्यं दर्शनादर्चनादपि
॥९॥देवाश्च पूजयंतीह ऋषयश्च पुरातनाः ।
मनोभीष्ट फलं तेते सुप्रसन्नान्महेश्वरात्
॥१०॥भवस्य पूजनान्नित्यं बदर्याश्रमवासिनः ।
प्राप्नुवन्ति यतः सोऽसौ भक्ताभीष्टप्रदः सदा
॥११॥तद्दिनं हि समारभ्य केदारेश्वर एव च ।
पूजितो येन भक्त्या वै दुःखं स्वप्नेऽति दुर्लभम्
॥१२॥यो वै हि पाण्डवान्दृष्ट्वा माहिषं रूपमास्थितः ।
मायामास्थाय तत्रैव पलायनपरोऽभवत्
॥१३॥धृतश्च पाण्डवैस्तत्र ह्यवाङ्मुखतया स्थितः ।
पुच्छ चैव धृतं तैस्तु प्रार्थितश्च पुनःपुनः
॥१४॥तद्रूपेण स्थितस्तत्र भक्तवत्सलनामभाक् ।
नयपाले शिरोभागो गतस्तद्रूपतः स्थितः
॥१५॥स वै व पूजनान्नित्यमाज्ञां चैवाप्यदात्तथा ।
पूजितश्च स्वयं शंभुस्तत्र तस्थौ वरानदात्
॥१६॥पूजयित्वा गतास्ते तु पाण्डवा मुदितास्तदा ।
लब्ध्वा चित्तेप्सितं सर्वं विमुक्तास्सर्वदुःखतः
॥१७॥तत्र नित्यं हस्साक्षात्क्षेत्रे केदारसंज्ञके ।
भारतीभिः प्रजाभिश्च तथैव परिपूज्यते
॥१८॥तत्रत्यं वलयं यो वै ददाति हरवल्लभः ।
हररूपांतिकं तच्च हररूपसमन्वितम्
॥१९॥तथैव रूपं दृष्ट्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
जीवन्मुक्तो भवेत्सोपि यो गतो बदरीवने
॥२०॥दृष्ट्वा रूपं नरस्यैव तथा नारायणस्य हि ।
केदारेश्वरशंभोश्च मुक्तभागी न संशयः
॥२१॥केदारेशस्य भक्ता ये मार्गस्थास्तस्य वै मृता ।
गतेऽपि मुक्ता भवंत्येव नात्र कार्य्या विचारणा
॥२२॥गत्वा तत्र प्रीतियुक्तः केदारेशं प्रपूज्य च ।
तत्रत्यमुदकं पीत्वा पुनर्जन्म न विन्दति
॥२३॥खण्डेस्मिन्भारते विप्रा नरनारायणेश्वरः ।
केदारेशः प्रपूज्यश्च सर्वैर्जीवैस्सुभक्तितः
॥२४॥अस्य खण्डस्य स स्वामी सर्वेशोपि विशेषतः ।
सर्वकामप्रदश्शंभुः केदाराख्यो न संशय
॥२५॥एतद्वचस्समाख्यातं यत्पृष्टमृषिसत्तमाः ।
श्रुत्वा पापं हरेत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा
॥२६॥इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां केदारेश्वरज्योतिर्लिगमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः ॥ १९ ॥