dhanyāstu naralokāste gomatyāṃ tu kṛtodakāḥ
śrīprahlāda uvāca
dhanyāstu naralokāste gomatyāṃ tu kṛtodakāḥ ||
pūjayiṣyaṃti ye kṛṣṇaṃ ketakītulasīdalaiḥ
||1||धन्यास्तु नरलोकास्ते गोमत्यां तु कृतोदकाः ॥
पूजयिष्यंति ये कृष्णं केतकीतुलसीदलैः
na teṣāṃ saṃbhavo'stīha ghorasaṃsā ragahvare ||
teṣāṃ mṛtyuḥ punarnāsti hyamaratvaṃ hi te gatāḥ
||2||न तेषां संभवोऽस्तीह घोरसंसा रगह्वरे ॥
तेषां मृत्युः पुनर्नास्ति ह्यमरत्वं हि ते गताः
anyatra vai yatīnāṃ tu koṭīnāṃ yatphalaṃ bhavet ||
dvārakāyāṃ tu caikena bhojitena tato'dhikam
||3||अन्यत्र वै यतीनां तु कोटीनां यत्फलं भवेत् ॥
द्वारकायां तु चैकेन भोजितेन ततोऽधिकम्
atītaṃ varttamānaṃ ca bhaviṣyadyacca pātakam ||
nirddahennāsti saṃdeho dvārakā manasā smṛtā
||4||अतीतं वर्त्तमानं च भविष्यद्यच्च पातकम् ॥
निर्द्दहेन्नास्ति संदेहो द्वारका मनसा स्मृता
jñātvā kaliyuge ghore hāhābhūtamacetanam ||
dvārakāṃ ye na muñcanti kṛtārthāste narottamāḥ
||5||ज्ञात्वा कलियुगे घोरे हाहाभूतमचेतनम् ॥
द्वारकां ये न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते नरोत्तमाः
mṛtānāṃ yatra jaṃtūnāṃ śvetadvīpe sthitiḥ sadā
||6||मृतानां यत्र जंतूनां श्वेतद्वीपे स्थितिः सदा
agniṣvāttā barhiṣada ājyapāḥ somapāśca ye ||
ekaviṃśatiḥ pitṛgaṇā dvārakāyāṃ vasaṃti te
||7||अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपाश्च ये ॥
एकविंशतिः पितृगणा द्वारकायां वसंति ते
puṣkarādīni tīrthāni gaṃgādyāḥ saritastathā ||
kurukṣetrādi kṣetrāṇi kāśyādīnyūṣarāṇi ca
||8||पुष्करादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा ॥
कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि काश्यादीन्यूषराणि च
gayādipitṛtīrthāni prabhāsādyāni yāni ca ||
sthānāni yāni puṇyāni grāmāśca nivasaṃti vai
||9||गयादिपितृतीर्थानि प्रभासाद्यानि यानि च ॥
स्थानानि यानि पुण्यानि ग्रामाश्च निवसंति वै
kāśyādipuryo yā nityaṃ nivasaṃti kalau yuge ||
nityaṃ kṛṣṇasya sadane pāpināṃ muktide sadā
||10||काश्यादिपुर्यो या नित्यं निवसंति कलौ युगे ॥
नित्यं कृष्णस्य सदने पापिनां मुक्तिदे सदा
vaiśākhaśukladvādaśyāṃ prabodhinyāṃ śeṣataḥ ||
vaiśākhyāṃ daityaśārdūla kalpādiṣu yugādiṣu
||11||वैशाखशुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यां शेषतः ॥
वैशाख्यां दैत्यशार्दूल कल्पादिषु युगादिषु
caṃdrasūryoparāgeṣu manvādiṣu na saṃśayaḥ ||
vyatīpāteṣu saṃkrāṃtau vaidhṛtau daityanāyaka
||12||चंद्रसूर्योपरागेषु मन्वादिषु न संशयः ॥
व्यतीपातेषु संक्रांतौ वैधृतौ दैत्यनायक
tilodakaṃ ca yaddatta tatsthale pitṛbhaktitaḥ ||
tatsarvamakṣayaṃ proktaṃ gomatyāṃ snānapūrvakam
||13||तिलोदकं च यद्दत्त तत्स्थले पितृभक्तितः ॥
तत्सर्वमक्षयं प्रोक्तं गोमत्यां स्नानपूर्वकम्
ye'tra śrāddhaṃ prakurvaṃti piṃḍadānapuraḥsaram ||
teṣāmatrākṣayā tṛptiḥ pitṝṇāmupajāyate
||14||येऽत्र श्राद्धं प्रकुर्वंति पिंडदानपुरःसरम् ॥
तेषामत्राक्षया तृप्तिः पितॄणामुपजायते
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturtha dvārakāmāhātmye gomatīsnāna kṛṣṇapūjana yatibhojana dāna śrāddhādisatphalavarṇanaṃnāmaikacatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 41 ||