मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — द्वारकामाहात्म्यम्, अध्याय १७

3
प्रभासखण्डः · द्वारकामाहात्म्यम् · 17

भगवत्परिचारकवर्गकथनपूर्वकरुक्मिगर्वपरिहारवृत्तान्तवर्णनम्

प्रह्लाद उवाच

कृत्वाऽभिषेकं तीर्थेषु यथावद्दत्त दक्षिणः ॥

पूजयेच्च ततो देवं कृष्णाख्यं पुरुषं परम्

॥१॥

ऋषय ऊचुः

पूजाविधिं तु कृष्णस्य श्रोतुकामाः समासतः ॥

कथयाऽऽचरणोपेतं यथावद्दैत्यसत्तम

॥२॥

द्वारपालाश्च के तत्र कः पूर्वं कश्च पृष्ठतः ॥

पुरीयं सर्वतो दैत्य तिष्ठते केन पालिता

॥३॥

आनुपूर्व्यात्समासेन पूजनीया यथाविधि ॥

कथयस्व विधिज्ञोऽसि कृष्णैकचरणप्रियः

॥४॥

श्रीप्रह्लाद उवाच

श्रूयतां पूजनं विप्राः श्रुतपूर्वं विधानतः ॥

कलौ कृष्णस्य विप्रेन्द्रा यथावदनुपूर्वशः

॥५॥

पूर्वद्वारस्थितान्देवाञ्छुणुध्वं सुसमाहिताः ॥

जयंतः प्रथमं पूज्यः सर्वपापहरः शुभः

॥६॥

स्थापितो देवराजेन पूजार्थं केशवस्य हि ॥

तस्यैवानुचरान्वक्ष्ये तान्निबोधत सत्तमाः

॥७॥

वज्रनाभः सुनाभश्च वज्रबाहुर्महा हनुः ॥

वज्रदंष्ट्रो वज्रधारी वज्रहा वज्रलोचनः

॥८॥

श्वेतमूर्धा श्वेतमाली जयन्तानुचराश्च ते ॥

एते शस्त्रोद्यतकरा रक्षन्ते तमहर्निशम्

॥९॥

पूर्वद्वारे सुसंनद्धा जयन्तोद्देशकारिणः ॥

पूर्वद्वारे च रक्षार्थं नरनाथो विनायकः

॥१०॥

तरुणार्कश्च वै सूर्यो देव्यो वै सहमातरः ॥

ईश्वरश्चापि दुर्वासा नागराजस्तु तक्षकः

॥११॥

सेनानीः कार्तिकेयश्च राक्षसश्च महाहनुः ॥

तत्र दीर्घनखोनाम दानवः सुप्रतिष्ठितः

॥१२॥

विश्वावसुश्च गन्धर्वो मेनका च वराप्सराः ॥

सनत्कुमारसहितो वसिष्ठो भगवानृषिः

॥१३॥

एते पूज्याः पूर्वतस्तु न्यग्रोधश्च महाद्रुमः ॥

पूर्वद्वारस्थिता ह्येत आग्नेयाञ्छृणुताथ मे

॥१४॥

ज्वालामुखोऽथ रक्ताक्षः स्मशाननिलयः क्रथः ॥

मांसादो रुधिराहारः कृष्णः कृष्णजटाधरः

॥१५॥

त्रासनो भञ्जनश्चैव ह्याग्न्येय्यां दिशि संस्थिताः ॥

दिशं रक्षंति संनद्धा दक्षिणां शृणुताथ मे

॥१६॥

दण्डपाणिर्महानादः पाशहस्तः सुलोचनः ॥

अनिवर्त्यक्रमश्चैव तथा दुंदुभिनिस्वनः

॥१७॥

खरस्वनो घर्घरवाक्तथा मौनप्रियः सदा ॥

मल्लिकाक्षश्च एतेषां प्रणतो द्वारपालकः

॥१८॥

दक्षिणद्वाररक्षार्थं दुन्दुभिश्च विनायकः ॥

महिषार्कश्च वै सूर्यो भूषणश्च तथेश्वरः

॥१९॥

चण्डिका च तथा देवी ह्यूर्द्ध्वबाहुश्च राक्षसः ॥

पद्माक्षः क्षेत्रपालश्च नागश्चाश्वतरस्तथा

॥२०॥

चित्रांगदश्च गन्धर्व उर्वशी च वराप्सराः ॥

यो राजा सर्ववृक्षाणां शालश्चापि महाद्रुमः

॥२१॥

सनातन ऋषिश्रेष्ठो ह्यगस्त्यश्च महातपाः ॥

एते याम्यदिशि द्वारं रक्षन्ति सुसमाहिताः

॥२२॥

गीतकृन्नर्तको नग्नः कंबली दहनप्रियः ॥

हसनो नेत्रभंगश्च भ्रूविकारो विजृंभकः

॥२३॥

मुशली प्रभुरेतेषां संनद्धो वर्तते द्विजाः ॥

रक्षन्ति नैर्ऋतीमाशां पश्चिमां शृणुतापरान्

॥२४॥

स्वस्तिकः शंखमूर्द्धा च नीलवासाः शुभाननः ॥

पाशहस्तः शूलहस्त एकपादैकलोचनः

॥२५॥

पश्चिमायां दिशि तथा पुष्पदन्तो विनायकः ॥

उद्धवार्कश्च वै सूर्यः शिवः सत्राजितेश्वरः

॥२६॥

तुंबरुर्नामगन्धर्वो घृताची च वराप्सराः ॥

महोदरश्च नागेन्द्रो राक्षसश्च घटोत्कचः

॥२७॥

दैत्यः पञ्चजनोनाम ऋषिः कश्यप एव च ॥

देवी कपालिनीनाम अश्वत्थस्तु महाद्रुमः

॥२८॥

कपिलः क्षेत्रपालश्च प्रतीचीं पान्ति वै दिशम् ॥

नमस्कार्यास्तथा पूज्या वायव्यो शृणुतापरान्

॥२९॥

भंजनो भैरवश्चैव कालिकोऽथ घटोदरः ॥

झंझकामर्दनः पिंगो रुरुः सर्वभुजोव्रणी

॥३०॥

सुपार्श्वः प्रभुरेतेषां संनद्धः पालयन्दिशम् ॥

उदीच्यां दिशि विप्रेन्द्राः श्यामलश्च गणाधिपः

॥३१॥

मन्वन्तको विरूपाक्षो गोलकः श्वेत संप्लुतः ॥

उन्मत्तः प्रभुरेतेषामुदीच्यां पालयन्दिशम्

॥३२॥

मूलस्थानश्च वै सूर्य्य इन्द्रेशश्च महेश्वरः ॥

देवी कण्ठेश्वरीनाम क्षेत्रपालश्च खञ्जनः

॥३३॥

वासुकिर्नागराजश्च कूर्मपृष्ठश्च दानवः ॥

सनकश्च ऋषिश्रेष्ठो गोलको राक्षसस्तथा

॥३४॥

नारदोनाम गन्धर्वो रंभा चैव वराप्सराः ॥

एते पूज्याः प्रयत्नेन प्लक्षोनाम महाद्रुमः

॥३५॥

यक्षेशः सवितानाम श्यामः पूज्यः प्रयत्नतः ॥

ऐशान्यां दिशि विप्रेन्द्राः स्थिता ये तान्वदाम्यहम्

॥३६॥

दुर्धरो भैरवारावः किंकिणीको महाबलः ॥

करालो विकटो मूलो बलिभुक्तो बलिप्रियः

॥३७॥

एतेषां क्षेत्रपालानां सस्त्रीणां च द्विजोत्तमाः ॥

नेता प्रभु(म?)श्च स्वामी च जयन्तः पालकस्तथा

॥३८॥

निगृह्णात्यनुगृह्णाति रक्षिता पुरवासिनाम् ॥

जयन्तादेशमादाय ते दुष्टान्घातयन्ति च

॥३९॥

नागस्थलस्थितः स्वामी जयन्तः पालकः सदा ॥

नागराजैः परिवृतः पूजनीयः प्रयत्नतः

॥४०॥

मांसप्रियमुखाश्चैत ऐशानीं पांति वै दिशम् ॥

सहस्रशीर्षको देवः शेषो नागस्थलस्थितः ॥

अनन्तो वासुकिश्चैव तक्षकः पद्म एव च

॥४१॥

शंखः कंबलकश्चैव नागश्चाश्वतरस्तथा ॥

मुक्तकः कालियश्चैव जनकोऽथापराजितः

॥४२॥

कर्कोटकमुखा नागास्ते च सन्ति सहस्रशः ॥

ते पूज्या गंधपुष्पैश्च बलिभिर्धूपदीपकैः

॥४३॥

पायसेन च मांसेन ह्यन्नाद्यैः सुरया तथा ॥

ततः संपूज्य देवशं जयंतं रक्षिणां वरम्

॥४४॥

गंध पुष्पोपहारैश्च धूपवस्त्रादिभूषणैः ॥

ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः कृष्णं देवकिनन्दनम् ॥

संपूज्यः प्रथमं तत्र गणेशो रुक्मिसंज्ञकः

॥४५॥

ऋषय ऊचुः

कथं स रुक्मिदैत्येन्द्रो यो दुष्टो गणतां गतः ॥

साक्षाद्भगवतो द्वारि प्रत्यहं पूज्यते नरः

॥४६॥

श्रीप्रह्लाद उवाच

कृष्णाय रुक्मिणीं दातुं यदा भीष्मक उद्यतः ॥

तद्द्वेषात्क्रोधसंयुक्तो रुक्मी चैद्यममन्यत

॥४७॥

यदा जहार भगवान्रुक्मिणीमंबिकालयात् ॥

सर्वान्विद्राव्य वै भूपाञ्जरासन्धमुखान्रणे

॥४८॥

तदा रुक्मी महाबाहुर्भीष्मकस्य सुतो बली ॥

नाहत्वा विनिवर्तिष्ये तमहं यादवं रणे

॥४९॥

प्रतिज्ञां सर्वभूपानां शृण्वतां कृतवान्द्विजाः ॥

एवमुक्त्वा स सन्नद्धो युद्धाय परिधावितः

॥५०॥

अक्षौहिण्या दलेनैवायुद्ध्यत्कृष्णेन भो द्विजाः ॥

स युध्यमानः कृष्णेन वध्यमानो हतौजसः

॥५१॥

बद्धो भगवता तत्र कृत्वा वैरूप्यमेव च ॥

रामेण बंधनान्मुक्तो मरणाय मतिं दधौ

॥५२॥

रुक्मिणी भ्रातरं दृष्ट्वा मरणे कृतनिश्चयम् ॥

उवाच कृष्णं वैदर्भी भ्रातरं ह्यानयस्व मे

॥५३॥

ततस्तत्प्रियकामार्थमनुमान्य जनार्द्दनः ॥

चकार पार्षदां मध्ये प्रवरं विघ्ननाशनम्

॥५४॥

एतस्मात्कारणाद्विप्राः प्रथमं पूज्यते सदा ॥

गंधधूपाक्षतैर्वस्त्रैर्मोदकैस्तं प्रतर्पयेत्

॥५५॥

तस्मिंस्तुष्टे जगन्नाथस्तुष्टो भवति नान्यथा

॥५६॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये भगवत्परिचारकवर्गकथनपूर्वकरुक्मिगर्वपरिहारवृत्तान्तवर्णनं नाम सप्तदशोऽध्यायः ॥ १७ ॥