मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — पुरुषोत्तमजगन्नाथमाहात्म्यम्, अध्याय १८

3
वैष्णवखण्डः · पुरुषोत्तमजगन्नाथमाहात्म्यम् · 18

ततः प्रववृते सुत्या नृपतेर्वाजिमेधिका

जैमिनिरुवाच

ततः प्रववृते सुत्या नृपतेर्वाजिमेधिका ॥

तस्यां त्रैलोक्यमभवदेकसद्मनिभं द्विजाः

॥१॥

शास्त्रैः स्तोत्रैर्दिवस्पृग्भिर्वर्णक्रमसमुज्ज्वलैः ॥

यथापदस्वरन्यासैरन्ये शब्दास्तिरोहिताः

॥२॥

दीनेभ्योऽवारितं तत्र दीयन्ते वाञ्छितानि वै ॥

नटनर्त्तकसूतानां साभूत्कल्पद्रुमोपमा

॥३॥

तन्मध्येऽवभृथे स्नातुं कृता यत्रोपकारिका ॥

दक्षिणे तटभूदेशे बिल्वेश्वरसमीपतः

॥४॥

नियुक्ताः सेवका राज्ञा ससंभ्रममुपस्थिताः ॥

न्यवेदयन्त नृपतिं कृतांजलिपुटा द्विजाः

॥५॥

देव दृष्टो महान्वृक्षस्तटभूमौ महोदधेः ॥

प्रविष्टाग्रसमुद्रांतः कल्लोलप्लवमूलकः

॥६॥

मंजिष्ठवर्णः सर्वत्र शंखचक्रांकितः प्लवन् ॥

स्नानवेश्मसमीपेऽसौ दृष्टोऽस्माभिः परोऽद्भुतः

॥७॥

न दृष्टपूर्वो वृक्षोऽयमुद्यत्सूर्यनिभोंऽशुना ॥

गंधेन वासयन्सर्वा तटभूमिं सुगंधिना

॥८॥

द्रुमः साधारणो नायं लक्ष्यते देवभूरुहः ॥

कश्चिद्देवस्तरुव्याजादागतो लक्ष्यते धुवम्

॥९॥

नियुक्तानां वचः श्रुत्वा राजा नारदमब्रवीत् ॥

तत्किं निमित्तं यद्दृष्टं तरुश्रेष्ठं वदंति ते

॥१०॥

नारदः प्रहसन्वाक्यमुवाच नृपसत्तमम् ॥

पूर्णाहुतिः समाप्नोतु यथा स्यात्सफलः क्रतुः

॥११॥

उपस्थितं ते तद्भाग्यं स्वप्ने यद्दृष्टवान्पुरा ॥

श्वेतद्वीपे विश्वमूर्तिर्दृष्टो यो विष्णुरव्ययः

॥१२॥

तदंगस्खलितं रोम तरुत्वमुपपद्यते ॥

अंशावतारः स्थास्नुर्यः पृथिव्यां परमेष्ठिनः

॥१३॥

तद्रूपावतरं याति भगवान्भक्तवत्सलः ॥

द्रुमो ह्यपौरुषो योसौ भाजनं नास्य दर्शने

॥१४॥

त्वामृते पुरुषव्याघ्र पृथिव्यां नृपसत्तम ॥

त्वद्भाग्यवशतः सर्वलोकानां नयनातिथिः

॥१५॥

भविष्यति महाराज सर्वकल्मषनाशनः ॥

समाप्यावभृथस्नानं तटांते सरितां पतेः

॥१६॥

उत्सवं सुमहत्कृत्वा कृतकौतुकमंगलम् ॥

महावेद्यां स्थापयात्र यज्ञेशं तरुरूपिणम्

॥१७॥

विचार्येत्थं मुदा युक्तौ तावुभौ नृपनारदौ ॥

सुसमृद्धौ तत्र यातौ यत्रासौ भगवद्द्रुमः

॥१८॥

तं दृष्ट्वा हर्षिताः सर्वे ब्रह्म साक्षादुपस्थितम् ॥

मेनिरे जन्मसाफल्यं जीवन्मुक्ता महोदयाः

॥१९॥

इन्द्रद्युम्नोऽपि नृपतिर्ममज्जामृतसागरे ॥

स्वप्ने दृष्ट्वा जगन्नाथं यथासौ भगवत्प्रियः

॥२०॥

तथा ददर्श तं वृक्षं चक्षुःशाखं चतुर्भुजम् ॥

स्वकं श्रमं मन्यमानः सफलं नृपसत्तमः

॥२१॥

जहौ शोकं नीलमणिमाधवांतर्धिजं द्विजाः ॥

पुनः पुनः प्रणम्यैनं हर्षाश्रुनयनो नृपः

॥२२॥

द्विजैराहारयामास तरुं कल्लोललोलितम् ॥

शंखकाहालमुरजढक्कापटहनिःस्वनैः

॥२३॥

गीतवादित्रनिनदैर्जयशब्दैः सहस्रशः ॥

सुगंधिपुष्पांजलिभिराकाशात्पतितैर्मुहुः

॥२४॥

परितो धूपपात्रैश्च कृष्णागुरुसुधूपितैः ॥

वेश्याभिर्यौवनोन्मत्तसुरूपाभिः प्रचालितैः

॥२५॥

रत्नदण्डप्रकीर्णैश्च वीज्यमानं समंततः ॥

पताकाभिर्दिव्यपट्टदुकूलाभिः सुशोभितम्

॥२६॥

राजर्षिराजवृन्दैश्च तुरगैः पत्तिभिर्वृतम् ॥

मागधैर्वंद्यमानं तु स्तूयमानं महर्षिभिः

॥२७॥

ऋत्विग्भिर्ब्राह्मणैश्चैव विद्वद्भिः श्रोत्रियैस्तथा ॥

राजन्यैर्वैश्यकुलजैः सच्छूद्रैः परिचारितम्

॥२८॥

स्तोत्रैर्बहुविधैः श्रौतैः स्मार्तैः पौराणिकैस्तथा ॥

स्तूयमानं तरुं विष्णोर्भूर्लोके परिवेष्टितम्

॥२९॥

स्रग्गन्धालंकृतं दिव्यं महावेदीं विनिन्यतुः ॥

वितानवरचित्रायां वेष्टितायां निरंतरम्

॥३०॥

वेद्यां तं स्थापयामासुरिंद्रद्युम्नस्य शासनात् ॥

वचसा नारदस्यैनं पूजयामास पार्थिवः

॥३१॥

सहस्रैरुपचाराणां दिव्यरूपैर्नृपोत्तमः ॥

पूजावसाने पप्रच्छ नारदं मुनिसत्तमम्

॥३२॥

कीदृश्यः प्रतिमा विष्णोर्घटयिष्यति कः पुनः ॥

तच्छ्रुत्वा तं मुनिः प्राह अचिंत्यमहिमा गुरुः

॥३३॥

को वेद तस्य चेष्टां वै सर्वलोकोत्तरां नृप ॥

स्रष्टा यो जगतां तस्याप्येषा संशयगोचरा

॥३४॥

विचारयंतौ तावित्थं यावन्नारदपार्थिवौ ॥

अशरीरा ततो वाणी शुश्रुवे चांतरिक्षतः

॥३५॥

तत्र विस्मयमानानां सर्वेषामेव शृण्वताम् ॥

अपौरुषेयो भगवानविचारपथे स्थितः

॥३६॥

सुगुप्तायां महावेद्यां स्वयं सोऽवतरिष्यति ॥

प्रच्छाद्यतां दिनान्येषा यावत्पंचदशानि वै

॥३७॥

उपस्थितोऽयं यो वृद्धः शस्त्रपाणिस्तु वर्द्धकिः ॥

एनमंतः प्रवेश्यैव द्वारं बध्नंतु यत्नतः

॥३८॥

बहिर्वाद्यानि कुर्वंतु यावत्तु घटना भवेत् ॥

श्रुतो हि घटनाशब्दो बाधिर्यांधत्वदायकः

॥३९॥

नरके वसतिं चैव कुर्यात्संताननाशनम् ॥

नांतःप्रवेशनं कुर्यान्न पश्येच्च कदाचन

॥४०॥

नियुक्तादन्यः पश्येच्चेद्राज्ञो राष्ट्रस्य चैव ह ॥

द्रष्टुश्चापि महाभीतिरंधता चक्षुषोर्युगे

॥४१॥

तस्मान्नावेक्षणं कार्यं यावत्प्रतिमनिर्मितिः ॥

निर्व्यूढस्तु स्वयं दैवः कृत्यांते तु वदिष्यति

॥४२॥

यत्कार्यं प्रयत्नेन सर्वलोकसुखावहम् ॥

तच्छ्रुत्वा नारदाद्यास्ते यथोक्तं विष्णुना स्वयम्

॥४३॥

चिकीर्षंति तथा कर्त्तुं तत्रायातश्च वर्द्धकिः ॥

प्रोवाच नृपतिं सोऽथ स्वप्ने दृष्टास्तु यास्त्वया

॥४४॥

ता एवाहं घटिष्यामि दारुणा दिव्यरूपिणा ॥

इत्युक्त्वांतर्दधे वेद्यां वृद्धवर्द्धकिरूपधृक्

॥४५॥

वंचनार्थं मनुष्याणां साक्षान्नारायणो विभुः

॥४६॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां द्वितीये वैष्णवखण्डे पुरुषोत्तमक्षेत्रमाहात्म्ये जैमिनिऋषिसंवादेऽष्टादशोऽध्यायः ॥ १८ ॥