विधे तात महाप्राज्ञ विष्णुशिष्य नमोऽस्तु ते
नारद उवाच
विधे तात महाप्राज्ञ विष्णुशिष्य नमोऽस्तु ते ।
अद्भुतेयं कथाश्रावि त्वत्तोऽस्माभिः कृपानिधे
॥१॥इदानीं श्रोतुमिच्छामि चरितं शशिमौलिनः ।
वैवाहिकं सुमाङ्गल्यं सर्वाघौघविनाशनम्
॥२॥किं चकार महादेवः प्राप्य मङ्गलपत्रिकाम् ।
तां श्रावय कथान्दिव्यां शङ्करस्सपरात्मनः
॥३॥ब्रह्मोवाच
शृणु वत्स महाप्राज्ञ शाङ्करम्परमं यशः ।
यच्चकार महादेवः प्राप्य मङ्गलपत्रिकाम्
॥४॥अथ शम्भुर्गृहीत्वा तां मुदा मंगलपत्रिकाम् ।
विजहास प्रहृष्टात्मा मानन्तेषां व्यधाद्विभुः
॥५॥वाचयित्वा च तां सम्यग्स्वीचकार विधानतः ।
तज्जनन्यापयामास बहुसम्मान्य चादृतः
॥६॥उवाच सुनिवर्गांस्तान्कार्य्यं सम्यक् कृतं शुभम् ।
आगन्तव्यं विवाहे मे विवाहस्स्वीकृतो मया
॥७॥इत्याकर्ण्य वचश्शम्भोः प्रहृष्टास्ते प्रणम्य तम् ।
परिक्रम्य ययुर्धाम शंसन्तः स्वं विधिम्परम्
॥८॥अथ देवेश्वरश्शम्भुस्सामरस्त्वां मुने द्रुतम् ।
लौकिकाचारमाश्रित्य महालीलाकरः प्रभुः
॥९॥त्वमागतः परप्रीत्या प्रशंसंस्त्वं विधिम्परम् ।
प्रणमंश्च नतस्कन्धो विनीतात्मा कृताञ्जलिः
॥१०॥अस्तौस्सुजयशब्दान्हि समुच्चार्य मुहुर्मुहुः ।
निदेशं प्रार्थयंस्तस्य प्रशंसंस्त्वं विधिम्मुने
॥११॥ततश्शंभुः प्रहृष्टात्मा दर्शयँल्लौकिकीं गतिम् ।
उवाच मुनिवर्य त्वां प्रीणयञ्छुभया गिरा
॥१२॥शिव उवाच
प्रीत्या शृणु मुनिश्रेष्ठ ह्यस्मत्तोऽद्य वदामि ते ।
ब्रुवे तत्त्वां प्रियो मे यद्भक्तराजशिरोमणिः
॥१३॥कृतं महत्तपो देव्या पार्वत्या तव शासनात् ।
तस्यै वरो मया दत्तः पतित्वे तोषितेन वै
॥१४॥करिष्येऽहं विवाहं च तस्या वश्यो हि भक्तितः ।
सप्तर्षिभिस्साधितश्च तल्लग्नं शोधितं च तैः
॥१५॥अद्यतस्सप्तमे चाह्नि तद्भविष्यति नारद ।
महोत्सवं करिष्यामि लौकिकीं गतिमाश्रितः
॥१६॥ब्रह्मोवाच
इति श्रुत्वा वचस्तस्य शंकरस्य परात्मनः ।
प्रसन्नधीः प्रभुं नत्वा तात त्वं वाक्यमब्रवीः
॥१७॥नारद उवाच
भवतस्तु व्रतमिदम्भक्तवश्यो भवान्मतः ।
सम्यक् कृतं च भवता पार्वतीमानसेप्सितम्
॥१८॥कार्यं मत्सदृशं किञ्चित्कथनीयन्त्वया विभो ।
मत्वा स्वसेवकं मां हि कृपां कुरु नमोऽस्तु ते
॥१९॥ब्रह्मोवाच
इत्युक्तस्तु त्वया शम्भुश्शंकरो भक्तवत्सलः ।
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा सादरं त्वां मुनीश्वर
॥२०॥शिव उवाच
विष्णुप्रभृतिदेवांश्च मुनीन्सिद्धानपि ध्रुवम् ।
त्वन्निमन्त्रय मद्वाण्या मुनेऽन्यानपि सर्वतः
॥२१॥सर्व आयान्तु सोत्साहास्सर्वशोभासमन्विताः ।
सस्त्रीसुतगणाः प्रीत्या मम शासनगौरवात्
॥२२॥नागमिष्यन्ति ये त्वत्र मद्विवाहोत्सवे मुने ।
ते स्वकीया न मन्तव्या मया देवादयः खलु
॥२३॥ब्रह्मोवाच
इतीशाज्ञां ततो धृत्वा भवाञ्छङ्करवल्लभः ।
सर्वान्निमन्त्रयामास तं तं गत्वा द्रुतं मुने
॥२४॥शम्भूपकण्ठमागत्य द्रुतं मुनिवरो भवान् ।
तद्दूत्यात्तत्र सन्तस्थौ तदाज्ञाम्प्राप्य नारद
॥२५॥शिवोऽपि तस्थौ सोत्कण्ठस्तदागमनलालसः ।
स्वगणैस्सोत्सवैस्सवेंर्नृत्यद्भिस्सर्वतोदिशम्
॥२६॥एतस्मिन्नेव काले तु रचयित्वा स्ववेषकम् ।
आजगामाच्युतश्शीघ्रं कैलासं सपरिच्छदः
॥२७॥शिवम्प्रणम्य सद्भक्त्या सदारस्सदलो मुदा ।
तदाज्ञाम्प्राप्य सन्तस्थौ सुस्थाने प्रीतमानसः
॥२८॥तथाहं स्वगणैराशु कैलासमगमं मुदा ।
प्रभुम्प्रणम्यातिष्ठं वै सानन्दस्स्वगणान्वितः
॥२९॥इन्द्रादयो लोकपाला आययुस्सपरिच्छदाः ।
तथैवालंकृतास्सर्वे सोत्सवास्सकलत्रकाः
॥३०॥तथैव मुनयो नागास्सिद्धा उपसुरा स्तथा ।
आययुश्चापरेऽपीह सोत्सवास्सुनिमन्त्रिताः
॥३१॥महेश्वरस्तदा तत्रागतानां च पृथक् पृथक् ।
सर्वेषाममराद्यानां सत्कारं व्यदधान्मुदा
॥३२॥अथोत्सवो महानासीत्कैलासे परमोद्भुतः ।
नृत्यादिकन्तदा चक्रुर्यथायोग्यं सुरस्त्रियः
॥३३॥एतस्मिन्समये देवा विष्ण्वाद्या ये समागताः ।
यात्रां कारयितुं शम्भोस्तत्रोषुस्तेऽखिला मुने
॥३४॥शिवाज्ञप्तास्तदा सर्वे मदीयमिति यन्त्रिताः ।
शिवकार्यमिदं सर्वं चक्रिरे शिवसेवनम्
॥३५॥मातरस्सप्त तास्तत्र शिवभूषाविधिम्परम् ।
चक्रिरे च मुदा युक्ता यथायोग्यन्तथा पुनः
॥३६॥तस्य स्वाभाविको वेषो भूषाविविरभूत्तदा ।
तस्येच्छया मुनिश्रेष्ठ परमेशस्य सुप्रभो
॥३७॥चन्द्रश्च मुकुटस्थाने सान्निध्यमकरोत्तदा ।
लोचनं सुन्दरं ह्यासीत्तृतीयन्तिलकं शुभम्
॥३८॥कर्णाभरणरूपौ च यौ हि सर्पौ प्रकीर्तितौ ।
कुण्डलेऽभवतान्तस्य नानारत्नान्विते मुने
॥३९॥अन्यांगसंस्थितास्सर्पास्तदंगाभरणानि च ।
बभूवुरतिरम्याणि नानारत्नमयानि च
॥४०॥विभूतिरंगरागोऽभूच्चन्दनादिसमुद्भवः ।
तद्दुकूलमभूद्दिव्यं गजचर्मादि सुन्दरम्
॥४१॥ईदृशं सुन्दरं रूपं जातं वर्णातिदुष्करम् ।
ईश्वरोऽपि स्वयं साक्षादैश्वर्यं लब्धवान्स्वतः
॥४२॥ततश्च सर्वे सुरपक्षदानवा नागाः पतंगाप्सरसो महर्षयः ।
समेत्य सर्वे शिवसन्निधिं तदा महोत्सवाः प्रोचुरहो मुदान्विताः
॥४३॥सर्वै ऊचुः
गच्छ गच्छ महादेव विवाहार्थं महेश्वर ।
गिरिजाया महादेव्याः सहास्माभिः कृपां कुरु
॥४४॥ततो विष्णुरुवाचेदं प्रस्तावसदृशं वचः ।
प्रणम्य शंकरं भक्त्या विज्ञानप्रीतमानसः
॥४५॥विष्णुरुवाच
देव देव महादेव शरणागतवत्सल ।
कार्यकर्त्ता स्वभक्तानां विज्ञप्तिं शृणु मे प्रभो
॥४६॥गृह्योक्तविधिना शम्भो स्वविवाहस्य शंकर ।
गिरीशसुतया देव्या कर्म कर्तुमिहार्हसि
॥४७॥त्वया च क्रियमाणे तु विवाहस्य विधौ हर ।
स एव हि तथा लोके सर्वस्सुख्यातिमाप्नुयात
॥४८॥मण्डपस्थापनन्नान्दीमुखन्तत्कुलधर्मतः ।
कारय प्रीतितो नाथ लोके स्वं ख्यापयन् यशः
॥४९॥ब्रह्मोवाच
एवमुक्तस्तदा शम्भुर्विष्णुना परमेश्वरः ।
लौकिकाचारनिरतो विधिना तच्चकार सः
॥५०॥अहं ह्यधिकृतस्तेन सर्वमभ्युदयोचितम् ।
अकुर्वं मुनिभिः प्रीत्या तत्र तत्कर्म चादरात्
॥५१॥कश्यपोऽत्रिर्वशिष्ठश्च गौतमो भागुरिर्गुरुः ।
कण्वो बृहस्पतिश्शक्तिर्जमदग्निः पराशरः
॥५२॥मार्कण्डेयश्शिलापाकोऽरुणपालोऽकृतश्रमः ।
अगस्त्यश्च्यवनो गर्गश्शिलादोऽथ महामुने
॥५३॥दधीचिरुपमन्युश्च भरद्वाजोऽकृतव्रणः ।
पिप्पलादोऽथ कुशिकः कौत्सो व्यासः सशिष्यकः
॥५४॥एते चान्ये च बहव आगताश्शिवसन्निधिम् ।
मया सुनोदितास्तत्र चक्रुस्ते विधिवत्क्रियाम्
॥५५॥वेदोक्तविधिना सर्वे वेदवेदांगपारगाः ।
रक्षां चक्रुर्महेशस्य कृत्वा कौतुकमंगलम्
॥५६॥ऋग्यजुस्सामसूक्तैस्तु तथा नानाविधैः परैः ।
मंगलानि च भूरीणि चक्रुः प्रीत्यर्षयोऽखिलाः
॥५७॥ग्रहाणां पूजनं प्रीत्या चक्रुस्ते शम्भुना मया ।
मण्डलस्थसुराणां च सर्वेषां विघ्नशान्तये
॥५८॥ततश्शिवस्तु सन्तुष्टः कृत्वा सर्वं यथोचितम् ।
लौकिकं वैदिकं कर्म ननाम च मुदा द्विजान्
॥५९॥अथ सर्वेश्वरो विप्रान्देवान्कृत्वा पुरस्सरान् ।
निस्ससार मुदा तस्मात्कैलासात्पर्वतोत्तमात्
॥६०॥बहिः कैलासकुधराच्छम्भुस्तस्थौ मुदान्वितः ।
देवैस्सह द्विजैश्चैव नानास्वीकारकः प्रभुः
॥६१॥तदोत्सवो महानासीत्तत्र देवादिभिः कृतः ।
सन्तुष्ट्यर्थं महेशस्य गानवाद्यसुनृत्यकः
॥६२॥इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे देवनिमन्त्रण देवागमन शिवयात्रावर्णनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ३९ ॥