हिमगिरिगृहाभ्यन्तरगमनोत्सववर्णनम्
ब्रह्मोवाच
ततः शैलवरः सोपि प्रीत्या दुर्गोपवीतकम् ।
कारयामास सोत्साहं वेदमन्त्रैश्शिवस्य च
॥१॥अथ विष्ण्वादयो देवा मुनयस्सकुतू हलम् ।
हिमाचलप्रार्थनया विवेशान्तर्गृहं गिरेः
॥२॥श्रुत्याचारं भवाचारं विधाय च यथार्थतः ।
शिवामलंकृतां चक्रुश्शिवदत्तविभूषणैः
॥३॥प्रथमं स्नापयित्वा तां भूषयित्वाथ सर्वशः ।
नीराजिता सखीभिश्च विप्रपत्नीभिरेव च
॥४॥अहताम्बरयुग्मेन शोभिता वरवर्णिनी ।
विरराज महाशैलदुहिता शङ्करप्रिया
॥५॥कंचुकी परमा दिव्या नानारत्नान्विताद्भुता ।
विधृता च तया देव्या विलसन्त्याधिकं मुने
॥६॥सा बभार तथा हारं दिव्यरत्नसमन्वितम् ।
वलयानि महार्हाणि शुद्धचामीकराणि च
॥७॥स्थिता तत्रैव सुभगा ध्यायन्ती मनसा शिवम् ।
शुशुभेति महाशैलकन्यका त्रिजगत्प्रसूः
॥८॥तदोत्सवो महानासीदुभयत्र मुदा वहः ।
दानं बभूव विविधं ब्राह्मणेभ्यो विवर्णितम्
॥९॥अन्येषां द्रव्यदानं च बभूव विविधम्महत् ।
गीतवाद्यविनोदश्च तत्रोत्सवपुरस्सरम्
॥१०॥अथ विष्णुरहं धाता शक्राद्या अमरास्तथा ।
मुनयश्च महाप्रीत्या निखिलास्सोत्सवा मुदा
॥११॥सुप्रणम्य शिवां भक्त्या स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम् ।
सम्प्राप्य हिमगिर्य्याज्ञां स्वं स्वं स्थाने समाश्रिताः
॥१२॥एतस्मिन्नन्तरे तत्र ज्योतिःशास्त्र विशारदः ।
हिमवन्तं गिरीन्द्रं तं गर्गो वाक्यमभाषत
॥१३॥गर्ग उवाच
हिमाचल धराधीश स्वामिन् कालीपतिः प्रभो ।
पाणिग्रहार्थं शंभुं चानय त्वं निजमंदिरम्
॥१४॥ब्रह्मोवाच
अथ तं समयं ज्ञात्वा कन्यादानोचितं गिरिः ।
निवेदितं च गर्गेण मुसुदेऽतीव चेतसि
॥१५॥महीधरान्द्विजांश्चैव परानपि तदा गिरिः ।
प्रेषयामास सुप्रीत्या शिवानयनकाम्यया
॥१६॥ते पर्वता द्विजाश्चैव सर्वमंगलपाणयः ।
संजग्मुस्सोत्सवाः प्रीत्या यत्र देवो महेश्वरः
॥१७॥तदा वादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा ।
महोत्साहोऽभवत्तत्र गीतनृत्यान्वितेन हि
॥१८॥श्रुत्वा वादित्रनिर्घोषं सर्वे शंकरसेवकाः ।
उत्थितास्त्वैकपद्येन सदेवर्षिगणा मुदा
॥१९॥परस्परं समूचुस्ते हर्षनिर्भरमानसाः ।
अत्रागच्छंति गिरयश्शिवानयनकाम्यया
॥२०॥पाणिग्रहणकालो हि नूनं सद्यस्समागतः ।
महद्भाग्यं हि सर्वेषां संप्राप्तमहि मन्महे
॥२१॥धन्या वयं विशेषेण विवाहं शिवयोर्ध्रुवम् ।
द्रक्ष्यामः परमप्रीत्या जगतां मंगलालयम्
॥२२॥ब्रह्मोवाच
एवं यावदभूत्तेषां संवादस्तत्र चादरात् ।
तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः
॥२३॥ते गत्वा प्रार्थयांचक्रुश्शिव विष्ण्वादिकानपि ।
कन्यादानोचितः कालो वर्तते गम्यतामिति
॥२४॥ते तच्छ्रुत्वा सुरास्सर्वे मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः ।
मुमुदुश्चेतसातीव जयेत्यूचुर्गिरिं द्रुतम्
॥२५॥शिवोऽपि मुमुदेऽतीव कालीप्रापणलालसः ।
गुप्तं चकार तच्चिह्नं मनस्येवाद्भुताकृतिः
॥२६॥अथ स्नानं कृतन्तेन मङ्गलद्रव्यसंयुतम् ।
शूलिना सुप्रसन्नेन लोकानुग्रहकारिणा
॥२७॥स्नातस्सुवाससा युक्तस्सर्वैस्तैः परिवारितः ।
आरोपितो वृषस्कन्धे लोकपालैस्सुसेवितः
॥२८॥पुरस्कृत्य प्रभुं सर्वे जग्मुर्हिमगिरेर्गृहम् ।
वाद्यानि वादयन्तश्च कृतवन्तः कुतूहलम्
॥२९॥हिमागप्रेषिता विप्रास्तथा ते पर्वतोत्तमाः ।
शम्भोरग्रचरा ह्यासन्कुतूहलसमन्विताः
॥३०॥बभौ छत्रेण महता ध्रियमाणो हि मूर्द्धनि ।
चामरैर्वीज्यमानोऽसौ सविता नो महेश्वरः
॥३१॥अहं विष्णुस्तथा चेन्द्रो लोकपाला स्तथैव च ।
अग्रगाः स्मातिशोभन्ते श्रिया परमया श्रिताः
॥३२॥ततश्शङ्खाश्च भेर्य्यश्च पटहानकगोमुखाः ।
पुनः पुनरवाद्यन्त वादित्राणि महोत्सवे
॥३३॥तथैव गायकास्सर्वे जगुः परममङ्गलम् ।
नर्तक्यो ननृतुस्सर्वा नानातालसमन्विताः
॥३४॥एभिस्समेतो जगदेकबन्धुर्ययौ तदानीं परमेशवर्चसा ।
सुसेव्यमानस्सकलैस्सुरेश्वरैर्विकीर्यमाणः कुसुमैश्च हर्षितैः
॥३५॥सम्पूजितस्तदा शम्भुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् ।
संस्तूयमानो बह्वीभिः स्तुतिभिः परमेश्वरः
॥३६॥वृषादुत्तारयामासुर्महेशम्पर्वतोत्तमाः ।
निन्युर्गृहान्तरम्प्रीत्या महोत्सवपुरस्सरम्
॥३७॥हिमालयोऽपि सम्प्राप्तं सदेवगणमीश्वरम् ।
प्रणम्य विधिवद्भक्त्या नीराजनमथाकरोत्
॥३८॥सर्वान्सुरान्मुनीनन्यान्प्रणम्य समहोत्सवः ।
सम्मानमकरोत्तेषां प्रशंसन्स्वविधिम्मुदा
॥३९॥सोऽगस्साच्युतमीशानं सुपाद्यार्घ्यपुरस्सरम् ।
सदेवमुख्यवर्गं च निनाय स्वालयान्तरम्
॥४०॥प्राङ्गणे स्थापयामास रत्नसिंहासनेषु तान् ।
सर्वान्विष्णु च मामीशं विशिष्टांश्च विशेषतः
॥४१॥सखीभिर्मेनया प्रीत्या ब्राह्मणस्त्रीभिरेव च ।
अन्याभिश्च पुरन्धीभिश्चक्रे नीराजनम्मुदा
॥४२॥पुरोधसा कृत्यविदा शंकराय महात्मने ।
मधुपर्कादिकं यद्यत्कृत्यं तत्तत्कृतं मुदा
॥४३॥मया स नोदितस्तत्र पुरोधाः कृतवाँस्तदा ।
सुमंगलं च यत्कर्म प्रस्तावसदृशम्मुने
॥४४॥अन्तर्वेद्यां महाप्रीत्या सम्प्रविश्य हिमाद्रिणा ।
यत्र सा पार्वती कन्या सर्वाभरणभूषिता
॥४५॥वेदिकोपरि तन्वंगी संस्थिता सुविराजिता ।
तत्र नीतो मद्दादेवो विष्णुना च मया सह
॥४६॥लग्नन्निरीक्षमाणास्ते वाचस्पतिपुरोगमाः ।
कन्यादानोचितन्तत्र बभूवुः परमोत्सवाः
॥४७॥तत्रोपविष्टो गर्गश्च यत्रास्ति घटिकालयम् ।
यावच्छेषा घटी तावत्कृतम्प्रणवभाषणम्
॥४८॥पुण्याहम्प्रवदन्गर्गस्समाध्रेऽञ्जलिम्मुदा ।
पार्व्वत्यक्षतपूर्णं च ववृषे च शिवोपरि
॥४९॥तया सम्पूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशाम्बुभिः ।
परमोदाढ्यया तत्र पार्वत्या रुचिरास्यया
॥५०॥विलोकयन्ती तं शम्भुं यस्यार्थे परमन्तपः ।
कृतम्पुरा महाप्रीत्या विरराज शिवाति सा
॥५१॥मया मुने तदोक्तस्तु गर्गादिमुनिभिश्च सः ।
समानर्च शिवां शम्भुर्लौकिकाचारसंरतः
॥५२॥एवं परस्परं तौ वै पार्व्वतीपरमेश्वरौ ।
अर्चयन्तौ तदानीञ्च शुशुभाते जगन्मयौ
॥५३॥त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षन्तौ परस्परम् ।
तदा नीराजितौ लक्ष्म्यादिभिस्स्त्रीभिर्विशेषतः
॥५४॥तथा परा वै द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरथो पुरस्त्रियः ।
शिवाञ्च शम्भुञ्च विलोकयन्त्योऽवापुर्म्मुदन्तास्सकला महोत्सवम्
॥५५॥इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिव हिमगिरिगृहाभ्यन्तरगमनोत्सववर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४७ ॥