वरवर्गभोजनशिवशयनवर्णनम्
ब्रह्मोवाच
अथ शैलवरस्तात हिमवान्भाग्यसत्तमः ।
प्राङ्गणं रचयामास भोजनार्थं विचक्षणः
॥१॥मार्जनं लेपनं सम्यक्कारयामास तस्य सः ।
स सुगन्धैरलञ्चक्रे नानावस्तुभिरादरात्
॥२॥अथ शैलस्सुरान्सर्वानन्यानपि च सेश्वरान् ।
भोजनायाह्वयामास पुत्रैश्शैलैः परैरपि
॥३॥शैलाह्वानमथाकर्ण्य स प्रभुस्साच्युतो मुने ।
सर्वैस्सुरादिभिस्तत्र भोजनाय ययौ मुदा
॥४॥गिरिः प्रभुं च सर्वांस्तान्सुसत्कृत्य यथाविधि ।
मुदोपवेशयामास सत्पीठेषु गृहान्तरे
॥५॥नानासुभोज्यवस्तूनि परिविष्य च तत्पुनः ।
साञ्चलिर्भोजनायाज्ञां चक्रे विज्ञप्तिमानतः
॥६॥अथ सम्मानितास्तत्र देवा विष्णुपुरोगमाः ।
सदाशिवं पुरस्कृत्य बुभुजुस्सकलाश्च ते
॥७॥तदा सर्वे हि मिलिता ऐकपद्येन सर्वशः ।
पंक्तिभूताश्च बुभुजु र्विहसन्तः पृथक्पृथक्
॥८॥नन्दिभृंगिवीरभद्रवीरभद्रगणाः पृथक् ।
बुभुजुस्ते महाभागाः कुतूहलसमन्विताः
॥९॥देवास्सेन्द्रा लोकपाला नानाशोभासमन्विताः ।
बुभुजुस्ते महाभागा नानाहास्यरसैस्सह
॥१०॥सर्वे च मुनयो विप्रा भृग्वाद्या ऋषयस्तथा ।
बुभुजु प्रीतितस्सर्वे पृथक् पंक्तिगतास्तदा
॥११॥तथा चण्डीगणास्सर्वे बुभुजुः कृतभाजनाः ।
कुतूहलं प्रकुर्वन्तो नानाहास्यकरा मुदा
॥१२॥एवन्ते भुक्तवन्तश्चाचम्य सर्वे मुदान्विताः ।
विश्रामार्थं गताः प्रीत्या विष्ण्वाद्यास्स्वस्वमाश्रमम्
॥१३॥मेनाज्ञया स्त्रियस्साध्व्य श्शिवं सम्प्रार्थ्य भक्तितः ।
गेहे निवासयामासुर्वासाख्ये परमोत्सवे
॥१४॥रत्नसिंहासने शम्भुर्मेनादत्ते मनोहरे ।
सन्निधाय मुदा युक्तो ददृशे वासमन्दिरम्
॥१५॥रत्नप्रदीपशतकैर्ज्वलद्भिर्ज्वलितं श्रिया ।
रत्नपात्रघटाकीर्णं मुक्तामणिविराजितम्
॥१६॥रत्नदर्प्पणशोभाढ्यं मण्डितं श्वेतचामरैः ।
मुक्तामणिसुमालाभिर्वेष्टितं परमर्द्धिमत्
॥१७॥अनूपमम्महादिव्यं विचित्रं सुमनोहरम् ।
चित्ताह्लादकरं नानारचनारचितस्थलम्
॥१८॥शिवदत्तवरस्यैव प्रभावमतुलम्परम् ।
दर्शयन्तं समुल्लासि शिवलोकाभिधानकम्
॥१९॥नानासुगन्धसद्द्रव्यैर्वासितं सुप्रकाशकम् ।
चन्दनागुरुसंयुक्तं पुष्पशय्यासमन्वितम्
॥२०॥नानाचित्रविचित्राढ्यं निर्मितं विश्वकर्म्मणा ।
रत्नेन्द्रसाररचितैराचितं हारकैर्वरैः
॥२१॥कुत्रचित्सुरनिर्माणं वैकुण्ठं सुमनोहरम् ।
कुत्रचिच्च ब्रह्मलोकं लोकपालपुरं क्वचित्
॥२२॥कैलासं कुत्रचिद्रम्यं कुत्रचिच्छक्रमन्दिरम् ।
कुत्रचिच्छिवलोकं च सर्वोपरि विराजितम्
॥२३॥एतादृशगृहं सर्वदृष्टाश्चर्य्यं महेश्वरः ।
प्रशंसन् हिमशैलेशं परितुष्टो बभूव ह
॥२४॥तत्रातिरमणीये च रत्नपर्य्यंक उत्तमे ।
अशयिष्ट मुदा युक्तो लीलया परमेश्वरः
॥२५॥हिमाचलश्च स्वभ्रातॄन्भोजयामास कृत्स्नशः ।
सर्वानन्यांश्च सुप्रीत्या शेषकृत्यं चकार ह
॥२६॥एवं कुर्वति शैलेशे स्वपति प्रेष्ठ ईश्वरे ।
व्यतीता रजनी सर्वा प्रातःकालो बभूव ह
॥२७॥अथ प्रभातकाले च धृत्युत्साहपरायणाः ।
नानाप्रकारवाद्यानि वादयाञ्चक्रिरे जनाः
॥२८॥सर्वे सुरास्समुत्तस्थुर्विष्ण्वाद्यास्सुमुदान्विताः ।
स्वेष्टं संस्मृत्य देवेशं सज्जिभूतास्ससंभ्रमाः
॥२९॥स्ववाहनानि सज्जानि कैलासङ्गन्तुमुत्सुकाः ।
कृत्वा सम्प्रेषयामासुर्धर्मं शिवसमीपतः
॥३०॥वासगेहमथागत्य धर्मो नारायणाज्ञया ।
उवाच शंकरं योगी योगीशं समयोचितम्
॥३१॥धर्म उवाच
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रन्ते भव नः प्रमथाधिप ।
जनावासं समागच्छ कृतार्थं कुरु तत्र तान्
॥३२॥ब्रह्मोवाच
इति धर्मवचः श्रुत्वा विजहास महेश्वरः ।
ददर्श कृपया दृष्ट्या तल्पमुज्झाञ्चकार ह
॥३३॥उवाच विहसन् धर्म त्वमग्रे गच्छ तत्र ह ।
अहमप्यागमिष्यामि द्रुतमेव न संशयः
॥३४॥ब्रह्मोवाच
इत्युक्तश्शंकरेणाथ जनावासं जगाम सः ।
स्वयङ्गन्तुमना आसीत्तत्र शम्भुरपि प्रभुः ।
तज्ज्ञात्वा स्त्रीगणस्सोसौ तत्रागच्छन्महोत्सवः ।
चक्रे मंगलगानं हि पश्यन्शम्भुपदद्वयम्
॥३५॥अथ शंम्भुर्भवाचारी प्रातःकृत्यं विधाय च ।
मेनामान्त्र्य कुध्रं च जनावासं जगाम सः
॥३७॥महोत्सवस्तदा चासीद्वेदध्वनिरभून्मुने ।
वाद्यानि वादयामासुर्जनाश्चातुर्विधानि च
॥३८॥शम्भुरागत्य स्वस्थानं ववन्दे च मुनींस्तदा ।
हरिं च मां भवाचारात् वन्दितोऽभूत्सुरादिभिः
॥३९॥जयशब्दो बभूवाथ नमश्शब्दस्तथैव च ।
वेदध्वनिश्च शुभदो महाकोलाहलोऽभवत्
॥४०॥इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे वरवर्गभोजनशिवशयनवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५२ ॥