पार्वतीबाल्यलीलावर्णनम्
ब्रह्मोवाच
ततो मेना पुरस्सा वै सुता भूत्वा महाद्युतिः ।
चकार रोदनं तत्र लौकिकीं गतिमाश्रिता
॥१॥अरिष्टशय्यां परितस्सद्विसारिसुतेजसा ।
निशीथदीपा विहतत्विष आसन्नरं मुने
॥२॥श्रुत्वा तद्रोदनं रम्यं गृहस्थास्सर्वयोषितः ।
जहृषुस्सम्भ्रमात्तत्रागताः प्रीतिपुरस्सराः
॥३॥तच्छुद्धान्तचरः शीघ्रं शशंस भूभृते तदा ।
पार्वतीजन्म सुखदं देवकार्यकरं शुभम्
॥४॥तच्छुद्धान्तचरायाशु पुत्रीजन्म सुशंसते ।
सितातपत्रं नादेयमासीत्तस्य महीभृतः
॥५॥गतस्तत्र गिरिः प्रीत्या सपुरोहितसद्विजः ।
ददर्श तनयां तान्तु शोभमानां सुभाससा
॥६॥नीलोत्पलदल श्यामां सुद्युतिं सुमनोरमाम् ।
दृष्ट्वा च तादृशीं कन्यां मुमोदाति गिरीश्वरः
॥७॥सर्वे च मुमुदुस्तत्र पौराश्च पुरुषाः स्त्रियः ।
तदोत्सवो महानासीन्नेदुर्वाद्यानि भूरिशः
॥८॥बभूव मंगलं गानं ननृतुर्वारयोषितः ।
दानं ददौ द्विजातिभ्यो जातकर्मविधाय च
॥९॥अथ द्वारं समागत्य चकार सुमहोत्सवम् ।
हिमाचलः प्रसन्नात्मा भिक्षुभ्यो द्रविणन्ददौ
॥१०॥अथो मुहूर्त्ते सुमते हिमवान्मुनिभिः सह ।
नामाऽकरोत्सुतायास्तु कालीत्यादि सुखप्रदम्
॥११॥दानं ददौ तदा प्रीत्या द्विजेभ्यो बहु सादरम् ।
उत्सवं कारयामास विविधं गानपूर्व्वकम्
॥१२॥इत्थं कृत्वोत्सवं भूरि कालीं पश्यन्मुहुर्मुहुः ।
लेभे मुदं सपत्नीको बहुपुत्रोऽपि भूधरः
॥१३॥तत्र सा ववृधे देवी गिरिराजगृहे शिवा ।
गंगेव वर्षासमये शरदीवाथ चन्द्रिका
॥१४॥एवं सा कालिका देवी चार्वङ्गी चारुदर्शना ।
दध्रे चानुदिनं रम्यां चन्द्रबिम्बकलामिव
॥१५॥कुलोचितेन नाम्ना तां पार्वतीत्याजुहावहा।
बन्धुप्रियां बन्धुजनः सौशील्यगुणसंयुताम्
॥१६॥उमेति मात्रा तपसे निषिद्धा कालिका च सा ।
पश्चादुमाख्यां सुमुखी जगाम भुवने मुने
॥१७॥दृष्टिः पुत्रवतोऽप्यद्रेस्तस्मिंस्तृप्तिं जगाम न ।
अपत्ये पार्वतीत्याख्ये सर्वसौभाग्य संयुते
॥१८॥मधोरनन्तपुष्पस्य चूते हि भ्रमरावलिः ।
विशेषसंगा भवति सहकारे मुनीश्वर
॥१९॥पूतो विभूषितश्चापि स बभूव तया गिरिः ।
संस्कारवत्येव गिरा मनीषीव हिमालयः
॥२०॥प्रभामहत्या शिखयेव दीपो भुवनस्य च ।
त्रिमार्गयेव सन्मार्गस्तद्वद्गिरिजया गिरिः
॥२१॥कन्दुकैः कृत्रिमैः पुत्रैस्सखीमध्यगता च सा ।
गंगासैकतवेदीभिर्बाल्ये रेमे मुहुर्मुहुः
॥२२॥अथ देवी शिवा सा चोपदेशसमये मुने ।
पपाठ विद्यात्सुप्रीत्या यतचित्ता च सद्गुरोः
॥२३॥प्राक्तना जन्मविद्यास्तां शरदीव प्रपेदिरे ।
हंसालिस्स्वर्णदी नक्तमात्मभासो महौषधिम्
॥२४॥इत्थं सुवर्णिता लीला शिवायाः काचिदेव हि ।
अन्यलीलाम्प्रवक्ष्येऽहं शृणु त्वं प्रेमतो मुने
॥२५॥इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीबाल्यलीलावर्णनंनाम सप्तमो ऽध्यायः ॥ ७ ॥