शिवकैलासगमनवर्णनम्
ब्रह्मोवाच
अथ सा ब्राह्मणी देव्यै शिक्षयित्वा व्रतञ्च तत् ।
प्रोवाच मेनामामन्त्र्य यात्रामस्याश्च कारय
॥१॥तथास्त्विति च सम्प्रोच्य प्रेमवश्या बभूव सा ।
धृतिन्धृत्वाहूय कालीं विश्लेषविरहा कुला
॥२॥अत्युच्चै रोदनं चक्रे संश्लिष्य च पुनः पुनः ।
पार्वत्यपि रुरोदोच्चैरुच्चरन्ती कृपावचः
॥३॥शैलप्रिया शिवा चापि मूर्च्छामाप शुचार्दिता ।
मूर्च्छाम्प्रापुर्देवपत्न्यः पार्वत्या रोदनेन च
॥४॥सर्वाश्च रुरुदुर्नार्य्यस्सर्वमासीदचेतनम् ।
स्वयं रुरोद योगीशो गच्छन्कोन्य परः प्रभुः
॥५॥एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रमाजगाम हिमालयः ।
ससर्वतनयस्तत्र सचिवैश्च द्विजैः परैः
॥६॥स्वयं रुरोद मोहेन वत्सां कृत्वा स्ववक्षसि ।
क्व यासीत्येवमुच्चार्य शून्यं कृत्वा मुहुर्मुहुः
॥७॥ततः पुरोहितो विप्रैरध्यात्मविद्यया सुखम् ।
सर्वान्प्रबोधयामास कृपया ज्ञानवत्तरः
॥८॥ननाम पार्वती भक्त्या मातरम्पितरं गुरुम् ।
महामाया भवाचाराद्रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः
॥९॥पार्वत्या रोदनेनैव रुरुदुस्सर्वयोषितः ।
नितरां जननी मेना यामयो भ्रातरस्तथा
॥१०॥पुनः पुनः शिवामाता यामयोऽन्याश्च योषितः ।
भ्रातरो जनकः प्रेम्णा रुरुदुर्बद्धसौहृदाः
॥११॥तदा विप्राः समागत्य बोधयामासुरादरात् ।
लग्नन्निवेदयामासुर्यात्रायास्सुखदम्परम्
॥१२॥ततो हिमालयो मेनां धृत्वा धैर्य्यम्विवेकतः ।
शिबिकामानयामास शिवारोहणहेतवे
॥१३॥शिवामारोहयामासुस्तत्र विप्राङ्गनाश्च ताम् ।
आशिषम्प्रददुस्सर्वाः पिता माता द्विजास्तथा
॥१४॥महाराज्ञ्युपचाराँश्च ददौ मेना गिरिस्तथा ।
नानाद्रव्यसमूहं च परेषान्दुर्लभं शुभम्
॥१५॥शिवा नत्वा गुरून्सर्वाञ् जनकं जननीन्तथा ।
द्विजान्पुरोहितं यामीस्त्रीस्तथान्या ययौ मुने
॥१६॥हिमाचलोऽपि ससुतोऽगच्छत्स्नेहवशी बुधः ।
प्राप्तस्तत्र प्रभुर्यत्र सामरः प्रीतिमावहन्
॥१७॥प्रीत्याभिरेभिरे सर्वे महोत्सवपुर स्सरम् ।
प्रभुम्प्रणेमुस्ते भक्त्या प्रशंसन्तोऽविशन्पुरीम्
॥१८॥जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद ।
लीलया त्वाञ्च देवेशि सदा प्राणप्रिया मम
॥१९॥ब्रह्मोवाच
इत्याकर्ण्य महेशस्य स्वनाथस्याथ पार्वती ।
शङ्करस्य प्रिया नित्यं सस्मितोवाच सा सती
॥२०॥पार्वत्युवाच
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनी भूतो भवेति च ।
प्रस्तावोचितमद्याशु कार्यं कुरु नमोऽस्तु ते
॥२१॥ब्रह्मोवाच
इत्याकर्ण्य प्रियावाक्यं सुधाधाराशतोपमम् ।
मुमुदेऽतीव विश्वेशो लौकिकाचारतत्परः
॥२२॥शिवः सम्भृतसम्भारो नानावस्तुमनोहरम् ।
भोजयामास देवश्च नारायणपुरोगमान्
॥२३॥तथान्यान्निखिलान्प्रीत्या स्वविवाहसमागतान् ।
भोजयामास सुरसमन्नम्बहुविधम्प्रभुः
॥२४॥ततो भुक्त्वा च ते देवा नानारत्न विभूषिताः ।
सस्त्रीकास्सगणास्सर्वे प्रणेमुश्चंद्रशेखरम्
॥२५॥संस्तुत्य वाग्भिरिष्टाभिः परिक्रम्य मुदान्विताः ।
प्रशंसन्तो विवाहञ्च स्वधामानि ययुस्ततः
॥२६॥नारायणं मुने मां च प्रणनाम शिवस्स्वयम् ।
लौकिकाचारमाश्रित्य यथा विष्णुश्च कश्यपम्
॥२७॥मयाश्लिष्याशिषन्दत्त्वा शिवस्य पुनरग्रतः ।
मत्वा वै तं परं ब्रह्म चक्रे च स्तुतिरुत्तमा
॥२८॥तमामन्त्र्य मया विष्णुस्साञ्जलिश्शिवयोर्मुदा ।
प्रशंसंस्तद्विवाहञ्च जगाम स्वालयम्परम्
॥२९॥शिवोऽपि स्वगिरौ तस्थौ पार्वत्या विहरन्मुदा ।
सर्वे गणास्सुखं प्रापुरतीव स्वभजञ्छिवौ
॥३०॥इत्येवङ्क थितस्तात शिवोद्वाहस्सुमंगलः ।
शोकघ्नो हर्षजनक आयुष्यो धनवर्द्धनः
॥३१॥य इमं शृणुयान्नित्यं शुचिस्तद्गतमानसः ।
श्रावयेद्वाथ नियमाच्छिवलोकमवाप्नुयात्
॥३२॥इदमाख्यानमाख्यातमद्भुतं मंगलायनम् ।
सर्वविघ्नप्रशमनं सर्वव्याधिविनाशनम्
॥३३॥यशस्यं स्वर्ग्यमायुष्यं पुत्रपौत्रकरम्परम् ।
सर्वकामप्रदं चेह भुक्तिदं मुक्तिदं सदा
॥३४॥अपमृत्युप्रशमनं महाशान्तिकरं शुभम् ।
सर्वदुस्स्वप्नप्रशमनं बुद्धिप्रज्ञादिसाधनम्
॥३५॥शिवोत्सवेषु सर्वेषु पठितव्यम्प्रयत्नतः ।
शुभेप्सुभिर्जनैः प्रीत्या शिवसन्तोषकारणम्
॥३६॥पठेत्प्रतिष्ठाकाले तु देवादीनां विशेषतः ।
शिवस्य सर्वकार्यस्य प्रारम्भे च सुप्रीतितः
॥३७॥शृणुयाद्वा शुचिर्भूत्वा चरितं शिवयोश्शिवम् ।
सिध्यन्ति सर्वकार्याणि सत्यं सत्यं न संशयः
॥३८॥इति श्रीशिवमहापुराणे ब्रह्मनारदसंवादे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवकैलासगमनवर्णनं नाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५५ ॥
समाप्तोऽयं तृतीयः पार्वतीखण्डः
॥३॥