sarasvatīstotrapūjākavacādivarṇanam
nārada uvāca
śrutaṃ sarvaṃ mayā pūrvaṃ tvatprasādātsudhopamam |
adhunā prakṛtīnāṃ ca vyastaṃ varṇaya pūjanam
||1||श्रुतं सर्वं मया पूर्वं त्वत्प्रसादात्सुधोपमम् ।
अधुना प्रकृतीनां च व्यस्तं वर्णय पूजनम्
kasyāḥ pūjā kṛtā kena kathaṃ martye pracāritā |
kena vā pūjitā kā vā kena kā vā stutā prabho
||2||कस्याः पूजा कृता केन कथं मर्त्ये प्रचारिता ।
केन वा पूजिता का वा केन का वा स्तुता प्रभो
tāsāṃ stotraṃ ca dhyānaṃ ca prabhāvaṃ caritaṃ śubham |
kābhiḥ kebhyo varo dattastanme vyākhyātumarhasi
||3||तासां स्तोत्रं च ध्यानं च प्रभावं चरितं शुभम् ।
काभिः केभ्यो वरो दत्तस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
śrīnārāyaṇa uvāca
gaṇeśajananī durgā rādhā lakṣmīḥ sarasvatī |
sāvitrī ca sṛṣṭividhau prakṛtiḥ pañcadhā smṛtā
||4||गणेशजननी दुर्गा राधा लक्ष्मीः सरस्वती ।
सावित्री च सृष्टिविधौ प्रकृतिः पञ्चधा स्मृता
āsāṃ pūjā prasiddhā ca prabhāvaḥ paramādbhutaḥ |
sudhopamaṃ ca caritaṃ sarvamaṅgalakāraṇam
||5||आसां पूजा प्रसिद्धा च प्रभावः परमाद्भुतः ।
सुधोपमं च चरितं सर्वमङ्गलकारणम्
prakṛtyaṃśāḥ kalā yāśca tāsāṃ ca caritaṃ śubham |
sarvaṃ vakṣyāmi te brahman sāvadhāno niśāmaya
||6||प्रकृत्यंशाः कला याश्च तासां च चरितं शुभम् ।
सर्वं वक्ष्यामि ते ब्रह्मन् सावधानो निशामय
kālī vasundharā gaṅgā ṣaṣṭhī maṅgalacaṇḍikā |
tulasī manasā nidrā svadhā svāhā ca dakṣiṇā
||7||काली वसुन्धरा गङ्गा षष्ठी मङ्गलचण्डिका ।
तुलसी मनसा निद्रा स्वधा स्वाहा च दक्षिणा
saṃkṣiptamāsāṃ caritaṃ puṇyadaṃ śrutisundaram |
jīvakarmavipākaṃ ca tacca vakṣyāmi sundaram
||8||संक्षिप्तमासां चरितं पुण्यदं श्रुतिसुन्दरम् ।
जीवकर्मविपाकं च तच्च वक्ष्यामि सुन्दरम्
durgāyāścaiva rādhāyā vistīrṇaṃ caritaṃ mahat |
tadvatpaścātpravakṣyāmi saṃkṣepakramataḥ śṛṇu
||9||दुर्गायाश्चैव राधाया विस्तीर्णं चरितं महत् ।
तद्वत्पश्चात्प्रवक्ष्यामि संक्षेपक्रमतः शृणु
ādau sarasvatīpūjā śrīkṛṣṇena vinirmitā |
yatprasādānmuniśreṣṭha mūrkho bhavati paṇḍitaḥ
||10||आदौ सरस्वतीपूजा श्रीकृष्णेन विनिर्मिता ।
यत्प्रसादान्मुनिश्रेष्ठ मूर्खो भवति पण्डितः
āvirbhūtā yathā devī vaktrataḥ kṛṣṇayoṣitaḥ |
iyeṣa kṛṣṇaṃ kāmena kāmukī kāmarūpiṇī
||11||आविर्भूता यथा देवी वक्त्रतः कृष्णयोषितः ।
इयेष कृष्णं कामेन कामुकी कामरूपिणी
sa ca vijñāya tadbhāvaṃ sarvajñaḥ sarvamātaram |
tāmuvāca hitaṃ satyaṃ pariṇāme sukhāvaham
||12||स च विज्ञाय तद्भावं सर्वज्ञः सर्वमातरम् ।
तामुवाच हितं सत्यं परिणामे सुखावहम्
śrīkṛṣṇa uvāca
bhaja nārāyaṇaṃ sādhvi madaṃśaṃ ca caturbhujam |
yuvānaṃ sundaraṃ sarvaguṇayuktaṃ ca matsamam
||13||भज नारायणं साध्वि मदंशं च चतुर्भुजम् ।
युवानं सुन्दरं सर्वगुणयुक्तं च मत्समम्
kāmajñaṃ kāminīnāṃ ca tāsāṃ ca kāmapūrakam |
koṭikandarpalāvaṇyaṃ līlālaṅkatamīśvaram
||14||कामज्ञं कामिनीनां च तासां च कामपूरकम् ।
कोटिकन्दर्पलावण्यं लीलालङ्कतमीश्वरम्
kānte kāntaṃ ca māṃ kṛtvā yadi sthātumihecchasi |
tvatto balavatī rādhā na bhadraṃ te bhaviṣyati
||15||कान्ते कान्तं च मां कृत्वा यदि स्थातुमिहेच्छसि ।
त्वत्तो बलवती राधा न भद्रं ते भविष्यति
yo yasmād balavānvāpi tato'nyaṃ rakṣituṃ kṣamaḥ |
kathaṃ parānsādhayati yadi svayamanīśvaraḥ
||16||यो यस्माद् बलवान्वापि ततोऽन्यं रक्षितुं क्षमः ।
कथं परान्साधयति यदि स्वयमनीश्वरः
sarveśaḥ sarvaśāstāhaṃ rādhāṃ bādhitumakṣamaḥ |
tejasā matsamā sā ca rūpeṇa ca guṇena ca
||17||सर्वेशः सर्वशास्ताहं राधां बाधितुमक्षमः ।
तेजसा मत्समा सा च रूपेण च गुणेन च
prāṇādhiṣṭhātṛdevī sā prāṇāṃstyaktuṃ ca kaḥ kṣamaḥ |
prāṇato'pi priyaḥ putraḥ keṣāṃ vāsti ca kaścana
||18||प्राणाधिष्ठातृदेवी सा प्राणांस्त्यक्तुं च कः क्षमः ।
प्राणतोऽपि प्रियः पुत्रः केषां वास्ति च कश्चन
tvaṃ bhadre gaccha vaikuṇṭhaṃ tava bhadraṃ bhaviṣyati |
patiṃ tamīśvaraṃ kṛtvā modasva suciraṃ sukham
||19||त्वं भद्रे गच्छ वैकुण्ठं तव भद्रं भविष्यति ।
पतिं तमीश्वरं कृत्वा मोदस्व सुचिरं सुखम्
lobhamohakāmakrodhamānahiṃsāvivarjitā |
tejasā tvatsamā lakṣmī rūpeṇa ca guṇena ca
||20||लोभमोहकामक्रोधमानहिंसाविवर्जिता ।
तेजसा त्वत्समा लक्ष्मी रूपेण च गुणेन च
tayā sārdhaṃ tava prītyā śaśvatkālaḥ prayāsyati |
gauravaṃ ca haristulyaṃ kariṣyati dvayorapi
||21||तया सार्धं तव प्रीत्या शश्वत्कालः प्रयास्यति ।
गौरवं च हरिस्तुल्यं करिष्यति द्वयोरपि
prativiśveṣu tāṃ pūjāṃ mahatīṃ gauravānvitām |
māghasya śuklapañcamyāṃ vidyārambhe ca sundari
||22||प्रतिविश्वेषु तां पूजां महतीं गौरवान्विताम् ।
माघस्य शुक्लपञ्चम्यां विद्यारम्भे च सुन्दरि
mānavā manavo devā munīndrāśca mumukṣavaḥ |
vasavo yoginaḥ siddhā nāgā gandharvarākṣasāḥ
||23||मानवा मनवो देवा मुनीन्द्राश्च मुमुक्षवः ।
वसवो योगिनः सिद्धा नागा गन्धर्वराक्षसाः
madvareṇa kariṣyanti kalpe kalpe layāvadhi |
bhaktiyuktāśca dattvā vai copacārāṇi ṣoḍaśa
||24||मद्वरेण करिष्यन्ति कल्पे कल्पे लयावधि ।
भक्तियुक्ताश्च दत्त्वा वै चोपचाराणि षोडश
kaṇvaśākhoktavidhinā dhyānena stavanena ca |
jitendriyāḥ saṃyatāśca ghaṭe ca pustake'pi ca
||25||कण्वशाखोक्तविधिना ध्यानेन स्तवनेन च ।
जितेन्द्रियाः संयताश्च घटे च पुस्तकेऽपि च
kṛtvā suvarṇaguṭikāṃ gandhacandanacarcitām |
kavacaṃ te grahīṣyanti kaṇṭhe vā dakṣiṇe bhuje
||26||कृत्वा सुवर्णगुटिकां गन्धचन्दनचर्चिताम् ।
कवचं ते ग्रहीष्यन्ति कण्ठे वा दक्षिणे भुजे
paṭhiṣyanti ca vidvāṃsaḥ pūjākāle ca pūjite |
ityuktvā pūjayāmāsa tāṃ devīṃ sarvapūjitām
||27||पठिष्यन्ति च विद्वांसः पूजाकाले च पूजिते ।
इत्युक्त्वा पूजयामास तां देवीं सर्वपूजिताम्
tatastatpūjanaṃ cakurbrahmaviṣṇuśivādayaḥ |
anantaścāpi dharmaśca munīndrāḥ sanakādayaḥ
||28||ततस्तत्पूजनं चकुर्ब्रह्मविष्णुशिवादयः ।
अनन्तश्चापि धर्मश्च मुनीन्द्राः सनकादयः
sarve devāśca munayo nṛpāśca mānavādayaḥ |
babhūva pūjitā nityaṃ sarvalokaiḥ sarasvatī
||29||सर्वे देवाश्च मुनयो नृपाश्च मानवादयः ।
बभूव पूजिता नित्यं सर्वलोकैः सरस्वती
nārada uvāca
pūjāvidhānaṃ kavacaṃ dhyānaṃ cāpi nirantaram |
pūjopayuktaṃ naivedyaṃ puṣpaṃ ca candanādikam
||30||पूजाविधानं कवचं ध्यानं चापि निरन्तरम् ।
पूजोपयुक्तं नैवेद्यं पुष्पं च चन्दनादिकम्
vada vedavidāṃ śreṣṭha śrotuṃ kautūhalaṃ mama |
vartate hṛdaye śaśvatkimidaṃ śrutisundaram
||31||वद वेदविदां श्रेष्ठ श्रोतुं कौतूहलं मम ।
वर्तते हृदये शश्वत्किमिदं श्रुतिसुन्दरम्
śrīnārāyaṇa uvāca
śṛṇu nārada vakṣyāmi kaṇvaśākhoktapaddhatim |
jaganmātuḥ sarasvatyāḥ pūjāvidhisamanvitām
||32||शृणु नारद वक्ष्यामि कण्वशाखोक्तपद्धतिम् ।
जगन्मातुः सरस्वत्याः पूजाविधिसमन्विताम्
māghasya śuklapañcamyāṃ vidyārambhadine'pi ca |
pūrve'hni samayaṃ kṛtvā tatrāhni saṃyataḥ śuciḥ
||33||माघस्य शुक्लपञ्चम्यां विद्यारम्भदिनेऽपि च ।
पूर्वेऽह्नि समयं कृत्वा तत्राह्नि संयतः शुचिः
snātvā nityakriyāḥ kṛtvā ghaṭaṃ saṃsthāpya bhaktitaḥ |
svaśākhoktavidhānena tāntrikeṇāthavā punaḥ
||34||स्नात्वा नित्यक्रियाः कृत्वा घटं संस्थाप्य भक्तितः ।
स्वशाखोक्तविधानेन तान्त्रिकेणाथवा पुनः
gaṇeśaṃ pūrvamabhyarcya tato'bhīṣṭāṃ prapūjayet |
dhyānena vakṣyamāṇena dhyātvā bāhyaghaṭe dhruvam
||35||गणेशं पूर्वमभ्यर्च्य ततोऽभीष्टां प्रपूजयेत् ।
ध्यानेन वक्ष्यमाणेन ध्यात्वा बाह्यघटे ध्रुवम्
dhyātvā punaḥ ṣoḍaṣopacāreṇa pūjayed vratī |
pūjopayuktaṃ naivedyaṃ yacca vedanirūpitam
||36||ध्यात्वा पुनः षोडषोपचारेण पूजयेद् व्रती ।
पूजोपयुक्तं नैवेद्यं यच्च वेदनिरूपितम्
vakṣyāmi saumya tatkiñcidyathādhītaṃ yathāgamam |
navanītaṃ dadhi kṣīraṃ lājāṃśca tilalaḍḍukam
||37||वक्ष्यामि सौम्य तत्किञ्चिद्यथाधीतं यथागमम् ।
नवनीतं दधि क्षीरं लाजांश्च तिललड्डुकम्
ikṣumikṣurasaṃ śuklavarṇaṃ pañcaguḍaṃ madhu |
svastikaṃ śarkarāṃ śukladhānyasyākṣatamakṣatam
||38||इक्षुमिक्षुरसं शुक्लवर्णं पञ्चगुडं मधु ।
स्वस्तिकं शर्करां शुक्लधान्यस्याक्षतमक्षतम्
acchinnaśukladhānyasya pṛthukaṃ śuklamodakam |
ghṛtasaindhavasaṃyuktaṃ haviṣyānnaṃ yathoditam
||39||अच्छिन्नशुक्लधान्यस्य पृथुकं शुक्लमोदकम् ।
घृतसैन्धवसंयुक्तं हविष्यान्नं यथोदितम्
yavagodhūmacūrṇānāṃ piṣṭakaṃ ghṛtasaṃyutam |
piṣṭakaṃ svastikasyāpi pakvarambhāphalasya ca
||40||यवगोधूमचूर्णानां पिष्टकं घृतसंयुतम् ।
पिष्टकं स्वस्तिकस्यापि पक्वरम्भाफलस्य च
paramānnaṃ ca saghṛtaṃ miṣṭānnaṃ ca sudhopamam |
nārikelaṃ tadudakaṃ kaseruṃ mūlamārdrakam
||41||परमान्नं च सघृतं मिष्टान्नं च सुधोपमम् ।
नारिकेलं तदुदकं कसेरुं मूलमार्द्रकम्
pakvarambhāphalaṃ cāru śrīphalaṃ badarīphalam |
kāladeśodbhavaṃ cāru phalaṃ śuklaṃ ca saṃskatam
||42||पक्वरम्भाफलं चारु श्रीफलं बदरीफलम् ।
कालदेशोद्भवं चारु फलं शुक्लं च संस्कतम्
sugandhaṃ śuklapuṣpaṃ ca sugandhaṃ śuklacandanam |
navīnaṃ śuklavastraṃ ca śaṅkhaṃ ca sundaraṃ mune
||43||सुगन्धं शुक्लपुष्पं च सुगन्धं शुक्लचन्दनम् ।
नवीनं शुक्लवस्त्रं च शङ्खं च सुन्दरं मुने
mālyaṃ ca śuklapuṣpāṇāṃ śuklahāraṃ ca bhūṣaṇam |
yādṛśaṃ ca śrutau dhyānaṃ praśasyaṃ śrutisundaram
||44||माल्यं च शुक्लपुष्पाणां शुक्लहारं च भूषणम् ।
यादृशं च श्रुतौ ध्यानं प्रशस्यं श्रुतिसुन्दरम्
tannibodha mahābhāga bhramabhañjanakāraṇam |
sarasvatīṃ śuklavarṇāṃ sasmitāṃ sumanoharām
||45||तन्निबोध महाभाग भ्रमभञ्जनकारणम् ।
सरस्वतीं शुक्लवर्णां सस्मितां सुमनोहराम्
koṭicandraprabhāmuṣṭapuṣṭaśrīyuktavigrahām |
vahniśuddhāṃśukādhānāṃ vīṇāpustakadhāriṇīm
||46||कोटिचन्द्रप्रभामुष्टपुष्टश्रीयुक्तविग्रहाम् ।
वह्निशुद्धांशुकाधानां वीणापुस्तकधारिणीम्
ratnasārendranirmāṇanavabhūṣaṇabhūṣitām |
supūjitāṃ suragaṇairbrahmaviṣṇuśivādibhiḥ
||47||रत्नसारेन्द्रनिर्माणनवभूषणभूषिताम् ।
सुपूजितां सुरगणैर्ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः
vande bhaktyā vanditāṃ ca munīndramanumānavaiḥ |
evaṃ dhyātvā ca mūlena sarvaṃ dattvā vicakṣaṇaḥ
||48||वन्दे भक्त्या वन्दितां च मुनीन्द्रमनुमानवैः ।
एवं ध्यात्वा च मूलेन सर्वं दत्त्वा विचक्षणः
saṃstūya kavacaṃ dhṛtvā praṇameddaṇḍavadbhuvi |
yeṣāṃ ceyamiṣṭadevī teṣāṃ nityakriyā mune
||49||संस्तूय कवचं धृत्वा प्रणमेद्दण्डवद्भुवि ।
येषां चेयमिष्टदेवी तेषां नित्यक्रिया मुने
vidyārambhe ca varṣānte sarveṣāṃ pañcamīdine |
sarvopayuktaṃ mūlaṃ ca vaidikāṣṭākṣaraḥ paraḥ
||50||विद्यारम्भे च वर्षान्ते सर्वेषां पञ्चमीदिने ।
सर्वोपयुक्तं मूलं च वैदिकाष्टाक्षरः परः
yeṣāṃ yenopadeśo vā teṣāṃ sa mūla eva ca |
sarasvatī caturthyantaṃ vahnijāyāntameva ca
||51||येषां येनोपदेशो वा तेषां स मूल एव च ।
सरस्वती चतुर्थ्यन्तं वह्निजायान्तमेव च
lakṣmīmāyādikaṃ caiva mantro'yaṃ kalpapādapaḥ |
purā nārāyaṇaścemaṃ vālmīkāya kṛpānidhiḥ
||52||लक्ष्मीमायादिकं चैव मन्त्रोऽयं कल्पपादपः ।
पुरा नारायणश्चेमं वाल्मीकाय कृपानिधिः
pradadau jāhnavītīre puṇyakṣetre ca bhārate |
bhṛgurdadau ca śukrāya puṣkare sūryaparvaṇi
||53||प्रददौ जाह्नवीतीरे पुण्यक्षेत्रे च भारते ।
भृगुर्ददौ च शुक्राय पुष्करे सूर्यपर्वणि
candraparvaṇi mārīco dadau vākpataye mudā |
bhṛgoścaiva dadau tuṣṭo brahmā badarikāśrame
||54||चन्द्रपर्वणि मारीचो ददौ वाक्पतये मुदा ।
भृगोश्चैव ददौ तुष्टो ब्रह्मा बदरिकाश्रमे
āstikasya jaratkārurdadau kṣīrodasannidhau |
vibhāṇḍako dadau merau ṛṣyaśṛṅgāya dhīmate
||55||आस्तिकस्य जरत्कारुर्ददौ क्षीरोदसन्निधौ ।
विभाण्डको ददौ मेरौ ऋष्यशृङ्गाय धीमते
śivaḥ kaṇādamunaye gautamāya dadau mudā |
sūryaśca yājñavalkyāya tathā kātyāyanāya ca
||56||शिवः कणादमुनये गौतमाय ददौ मुदा ।
सूर्यश्च याज्ञवल्क्याय तथा कात्यायनाय च
śeṣaḥ pāṇinaye caiva bhāradvājāya dhīmate |
dadau śākaṭāyanāya sutale balisaṃsadi
||57||शेषः पाणिनये चैव भारद्वाजाय धीमते ।
ददौ शाकटायनाय सुतले बलिसंसदि
caturlakṣajapenaiva mantraḥ siddho bhavennṛṇām |
yadi syānmantrasiddho hi bṛhaspatisamo bhavet
||58||चतुर्लक्षजपेनैव मन्त्रः सिद्धो भवेन्नृणाम् ।
यदि स्यान्मन्त्रसिद्धो हि बृहस्पतिसमो भवेत्
kavacaṃ śṛṇu viprendra yaddattaṃ brahmaṇā purā |
viśvasraṣṭā viśvajayaṃ bhṛgave gandhamādane
||59||कवचं शृणु विप्रेन्द्र यद्दत्तं ब्रह्मणा पुरा ।
विश्वस्रष्टा विश्वजयं भृगवे गन्धमादने
bhṛguruvāca
brahmanbrahmavidāṃ śreṣṭha brahmajñānaviśārada |
sarvajña sarvajanaka sarveśa sarvapūjita
||60||ब्रह्मन्ब्रह्मविदां श्रेष्ठ ब्रह्मज्ञानविशारद ।
सर्वज्ञ सर्वजनक सर्वेश सर्वपूजित
sarasvatyāśca kavacaṃ brūhi viśvajayaṃ prabho |
ayātayāmaṃ mantrāṇāṃ samūhasaṃyutaṃ param
||61||सरस्वत्याश्च कवचं ब्रूहि विश्वजयं प्रभो ।
अयातयामं मन्त्राणां समूहसंयुतं परम्
brahmovāca
śṛṇu vatsa pravakṣyāmi kavacaṃ sarvakāmadam |
śrutisāraṃ śrutisukhaṃ śrutyuktaṃ śrutipūjitam
||62||शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि कवचं सर्वकामदम् ।
श्रुतिसारं श्रुतिसुखं श्रुत्युक्तं श्रुतिपूजितम्
uktaṃ kṛṣṇena goloke mahyaṃ vṛndāvane vane |
rāseśvareṇa vibhunā rāse vai rāsamaṇḍale
||63||उक्तं कृष्णेन गोलोके मह्यं वृन्दावने वने ।
रासेश्वरेण विभुना रासे वै रासमण्डले
atīva gopanīyaṃ ca kalpavṛkṣasamaṃ param |
aśrutādbhutamantrāṇāṃ samūhaiśca samanvitam
||64||अतीव गोपनीयं च कल्पवृक्षसमं परम् ।
अश्रुताद्भुतमन्त्राणां समूहैश्च समन्वितम्
yaddhṛtvā bhagavāñchukraḥ sarvadaityeṣu pūjitaḥ |
yaddhṛtvā paṭhanād brahman buddhimāṃśca bṛhaspatiḥ
||65||यद्धृत्वा भगवाञ्छुक्रः सर्वदैत्येषु पूजितः ।
यद्धृत्वा पठनाद् ब्रह्मन् बुद्धिमांश्च बृहस्पतिः
paṭhanāddhāraṇādvāgmī kavīndro vālmiko muniḥ |
svāyambhuvo manuścaiva yaddhṛtvā sarvapūjitaḥ
||66||पठनाद्धारणाद्वाग्मी कवीन्द्रो वाल्मिको मुनिः ।
स्वायम्भुवो मनुश्चैव यद्धृत्वा सर्वपूजितः
kaṇādo gautamaḥ kaṇvaḥ pāṇiniḥ śākaṭāyanaḥ |
grandhaṃ cakāra yaddhṛtvā dakṣaḥ kātyāyanaḥ svayam
||67||कणादो गौतमः कण्वः पाणिनिः शाकटायनः ।
ग्रन्धं चकार यद्धृत्वा दक्षः कात्यायनः स्वयम्
dhṛtvā vedavibhāgaṃ ca purāṇānyakhilāni ca |
cakāra līlāmātreṇa kṛṣṇadvaipāyanaḥ svayam
||68||धृत्वा वेदविभागं च पुराणान्यखिलानि च ।
चकार लीलामात्रेण कृष्णद्वैपायनः स्वयम्
śātātapaśca saṃvarto vasiṣṭhaśca parāśaraḥ |
yaddhṛtvā paṭhanād granthaṃ yājñavalkyaścakāra saḥ
||69||शातातपश्च संवर्तो वसिष्ठश्च पराशरः ।
यद्धृत्वा पठनाद् ग्रन्थं याज्ञवल्क्यश्चकार सः
ṛṣyaśṛṅgo bharadvājaścāstiko devalastathā |
jaigīṣavyo yayātiśca dhṛtvā sarvatra pūjitāḥ
||70||ऋष्यशृङ्गो भरद्वाजश्चास्तिको देवलस्तथा ।
जैगीषव्यो ययातिश्च धृत्वा सर्वत्र पूजिताः
kavacasyāsya viprendra ṛṣireva prajāpatiḥ |
svayaṃ chandaśca bṛhatī devatā śāradāmbikā
||71||कवचस्यास्य विप्रेन्द्र ऋषिरेव प्रजापतिः ।
स्वयं छन्दश्च बृहती देवता शारदाम्बिका
sarvatattvaparijñānasarvārthasādhaneṣu ca |
kavitāsu ca sarvāsu viniyogaḥ prakīrtitaḥ
||72||सर्वतत्त्वपरिज्ञानसर्वार्थसाधनेषु च ।
कवितासु च सर्वासु विनियोगः प्रकीर्तितः
śrīṃ hrīṃ sarasvatyai svāhā śiro me pātu sarvataḥ |
śrīṃ vāgdevatāyai svāhā bhālaṃ me sarvadāvatu
||73||श्रीं ह्रीं सरस्वत्यै स्वाहा शिरो मे पातु सर्वतः ।
श्रीं वाग्देवतायै स्वाहा भालं मे सर्वदावतु
oṃ hrīṃ sarasvatyai svāheti śrotre pātu nirantaram |
oṃ śrīṃ hrīṃ bhagavatyai sarasvatyai svāhā netrayugmaṃ sadāvatu
||74||ॐ ह्रीं सरस्वत्यै स्वाहेति श्रोत्रे पातु निरन्तरम् ।
ओं श्रीं ह्रीं भगवत्यै सरस्वत्यै स्वाहा नेत्रयुग्मं सदावतु
aiṃ hrīṃ vāgvādinyai svāhā nāsāṃ me sarvadāvatu |
hrīṃ vidyādhiṣṭhātṛdevyai svāhā coṣṭhaṃ sadāvatu
||75||ऐं ह्रीं वाग्वादिन्यै स्वाहा नासां मे सर्वदावतु ।
ह्रीं विद्याधिष्ठातृदेव्यै स्वाहा चोष्ठं सदावतु
oṃ śrīṃ hrīṃ brāhmyai svāheti dantapaṃktiṃ sadāvatu |
aimityekākṣaro mantro mama kaṇṭhaṃ sadāvatu
||76||ॐ श्रीं ह्रीं ब्राह्म्यै स्वाहेति दन्तपंक्तिं सदावतु ।
ऐमित्येकाक्षरो मन्त्रो मम कण्ठं सदावतु
oṃ śrīṃ hrīṃ pātu me grīvāṃ skandhau me śrīṃ sadāvatu |
oṃ hrīṃ vidyādhiṣṭhātṛdevyai svāhā vakṣaḥ sadāvatu
||77||ॐ श्रीं ह्रीं पातु मे ग्रीवां स्कन्धौ मे श्रीं सदावतु ।
ॐ ह्रीं विद्याधिष्ठातृदेव्यै स्वाहा वक्षः सदावतु
oṃ hrīṃ vidyādhisvarūpāyai svāhā me pātu nābhikām |
oṃ hrīṃ klīṃ vāṇyai svāheti mama hastau sadāvatu
||78||ॐ ह्रीं विद्याधिस्वरूपायै स्वाहा मे पातु नाभिकाम् ।
ॐ ह्रीं क्लीं वाण्यै स्वाहेति मम हस्तौ सदावतु
oṃ sarvavarṇātmikāyai svāhā pādayugmaṃ sadāvatu |
oṃ vāgadhiṣṭhātṛdevyai svāhā sarvaṃ sadāvatu
||79||ॐ सर्ववर्णात्मिकायै स्वाहा पादयुग्मं सदावतु ।
ॐ वागधिष्ठातृदेव्यै स्वाहा सर्वं सदावतु
oṃ sarvakaṇṭhavāsinyai svāhā prācyāṃ sadāvatu |
oṃ sarvajihvāgravāsinyai svāhāgnidiśi rakṣatu
||80||ॐ सर्वकण्ठवासिन्यै स्वाहा प्राच्यां सदावतु ।
ॐ सर्वजिह्वाग्रवासिन्यै स्वाहाग्निदिशि रक्षतु
oṃ aiṃ hrīṃ klīṃ sarasvatyai budhajananyai svāhā |
satataṃ mantrarājo'yaṃ dakṣiṇe māṃ sadāvatu
||81||ॐ ऐं ह्रीं क्लीं सरस्वत्यै बुधजनन्यै स्वाहा ।
सततं मन्त्रराजोऽयं दक्षिणे मां सदावतु
aiṃ hrīṃ śrīṃ tryakṣaro mantro nairṛtyāṃ sarvadāvatu |
oṃ aiṃ jihvāgravāsinyai svāhā māṃ vāruṇe'vatu
||82||ऐं ह्रीं श्रीं त्र्यक्षरो मन्त्रो नैर्ऋत्यां सर्वदावतु ।
ॐ ऐं जिह्वाग्रवासिन्यै स्वाहा मां वारुणेऽवतु
oṃ sarvāmbikāyai svāhā vāyavye māṃ sadāvatu |
oṃ aiṃ śrīṃ klīṃ gadyavāsinyai svāhā māmuttare'vatu
||83||ॐ सर्वाम्बिकायै स्वाहा वायव्ये मां सदावतु ।
ॐ ऐं श्रीं क्लीं गद्यवासिन्यै स्वाहा मामुत्तरेऽवतु
oṃ aiṃ sarvaśāstravāsinyai svāhaiśānyāṃ sadāvatu |
oṃ hrīṃ sarvapūjitāyai svāhā cordhvaṃ sadāvatu
||84||ॐ ऐं सर्वशास्त्रवासिन्यै स्वाहैशान्यां सदावतु ।
ॐ ह्रीं सर्वपूजितायै स्वाहा चोर्ध्वं सदावतु
oṃ hrīṃ pustakavāsinyai svāhādho māṃ sadāvatu |
oṃ granthabījasvarūpāyai svāhā māṃ sarvato'vatu
||85||ॐ ह्रीं पुस्तकवासिन्यै स्वाहाधो मां सदावतु ।
ॐ ग्रन्थबीजस्वरूपायै स्वाहा मां सर्वतोऽवतु
iti te kathitaṃ vipra brahmamantraughavigraham |
idaṃ viśvajayaṃ nāma kavacaṃ brahmarūpakam
||86||इति ते कथितं विप्र ब्रह्ममन्त्रौघविग्रहम् ।
इदं विश्वजयं नाम कवचं ब्रह्मरूपकम्
purā śrutaṃ dharmavaktrātparvate gandhamādane |
tava snehānmayākhyātaṃ pravaktavyaṃ na kasyacit
||87||पुरा श्रुतं धर्मवक्त्रात्पर्वते गन्धमादने ।
तव स्नेहान्मयाख्यातं प्रवक्तव्यं न कस्यचित्
gurumabhyarcya vidhivadvastrālaṅkāracandanaiḥ |
praṇamya daṇḍavadbhūmau kavacaṃ dhārayetsudhīḥ
||88||गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालङ्कारचन्दनैः ।
प्रणम्य दण्डवद्भूमौ कवचं धारयेत्सुधीः
pañcalakṣajapenaiva siddhaṃ tu kavacaṃ bhavet |
yadi syātsiddhakavaco bṛhaspatisamo bhavet
||89||पञ्चलक्षजपेनैव सिद्धं तु कवचं भवेत् ।
यदि स्यात्सिद्धकवचो बृहस्पतिसमो भवेत्
mahāvāgmī kavīndraśca trailokyavijayī bhavet |
śaknoti sarvaṃ jetuṃ ca kavacasya prasādataḥ
||90||महावाग्मी कवीन्द्रश्च त्रैलोक्यविजयी भवेत् ।
शक्नोति सर्वं जेतुं च कवचस्य प्रसादतः
idaṃ ca kaṇvaśākhoktaṃ kavacaṃ kathitaṃ mune |
stotraṃ pūjāvidhānaṃ ca dhyānaṃ ca vandanaṃ śṛṇu
||91||इदं च कण्वशाखोक्तं कवचं कथितं मुने ।
स्तोत्रं पूजाविधानं च ध्यानं च वन्दनं शृणु
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ navamaskandhe sarasvatīstotrapūjākavacādivarṇanaṃ nāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 ||