मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Setukhaṇḍaḥ, adhyāya 18

3
Brahmakhaṇḍaḥ · Setukhaṇḍaḥ · 18

kuṃbhasaṃbhavatīrthe'sminvidhāyābhiṣavaṃ naraḥ

śrīsūta uvāca

kuṃbhasaṃbhavatīrthe'sminvidhāyābhiṣavaṃ naraḥ ||

rāmakuṃḍaṃ tataḥ puṇyaṃ gacchetpāpavimuktaye

||1||

कुंभसंभवतीर्थेऽस्मिन्विधायाभिषवं नरः ॥

रामकुंडं ततः पुण्यं गच्छेत्पापविमुक्तये

raghunāthasaraḥ puṇyaṃ dvijāḥ pāpaharaṃ tathā ||

raghunāthasarastīre kṛto yajño'lpadakṣiṇaḥ

||2||

रघुनाथसरः पुण्यं द्विजाः पापहरं तथा ॥

रघुनाथसरस्तीरे कृतो यज्ञोऽल्पदक्षिणः

saṃpūrṇaphalado bhūyātsvādhyāyo'pi japastathā ||

raghunātha sarastīre muṣṭimātramapi dvijāḥ

||3||

संपूर्णफलदो भूयात्स्वाध्यायोऽपि जपस्तथा ॥

रघुनाथ सरस्तीरे मुष्टिमात्रमपि द्विजाः

dattaṃ cedvedaviduṣe tadanaṃtaguṇaṃ bhavet ||

rāmatīrthaṃ samuddiśya vakṣyāmi munipuṃgavāḥ

||4||

दत्तं चेद्वेदविदुषे तदनंतगुणं भवेत् ॥

रामतीर्थं समुद्दिश्य वक्ष्यामि मुनिपुंगवाः

itihāsaṃ mahāpuṇyaṃ sarvapātakanāśanam ||

sutīkṣṇanāmā vipreṃdro munirniyatamānasaḥ

||5||

इतिहासं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् ॥

सुतीक्ष्णनामा विप्रेंद्रो मुनिर्नियतमानसः

agastyaśiṣyo rāmasya caraṇābjaviciṃtakaḥ ||

rāmacaṃdrasarastīre tapastepe suduṣkaram

||6||

अगस्त्यशिष्यो रामस्य चरणाब्जविचिंतकः ॥

रामचंद्रसरस्तीरे तपस्तेपे सुदुष्करम्

japanṣaḍakṣaraṃ maṃtraṃ rāmacaṃdrādhidaivatam ||

nityaṃ sa paṃcasāhasraṃ matrarājamataṃdritaḥ

||7||

जपन्षडक्षरं मंत्रं रामचंद्राधिदैवतम् ॥

नित्यं स पंचसाहस्रं मत्रराजमतंद्रितः

jajāpa kurvansnānaṃ ca raghunāthasarojale ||

bhikṣāśī niyatāhāro jitakrodho jiteṃdriyaḥ

||8||

जजाप कुर्वन्स्नानं च रघुनाथसरोजले ॥

भिक्षाशी नियताहारो जितक्रोधो जितेंद्रियः

evaṃ sutīkṣṇo vipreṃdrā bahukālamavartata ||

tataḥ kadācitsa munīrāmaṃ dhyāya nsadā hṛdi ||

tuṣṭāva sītāsahitaṃ rāmacaṃdraṃ sabhaktikam

||9||

एवं सुतीक्ष्णो विप्रेंद्रा बहुकालमवर्तत ॥

ततः कदाचित्स मुनीरामं ध्याय न्सदा हृदि ॥

तुष्टाव सीतासहितं रामचंद्रं सभक्तिकम्

sutīkṣṇa uvāca

namaste jānakīnātha namaste hanumatpriya

||10||

नमस्ते जानकीनाथ नमस्ते हनुमत्प्रिय

namaste kauśikamuneryāgarakṣaṇadīkṣita ||

namaste kausaleyāya viśvāmitrapriyāya ca

||11||

नमस्ते कौशिकमुनेर्यागरक्षणदीक्षित ॥

नमस्ते कौसलेयाय विश्वामित्रप्रियाय च

namaste harakodaṇḍabhaṃjakāmarasevita ||

mārīcāṃtaka rājeṃdra tāṭakāprāṇanāśana

||12||

नमस्ते हरकोदण्डभंजकामरसेवित ॥

मारीचांतक राजेंद्र ताटकाप्राणनाशन

kabaṃdhāre hare tubhyaṃ namo daśarathātmaja ||

jāmadagnyajite tubhyaṃ kharavidhvaṃsine namaḥ

||13||

कबंधारे हरे तुभ्यं नमो दशरथात्मज ॥

जामदग्न्यजिते तुभ्यं खरविध्वंसिने नमः

namaḥ sugrīvanāthāya namo vāliharāya te ||

vibhīṣaṇabhayakleśahāriṇe malahāriṇe

||14||

नमः सुग्रीवनाथाय नमो वालिहराय ते ॥

विभीषणभयक्लेशहारिणे मलहारिणे

ahalyāduḥkhasaṃhartre namaste bharatāgraja ||

aṃbhodhigarvasaṃhartre tasminsetu kṛte namaḥ

||15||

अहल्यादुःखसंहर्त्रे नमस्ते भरताग्रज ॥

अंभोधिगर्वसंहर्त्रे तस्मिन्सेतु कृते नमः

tārakabrahmaṇe tubhyaṃ lakṣmaṇāgraja te namaḥ ||

rakṣaḥsaṃhāriṇe tubhyaṃ namo rāvaṇamarddine

||16||

तारकब्रह्मणे तुभ्यं लक्ष्मणाग्रज ते नमः ॥

रक्षःसंहारिणे तुभ्यं नमो रावणमर्द्दिने

kodaṇḍadhāriṇe tubhyaṃ sarva rakṣāvidhāyine ||

iti stuvanmuniḥ so'yaṃ sutīkṣṇo rāmamanvaham

||17||

कोदण्डधारिणे तुभ्यं सर्व रक्षाविधायिने ॥

इति स्तुवन्मुनिः सोऽयं सुतीक्ष्णो राममन्वहम्

nināya kālamaniśaṃ rāmacaṃdraniṣaṇṇadhīḥ ||

evamabhyasatastasya rāma mantraṃ ṣaḍakṣaram

||18||

निनाय कालमनिशं रामचंद्रनिषण्णधीः ॥

एवमभ्यसतस्तस्य राम मन्त्रं षडक्षरम्

stuvato rāmacaṃdraṃ ca stotreṇānena suvratāḥ ||

tīrthe ca raghunāthasya kurvataḥ snānamanvaham

||19||

स्तुवतो रामचंद्रं च स्तोत्रेणानेन सुव्रताः ॥

तीर्थे च रघुनाथस्य कुर्वतः स्नानमन्वहम्

abhavanniścalā bhaktī rāmacaṃdretinirmalā ||

abhūdadvaitavijñānaṃ pratyagātmaikalakṣaṇam

||20||

अभवन्निश्चला भक्ती रामचंद्रेतिनिर्मला ॥

अभूदद्वैतविज्ञानं प्रत्यगात्मैकलक्षणम्

anadhītatrayījñānaṃ tathaivāśrutavedanam ||

parakāyapraveśe ca sāmarthyamabhavaddvijāḥ

||21||

अनधीतत्रयीज्ञानं तथैवाश्रुतवेदनम् ॥

परकायप्रवेशे च सामर्थ्यमभवद्द्विजाः

ākāśagamane śaktiḥ kalāvaidagdhyameva ca ||

aśrutānāṃ ca śāstrāṇāmabhijñānaṃ vinā gurum

||22||

आकाशगमने शक्तिः कलावैदग्ध्यमेव च ॥

अश्रुतानां च शास्त्राणामभिज्ञानं विना गुरुम्

gamanaṃ sarvalokeṣu prati ghātavivarjitam ||

atīṃdriyārthadraṣṭṛtvaṃ devaiḥ saṃbhāṣaṇaṃ tathā

||23||

गमनं सर्वलोकेषु प्रति घातविवर्जितम् ॥

अतींद्रियार्थद्रष्टृत्वं देवैः संभाषणं तथा

pipīlikādijaṃtūnāṃ vārtājñānamapi dvijāḥ ||

brahmaviṣṇumahādevalokeṣu gamanaṃ tathā

||24||

पिपीलिकादिजंतूनां वार्ताज्ञानमपि द्विजाः ॥

ब्रह्मविष्णुमहादेवलोकेषु गमनं तथा

caturdaśasu lokeṣu svādhīnagamanaṃ tathā ||

etānyanyāni sarvāṇi yogilabhyāni sattamāḥ

||25||

चतुर्दशसु लोकेषु स्वाधीनगमनं तथा ॥

एतान्यन्यानि सर्वाणि योगिलभ्यानि सत्तमाः

sutīkṣṇasyābhavanviprā rāmā tīrthaniṣevaṇāt ||

evaṃprabhāvaṃ tattīrthaṃ mahāpātakanāśanam

||26||

सुतीक्ष्णस्याभवन्विप्रा रामा तीर्थनिषेवणात् ॥

एवंप्रभावं तत्तीर्थं महापातकनाशनम्

mahāsiddhikaraṃ puṇyamapamṛtyuvināśanam ||

bhuktimuktipradaṃ puṃsāṃ narakakleśanā śanam

||27||

महासिद्धिकरं पुण्यमपमृत्युविनाशनम् ॥

भुक्तिमुक्तिप्रदं पुंसां नरकक्लेशना शनम्

rāmabhaktipradaṃ nityaṃ saṃsārocchedakāraṇam ||

asya tīre mahalliṃgaṃ sthāpayitvā raghūdvahaḥ ||

pūjayāmāsa talliṃgaṃ lokānugrahakā myayā

||28||

रामभक्तिप्रदं नित्यं संसारोच्छेदकारणम् ॥

अस्य तीरे महल्लिंगं स्थापयित्वा रघूद्वहः ॥

पूजयामास तल्लिंगं लोकानुग्रहका म्यया

rāmatīrthe mahāpuṇye snātvā talliṃgadarśanāt ||

narāṇāṃ muktireva syātkimutānyā vibhūtayaḥ

||29||

रामतीर्थे महापुण्ये स्नात्वा तल्लिंगदर्शनात् ॥

नराणां मुक्तिरेव स्यात्किमुतान्या विभूतयः

tatra snātvā śivaṃ dṛṣṭvā dharma putraḥ purā dvijāḥ ||

anṛtoktisamudbhūtadoṣānmukto'bhavatkṣaṇāt

||30||

तत्र स्नात्वा शिवं दृष्ट्वा धर्म पुत्रः पुरा द्विजाः ॥

अनृतोक्तिसमुद्भूतदोषान्मुक्तोऽभवत्क्षणात्

ṛṣaya ūcuḥ

asatyamuditaṃ kasmāddharmaputreṇa sūtaja ||

yaddoṣaśāṃtaye sasnau rāmatīthe'tipāvane

||31||

असत्यमुदितं कस्माद्धर्मपुत्रेण सूतज ॥

यद्दोषशांतये सस्नौ रामतीथेऽतिपावने

śrīsūta uvāca

yuṣmākamṛṣayo vakṣye yathoktamanṛtaṃ raṇe ||

chalena dharmaputreṇa yannaṣṭaṃ rāmatīrthake

||32||

युष्माकमृषयो वक्ष्ये यथोक्तमनृतं रणे ॥

छलेन धर्मपुत्रेण यन्नष्टं रामतीर्थके

anyonyaṃ pāṃḍavā viprā dharmaputrādayaḥ purā ||

dhṛtarāṣṭrasya putrāśca durnodhanamukhāstadā

||33||

अन्योन्यं पांडवा विप्रा धर्मपुत्रादयः पुरा ॥

धृतराष्ट्रस्य पुत्राश्च दुर्नोधनमुखास्तदा

mahadvai vairamāsādya rājyārthaṃ viprasattamāḥ ||

mahatyā senayā sārddhaṃ kurukṣetre sametya ca

||34||

महद्वै वैरमासाद्य राज्यार्थं विप्रसत्तमाः ॥

महत्या सेनया सार्द्धं कुरुक्षेत्रे समेत्य च

ayudhyansamare vīrāḥ samareṣvanivartinaḥ ||

yuddhaṃ kṛtvā daśadinaṃ gāṃgeyaḥ patito bhuvi

||35||

अयुध्यन्समरे वीराः समरेष्वनिवर्तिनः ॥

युद्धं कृत्वा दशदिनं गांगेयः पतितो भुवि

tataḥ paṃcadinaṃ bhūyo dhṛṣṭadyumnena vīryavān ||

ācāryo yuyudhe droṇo mahābalaparākramaḥ

||36||

ततः पंचदिनं भूयो धृष्टद्युम्नेन वीर्यवान् ॥

आचार्यो युयुधे द्रोणो महाबलपराक्रमः

anekāstrāṇi śastrāṇi droṇācaryo mahābalī ||

visṛjanpāṃḍavānīkaṃ pīḍayāmāsa vīryavān

||37||

अनेकास्त्राणि शस्त्राणि द्रोणाचर्यो महाबली ॥

विसृजन्पांडवानीकं पीडयामास वीर्यवान्

atha divyāstravicchūro dhṛṣṭadyumno mahābalaḥ ||

abhinadbāṇavarṣeṇa droṇasenāmanekadhā

||38||

अथ दिव्यास्त्रविच्छूरो धृष्टद्युम्नो महाबलः ॥

अभिनद्बाणवर्षेण द्रोणसेनामनेकधा

dhṛṣṭadyumnaṃ tadā droṇaḥ śaravarṣairavākirat ||

pārthasenā tathā droṇabāṇavarṣātipīḍitā

||39||

धृष्टद्युम्नं तदा द्रोणः शरवर्षैरवाकिरत् ॥

पार्थसेना तथा द्रोणबाणवर्षातिपीडिता

daśadikṣu bhayākrāṃtā vidrutā dvijasattamāḥ ||

tato'rjuno raṇe droṇaṃ yuyudhe rathināṃ varaḥ

||40||

दशदिक्षु भयाक्रांता विद्रुता द्विजसत्तमाः ॥

ततोऽर्जुनो रणे द्रोणं युयुधे रथिनां वरः

raṇapravīṇayostatra vijayadroṇayo raṇe ||

draṣṭuṃ samāgatairdevairabhūdvyomaniraṃ taram

||41||

रणप्रवीणयोस्तत्र विजयद्रोणयो रणे ॥

द्रष्टुं समागतैर्देवैरभूद्व्योमनिरं तरम्

droṇaphālgunayorviprā nāsti yuddhopamā bhuvi ||

sāmarṣayostadācāryaśiṣyayorabhavadraṇaḥ

||42||

द्रोणफाल्गुनयोर्विप्रा नास्ति युद्धोपमा भुवि ॥

सामर्षयोस्तदाचार्यशिष्ययोरभवद्रणः

droṇaphālgunayoryuddhaṃ droṇaphālguna yoriva ||

bahu mene'tha manasā droṇo'rjunaparākramam

||43||

द्रोणफाल्गुनयोर्युद्धं द्रोणफाल्गुन योरिव ॥

बहु मेनेऽथ मनसा द्रोणोऽर्जुनपराक्रमम्

tato droṇo mahāvīryaṃ priyaśiṣyaṃ sa phālgunam ||

vihāya pāṃcālabalaṃ samayudhyata vīryavān

||44||

ततो द्रोणो महावीर्यं प्रियशिष्यं स फाल्गुनम् ॥

विहाय पांचालबलं समयुध्यत वीर्यवान्

saviṃśatisahasrāṇi daśa tatrāyutāni ca ||

droṇācāryo'vadhīdrājñāṃ yuddhe sagajavājinām

||45||

सविंशतिसहस्राणि दश तत्रायुतानि च ॥

द्रोणाचार्योऽवधीद्राज्ञां युद्धे सगजवाजिनाम्

dhṛṣṭadyumno'tha kupito droṇa mabhyahanaccharaiḥ ||

droṇaśca paṭṭiśaṃ gṛhya dhṛṣṭadyumnamatāḍayat

||46||

धृष्टद्युम्नोऽथ कुपितो द्रोण मभ्यहनच्छरैः ॥

द्रोणश्च पट्टिशं गृह्य धृष्टद्युम्नमताडयत्

śarairvivyādha taṃ yuddhe tīkṣṇairagniśikhopamaiḥ ||

paraṅmukho'bhavattatra dhṛṣṭa dyumnaḥ śarāhataḥ

||47||

शरैर्विव्याध तं युद्धे तीक्ष्णैरग्निशिखोपमैः ॥

परङ्मुखोऽभवत्तत्र धृष्ट द्युम्नः शराहतः

tato virathamāgatya dhṛṣṭadyumnaṃ vṛkodaraḥ ||

svaṃ syaṃdanaṃ samāropya droṇācāryamathābravīt

||48||

ततो विरथमागत्य धृष्टद्युम्नं वृकोदरः ॥

स्वं स्यंदनं समारोप्य द्रोणाचार्यमथाब्रवीत्

svakarmabhirasaṃtuṣṭāḥ śikṣitāstrā dvijādhamāḥ ||

na yuddhyeranyadi krūrā na naśyerannṛpā raṇe

||49||

स्वकर्मभिरसंतुष्टाः शिक्षितास्त्रा द्विजाधमाः ॥

न युद्ध्येरन्यदि क्रूरा न नश्येरन्नृपा रणे

ahiṃsā hi paro dharmo brāhmaṇānāṃ sadā smṛtaḥ ||

hiṃsayā dāraputrādīnrakṣaṃte vyādhajātayaḥ

||50||

अहिंसा हि परो धर्मो ब्राह्मणानां सदा स्मृतः ॥

हिंसया दारपुत्रादीन्रक्षंते व्याधजातयः

hiṃsīstvamekaputrārthe yuddhe sthitvā bahūnnṛpān ||

sa cāpi te suto brahmanhataḥ śete raṇājire

||51||

हिंसीस्त्वमेकपुत्रार्थे युद्धे स्थित्वा बहून्नृपान् ॥

स चापि ते सुतो ब्रह्मन्हतः शेते रणाजिरे

tathāpi lajjā te nāsti śoko'pīha na jāyate ||

vacanaṃ tviti bhīmasya satyaṃ śrutvā yudhiṣṭhirāt

||52||

तथापि लज्जा ते नास्ति शोकोऽपीह न जायते ॥

वचनं त्विति भीमस्य सत्यं श्रुत्वा युधिष्ठिरात्

nijāyudhaṃ sa tatyāja papāta syaṃdano pari ||

yogavitprāyamātasthe droṇācāryastadā dvijāḥ

||53||

निजायुधं स तत्याज पपात स्यंदनो परि ॥

योगवित्प्रायमातस्थे द्रोणाचार्यस्तदा द्विजाः

tadaṃtaraṃ parijñāya droṇācāryasya pārśvataḥ ||

khaṅgapāṇiḥ śiracchettumabhyadhāvadraṇā jire

||54||

तदंतरं परिज्ञाय द्रोणाचार्यस्य पार्श्वतः ॥

खङ्गपाणिः शिरच्छेत्तुमभ्यधावद्रणा जिरे

vāryamāṇo'pi pārthādyaistacchiraśchettumudyayau ||

yogavittvāddroṇamūrdhno jyotirūrdhvaṃ divaṃ yayau

||55||

वार्यमाणोऽपि पार्थाद्यैस्तच्छिरश्छेत्तुमुद्ययौ ॥

योगवित्त्वाद्द्रोणमूर्ध्नो ज्योतिरूर्ध्वं दिवं ययौ

dṛṣṭaṃ kṛṣṇārjunakṛpadharmaputrādi bhirmṛdhe ||

droṇasyāsya gataprāṇāccharīrādacchinacchiraḥ

||56||

दृष्टं कृष्णार्जुनकृपधर्मपुत्रादि भिर्मृधे ॥

द्रोणस्यास्य गतप्राणाच्छरीरादच्छिनच्छिरः

bhāradvāje hate yuddhe kauravāḥ prādravanbhayāt ||

jahṛṣuḥ pāṃḍavā viprā dhṛṣṭadyumnādaya stadā

||57||

भारद्वाजे हते युद्धे कौरवाः प्राद्रवन्भयात् ॥

जहृषुः पांडवा विप्रा धृष्टद्युम्नादय स्तदा

senāṃ tāṃ vidrutāṃ dṛṣṭvā drauṇirūce suyodhanam ||

etaddravati ki sainyaṃ tyaktapraharaṇaṃ nṛpa

||58||

सेनां तां विद्रुतां दृष्ट्वा द्रौणिरूचे सुयोधनम् ॥

एतद्द्रवति कि सैन्यं त्यक्तप्रहरणं नृप

tadā duryodhano rājā svayaṃ vaktu maśaknuvan ||

yuddhe droṇavadhaṃ vaktuṃ kṛpācāryamacodayat ||

drauṇaye'tha kṛpācāryo vadhamūce gurostadā

||59||

तदा दुर्योधनो राजा स्वयं वक्तु मशक्नुवन् ॥

युद्धे द्रोणवधं वक्तुं कृपाचार्यमचोदयत् ॥

द्रौणयेऽथ कृपाचार्यो वधमूचे गुरोस्तदा

kṛpa uvāca

aśvatthāmaṃstava pitā brahmāstreṇa mṛdhe ripūn ||

hatvā nināya sadanaṃ yamasya śataśo balī

||60||

अश्वत्थामंस्तव पिता ब्रह्मास्त्रेण मृधे रिपून् ॥

हत्वा निनाय सदनं यमस्य शतशो बली

durādharṣatamaṃ dṛṣṭvā tadvīryaṃ keśavastadā ||

pāṃḍavānprāha vipreṃdra vākyaṃ vākyaviśāradaḥ

||61||

दुराधर्षतमं दृष्ट्वा तद्वीर्यं केशवस्तदा ॥

पांडवान्प्राह विप्रेंद्र वाक्यं वाक्यविशारदः

keśava uvāca

droṇaṃ jetumupāyo'sti pāṃḍavā yudhi durjayam

||62||

द्रोणं जेतुमुपायोऽस्ति पांडवा युधि दुर्जयम्

aśvatthātmā tava suto hato droṇa mṛdhe'dhunā ||

satyavādī vadedevaṃ yadi prāmāṇiko janaḥ

||63||

अश्वत्थात्मा तव सुतो हतो द्रोण मृधेऽधुना ॥

सत्यवादी वदेदेवं यदि प्रामाणिको जनः

droṇo nivarteta raṇāttadā tyaktvāyudhaṃ kṣaṇāt ||

ata enāṃ mṛṣāvārtāṃ dharmarājo'dhunā vadet

||64||

द्रोणो निवर्तेत रणात्तदा त्यक्त्वायुधं क्षणात् ॥

अत एनां मृषावार्तां धर्मराजोऽधुना वदेत्

nānyathā śakyate jetuṃ droṇo yuddhaviśāradaḥ ||

dharmājjetumaśakyaṃ ceddharmaṃ tyaktvā'pyariṃ jayet

||65||

नान्यथा शक्यते जेतुं द्रोणो युद्धविशारदः ॥

धर्माज्जेतुमशक्यं चेद्धर्मं त्यक्त्वाऽप्यरिं जयेत्

iti keśavavākyaṃ tacchrutvā bhīmaḥ pṛthāsataḥ ||

pitaraṃ te samabhyetya mithyāvākyamabhāṣata

||66||

इति केशववाक्यं तच्छ्रुत्वा भीमः पृथासतः ॥

पितरं ते समभ्येत्य मिथ्यावाक्यमभाषत

aśvatthāmā hato droṇa yuddhe'tra patito'dhunā ||

droṇācāryopi tadvākyamamanyata yathārthataḥ

||67||

अश्वत्थामा हतो द्रोण युद्धेऽत्र पतितोऽधुना ॥

द्रोणाचार्योपि तद्वाक्यममन्यत यथार्थतः

aviśvasya punaḥ so'tha dharmajaṃ prāpya cābravīt ||

dharmātmaja mṛdhe sūnuraśvatthāmā mamādhunā

||68||

अविश्वस्य पुनः सोऽथ धर्मजं प्राप्य चाब्रवीत् ॥

धर्मात्मज मृधे सूनुरश्वत्थामा ममाधुना

hataḥ kiṃ tvaṃ vadasvādya satyavādī bhavānmataḥ ||

dharmaputro'satyabhīrurāsīccārijayotsukaḥ

||69||

हतः किं त्वं वदस्वाद्य सत्यवादी भवान्मतः ॥

धर्मपुत्रोऽसत्यभीरुरासीच्चारिजयोत्सुकः

kiṃ kartavyaṃ mayādyeti dolālolamanā abhūt ||

sa dṛṣṭvā bhīmanihatamaśvatthāmābhidhaṃ gajam

||70||

किं कर्तव्यं मयाद्येति दोलालोलमना अभूत् ॥

स दृष्ट्वा भीमनिहतमश्वत्थामाभिधं गजम्

aśvatthāmā hato yuddhe bhīmenādya raṇe mahān ||

itthaṃ droṇaṃ babhāṣe'sau dharmaputraśchaloktitaḥ

||71||

अश्वत्थामा हतो युद्धे भीमेनाद्य रणे महान् ॥

इत्थं द्रोणं बभाषेऽसौ धर्मपुत्रश्छलोक्तितः

tacchrutvā tvatpitā śastraṃ tyaktvā yuddhānnyavarttata ||

atha dharmasutaḥ prāha paraṃ vāraṇa ityapi

||72||

तच्छ्रुत्वा त्वत्पिता शस्त्रं त्यक्त्वा युद्धान्न्यवर्त्तत ॥

अथ धर्मसुतः प्राह परं वारण इत्यपि

tyaktaṃ śastraṃ na gṛhṇīyāṃ yuddhe punariti sma saḥ ||

pratijajñe tava pitā vatsa droṇo balī punaḥ

||73||

त्यक्तं शस्त्रं न गृह्णीयां युद्धे पुनरिति स्म सः ॥

प्रतिजज्ञे तव पिता वत्स द्रोणो बली पुनः

ataḥ śastraṃ na jagrāha pratijñābhaṃgakātaraḥ ||

dhṛṣṭadyumnaṃ tadā dṛṣṭvā pitā te mṛtyumātmanaḥ

||74||

अतः शस्त्रं न जग्राह प्रतिज्ञाभंगकातरः ॥

धृष्टद्युम्नं तदा दृष्ट्वा पिता ते मृत्युमात्मनः

matvā prāyopaveśena rathopasthe sa yogavit ||

aśayiṣṭa samādhisthaḥ prāṇānāyamya vāgyataḥ

||75||

मत्वा प्रायोपवेशेन रथोपस्थे स योगवित् ॥

अशयिष्ट समाधिस्थः प्राणानायम्य वाग्यतः

tato nirbhidya mūrdhānaṃ tatprāṇā niryayuḥ kṣaṇāt ||

tadā mṛtasya droṇasya vatsa khaṅgena tacchiraḥ

||76||

ततो निर्भिद्य मूर्धानं तत्प्राणा निर्ययुः क्षणात् ॥

तदा मृतस्य द्रोणस्य वत्स खङ्गेन तच्छिरः

keśāgṛhītvā hastena dhṛṣṭadyumno'cchinadyudhi ||

māvadhīriti pārthādyāḥ procuḥ sarve ca sainikāḥ ||

sarvairnivāryamāṇopi tvattātaṃ pārśvato'vadhīt

||77||

केशागृहीत्वा हस्तेन धृष्टद्युम्नोऽच्छिनद्युधि ॥

मावधीरिति पार्थाद्याः प्रोचुः सर्वे च सैनिकाः ॥

सर्वैर्निवार्यमाणोपि त्वत्तातं पार्श्वतोऽवधीत्

śrīsūta uvāca

pitaraṃ nihataṃ śrutvā rudandrauṇiściraṃ dvijāḥ

||78||

पितरं निहतं श्रुत्वा रुदन्द्रौणिश्चिरं द्विजाः

kopena mahatā tatra jvalanvākyamathābravīta ||

anṛtaṃ procya pitaraṃ nyastaśastraṃ cakāra yaḥ

||79||

कोपेन महता तत्र ज्वलन्वाक्यमथाब्रवीत ॥

अनृतं प्रोच्य पितरं न्यस्तशस्त्रं चकार यः

pitaraṃ me'dya taṃ pārthamapyanyā tha pāṃḍavān ||

gṛhītvā keśapāśaṃ yastyaktaśastraśiro'hanat

||80||

पितरं मेऽद्य तं पार्थमप्यन्या थ पांडवान् ॥

गृहीत्वा केशपाशं यस्त्यक्तशस्त्रशिरोऽहनत्

chadmanā pārṣataṃ taṃ ca haniṣyāmyacirādaham ||

kṛṣṇena saha paśyaṃtu pāṇḍavā matparākramam

||81||

छद्मना पार्षतं तं च हनिष्याम्यचिरादहम् ॥

कृष्णेन सह पश्यंतु पाण्डवा मत्पराक्रमम्

iti drauṇirdvijāstatra pratijajñe bhayaṃkaram ||

tatostaṃ gata āditye rājānaḥ sarva eva te

||82||

इति द्रौणिर्द्विजास्तत्र प्रतिजज्ञे भयंकरम् ॥

ततोस्तं गत आदित्ये राजानः सर्व एव ते

ubhaye nihate droṇe prāviśanpaṭamaṇḍapam ||

aṣṭādaśadinairevaṃ nivṛttamabhavadraṇam

||83||

उभये निहते द्रोणे प्राविशन्पटमण्डपम् ॥

अष्टादशदिनैरेवं निवृत्तमभवद्रणम्

śalyaṃ karṇaṃ tathānyāṃśca duryodhanamukhāṃstataḥ ||

dhārtarāṣṭrānnihatyājau dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ

||84||

शल्यं कर्णं तथान्यांश्च दुर्योधनमुखांस्ततः ॥

धार्तराष्ट्रान्निहत्याजौ धर्मराजो युधिष्ठिरः

svīyānāṃ ca pareṣāṃ ca mṛtānāṃ sāṃparāyikam ||

akarodvidhivadviprāḥ sārdhaṃ dhaumyā dibhirdvijaiḥ

||85||

स्वीयानां च परेषां च मृतानां सांपरायिकम् ॥

अकरोद्विधिवद्विप्राः सार्धं धौम्या दिभिर्द्विजैः

vaṃditvā dhṛtarāṣṭraṃ ca sarve saṃbhūya pāṇḍavāḥ ||

dhṛtarāṣṭrābhyanujñātā hataśiṣṭajanairvṛtāḥ

||86||

वंदित्वा धृतराष्ट्रं च सर्वे संभूय पाण्डवाः ॥

धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता हतशिष्टजनैर्वृताः

saṃprāpya hāstinapuraṃ prāviśaṃste svamaṃdiram ||

tataḥ katipayāhaḥsu gateṣu kila nāgarāḥ

||87||

संप्राप्य हास्तिनपुरं प्राविशंस्ते स्वमंदिरम् ॥

ततः कतिपयाहःसु गतेषु किल नागराः

dhaumyādimunibhiḥ sārdhaṃ dharmajasya mahātmanaḥ ||

rājyā bhiṣecanaṃ kartuṃ prārabhaṃta munīśvarāḥ ||

rājyābhiṣecane tasya pravṛtte dharmajasya tu ||

aśarīrā tato vāṇī babhāṣe dharmanaṃdanam

||89||

धौम्यादिमुनिभिः सार्धं धर्मजस्य महात्मनः ॥

राज्या भिषेचनं कर्तुं प्रारभंत मुनीश्वराः ॥

राज्याभिषेचने तस्य प्रवृत्ते धर्मजस्य तु ॥

अशरीरा ततो वाणी बभाषे धर्मनंदनम्

dharma putra mahābhāga ripūṇāmapi vatsala ||

rājyābhiṣekaṃ mā kārṣīrnārhastvaṃ rājyapālane

||90||

धर्म पुत्र महाभाग रिपूणामपि वत्सल ॥

राज्याभिषेकं मा कार्षीर्नार्हस्त्वं राज्यपालने

yatastvaṃ chadmanācāryamuktvā satyaṃ dvijottamam ||

nyasta śastraṃ raṇe rājannaghātayadalajjakaḥ

||91||

यतस्त्वं छद्मनाचार्यमुक्त्वा सत्यं द्विजोत्तमम् ॥

न्यस्त शस्त्रं रणे राजन्नघातयदलज्जकः

ataste pāpabāhulyaṃ vidyate dharmanaṃdana ||

prāyaścittamakṛtvāsya rājyapālanakarmaṇi

||92||

अतस्ते पापबाहुल्यं विद्यते धर्मनंदन ॥

प्रायश्चित्तमकृत्वास्य राज्यपालनकर्मणि

nārhatā vidyate yasmātprāyaścittamataścara ||

ityuktvā virarāmātha sā tu vāgaśarīriṇī

||93||

नार्हता विद्यते यस्मात्प्रायश्चित्तमतश्चर ॥

इत्युक्त्वा विररामाथ सा तु वागशरीरिणी

tato dharmasuto rājā tadvākyaṃ bhṛśakātaraḥ ||

mūḍho'haṃ sāhasī krūraḥ piśuno lobhamohitaḥ

||94||

ततो धर्मसुतो राजा तद्वाक्यं भृशकातरः ॥

मूढोऽहं साहसी क्रूरः पिशुनो लोभमोहितः

tuccharājyābhilāṣeṇa kṛtavānpāpamīdṛśam ||

etatpāpaviśuddhyarthaṃ kiṃ kariṣyāmi kā gatiḥ

||95||

तुच्छराज्याभिलाषेण कृतवान्पापमीदृशम् ॥

एतत्पापविशुद्ध्यर्थं किं करिष्यामि का गतिः

kiṃ vā dānaṃ pradāsyāmi kutra yāsyāmi vā punaḥ ||

iti śokasamāviṣṭe tasminrājani dharmaje

||96||

किं वा दानं प्रदास्यामि कुत्र यास्यामि वा पुनः ॥

इति शोकसमाविष्टे तस्मिन्राजनि धर्मजे

kṛṣṇadvaipāyano vyāsassamāyātastadaṃtikam ||

tato'bhivaṃdya taṃ vyāsaṃ pratyutthāya kṛtāṃjaliḥ

||97||

कृष्णद्वैपायनो व्यासस्समायातस्तदंतिकम् ॥

ततोऽभिवंद्य तं व्यासं प्रत्युत्थाय कृतांजलिः

saṃpūjyārghyādinā viprā bhaktiyuktena cetasā ||

adehavācā yatproktaṃ tatsarvamakhilena saḥ

||98||

संपूज्यार्घ्यादिना विप्रा भक्तियुक्तेन चेतसा ॥

अदेहवाचा यत्प्रोक्तं तत्सर्वमखिलेन सः

vyāsāya śrāvayāmāsa duḥkhito dharmanaṃdanaḥ ||

śrutvā tadakhilaṃ vākyaṃ dharmajasya mahāmuniḥ ||

dhyātvā tu suciraṃ kālaṃ tato vaktuṃ praca krame

||99||

व्यासाय श्रावयामास दुःखितो धर्मनंदनः ॥

श्रुत्वा तदखिलं वाक्यं धर्मजस्य महामुनिः ॥

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं ततो वक्तुं प्रच क्रमे

vyāsa uvāca

mā kārṣīstvaṃ bhayaṃ rājannupāyaṃ prabravīmi te ||

asya pāpasya śāṃtyarthaṃ śrutvānuṣṭhīyatāṃ tvayā

||100||

मा कार्षीस्त्वं भयं राजन्नुपायं प्रब्रवीमि ते ॥

अस्य पापस्य शांत्यर्थं श्रुत्वानुष्ठीयतां त्वया

yudhiṣṭhira uvāca

kiṃ tadbrūhi mahāyoginpārāśarya kṛpānidhe ||

yena me pāpanāśaḥ syādacirāttadvadādhunā

||101||

किं तद्ब्रूहि महायोगिन्पाराशर्य कृपानिधे ॥

येन मे पापनाशः स्यादचिरात्तद्वदाधुना

vyāsa uvāca

dakṣiṇāṃbhonidhau setau gaṃdhamādanaparvate

||102||

दक्षिणांभोनिधौ सेतौ गंधमादनपर्वते

rāmasetau mahārāja rāmatīrthamiti śrutam ||

asti puṇyaṃ saraḥ siddhaṃ mahāpātakanāśanam

||3||

रामसेतौ महाराज रामतीर्थमिति श्रुतम् ॥

अस्ति पुण्यं सरः सिद्धं महापातकनाशनम्

yasya darśanamātreṇa mahāpātakakoṭayaḥ ||

prayāṃti vilayaṃ sadyastamaḥ sūryodaye yathā

||4||

यस्य दर्शनमात्रेण महापातककोटयः ॥

प्रयांति विलयं सद्यस्तमः सूर्योदये यथा

rāmatīrthaṃ yadā paśyetsvayaṃ rāmeṇa nirmitam ||

tadaiva brahmahatyāyā mucyate nātra saṃśayaḥ

||5||

रामतीर्थं यदा पश्येत्स्वयं रामेण निर्मितम् ॥

तदैव ब्रह्महत्याया मुच्यते नात्र संशयः

tatra gatvā mahārāja rāmatīrthe vimuktide ||

snāhi te pāpaśuddhiḥ syādrājyarakṣārhatāpi ca

||6||

तत्र गत्वा महाराज रामतीर्थे विमुक्तिदे ॥

स्नाहि ते पापशुद्धिः स्याद्राज्यरक्षार्हतापि च

dānaṃ kuruṣva tattīre gobhūmitilavāsasām ||

suvarṇarajatānāṃ ca dānaṃ kuru yudhiṣṭhira ||

avaśyametatpāpānāṃ śuddhiste na cirādbhavet

||7||

दानं कुरुष्व तत्तीरे गोभूमितिलवाससाम् ॥

सुवर्णरजतानां च दानं कुरु युधिष्ठिर ॥

अवश्यमेतत्पापानां शुद्धिस्ते न चिराद्भवेत्

śrīsūta uvāca

vyāsena dharmaputro'yamevamukto dvijottamāḥ

||9||

व्यासेन धर्मपुत्रोऽयमेवमुक्तो द्विजोत्तमाः

tatkṣaṇenaiva dhaumyena sahitaḥ sānujastadā ||

sahadevaṃ pratiṣṭhāpya rājye dharmātmajastadā

||9||

तत्क्षणेनैव धौम्येन सहितः सानुजस्तदा ॥

सहदेवं प्रतिष्ठाप्य राज्ये धर्मात्मजस्तदा

rāmasetuṃ samuddiśya pratasthe vāhanaṃ vinā ||

dinaiḥ katipayaireva rāmasetuṃ jagāma saḥ

||110||

रामसेतुं समुद्दिश्य प्रतस्थे वाहनं विना ॥

दिनैः कतिपयैरेव रामसेतुं जगाम सः

rāmatīrthaṃ samāsādya dhaumyena saha pāṃḍavaḥ ||

purohitoktamārgeṇa saṃkalpya vidhipūrvakam

||11||

रामतीर्थं समासाद्य धौम्येन सह पांडवः ॥

पुरोहितोक्तमार्गेण संकल्प्य विधिपूर्वकम्

sasnau rāmasarastīrthe puṇye pāpavināśane ||

snātvācamya viśuddhātmā kṣetrapiṃḍaṃ pradāya ca

||12||

सस्नौ रामसरस्तीर्थे पुण्ये पापविनाशने ॥

स्नात्वाचम्य विशुद्धात्मा क्षेत्रपिंडं प्रदाय च

vyāso ktākhiladānāni pradadau sa yudhiṣṭhiraḥ ||

māsamekaṃ nirāhāraḥ sasnau tatra sa dharmajaḥ

||13||

व्यासो क्ताखिलदानानि प्रददौ स युधिष्ठिरः ॥

मासमेकं निराहारः सस्नौ तत्र स धर्मजः

pratyahaṃ ca dadau dānaṃ vittalobhaṃ vinā dvijāḥ ||

eka māse gate tvevaṃ kasmiṃściddivase tataḥ

||14||

प्रत्यहं च ददौ दानं वित्तलोभं विना द्विजाः ॥

एक मासे गते त्वेवं कस्मिंश्चिद्दिवसे ततः

āha dharmātmajaṃ vāṇī punarapyaśarīriṇī ||

rājaṃste vilayaṃ yātaṃ sarvaṃ pāpaṃ yudhiṣṭhira

||15||

आह धर्मात्मजं वाणी पुनरप्यशरीरिणी ॥

राजंस्ते विलयं यातं सर्वं पापं युधिष्ठिर

chale nāsatyavacanādācāryasya vadhena yaḥ ||

doṣaste samabhūtpūrvaṃ so'pi naṣṭaḥ paraṃtapa

||16||

छले नासत्यवचनादाचार्यस्य वधेन यः ॥

दोषस्ते समभूत्पूर्वं सोऽपि नष्टः परंतप

yāhi svanagaraṃ rājangatvā pālaya medinīm ||

abhiṣecaya cātmānaṃ rājyarakṣārhatāsti te

||17||

याहि स्वनगरं राजन्गत्वा पालय मेदिनीम् ॥

अभिषेचय चात्मानं राज्यरक्षार्हतास्ति ते

ityuktvā virarāmātha sāpi vāgaśarīriṇī ||

tato dharmātmajaḥ prītastāmuddiśya diśaṃ prati

||18||

इत्युक्त्वा विररामाथ सापि वागशरीरिणी ॥

ततो धर्मात्मजः प्रीतस्तामुद्दिश्य दिशं प्रति

namaskṛtvāśarīriṇyai tasyai vāce sahānujaḥ ||

prayayau hāstinapuraṃ suprītenāṃtarātmanā

||19||

नमस्कृत्वाशरीरिण्यै तस्यै वाचे सहानुजः ॥

प्रययौ हास्तिनपुरं सुप्रीतेनांतरात्मना

abhiṣikto'tha rājye'sau pālayāmāsa medinīm ||

itthaṃ dharmātmajo viprā rāmatīrthanimajjanāt

||120||

अभिषिक्तोऽथ राज्येऽसौ पालयामास मेदिनीम् ॥

इत्थं धर्मात्मजो विप्रा रामतीर्थनिमज्जनात्

gatapāpo viśuddhātmā yogyo'bhūdrājyarakṣaṇe ||

evaṃ vaḥ kathitaṃ citraṃ rāmatīrthasya vaibhavam

||21||

गतपापो विशुद्धात्मा योग्योऽभूद्राज्यरक्षणे ॥

एवं वः कथितं चित्रं रामतीर्थस्य वैभवम्

sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ bhaktimuktipradāyakam ||

yatra snānādvimukto'bhūnmithyādoṣātsa dharmajaḥ

||22||

सर्वपापहरं पुण्यं भक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥

यत्र स्नानाद्विमुक्तोऽभून्मिथ्यादोषात्स धर्मजः

paṭhaṃti ye' dhyāyamidaṃ dvijottamāḥ śṛṇvaṃti vā ye manujā vipātakāḥ ||

yāsyaṃti kailāsamananyalabhyaṃ gatvā na saṃyāṃti punaśca janma

||123||

पठंति येऽ ध्यायमिदं द्विजोत्तमाः शृण्वंति वा ये मनुजा विपातकाः ॥

यास्यंति कैलासमनन्यलभ्यं गत्वा न संयांति पुनश्च जन्म

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ maṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye rāmatīrthapraśaṃsāyāṃ dharmaputramithyā kathanadoṣaśāṃtivarṇanaṃnāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||