मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — सेतुखण्डः, अध्याय ४३

3
ब्रह्मखण्डः · सेतुखण्डः · 43

रामनाथप्रशंसावर्णनम्

श्रीसूत उवाच

अथेदानीं प्रवक्ष्यामि रामनाथस्य वैभवम् ॥

यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मु्च्यते मानवो भुवि

॥१॥

रामप्रतिष्ठितं लिंगं यः पश्यति नरः सकृत् ॥

स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

॥२॥

दशवर्षैस्तु यत्पुण्यं क्रियते तु कृते युगे ॥

त्रेतायामेकवर्षेण तत्पुण्यं साध्यते नृभिः

॥३॥

द्वापरे तच्च मासेन तद्दिनेन कलौ युगे ॥

तत्फलं कोटिगुणितं निमिषे निमिषे नृणाम्

॥४॥

निःसंदेहं भवेदेवं रामनाथविलोकिनाम् ॥

रामेश्वर महालिंगे तीर्थानि सकलान्यपि

॥५॥

विद्यंते सर्वदेवाश्च मुनयः पितरस्तथा ॥

एककालद्विकालं वा त्रिकालं सर्वदैव वा

॥६॥

ये स्मरंति महादेवं रामनाथं विमुक्तिदम् ॥

कीर्तयंत्यथवा विप्रास्ते विमुक्ताघपंजराः

॥७॥

सच्चिदानंदमद्वैतं सांबं रुद्रं प्रयांति वै ॥

रामेश्वराख्यं यल्लिंगं रामचन्द्रेण पूजि तम्

॥८॥

यस्य स्मरणमात्रेण यमपीडापि नो भवेत् ॥

रामेश्वरमहालिंगं येऽर्चयंति सकृन्नराः

॥९॥

न मानुषास्ते विज्ञेयाः किं तु रुद्रा न संशयः ॥

रामेश्वरमहालिंगं नार्चितं येन भक्तितः

॥१०॥

चिरकालं स संसारे संसरेद्दुःखसंकुले ॥

रामेश्वरमहालिंगं ये पश्यंति सकृन्नराः

॥११॥

किं दानैः किं व्रतैस्तेषां किं तपोभिः किमध्वरैः ॥

रामेश्वरमहालिंगं यो न चिंतयति क्षणम्

॥१२॥

अज्ञानी स च पापी स्यात्स मूको बधिरस्तथा ॥

स जडोंऽधश्च विज्ञेयश्छिद्रं तस्य सदा भवेत्

॥१३॥

धनक्षेत्रसुतादीनां तस्य हानिस्तथा भवेत् ॥

रामेश्वरमहालिंगे सकृद्दृष्टे मुनीश्वराः

॥१४॥

किं काश्या गयया किं वा प्रयागेणापि किं फलम् ॥

दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं मानवा यत्र भूतले

॥१५॥

रामनाथमहालिंगं नमस्यंत्यर्चयंति च ॥

जन्म तेषां हि सफलं ते कृतार्थाश्च नेतरे

॥१६॥

रामेश्वरमहालिंगे पूजिते वा स्मृतेपि वा ॥

विष्णुना ब्रह्मणा किं वा शक्रेणाप्यखिलामरैः

॥१७॥

रामनाथमहालिंगं भक्तियुक्ताश्च ये नराः ॥

तेषां प्रणामस्मरणपूजायुक्तास्तु ये नराः

॥१८॥

न ते पश्यंति दुःखानि नैव यांति यमालयम् ॥

ब्रह्महत्यासहस्राणि सुरापानायुतानि च

॥१९॥

दृष्टे रामेश्वरे देवे विलयं यांति कृत्स्नशः ॥

ये वांछंति सदा भोगं राज्यं च त्रिदशालये

॥२०॥

रामे श्वरमहालिंगं ते नमंतु सकृन्मुदा ॥

यानि कानि च पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि

॥२१॥

तानि रामेश्वरे दृष्टे विलयं यांति सर्वदा ॥

संपर्कात्कौतुकाल्लोभाद्भयाद्वापि च संस्मरन्

॥२२॥

रामेश्वरमहालिंगं नेहामुत्र च दुःखभाक् ॥

रामेश्वरमहालिंगं कीर्तयन्नर्चयन्नपि

॥२३॥

अवश्यं रुद्रसारूप्यं लभते नात्र संशयः ॥

यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुते क्षणात्

॥२४॥

तथा पापानि सर्वाणि रामेश्वरविलोकनात् ॥

रामेश्वरमहालिंगभक्तिरष्टविधा स्मृता

॥२५॥

तद्भक्तजनवात्सल्यं तत्पूजापरितोषणम् ॥

स्वयं तत्पूजनं भक्त्या तदर्थे देहचेष्टितम्

॥२६॥

तन्माहात्म्यकथानां च श्रवणेष्वादरस्तथा ॥

स्वरनेत्रशरीरेषु विकारस्फुरणं तथा

॥२७॥

रामेश्वरमहालिंगस्मरणं संततं तथा ॥

रामेश्वरमहालिंगमाश्रित्यैवोपजीवनम्

॥२८॥

79b एवमष्टविधा भक्तिर्यस्मिन्म्लेच्छेऽपिविद्यते ॥

स एव मुक्तिक्षेत्राणां दायभाक्परिकीर्त्यते

॥२९॥

भक्त्या त्वनन्यया मुक्तिर्ब्रह्मज्ञानेन निश्चिता ॥

वेदांतशास्त्रश्रवणाद्यतीनामूर्ध्वरेतसाम्

॥३०॥

सा च मुक्तिर्विना ज्ञानदर्शनश्रवणोद्भवम् ॥

यत्राश्रमं विना विप्रा विरक्तिं च विना तथा

॥३१॥

सर्वेषां चैव वर्णानामखिलाश्रमिणामपि ॥

रामेश्वरमहालिंगदर्शनादेव केवलात्

॥३२॥

अपुनर्भवदा मुक्तिर्भ विष्यत्यविलंबिता ॥

कृमिकीटाश्च देवाश्च मुनयश्च तपोधनाः

॥३३॥

तुल्या रामेश्वरक्षेत्रे रामनाथप्रसादतः ॥

पापं कृतं मयानेकमिति मा क्रियतां भयम्

॥३४॥

मा गर्वः क्रियतां पुण्यं मयाकारीति वा जनैः ॥

रामेश्वरमहालिंगे सांबरुद्रे विलोकिते

॥३५॥

न न्यूना नाधिकाश्च स्युः किं तु सर्वे जनाः समाः ॥

रामेश्वरमहालिंगं यः पश्यति सभक्तिकम्

॥३६॥

न तेन तुल्यतामेति चतुर्वेद्यपि भूतले ॥

रामेश्वरमहालिंगे भक्तो यः श्वपचोऽपि सन्

॥३७॥

तस्मै दानानि देयानि नान्यस्मै च त्रयीविदे ॥

या गतिर्योगयुक्तानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

॥३८॥

सा गतिः सर्वजंतूनां रामेश्वरविलोकिनाम् ॥

रामनाथशिवक्षेत्रे ये वसंति नरा द्विजाः

॥३९॥

ते सर्वे पञ्चवक्त्राः स्युश्चंद्रालंकृतमस्तकाः ॥

नागाभरणसंयुक्तास्तथैव वृषभध्वजाः

॥४०॥

त्रिनेत्रा भस्मदिग्धांगाः कपालाकृतिशेखराः ॥

साक्षात्सांबा महादेवा भवेयुर्नात्र संशयः

॥४१॥

रामनाथशिवक्षेत्रं ये व्रजंति नरा मुदा ॥

पदेपदेऽश्वमेधानां प्राप्नुयुः सुकृतानि ते

॥४२॥

रामसेतुं समाश्रित्य रामनाथस्य तुष्टये ॥

ददाति ग्राममेकं यो ब्राह्मणाय सभक्तिकम्

॥४३॥

तेन भूः सकला दत्ता सशैलवनकानना ॥

पत्रं पुष्पं फलं तोयं रामनाथाय यो नरः

॥४४॥

भक्त्या ददाति तं रक्षेद्रामनाथो ह्यहर्निशम् ॥

रामनाथमहालिंगे सांबे कारुणिके शिवे

॥४५॥

अत्यंतदुर्लभा भक्तिस्तत्पूजाप्यतिदुर्लभा ॥

स्तोत्रं च दुर्लभं प्रोक्तं स्मरणं चातिदुर्लभम्

॥४६॥

रामनाथेश्वरं लिंगं महादेवं त्रिलोचनम् ॥

शरणं ये प्रपद्यंते भक्तियुक्तेन चेतसा

॥४७॥

लाभस्तेषां जयस्तेषा मिह लोके परत्र च ॥

रामनाथमहालिंगविषया यस्य शेमुषी

॥४८॥

दिवारात्रं च भवति स वै धन्यतरो भुवि ॥

रामनाथेश्वरं लिंगं यो न पूजयते शिवम्

॥४९॥

नायं भुक्तेश्च मुक्तेश्च राज्यानामपि भाजनम् ॥

रामेश्वरमहालिंगं यः पूजयति भक्तितः

॥५०॥

भुक्तिमुक्त्योश्च राज्यानामसौ परमभाजनम् ॥

रामनाथार्चनसमं नाधिकं पुण्यमस्ति वै

॥५१॥

रामनाथेश्वरं लिंगं द्वेष्टि यो मोहमास्थितः ॥

ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं नरककारणम्

॥५२॥

तत्संभाषणमात्रेण मानवो नरकं व्रजेत् ॥

रामनाथपरा देवा रामनाथपरा मखाः

॥५३॥

रामनाथपराः सर्वे तस्माद न्यन्न विद्यते ॥

अतः सर्वं परित्यज्य रामनाथं समाश्रयेत्

॥५४॥

रामनाथमहालिंगं शरणं याति चेन्नरः ॥

दौर्मत्यं तस्य नास्त्येव शिवलोकं च यास्यति

॥५५॥

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थस्नानेषु यत्फलम् ॥

तत्फलं कोटिगुणितं रामनाथस्य सेवया

॥५६॥

रामनाथेश्वरं लिंगं चिंतयन्घटिका द्वयम् ॥

कुलैकवंशमुद्धृत्य शिवलोके महीयते

॥५७॥

दिनमेकं तु यः पश्येद्रामनाथं महेश्वरम् ॥

इहैव धनवान्भूत्वा सोंऽते रुद्रश्च जायते

॥५८॥

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय रामनाथं महेश्वरम् ॥

अनेनैव शरीरेण स शिवो वर्तते भुवि

॥५९॥

रामनाथमहालिंगद्रष्टुर्दर्शनमात्रतः ॥

अन्येषां प्राणिनां पापं तत्क्षणादेव नश्यति

॥६०॥

रामनाथेश्वरं लिंगं मध्याह्ने यस्तु पश्यति ॥

सुरापानसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

॥६१॥

सायंकाले पश्यति यो रामनाथं सभक्तिकम् ॥

गुरुस्त्रीगमनोत्पन्नपातकं तस्य नश्यति

॥६२॥

सायंकाले महास्तोत्रैः स्तौति रामेश्वरं तु यः ॥

स्वर्णस्तेयसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

॥६३॥

स्नानं च धनुषः कोटौ रामनाथस्य दर्शनम् ॥

इति लभ्येत वै पुंसां किं गंगाजलसेवया

॥६४॥

रामनाथमहालिंगसेवया यन्न लभ्यते ॥

तदन्यद्धर्मजालेन नैव लभ्येत कर्हिचित्

॥६५॥

रामनाथं महालिगं यः कदापि न पश्यति ॥

संकरः स तु विज्ञेयो न पितुर्बीजसंभवः

॥६६॥

रामनाथेतिशब्दं यस्त्रिः पठेत्प्रातरुत्थितः ॥

तस्य पूर्वदिनोत्पन्नपातकं नश्यति क्षणात्

॥६७॥

रामनाथे महालिंगे भक्तरक्षणदीक्षिते ॥

भोजने विद्यमानेऽपि याचनाः किं प्रयास्यथ

॥६८॥

रामनाथमहालिंगे प्रसन्ने करुणानिधौ ॥

नश्यंति सकलाः क्लेशा यथा सूर्योदये हिमम्

॥६९॥

प्राणोत्क्रमणवेलायां रामनाथं स्मरेद्यदि ॥

जन्मनेऽसौ न कल्पेत भूयः शंकरतामियात्

॥७०॥

रामनाथ महादेव मां रक्ष करुणानिधे ॥

इति यः सततं ब्रूयात्कलिनासौ न बाध्यते

॥७१॥

रामनाथ जगन्नाथ धूर्जटे नीललोहित ॥

इति यः सततं ब्रूयाद्बाध्यतेऽसौ न मायया

॥७२॥

नीलकण्ठ महादेव रामेश्वरसदाशिव ॥

इति ब्रुवन्सदा जंतुर्नैव कामेन बाध्यते

॥७३॥

रामेश्वर यमाराते कालकूटविषादन ॥

इतीरयञ्जनो नित्यं न क्रोधेन प्रपीड्यते

॥७४॥

रामनाथालयं यस्तु दारुभिः कुरुते नरः ॥

स पुमान्स्वर्गमाप्नोति त्रिकोटिकुलसंयुतः

॥७५॥

इष्टकाभिस्तु यः कुर्यात्स वैकुण्ठमवाप्नुयात् ॥

शिलाभिः कुरुते यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

॥७६॥

स्फटिकादिशिलाभेदैः कुर्वन्नस्यालयं जनः ॥

शिवलोकमवाप्नोति विमानवरमास्थितः

॥७७॥

रामनाथालयं ताम्रैः कुर्वन्भक्तिपुरःसरम् ॥

शिवसामीप्यमाप्नोति शिवस्यार्द्धासनस्थितः

॥७८॥

रामेश्वरालयं रूप्यैः कुर्वन्वै मानवो मुदा ॥

शिवसारूप्यमाप्नोति शिववन्मोदते सदा

॥७९॥

रामनाथालयं हेम्ना यः करोति सभक्तिकम् ॥

स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

॥८०॥

रामनाथालयं हेम्ना धनाढ्यः कुरुते नरः ॥

मृदा दरिद्रः कुरुते तयोः पुण्यं समं स्मृतम्

॥८१॥

रामनाथमहालिंगस्नानकाले द्विजोत्तमाः ॥

त्रिसंध्यं गेयनृत्ते च मुखवाद्यैश्च काहलम्

॥८२॥

वाद्यान्यन्यानि कुरुते यः पुमान्भक्तिपूर्वकम् ॥

स महापातकैर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

॥८३॥

योभिषेकस्य समये रामनाथस्य शूलिनः ॥

रुद्राध्यायं च चमकं तथा पुरुषसूक्तकम्

॥८४॥

त्रिसुपर्णं पंचशांतिं पावमान्यादिकं तथा ॥

जपेत्प्रीतियुतो विप्रा नरकं न समश्नुते

॥८५॥

गवां क्षीरेण दध्ना च पंचगव्यैर्घृतैस्तथा ॥

रामनाथमहालिंगस्नानं नरकनाशनम्

॥८६॥

रामनाथमहालिंगं घृतेन स्नापयेच्च यः ॥

कल्पजन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

॥८७॥

रामनाथमहालिंगं गोक्षीरैः स्नापयन्नरः ॥

कुलैकविंशमुत्तार्य शिवलोके महीयते

॥८८॥

रामनाथमहालिंगं दध्ना संस्नापयन्नरः ॥

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते

॥८९॥

अभ्यंगं तिलतैलेन रामेश्वरशिवस्य यः ॥

करोति हि सकृद्भक्त्या स कुबेरगृहे वसेत्

॥९०॥

रामनाथमहालिंगे स्नानमिक्षुरसेन यः ॥

सकृदप्याचरेद्भ क्त्या चन्द्रलोकं समश्नुते

॥९१॥

लिकुचाम्ररसोत्पन्नसारेण स्नापयन्नरः ॥

रामनाथमहालिंगं पितृलोकं समश्नुते

॥९२॥

नालिकेरजलैः स्नानं रामनाथमहेश्वरे ॥

ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं परिकीर्तितम्

॥९३॥

रामनाथमहालिंगं रंभापक्वैर्विमर्दयन् ॥

विनाश्य सकलं पापं वायुलोके मही यते

॥९४॥

वस्त्रपूतेन तोयेन रामनाथं महेश्वरम् ॥

स्नापयन्वारुणं लोकमाप्नोति द्विजसत्तमाः

॥९५॥

चंदनोदकधाराभी रामनाथं महेश्वरम् ॥

स्नापयेत्पुरुषो विप्रा गांधर्वं लोकमाप्नुयात्

॥९६॥

पुष्पवासिततोयेन हेमसंपृक्तवारिणा ॥

पद्मवासिततोयेन स्नानाद्रामेश्वरस्य तु

॥९७॥

महेंद्रासनमारुह्य तेनैव सह मोदते ॥

पाटलोत्पलकल्हारपुन्नागकरवीरकैः ९८ ॥

वासितैर्वारिभिर्विप्रा रामेश्वरमहेश्वरम् ॥

अभिषिच्य महद्भिश्च पातकैः स विमुच्यते

॥९९॥

यानि चान्यानि पुष्पाणि सुरभीणि महांति च ॥

तद्गंधवासितैस्तोयैरभिषिच्य दयानिधिम्

॥१००॥

रामेश्वरमहालिंगं शिवलोके महीयते ॥

एलाकर्पूरलामज्जवासितैः शुद्धवारिभिः

॥१॥

रामेश्वरमहालिंगमभिषिच्य विशुद्धधीः ॥

आग्नेयं लोकमासाद्य सर्वाकामा न्समश्नुते

॥२॥

रामनाथाभिषेकार्थं मृद्धटान्यः प्रयच्छति ॥

इह लोके शतायुः स्यात्सर्वकाम समृद्धिमान्

॥३॥

ताम्रकुंभप्रदानेन देवेंद्रत्वमवा प्नुयात् ॥

रौप्यकुंभप्रदानेन ब्रह्मलोकं समश्नुते

॥४॥

हेमकुंभप्रदानेन शिवलोके महीयते ॥

रत्नकुंभप्रदानेन शिवसामीप्यमश्नुते

॥५॥

रामनाथाभिषेकार्थं नैवेद्यार्थमपि द्विजाः ॥

यो गां पयस्विनीं दद्यात्सोऽश्वमेधफलं लभेत्

॥६॥

प्राप्नोति शिववेषं च देहांते शिवलोकभाक् ॥

रामसेतौ धनुष्कोटौ रामनाथेत्युदीर्य यः

॥७॥

यत्र क्वाप्याचरेत्स्नानं सेतुस्नानफलं लभेत् ॥

सुधाप्रलिप्तं यः कुर्याद्रामनाथशिवालयम्

॥८॥

तत्पुण्यं गदितुं नाहं शक्तो वर्षशतादपि ॥

नवीकरोति यो मर्त्यो रामनाथशिवालयम्

॥९॥

कर्तुः शतगुणं ज्ञेयं तस्य पुण्यफलं द्विजाः ॥

छिन्नं भिन्नं च यः सम्यग्रामनाथशिवालयम्

॥११०॥

करोति भक्त्या पुरुषो ब्रह्महत्यायुतं दहेत् ॥

रामनाथस्य पुरतो दीपानारोपयन्मुदा

॥११॥

अविद्यापटलं भित्त्वा याति ब्रह्म सनातनम् ॥

घृतं तैलं तथा मुद्गाञ्छर्करास्तंडुलान्गुडान्

॥१२॥

प्रयच्छन्रामनाथाय देवेंद्रपदमश्नुते ॥

रामनाथमहालिंगदर्शनादर्चनात्स्मृतेः

॥१३॥

स्पर्शनादपि पापानि विलयं यांति तत्क्षणात् ॥

रामनाथाय यो दद्यान्महाघंटां च दर्पणम्

॥१४॥

विमानशतसं भोगैश्चिरं शिवपुरे वसेत् ॥

भेरीमृदंगपटह निःसाणमुरजादिकम्

॥१५॥

वंशकांस्यादिवादित्रं तथा वाद्यांतराणि च ॥

प्रयच्छन्रामनाथाय महादे वाय सादरम्

॥१६॥

स विमानैर्महाभोगैर्वाद्यघोषसमन्वितैः ॥

अनेकयुगपर्यंतं शिवलोके महीयते

॥१७॥

रामनाथं समुद्दिश्य यद्दत्तं स्वल्प मादरात् ॥

तदनंतफलं दातुः परत्र भवति ध्रुवम्

॥१८॥

रामेश्वरे महाक्षेत्रे रामनाथस्य सन्निधौ ॥

वसन्मुक्तिमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जिताम्

॥१९॥

आयुः प्रयाति त्वरितं त्वरितं याति यौवनम् ॥

त्वरितं संपदो यांति दारपुत्रादयस्तथा

॥१२०॥

राजादिभिर्धनं बाध्यं गृहक्षेत्रादिकं तथा ॥

सर्वं च क्षणिकं विप्रा गृहोपकरणादिकम्

॥२१॥

तस्मात्सर्वं परित्यज्य संसारस्योपलालनम् ॥

रामेश्वरमहालिंगमापन्नार्तिहरं नृणाम्

॥२२॥

श्रोतव्यं कीर्तितव्यं च स्मर्तव्यं च मनीषिभिः ॥

रामेश्वराय देवाय यो वै ग्रामान्प्रयच्छति

॥२३॥

स हि प्रारब्धदेहांते शिव एव प्रजा यते ॥

पात्राणामुत्तमं पात्रं रामनाथो महेश्वरः

॥२४॥

तस्मै दत्त्वा द्विजाः सत्यमनंतं सुखमश्नुते ॥

रामनाथमहालिंगदर्शनावधि पातकम्

॥२५॥

दत्त्वा तस्मै जनः किंचित्सार्वभौमो भवेद्ध्रुवम् ॥

तालवृंतं ध्वजं छत्रं चंदनं गुग्गुलुं तथा

॥२६॥

ताम्रकांस्यादिरजतहेमरत्नमयान्ध टान् ॥

प्रयच्छंत्यभिषेकार्थं रामनाथस्य ये नराः

॥२७॥

भूमंडलाधिपतयो जायंते ते भवांतरे ॥

रामनाथस्य पूजार्थं पुष्पाण्युत्पादयंति ये

॥२८॥

अश्वमेधादियागानां फलान्यद्धाप्नुवंति ते ॥

रामेश्वरे महालिंगे पूजिते नमिते स्मृते

॥२९॥

श्रुते दृष्टे च विप्रेंद्रा दुर्लभं नास्ति किंचन ॥

रामनाथमहालिंगं सेवितुं यः पुमान्व्रजेत्

॥१३०॥

तं दृष्ट्वा भयमाप्नोति तस्य पापौघ आशु वै ॥

रामनाथो महादेवो दृष्टो यदि भवेन्नृभिः

॥३१॥

किंवेदैः किमु वा शास्त्रैः किं वा तीर्थनिषेवणैः ॥

चंदनं कुंकुमं कोष्ठं कस्तूरीं गुग्गुलुं तथा

॥३२॥

मृगनाभिं च सरलं दद्याद्रामेश्वराय यः ॥

स भूमाविह जायेत धनाढ्यो वेदपारगः

॥३३॥

मुक्ताभरणवस्त्राणि महार्हाणि ददाति यः ॥

रामनाथाय देवाय नासौ दौर्गत्यमाप्नुयात्

॥३४॥

रामनाथमहालिंगं गंगातोयैः समाहृतैः ॥

योऽभिषिंचत्यसौ पूज्यः शिवस्यापि न संशयः

॥३५॥

यावन्न याति मरणं यावन्नाक्रमते जरा ॥

यावन्नेंद्रियवैकल्यं तावदेव द्विजोत्तमाः

॥३६॥

तावदेव महादेवो रामनाथो मुमुक्षुभिः ॥

वन्द्यः पूज्यश्च मंतव्यः स्तुत्यश्च सततं शिवः

॥३७॥

रामेश्वरमहालिंगपूजातुल्यो न विद्यते ॥

धर्मः सर्वपुराणेषु सर्वशास्त्रेषु वै तथा

॥३८॥

रामनाथेश्वरं देवं महाकारुणिकं प्रभुम् ॥

भक्त्या भजंति ये नित्यं ते भूलोके सुखान्विताः

॥३९॥

भुक्त्वा भोगान्बहुसुखान्पुत्रदारयुता भृशम् ॥

एतच्छरीरपातांते मुक्तिं यास्यंति शाश्वतीम्

॥१४०॥

श्रीसूत उवाच

एवं वः कथितं विप्रा रामनाथस्य वै भवम् ॥

यस्त्वेतच्छृणुयान्नित्यं पठते च सभक्तिकम्

॥४१॥

स रामनाथसेवायाः फलमाप्नोत्यनुत्तमम् ॥

धनुष्कोटिमहातीर्थस्नानपुण्यं च यास्यति

॥४२॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां तृतीये ब्रह्मखण्डे सेतुमाहात्म्ये रामनाथप्रशंसावर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४३ ॥