अथातः संप्रवक्ष्यामि रामनाथस्य शूलिनः
श्रीसूत उवाच
अथातः संप्रवक्ष्यामि रामनाथस्य शूलिनः ॥
स्तोत्राध्यायं महापुण्यं शृणुत श्रद्धया द्विजाः
॥१॥रामः प्रतिष्ठिते लिंगे तुष्टाव परमेश्वरम् ॥
लक्ष्मणो जानकी सीता सुग्रीवाद्याः कपीश्वराः
॥२॥ब्रह्मप्रभृतयो देवाः कुम्भजाद्या महर्षयः ॥
अस्तुवन्भक्तिसंयुक्ताः प्रत्येकं राघवेश्वरम्
॥३॥तद्वक्ष्याम्यानुपूर्व्येण शृणुतादरपूर्वकम् ॥
एतच्छ्रवणमात्रेण मुक्तः स्या न्मानवो द्विजाः
॥४॥श्रीराम उवाच
नमो महात्मने तुभ्यं महामायाय शूलिने ॥
स्वपदांबुजभक्तार्तिहारिणे सर्प हारिणे
॥५॥नमो देवाधिदेवाय रामनाथाय साक्षिणे ॥
नमो वेदांतवेद्याय योगिनां तत्त्वदायिने
॥६॥सर्वदानंदपूर्णाय विश्वनाथाय शंभवे ॥
नमो भक्तभयच्छेदहेतुपादाब्जरेणवे
॥७॥नमस्तेऽखिलनाथाय नमः साक्षात्परात्मने ॥
नमस्तेऽद्भुतवीर्याय महापातकनाशिने
॥८॥कालकालाय कालाय कालातीताय ते नमः ॥
नमोऽविद्यानिहंत्रे ते नमः पापहराय च
॥९॥नमः संसारतप्तानां तापनाशैकहेतवे ॥
नमो मद्ब्रह्महत्याविनाशिने च विषाशिने
॥१०॥नमस्ते पार्वतीनाथ कैलासनिलयाव्यय ॥
गंगाधर विरूपाक्ष मां रक्ष सकलापदः
॥११॥तुभ्यं पिनाकहस्ताय नमो मदनहारिणे ॥
भूयोभूयो नमस्तुभ्यं सर्वावस्थासु सर्वदा
॥१२॥लक्ष्मण उवाच
नमस्ते रामनाथाय त्रिपुरघ्नाय शंभवे ॥
पार्वतीजीवितेशाय गणेशस्कन्दसूनवे
॥१३॥नमस्ते सूर्यचद्राग्निलोचनाय कपर्दिने ॥
नमः शिवाय सोमाय मार्कंडेय भयच्छिदे
॥१४॥नमः सर्वप्रपंचस्य सृष्टिस्थित्यंतहेतवे ॥
नम उग्राय भीमाय महादेवाय साक्षिणे
॥१५॥सर्वज्ञाय वरेण्याय वरदाय वराय ते ॥
श्रीकण्ठाय नमस्तुभ्यं पंचपातकभेदिने
॥१६॥नमस्तेऽस्तु परानंदसत्यविज्ञानरूपिणे ॥
नमस्ते भवरोगघ्न स्नायूनां पतये नमः
॥१७॥पतये तस्कराणां ते वनानां पतये नमः ॥
गणानां पतये तुभ्यं विश्वरूपायसाक्षिणे
॥१८॥कर्मणा प्रेरितः शम्भो जनिष्ये यत्रयत्र तु ॥
तत्रतत्र पदद्वंद्वे भवतो भक्तिरस्तु मे
॥१९॥असन्मार्गे रतिर्मा भूद्भवतः कृपया मम ॥
वैदिकाचारमार्गे च रतिः स्याद्भवते नमः
॥२०॥सीतोवाच
परमकारण शंकर धूर्जटे गिरिसुतास्तनकुंकुमशोभित ॥
मम पतौ परिदेहि मतिं सदा न विषमां परपूरुषगोचराम्
॥२१॥गंगाधर विरूपाक्ष नीललोहित शंकर ॥
रामनाथ नमस्तुभ्यं रक्ष मा करुणाकर
॥२२॥नमस्ते देवदेवेश नमस्ते करुणालय ॥
नमस्ते भवभीतानां भवभीतिविमर्दन
॥२३॥नाथ त्वदीयचरणांबुजचिंतनेन निर्द्धूय भास्करसुताद्भयमाशु शम्भो ॥
नित्यत्वमाशु गतवान्स मृकंडुपुत्रः किं वा न सिध्यति तवाश्रयणात्परेश
॥२४॥परेशपरमानंद शरणागतपालक ॥
पातिव्रत्यं मम सदा देहि तुभ्यं नमोनमः
॥२५॥हनूमानुवाच
देवदेव जगन्नाथ रामनाथ कृपानिधे ॥
त्वत्पादांभोरुहगता निश्चला भक्तिरस्तु मे
॥२६॥यं विना न जगत्सत्ता तद्भानमपि नो भवेत् ॥
नमः सद्भानरूपाय रामनाथाय शंभवे
॥२७॥अंगद उवाच
यस्य भासा जगद्भानं यत्प्रकाशं विना जगत् ॥
न भासते नमस्तस्मै रामनाथाय शंभवे
॥२८॥जांबुवानुवाच
सर्वानंदो यदानंदो भासते परमार्थतः ॥
नमो रामेश्वरायास्मै परमानंदरूपिणे
॥२९॥नील उवाच
यद्देशकालदिग्भेदैरभिन्नं सर्वदा द्वयम् ॥
तस्मै रामेश्वरायास्मै नमोऽभिन्नस्व रूपिणे
॥३०॥नल उवाच
ब्रह्मविष्णुमहेशाना यदविद्याविजृंभिताः ॥
नमोऽविद्याविहीनाय तस्मै रामेश्वराय ते
॥३१॥कुमुद उवाच
यस्त्वरूपापरिज्ञानात्प्रधानं कारणत्वतः ॥
कल्पितं कारणायास्मै रामनाथाय शंभवे
॥३२॥पनस उवाच
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादियदविद्याविजृंभितम् ॥
जाग्रदादिविहीनाय नमोऽस्मै ज्ञानरूपिणे
॥३३॥गज उवाच
यत्स्वरूपापरिज्ञानात्कार्याणां परमा णवः ॥
कल्पिताः कारणत्वेन तार्किकापसदैर्वृथा
॥३४॥तमहं परमानंदं रामनाथं महेश्वरम् ॥
आत्मरूपतया नित्यमुपासे सर्वसाक्षिणम्
॥३५॥गवाक्ष उवाच
अज्ञानपाशबद्धानां पशूनां पाशमोचकम् ॥
रामेश्वरं शिवं शांतमुपैमि शरणं सदा
॥३६॥गवय उवाच
साध्वस्तजगदाधारं चंद्रचूडमुमापतिम् ॥
रामनाथं शिवं वन्दे संसारामयभेषजम्
॥३७॥शरभ उवाच
अंतःकरणमात्मेति यदज्ञानाद्विमोहितैः ॥
भण्यते रामनाथं तमात्मानं प्रणमाम्यहम्
॥३८॥गन्धमादन उवाच
रामनाथमुमानाथं गणनाथं च त्र्यंबकम् ॥
सर्वपातकशुद्ध्यर्थमुपासे जगदीश्वरम्
॥३९॥सुग्रीव उवाच
संसारांभोधि मध्ये मां जन्ममृत्युजले भये ॥
पुत्रदारधनक्षेत्रवीचिमालासमाकुले
॥४०॥मज्जद्ब्रह्मांडखंडे च पतितं नाप्तपारकम् ॥
क्रोशंतमवशं दीनं विषयव्या लकातरम्
॥४१॥व्याधिनक्रसमुद्विग्नं तापत्रयझषार्तिदम् ॥
मां रक्ष गिरिजानाथ रामनाथ नमोऽस्तु ते
॥४२॥विभीषण उवाच
संसारवनमध्ये मां विनष्टनिजमार्गके ॥
व्याधिचौरे क्रोधसिंहे जन्मव्याघ्रे लयोरगे
॥४३॥बाल्ययौवनवार्धक्यमहाभीमांधकूपके ॥
क्रोधेर्ष्या लोभवह्नौ च विषयक्रूरपर्वते
॥४४॥त्रासभूकंटकाढ्ये च सीदंतमधुनांधकम् ॥
शोभनां पदवीं शंभो नय रामेश्वराधुना
॥४५॥सर्वे वानरा ऊचुः
निंद्यानिंद्येषु सर्वत्र जनित्वा योनिषु प्रभो ॥
कुंभीपाकादिनरके पतित्वा च पुनस्तथा
॥४६॥जनित्वा च पुनर्योनौ कर्मशेषेण कुत्सिते ॥
संसारे पतितानस्मान्रामनाथ दयानिधे
॥४७॥अनाथान्विवशान्दीनान्क्रोशतः पाहि शंकर ॥
नमस्तेस्तु दयासिंधो रामनाथ महेश्वर
॥४८॥ब्रह्मोवाच
नमस्ते लोकनाथाय रामनाथाय शंभवे ॥
प्रसीद मम सर्वेश मदविद्यां विनाशय
॥४९॥इंद्र उवाच
यस्य शक्तिरुमा देवी जगन्माता त्रयीमयी ॥
तमहं शंकरं वंदे रामनाथमुमापतिम्
॥५०॥यम उवाच
पुत्रौ गणेश्वरस्कंदौ वृषो यस्य च वाहनम् ॥
तं वै रामेश्वरं सेवे सर्वाज्ञाननिवृत्तये
॥५१॥वरुण उवाच
यस्य पूजाप्रभावेन जित मृत्युर्मृकंडुजः ॥
मृत्युंजयमुपासेऽहं रामनाथं हृदा तु तम्
॥५२॥कुबेर उवाच
ईश्वराय लसत्कर्णकुंडलाभरणाय ते ॥
लाक्षारुणशरीराय नमो रामेश्वराय वै
॥५३॥आदित्य उवाच
नमस्तेऽस्तु महादेव रामनाथ त्रियंबक ॥
दक्षाध्वरविनाशाय नमस्ते पाहि मां शिव
॥५४॥सोम उवाच
नमस्ते भस्मदिग्धाय शूलिने सर्पमालिने ॥
रामनाथ दयांभोधे स्मशाननिलयाय ते
॥५५॥अग्निरुवाच
इन्द्राद्यखिलदिक्पालसंसेवितपदांबुज ॥
रामनाथाय शुद्धाय नमो दिग्वाससे सदा
॥५६॥वायुरुवाच
हराय हरिरूपाय व्याघ्रचर्मांबराय च ॥
रामनाथ नमस्तुभ्यं ममाभीष्टप्रदो भव
॥५७॥बृहस्पतिरुवाच
अहंतासाक्षिणे नित्यं प्रत्यगद्वयवस्तुने ॥
रामनाथ ममाज्ञानमाशु नाशय ते नमः
॥५८॥शुक्र उवाच
वंचकानामलभ्याय महामंत्रार्थरूपिणे ॥
नमो द्वैतविहीनाय रामनाथाय शंभवे
॥५९॥अश्विनावूचतुः
आत्मरूपतया नित्यं योगिनां भासते हृदि ॥
अनन्य भानवेद्याय नमस्ते राघवेश्वर
॥६०॥अगस्त्य उवाच
आदिदेव महादेव विश्वेश्वर शिवाव्यय ॥
रामनाथांबिकानाथ प्रसीद वृष भध्वज
॥६१॥अपराधसहस्रं मे क्षमस्व विधुशेखर ॥
ममाहमिति पुत्रादावहंतां मम मोचय
॥६२॥सुतीक्ष्ण उवाच
क्षेत्राणि रत्नानि धनानि दारा मित्राणि वस्त्राणि गवाश्वपुत्राः ॥
नैवोपकाराय हि रामनाथ मह्यं प्रयच्छ त्वमतो विरक्तिम्
॥६३॥विश्वामित्र उवाच
श्रुतानि शास्त्राण्यपि निष्फलानि त्रय्यप्यधीता विफलैव नूनम् ॥
त्वयीश्वरे चेन्न भवेद्धि भक्तिः श्रीरामनाथे शिव मानुषस्य
॥६४॥गालव उवाच
दानानि यज्ञा नियमास्तपांसि गंगादितीर्थेषु निमज्जनानि ॥
रामेश्वरं त्वां न नमंति ये तु व्यर्थानि तेषामिति निश्चयोऽत्र
॥६५॥वसिष्ठ उवाच
कृत्वापि पापान्यखिलानि लोकस्त्वामेत्य रामेश्वर भक्तियुक्तः ॥
नमेत चेत्तानि लयं व्रजेयुर्यथांधकारो रवितेजसाऽद्धा
॥६६॥अत्रिरुवाच
दृष्ट्वा तु रामेश्वरमेकदापि स्पृष्ट्वा नमस्कृत्य भवंतमीशम् ॥
पुनर्न गर्भं स नरः प्रयायात्किं त्वद्वयं ते लभतं स्वरूपम्
॥६७॥अंगिरा उवाच
यो रामनाथं मनुजो भवंतमुपेत्य बंधून्प्रणमन्स्मरेत ॥
संतारयेत्तानपि सर्वपापात्किम द्भुतं तस्य कृतार्थतायाम्
॥६८॥गौतम उवाच
श्रीरामनाथेश्वर गूढमेत्तद्रहस्यभूतं परमं विशोकम् ॥
त्वत्पादमूलं भजतां नृणां ये सेवां प्रकुर्वंति हि तेऽपि धन्याः
॥६९॥शतानंद उवाच
वेदांतविज्ञानरहस्यविद्भिर्विज्ञेयमेतद्धि मुमुक्षुभिस्तु ॥
शास्त्राणि सर्वाणि विहाय देव त्वत्सेवनं यद्रघुवीरनाथ
॥७०॥भृगुरुवाच
रामनाथ तव पादपंकजं द्वंद्वचिंतनविधूतकल्मषः ॥
निर्भयं व्रजति सत्सुखाद्वयं सुप्रभं त्वथ अमोघचिद्धनम्
॥७१॥कुत्स उवाच
रामनाथ तव पादसेवनं भोगमोक्षवरदं नृणां सदा ॥
रौरवादिनरकप्रणाशनं कः पुमान्न भजते रसग्रहः
॥७२॥काश्यप उवाच
रामनाथ तव पादसेविनां किं व्रतैरुत तपोभिरध्वरैः ॥
वेदशास्त्र जपचिन्तया च किं स्वर्गसिन्धुपयसापि किं फलम्
॥७३॥श्रीरामनाथ त्वमागत्य शीघ्रं ममोत्क्रांतिकाले भवान्या च साकम् ॥
मां प्रापय स्वात्मपादारविन्दं विशोकं विमोहं सुखं चित्स्वरूपम्
॥७४॥गन्धर्वा ऊचुः
रामनाथ त्वमस्माकं भजतां भवसागरे ॥
अपारे दुःखकल्लोले न त्वत्तोन्या गतिर्हि नः
॥७५॥किन्नरा ऊचुः
रामनाथ भवारण्ये व्याधिव्याघ्रभयानके ॥
त्वामंतरेण नास्माकं पदवीदर्शको भवेत्
॥७६॥यक्षा ऊचुः
रामनाथेंद्रियारातिबाधा नो दुःसहा सदा ॥
तान्विजेतुं सहायस्त्वमस्माकं भव धूर्जटे
॥७७॥नागा ऊचुः
अचिन्त्यमहिमानं त्वा रामनाथ वयं कथम् ॥
स्तोतुमल्पधियः शक्ता भविष्यामोंऽबिकापते
॥७८॥किंपुरुषा ऊचुः
नानायोनौ च जननं मरणं चाप्यनेकशः ॥
विनाशय तथाऽज्ञानं रामनाथ नमोऽस्तु ते
॥७९॥विद्याधरा ऊचुः
अंबिकापतये तुभ्यमसंगाय महात्मने ॥
नमस्ते रामनाथाय प्रसीद वृषभध्वज
॥८०॥वसव ऊचुः
रामनाथगणेशाय गणवृंदार्चितांघ्रये ॥
गंगाधराय गुह्याय नमस्ते पाहि नः सदा
॥८१॥विश्वेदेवा ऊचुः
ज्ञप्तिमात्रैकनिष्ठानां मुक्तिदाय सुयोगिनाम् ॥
रामनाथाय सांबाय नमोऽस्मान्रक्ष शंकर
॥८२॥मरुत ऊचुः
परतत्त्वाय तत्त्वानां तत्त्वभूताय वस्तुतः ॥
नमस्ते रामनाथाय स्वयंभानाय शंभवे
॥८३॥साध्या ऊचुः
स्वातिरिक्तविहीनाय जगत्सत्ताप्रदायिने ॥
रामेश्वराय देवाय नमोऽविद्या विभेदिने
॥८४॥सर्वे देवा ऊचुः
सच्चिदानंदसंपूर्णं द्वैतवस्तुविवर्जितम् ॥
ब्रह्मात्मानं स्वयंभानमादिमध्यांतवर्जितम्
॥८५॥अविक्रियमसंगं च परिशुद्धं सनातनम् ॥
आकाशादिप्रपंचानां साक्षिभूतं परामृतम्
॥८६॥प्रमातीतं प्रमाणानामपि बोधप्रदायिनम् ॥
आविर्भावतिरोभाव संकोचरहितं सदा
॥८७॥स्वस्मिन्नध्यस्तरूपस्य प्रपंचस्यास्य साक्षिणम् ॥
निर्लेपं परमानंदं निरस्तसकलक्रियम्
॥८८॥भूमानंदं महात्मानं चिद्रूपं भोगवर्जितम् ॥
रामनाथं वयं सर्वे स्वपातकविशुद्धये
॥८९॥चिन्तयामः सदा चित्ते स्वात्मानंदबुभुत्सवः ॥
रक्षास्मान्करुणासिन्धो राम नाथ नमोऽस्तु ते
॥९॥रामनाथाय रुद्राय नमः संसारहारिणे ॥
ब्रह्मविष्ण्वादिरूपेण विभिन्नाय स्वमायया
॥९१॥विभीषणसचिवा ऊचुः
वरदाय वरेण्याय त्रिनेत्राय त्रिशूलिने ॥
योगिध्येयाय नित्याय रामनाथाय ते नमः
॥९२॥सूत उवाच
इति रामादिभिः सर्वैः स्तुतो रामेश्वरः शिवः ॥
प्राह सर्वान्समाहूय रामादीन्द्विजसत्तमाः
॥९३॥रामराम महाभाग जानकीरमण प्रभो ॥
सौमित्रे जानकि शुभे हे सुग्रीव मुखास्तथा
॥९४॥अन्ये ब्रह्ममुखा यूयं शृणुध्वं सुसमास्थिताः ॥
स्तोत्राध्यायमिमं पुण्यं युष्माभिः कृतमादरात्
॥९५॥ये पठंति च शृण्वंति श्रावयंति च मानवाः ॥
मदर्चनफलं तेषां भविष्यति न संशयः
॥९६॥रामचंद्रधनुष्कोटिस्नानपुण्यं च वै भवेत् ॥
वर्षमेकं रामसेतौ वासपुण्यं भविष्यति
॥९७॥गन्धमादनमध्यस्थसर्वर्तीर्थाभिमज्जनात् ॥
यत्पुण्यं तद्भवेत्तेन नात्र संशयकारणम्
॥९८॥उक्त्वैवं रामनाथोऽपि स्वात्मलिंगे तिरोदधे ॥
स्तोत्राध्यायमिमं पुण्यं नित्यं संकीर्तयन्नरः
॥९९॥जरामरणनिर्मुक्तो जन्मदुःखविवर्जितः ॥
रामनाथस्य सायुज्यमुक्तिं प्राप्नोत्यसंशयः
॥१००॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां तृतीये ब्रह्मखण्डे सेतुमाहात्म्ये रामादिभी रामनाथस्तोत्रकथनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः ॥ ४९ ॥