tārakabrahmaṇastasya tīrthe snātvā dvijottamāḥ
śrīsūta uvāca
tārakabrahmaṇastasya tīrthe snātvā dvijottamāḥ ||
lakṣmaṇasya tatastīrthamabhigacchetsamāhitaḥ
||1||तारकब्रह्मणस्तस्य तीर्थे स्नात्वा द्विजोत्तमाः ॥
लक्ष्मणस्य ततस्तीर्थमभिगच्छेत्समाहितः
śrīlakṣmaṇasya tīrthe tu snātvā pāpairvimocitāḥ ||
muktiṃ prayāṃti vimalāmapunarbhavalakṣaṇām
||2||श्रीलक्ष्मणस्य तीर्थे तु स्नात्वा पापैर्विमोचिताः ॥
मुक्तिं प्रयांति विमलामपुनर्भवलक्षणाम्
snānāllakṣmaṇatīrthe tu dāridryaṃ naśyatekhilam ||
āyuṣmānguṇavānvidvānputraścaivāsya jāyate
||3||स्नानाल्लक्ष्मणतीर्थे तु दारिद्र्यं नश्यतेखिलम् ॥
आयुष्मान्गुणवान्विद्वान्पुत्रश्चैवास्य जायते
kūle lakṣmaṇatīrthasya tanmantraṃ japate tu yaḥ ||
sa sarvaśāstravettā syāccaturvedavidapyasau
||4||कूले लक्ष्मणतीर्थस्य तन्मन्त्रं जपते तु यः ॥
स सर्वशास्त्रवेत्ता स्याच्चतुर्वेदविदप्यसौ
tasya kūle mahalliṃgaṃ sthāpayāmāsa lakṣmaṇaḥ ||
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā sevate lakṣmaṇeśvaram
||5||तस्य कूले महल्लिंगं स्थापयामास लक्ष्मणः ॥
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सेवते लक्ष्मणेश्वरम्
iha dāridryarogābhyāṃ saṃsārācca vimucyate ||
snātvā lakṣmaṇatīrthe tu sevitvā lakṣmaṇeśvaram ||
balabhadraḥ purā viprā mumuce brahmahatyayā
||6||इह दारिद्र्यरोगाभ्यां संसाराच्च विमुच्यते ॥
स्नात्वा लक्ष्मणतीर्थे तु सेवित्वा लक्ष्मणेश्वरम् ॥
बलभद्रः पुरा विप्रा मुमुचे ब्रह्महत्यया
ṛṣaya ūcuḥ
brahmahatyā kathamabhūdrauhiṇeyasya sūtaja ||
kathaṃ cātra vinaṣṭā sā tanno brūhi mahāmune
||7||ब्रह्महत्या कथमभूद्रौहिणेयस्य सूतज ॥
कथं चात्र विनष्टा सा तन्नो ब्रूहि महामुने
śrīsūta uvāca
śeṣāvatāro bhagavānbalabhadraḥ purā dvijāḥ
||8||शेषावतारो भगवान्बलभद्रः पुरा द्विजाः
kurūṇāṃ pāṃḍavānāṃ ca yuddhodyogaṃ vilokya tu ||
baṃdhūnāṃ sa vadhaṃ soḍhumasamartho halāyudhaḥ
||9||कुरूणां पांडवानां च युद्धोद्योगं विलोक्य तु ॥
बंधूनां स वधं सोढुमसमर्थो हलायुधः
vicāramevamakarodbalabhadro mahāmatiḥ ||
yadyahaṃ kururājasya kariṣyāmi sahāyatām
||10||विचारमेवमकरोद्बलभद्रो महामतिः ॥
यद्यहं कुरुराजस्य करिष्यामि सहायताम्
kopaḥ syātpāṃḍuputrāṇāṃ mayyavāryaḥ sudāruṇaḥ ||
upakāraṃ kariṣyāmi pāṃḍavānāmahaṃ yadi
||11||कोपः स्यात्पांडुपुत्राणां मय्यवार्यः सुदारुणः ॥
उपकारं करिष्यामि पांडवानामहं यदि
duryodhanasya kopaḥ syāditi buddhvā halāyudhaḥ ||
tīrthayātrācchalenāsau madhyasthaḥ prayayau tadā
||12||दुर्योधनस्य कोपः स्यादिति बुद्ध्वा हलायुधः ॥
तीर्थयात्राच्छलेनासौ मध्यस्थः प्रययौ तदा
prabhāsamabhigamyātha snātvā saṃkalpapūrvakam ||
devānṛṣīnpitṛgaṇāṃstarpayāmāsa vāriṇā
||13||प्रभासमभिगम्याथ स्नात्वा संकल्पपूर्वकम् ॥
देवानृषीन्पितृगणांस्तर्पयामास वारिणा
sarasvatīṃ tataḥ prāyātpratīcyabhimukhāṃ halī ||
pṛthūdakaṃ biṃdusaro muktidaṃ brahmatīrthakam
||14||सरस्वतीं ततः प्रायात्प्रतीच्यभिमुखां हली ॥
पृथूदकं बिंदुसरो मुक्तिदं ब्रह्मतीर्थकम्
gaṃgāṃ ca yamunāṃ siṃdhuṃ śatadrūṃ ca sudarśanam ||
saṃprāpya balabhadro'yaṃ snātvā tīrtheṣu dharmataḥ
||15||गंगां च यमुनां सिंधुं शतद्रूं च सुदर्शनम् ॥
संप्राप्य बलभद्रोऽयं स्नात्वा तीर्थेषु धर्मतः
prapede naimiṣāraṇyaṃ munīṃdrairabhisevitam ||
āgataṃ taṃ vilokyātha naimiṣīyāstapasvinaḥ
||16||प्रपेदे नैमिषारण्यं मुनींद्रैरभिसेवितम् ॥
आगतं तं विलोक्याथ नैमिषीयास्तपस्विनः
dīrghasatre sthitāḥ samyaṅniyatā dharmatatparāḥ ||
abhyudgamya yaduśreṣṭhaṃ praṇamyotthāya cāsanāt
||17||दीर्घसत्रे स्थिताः सम्यङ्नियता धर्मतत्पराः ॥
अभ्युद्गम्य यदुश्रेष्ठं प्रणम्योत्थाय चासनात्
apūjayanviṣṭarādyaiḥ kaṃdamūlaphalaistadā ||
āsanaṃ parigṛhyāyaṃ pūjitaḥ sapuraḥsaraḥ
||18||अपूजयन्विष्टराद्यैः कंदमूलफलैस्तदा ॥
आसनं परिगृह्यायं पूजितः सपुरःसरः
uccāsane sthitaṃ sūtamanamaṃtamanutthitam ||
akṛtāṃjalimāsīnaṃ vyāsaśiṣyaṃ vilokya saḥ
||19||उच्चासने स्थितं सूतमनमंतमनुत्थितम् ॥
अकृतांजलिमासीनं व्यासशिष्यं विलोक्य सः
viprāṃścānamato dṛṣṭvā vilokyātmānamāgatam ||
cukrodha rohiṇīsūnuḥ sūtaṃ paurāṇikottamam
||20||विप्रांश्चानमतो दृष्ट्वा विलोक्यात्मानमागतम् ॥
चुक्रोध रोहिणीसूनुः सूतं पौराणिकोत्तमम्
madhye munīnāṃ sūto'yaṃ kasmānniṃdyo'nulomajaḥ ||
uccāsane samadhyāste na yuktamidamaṃjasā
||21||मध्ये मुनीनां सूतोऽयं कस्मान्निंद्योऽनुलोमजः ॥
उच्चासने समध्यास्ते न युक्तमिदमंजसा
avamatya bhṛśaṃ cāsmāndharmasaṃrakṣakānayam ||
āste'nutthāya nirbhītirna ca praṇamate tathā
||22||अवमत्य भृशं चास्मान्धर्मसंरक्षकानयम् ॥
आस्तेऽनुत्थाय निर्भीतिर्न च प्रणमते तथा
paṭhitvāyaṃ purāṇāni dvaipāyanasakāśataḥ ||
setihāsāni sarvāṇi dharmaśāstrāṇyanekaśaḥ
||23||पठित्वायं पुराणानि द्वैपायनसकाशतः ॥
सेतिहासानि सर्वाणि धर्मशास्त्राण्यनेकशः
na māṃ dṛṣṭvā praṇamate naiva tyajati cāsanam ||
dvaipāyanasya mahataḥ śiṣyāḥ pailādayo dvijāḥ
||24||न मां दृष्ट्वा प्रणमते नैव त्यजति चासनम् ॥
द्वैपायनस्य महतः शिष्याः पैलादयो द्विजाः
evaṃvidhamadharmaṃ te naiva kuryuryathā tvayam ||
tasmādenaṃ vadhiṣyāmi durātmānamacetanam
||25||एवंविधमधर्मं ते नैव कुर्युर्यथा त्वयम् ॥
तस्मादेनं वधिष्यामि दुरात्मानमचेतनम्
duṣṭānāṃ nigrahārthaṃ hi bhūrlokamahamāgamam ||
mayā hato hi duṣṭātmā śuddhimeṣyatyasaṃśayam
||26||दुष्टानां निग्रहार्थं हि भूर्लोकमहमागमम् ॥
मया हतो हि दुष्टात्मा शुद्धिमेष्यत्यसंशयम्
ityuktvā bhagavānrāmo musalī prabalo halī ||
pāṇisthena kuśāgreṇa tacchiraḥ prācchinadruṣā
||27||इत्युक्त्वा भगवान्रामो मुसली प्रबलो हली ॥
पाणिस्थेन कुशाग्रेण तच्छिरः प्राच्छिनद्रुषा
tatratyā munayaḥ sarve hā kaṣṭamiti cukruśuḥ ||
avādiṣustadā rāmaṃ munayo brahmavādinaḥ
||28||तत्रत्या मुनयः सर्वे हा कष्टमिति चुक्रुशुः ॥
अवादिषुस्तदा रामं मुनयो ब्रह्मवादिनः
rāmādharmaḥ kṛtaḥ kaṣṭastvayā saṃkarṣaṇa prabho ||
asya sūtasya cāsmābhirdattaṃ brahmāsanaṃ mahat
||29||रामाधर्मः कृतः कष्टस्त्वया संकर्षण प्रभो ॥
अस्य सूतस्य चास्माभिर्दत्तं ब्रह्मासनं महत्
akṣayaṃ cāyurasmābhirasya dattaṃ halāyudha ||
bhavatā''jānataivādya kṛto brahmavadho mahān
||30||अक्षयं चायुरस्माभिरस्य दत्तं हलायुध ॥
भवताऽऽजानतैवाद्य कृतो ब्रह्मवधो महान्
yogeśvarasya bhavato nāsti kaścinniyāmakaḥ ||
asyāstu brahmahatyāyā yatkarttavyaṃ vicārya tat
||31||योगेश्वरस्य भवतो नास्ति कश्चिन्नियामकः ॥
अस्यास्तु ब्रह्महत्याया यत्कर्त्तव्यं विचार्य तत्
prāyaścittaṃ bhavāneva lokasaṃgrahaṇāya tu ||
kuruṣva bhagavanrāma nānyena preritaḥ kuru ||
ityukto bhagavānrāmastānuvāca munīnprati
||32||प्रायश्चित्तं भवानेव लोकसंग्रहणाय तु ॥
कुरुष्व भगवन्राम नान्येन प्रेरितः कुरु ॥
इत्युक्तो भगवान्रामस्तानुवाच मुनीन्प्रति
rāma uvāca
prāyaścittaṃ cariṣyābhi pāpaśodhakamāstikāḥ
||33||प्रायश्चित्तं चरिष्याभि पापशोधकमास्तिकाः
lokasaṃgrahaṇārthāya nānyakāmanayā'dhunā ||
yādṛśo niyamo'smābhiḥ kartavyaḥ pāpaśāṃtaye
||34||लोकसंग्रहणार्थाय नान्यकामनयाऽधुना ॥
यादृशो नियमोऽस्माभिः कर्तव्यः पापशांतये
tādṛśaṃ niyamaṃ tvadya bhavataḥ prabruvaṃtu naḥ ||
bhavadbhirasya sūtasya yadāyurdattamakṣayam ||
iṃdriyāṇi ca sattvaṃ ca kariṣye yogamāyayā
||35||तादृशं नियमं त्वद्य भवतः प्रब्रुवंतु नः ॥
भवद्भिरस्य सूतस्य यदायुर्दत्तमक्षयम् ॥
इंद्रियाणि च सत्त्वं च करिष्ये योगमायया
munaya ūcuḥ
parākramasya testrasya mṛtyornaśca yathā prabho ||
syātsatyavacanaṃ rāma tadbhavānkartumarhati
||36||पराक्रमस्य तेस्त्रस्य मृत्योर्नश्च यथा प्रभो ॥
स्यात्सत्यवचनं राम तद्भवान्कर्तुमर्हति
rāma uvāca
ātmā vai putrarūpeṇa bhavatīti śrutissadā
||37||आत्मा वै पुत्ररूपेण भवतीति श्रुतिस्सदा
udghoṣayati vipreṃdrāstasmādasya śarīrataḥ ||
putro bhavatu dīrghāyuḥ sattveṃdriya balorjitaḥ
||39||उद्घोषयति विप्रेंद्रास्तस्मादस्य शरीरतः ॥
पुत्रो भवतु दीर्घायुः सत्त्वेंद्रिय बलोर्जितः
kathayiṣyati yuṣmākaṃ purāṇādīni so'nvaham ||
saṃbhaviṣyati sarvajño yogamāyābalānmama
||39||कथयिष्यति युष्माकं पुराणादीनि सोऽन्वहम् ॥
संभविष्यति सर्वज्ञो योगमायाबलान्मम
ityuktvā rauhiṇeyastānpunaḥ praśritamabravīt ||
manobhilaṣitaṃ kiṃ vā yuṣmākaṃ karavāṇyaham
||40||इत्युक्त्वा रौहिणेयस्तान्पुनः प्रश्रितमब्रवीत् ॥
मनोभिलषितं किं वा युष्माकं करवाण्यहम्
tadbrūta munayo yūyaṃ kariṣyāmi na saṃśayaḥ ||
ajñānānmatkṛtasyāsya pāpasyāpi nivartakam ||
prāyaścittaṃ bhavanto me prabrūta munisattamāḥ
||41||तद्ब्रूत मुनयो यूयं करिष्यामि न संशयः ॥
अज्ञानान्मत्कृतस्यास्य पापस्यापि निवर्तकम् ॥
प्रायश्चित्तं भवन्तो मे प्रब्रूत मुनिसत्तमाः
munaya ūcuḥ
ilvalasyātmajaḥ kaściddānavo balvalābhidhaḥ
||42||इल्वलस्यात्मजः कश्चिद्दानवो बल्वलाभिधः
sa dūṣayati no yāgaṃ rāmehāgatya parvaṇi ||
duṣṭaṃ taṃ dānavaṃ pāpaṃ jahi lokaikakaṇṭakam
||43||स दूषयति नो यागं रामेहागत्य पर्वणि ॥
दुष्टं तं दानवं पापं जहि लोकैककण्टकम्
anena pūjā hyasmākaṃ kṛtā syādbhavatādhunā ||
asthiviṇmūtraraktāni surāmāṃsāni ca kratau
||44||अनेन पूजा ह्यस्माकं कृता स्याद्भवताधुना ॥
अस्थिविण्मूत्ररक्तानि सुरामांसानि च क्रतौ
sadābhivarṣate'smākamatrāgatya sa dānavaḥ ||
asminbhāratabhūbhāge yāni tīrthāni saṃti hi
||45||सदाभिवर्षतेऽस्माकमत्रागत्य स दानवः ॥
अस्मिन्भारतभूभागे यानि तीर्थानि संति हि
teṣu snāhyabdamekaṃ tvaṃ sarveṣu susamāhitaḥ ||
tena te pāpaśāṃtiḥ syānnātra kāryā vicāraṇā
||46||तेषु स्नाह्यब्दमेकं त्वं सर्वेषु सुसमाहितः ॥
तेन ते पापशांतिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा
śrīsūta uvāca
parvakāle tu vipreṃdrāḥ samāvṛtte munikratau ||
mahābhīmo rajovarṣo jhaṃjhāvātaśca bhīṣaṇaḥ
||47||पर्वकाले तु विप्रेंद्राः समावृत्ते मुनिक्रतौ ॥
महाभीमो रजोवर्षो झंझावातश्च भीषणः
prādurbabhūva vipreṃdrāḥ pūyaraktaiśca varṣaṇam ||
tato viṣṭhāmayā vṛṣṭirbalvalena kṛtāpyabhūt
||49||प्रादुर्बभूव विप्रेंद्राः पूयरक्तैश्च वर्षणम् ॥
ततो विष्ठामया वृष्टिर्बल्वलेन कृताप्यभूत्
asuraṃ yajñaśālāyāṃ śūlapāṇimatha kṣaṇāt ||
apaśyadbalabhadro'sau mahābalaparākramam
||49||असुरं यज्ञशालायां शूलपाणिमथ क्षणात् ॥
अपश्यद्बलभद्रोऽसौ महाबलपराक्रमम्
tamālokya mahādehaṃ dagdhādripratimaṃ tadā ||
prataptatāmrasaṃkāśaśmaśrudaṃṣṭrotkaṭānanam
||50||तमालोक्य महादेहं दग्धाद्रिप्रतिमं तदा ॥
प्रतप्तताम्रसंकाशश्मश्रुदंष्ट्रोत्कटाननम्
ciṃtayāmāsa musalaṃ rāmaḥ paravidāraṇam ||
sīraṃ ca dānavaharaṃ gadāṃ daityavidāriṇīm
||51||चिंतयामास मुसलं रामः परविदारणम् ॥
सीरं च दानवहरं गदां दैत्यविदारिणीम्
yānyāyudhāni taṃ rāmaṃ ciṃtitānyupatasthire ||
sīrāgreṇa tamākṛṣya balvalaṃ khecaraṃ tadā
||52||यान्यायुधानि तं रामं चिंतितान्युपतस्थिरे ॥
सीराग्रेण तमाकृष्य बल्वलं खेचरं तदा
musalena nijaghne sa kupito mūrdhni vegataḥ ||
papāta bhuvi saṃkṣuṇṇalalāṭo raktamudvaman
||53||मुसलेन निजघ्ने स कुपितो मूर्ध्नि वेगतः ॥
पपात भुवि संक्षुण्णललाटो रक्तमुद्वमन्
balvalo dīnakathano girirvajrahato yathā ||
stutvātha munayo rāmaṃ proccārya vimalāśiṣaḥ
||94||बल्वलो दीनकथनो गिरिर्वज्रहतो यथा ॥
स्तुत्वाथ मुनयो रामं प्रोच्चार्य विमलाशिषः
abhyaṣiṃcañcchubhaistoyairvṛtraśatruṃ yathā surāḥ ||
mālāṃ dadurvaijayantīṃ śrīmadaṃbuja śobhitām
||55||अभ्यषिंचञ्च्छुभैस्तोयैर्वृत्रशत्रुं यथा सुराः ॥
मालां ददुर्वैजयन्तीं श्रीमदंबुज शोभिताम्
mādhavāya śubhe vastre bhūṣaṇāni śubhāni ca ||
dhārayaṃstāni sarvāṇi rauhiṇeyo mahābalaḥ
||56||माधवाय शुभे वस्त्रे भूषणानि शुभानि च ॥
धारयंस्तानि सर्वाणि रौहिणेयो महाबलः
puṣpitānokahopetaḥ kailāsa iva parvataḥ ||
anujñāto'tha munibhiḥ sarvatīrtheṣu sa dvijāḥ
||57||पुष्पितानोकहोपेतः कैलास इव पर्वतः ॥
अनुज्ञातोऽथ मुनिभिः सर्वतीर्थेषु स द्विजाः
ekamabdaṃ caransasnau niyamācārasaṃyutaḥ ||
tataḥ saṃvatsare pūrṇe kāliṃdībhedano balaḥ
||58||एकमब्दं चरन्सस्नौ नियमाचारसंयुतः ॥
ततः संवत्सरे पूर्णे कालिंदीभेदनो बलः
samāptatīrthayātraḥ sanpurīṃ gantuṃ pracakrame ||
tatastamomayīṃ chāyāṃ pṛṣṭhatonugatāṃ kṛśām
||59||समाप्ततीर्थयात्रः सन्पुरीं गन्तुं प्रचक्रमे ॥
ततस्तमोमयीं छायां पृष्ठतोनुगतां कृशाम्
apaśyadbaladevoyaṃ mahānādavirāviṇīm ||
atha vārtā sa śuśrāva samudbhūtāṃ tadāṃbare
||60||अपश्यद्बलदेवोयं महानादविराविणीम् ॥
अथ वार्ता स शुश्राव समुद्भूतां तदांबरे
rāmarāma mahābāho rauhiṇeya sitaprabha ||
tīrthābhigamanenādya caritena tvayā'nagha
||61||रामराम महाबाहो रौहिणेय सितप्रभ ॥
तीर्थाभिगमनेनाद्य चरितेन त्वयाऽनघ
na naṣṭā brahmahatyā te niḥśeṣaṃ rohiṇīsuta ||
iti vārtāṃ samākarṇya ciṃtayāmāsa vai balaḥ
||62||न नष्टा ब्रह्महत्या ते निःशेषं रोहिणीसुत ॥
इति वार्तां समाकर्ण्य चिंतयामास वै बलः
prāyaścittaṃ mayā cīrṇamekābdaṃ tīrtha sevayā ||
tathāpi brahmahatyā sā na naṣṭeti śrutaṃ vacaḥ
||63||प्रायश्चित्तं मया चीर्णमेकाब्दं तीर्थ सेवया ॥
तथापि ब्रह्महत्या सा न नष्टेति श्रुतं वचः
kiṃ kurma iti saṃciṃtya naimiṣāraṇyamabhyagāt ||
tatra gatvā munīnāṃ tannyavedayadariṃdamaḥ
||64||किं कुर्म इति संचिंत्य नैमिषारण्यमभ्यगात् ॥
तत्र गत्वा मुनीनां तन्न्यवेदयदरिंदमः
yacchrutaṃ gagane vākyaṃ yā ca dṛṣṭā tamomayī ||
nyavedayata tatsarvaṃ munīnāṃ rohiṇīsutaḥ ||
tacchrutvā munayaḥ sarve rāmaṃ vākyamathābruvan
||65||यच्छ्रुतं गगने वाक्यं या च दृष्टा तमोमयी ॥
न्यवेदयत तत्सर्वं मुनीनां रोहिणीसुतः ॥
तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे रामं वाक्यमथाब्रुवन्
munaya ūcuḥ
yadi rāma na naṣṭā te brahmahatyā tu kṛtsnaśaḥ
||66||यदि राम न नष्टा ते ब्रह्महत्या तु कृत्स्नशः
tarhi gaccha mahābhāga gaṃdhamādanaparvatam ||
mahāduḥkha praśamanaṃ mahārogavināśanam
||67||तर्हि गच्छ महाभाग गंधमादनपर्वतम् ॥
महादुःख प्रशमनं महारोगविनाशनम्
rāmasetau mahāpuṇye gandhamādanaparvate ||
asti lakṣmaṇatīrthākhyaṃ saraḥ pāpavināśanam
||68||रामसेतौ महापुण्ये गन्धमादनपर्वते ॥
अस्ति लक्ष्मणतीर्थाख्यं सरः पापविनाशनम्
snānaṃ kuruṣva tatra tvaṃ talliṃgaṃ ca namaskuru ||
niḥśeṣaṃ tena naṣṭā syādbrahmahatyā na saṃśayaḥ
||69||स्नानं कुरुष्व तत्र त्वं तल्लिंगं च नमस्कुरु ॥
निःशेषं तेन नष्टा स्याद्ब्रह्महत्या न संशयः
śrīsūta uvāca
evamuktastadā rāmo gandhamādanaparvatam ||
gatvā lakṣmaṇatīrthaṃ ca prāptavānmunipuṃgavāḥ
||70||एवमुक्तस्तदा रामो गन्धमादनपर्वतम् ॥
गत्वा लक्ष्मणतीर्थं च प्राप्तवान्मुनिपुंगवाः
snātvā saṃkalpapūrvaṃ tu tatra tīrthe halāyudhaḥ ||
brāhmaṇebhyo dadau vittaṃ dhānyaṃ gāśca vasundharām
||71||स्नात्वा संकल्पपूर्वं तु तत्र तीर्थे हलायुधः ॥
ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं धान्यं गाश्च वसुन्धराम्
tasminnavasare tatra rāmamāhāśarīravāk ||
niḥśeṣaṃ rāma naṣṭā te brahmahatyādhunā tviha
||72||तस्मिन्नवसरे तत्र राममाहाशरीरवाक् ॥
निःशेषं राम नष्टा ते ब्रह्महत्याधुना त्विह
saṃdeho nātra kartavyaḥ sukhaṃ yāhi purīṃ nijām ||
tacchrutvā balabhadro'tha tattīrthaṃ praśaśaṃsa ha
||73||संदेहो नात्र कर्तव्यः सुखं याहि पुरीं निजाम् ॥
तच्छ्रुत्वा बलभद्रोऽथ तत्तीर्थं प्रशशंस ह
tatastatratyatīrtheṣu snātvā sarveṣu mādhavaḥ ||
dhanuṣkoṭau tathā snātvā rāmanāthaṃ niṣevya ca ||
dvārakāṃ svapurīṃ prāyānnaṣṭapātakasaṃcayaḥ
||74||ततस्तत्रत्यतीर्थेषु स्नात्वा सर्वेषु माधवः ॥
धनुष्कोटौ तथा स्नात्वा रामनाथं निषेव्य च ॥
द्वारकां स्वपुरीं प्रायान्नष्टपातकसंचयः
śrīsūta uvāca
evaṃ vaḥ kathitaṃ viprāḥ śrīlakṣmaṇasaro'malam
||75||एवं वः कथितं विप्राः श्रीलक्ष्मणसरोऽमलम्
puṇyaṃ pavitraṃ pāpaghnaṃ brahmahatyādiśodhakam ||
yaḥ paṭhedimamadhyāyaṃ śṛṇuyādvā samāhitaḥ
||76||पुण्यं पवित्रं पापघ्नं ब्रह्महत्यादिशोधकम् ॥
यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा समाहितः
sa yāti muktiṃ vipreṃdrāḥ punarāvṛttivarjitām
||77||स याति मुक्तिं विप्रेंद्राः पुनरावृत्तिवर्जिताम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye lakṣmaṇatīrthapraśaṃsāyāṃ balabhadrabrahmahatyāvimokṣaṇanāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ || 19 ||